Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na E Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 73-79 z 79 komików
Zweryfikowane Nieodebrane
Urugwaj

el Bananero

El Bananero, właściwie Adrián Maximiliano Nario, to urugwajsko-amerykański humorysta, osobowość internetowa, producent i muzyk, jeden z najbardziej znanych twórców komedii internetowej w historii Ameryki Łacińskiej. Urodził się 12 września 1976 roku w Elizabeth w stanie New Jersey jako syn urugwajskich rodziców, którzy w czasie dyktatury wojskowej w Urugwaju wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Gdy dyktatura skończyła się w 1985 roku, rodzina wróciła do Montevideo, gdzie chodził do szkoły publicznej. Jako nastolatek grał w kilku zespołach rockowych, m.in. Once Tiros, a w 2001 roku, podczas kryzysu gospodarczego w Urugwaju, rodzina wróciła do USA, gdzie później pracował przy wyburzaniu domów w Miami. Jego humor jest celowo prostacki. Zaczął kręcić filmiki dla zabawy z przyjaciółmi – satyryczny, bezczelny i obsceniczny humor, który żartuje z tematów tabu, takich jak seks – a pierwszy film jako „el Bananero” nagrał 18 sierpnia 2004 roku. Założył stronę elbananero.com, by się nimi dzielić, a filmy szybko rozeszły się pocztą pantoflową. Rok po powstaniu YouTube’a otworzył tam kanał, początkowo publikując co tydzień nowy film, a w ciągu roku każdy film przyciągał od 15 do 20 tysięcy widzów. Nazywa siebie „celebrytą klasy B”. Najbardziej znany jest ze swoich „trailerazos”, parodystycznych zwiastunów hollywoodzkich filmów z nowym dźwiękiem i montażem, takich jak El Hombre que Araña (Spider-Man), Harry el Sucio Potter, który przekroczył sto milionów wyświetleń, i El Impotente Hulk. Tworzył też parodie muzyczne, jak „Ricardo” i „Chica Fina”, oraz fałszywe reklamy telezakupowe, jak „Muñeca System” i „Gaytorade”. Jego parodia He-Mana, Iván el Trolazo, doprowadziła do zamknięcia jego kanału na YouTube po skargach Mattela dotyczących praw autorskich; otworzył nowy, który w 2016 roku osiągnął milion subskrybentów. Z powodu dosadnych treści jego filmy są często usuwane, a on wrzuca ponownie ocenzurowane wersje. Poza filmami nagrał komiczne piosenki, m.in. „Me enamoré de una prostituta” i „Marrón arruinado” (2005), „Cerveza Melorto” (2006) oraz „El beso en el chizito” (2007). Od 2014 roku jeździ też po Ameryce Łacińskiej z występami stand-upowymi na żywo; występował w Peru, Kolumbii, Panamie, Kostaryce, Argentynie, Ekwadorze, Meksyku, Urugwaju, Chile i Boliwii.

Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Elinor Svensson

Elinor Svensson to szwedzka komiczka ze Skåne (Scanii). Rozpoczęła karierę w 2015 roku, otrzymując nominację do tytułu Odkrycia Roku na Szwedzkim Festiwalu Stand-upu. W tym samym roku prowadziła program parodystyczny 'Skämskudden' z Martinem Soneby. Jej wczesne zaangażowanie obejmowało bycie jedną z pięciu prowadzących programu 'Tankesmedjan' na P3 wiosną 2016 roku oraz udział w zespole Dave Cave z Josefin Johansson. Jest również podcasterką, gospodynią programu radiowego i muzyczką, co świadczy o wszechstronnym podejściu twórczym. Styl komediowy Svensson łączy w sobie wrażliwość z surowym, bez filtrów humorem, często włączając ostre satyry społeczne. Jej twórczość porusza często tematy takie jak feminizm, seks, związki i polityka, traktując problemy społeczne z humorem i inteligencją. Jest znana z dekonstrukcji struktur patriarchalnych, czasami podkreślanych przez użycie dźwięku 'r'. Występuje na scenie ze swoim solowym spektaklem 'Zalety i wady patriarchatu', który został nominowany do tytułu Wydarzenia Roku na Szwedzkim Festiwalu Stand-upu w 2018 roku. Otrzymała również nominacje do tytułu Komediantki Roku w latach 2017 i 2018. Jej występy wykraczają poza Sztokholm, docierając do miast takich jak Lund i Luleå. Od 2018 roku jest zaangażowana w podcast o prawdziwych zbrodniach 'Vad blir det för mord?' z Johanną Hurtig Wagrell i regularnie pojawia się w podcaście "Vad blir det för mord?". Jest związana z nagradzanym klubem komediowym Oslipat i występowała na scenach takich jak Norra Brunn, Under Jord oraz Oslipat. Niedawno gościła w podcaście 'Arkiv Samtal', rozmawiając o filmach takich jak Ace Ventura i twórczości Roba Schneidera. Obecnie występuje ze stand-upem w Sztokholmie u boku K Svensson i Oli Aurella w Fotografiska. Uważana jest za wzór do naśladowania dla kobiet zainteresowanych stand-upem, ceniona za odwagę w byciu osobistą i polityczną oraz za to, że sprawia, że publiczność śmieje się z rzeczy, o których nie zdawała sobie sprawy, że ją drażnią.

Zweryfikowane Nieodebrane
Japonia

Emi Hashino

Japoński Kontakt Nauczyciel, Akt Dom Dom Dom Strona główna Imię i nazwisko Emi Hashino (obecnie) Nazwa i czytanie jest taka sama) JAPANESE Home Kagoshima Kagoshima Prefektura Dom Wschód Kyoto Shinjuku Yamabuki High School Home Home Home Home Home Strona główna Strona główna Nazwa Home Home Home Home Strona główna Zamknięcie domu Mąż JAPAŃSE Home

Zweryfikowane Nieodebrane
Ekwador

Ernesto Albán

Ernesto Albán Mosquera był ekwadorskim aktorem, muzykiem i komikiem, jedną z najbardziej reprezentatywnych postaci teatru ludowego XX wieku w Ekwadorze. Urodził się w Ambato 5 czerwca 1912 roku jako syn Luisa Alfonsa Albána Egüeza i Dolores Mosquery Veloz, ale większość życia artystycznego spędził w Quito, gdzie mieszkał ponad pięćdziesiąt lat i zdobył ogólnokrajową sławę. Zaczynał jako śpiewak tanga, a na początku lat 30. dołączył do zespołów teatralnych z Quito, takich jak Vásconez-Merizalde i Moncayo-Barahona, początkowo w małych rolach, akurat wtedy, gdy kino dźwiękowe zaczynało odbierać publiczność tradycyjnemu teatrowi. Wystawiał sztuki takie jak En un burro tres baturros Alberta Noviona, A campo traviesa i Argentino en Madrid Felipe Sassone, a także francuskie wodewile i hiszpańskie komedie Carlosa Arnichesa, Linaresa Rivasa, Joaquína Dicenty i Jacinta Benaventego, z wielkim powodzeniem objeżdżając cały Ekwador. Przełom w jego karierze nastąpił, gdy połączył wpływ Charliego Chaplina z twórczością ekwadorskiego pisarza Alfonsa Garcíi Muñoza, którego Estampas de mi ciudad karykaturowały obyczaje i codzienne życie Quito. Stworzył na tej podstawie Don Evarista Corrala y Chancletę, postać, która towarzyszyła mu do końca kariery, i wraz z nią ugruntował Estampas Quiteñas, humorystyczne i satyryczne skecze o życiu społecznym i politycznym kraju. Na scenie Don Evariście towarzyszyli Jesusa (Lastenia Rivadeneira), Marlene (Chavica Gómez) i Sarzosa (Carlos Vásconez, później Oscar Guerra). Estampas objeżdżały kraj, sławiąc zalety zwykłych Ekwadorczyków i ironicznie wyśmiewając błędy kolejnych rządów. Albán należał też do zespołu Gómez-Albán z aktorką Olimpią Gómez i swoją żoną, Chavicą Gómez, wystawiającego komedie, wodewile i musicale. W latach 60. i 70. był koproducentem meksykańskich filmów i w nich grał, m.in. w Contra viento y marea (1962), División narcóticos (1963), Los fenómenos del fútbol, La sonrisa de los pobres, En la mitad del mundo i Las chivas rayadas (1964), Fiebre de juventud (1966), Bromas S.A. (1967) i Santo contra los secuestradores (1973), a w ekwadorskim filmie Dos para el camino (1981) zagrał Alejandra. Ernesto Albán zmarł w Quito 22 lipca 1984 roku w wieku 72 lat. Tysiące ludzi przyszły oddać mu hołd, gdy jego ciało było wystawione w Teatro Sucre; spoczywa na cmentarzu Parque de los Recuerdos w Quito.