el Bananero
El Bananero, właściwie Adrián Maximiliano Nario, to urugwajsko-amerykański humorysta, osobowość internetowa, producent i muzyk, jeden z najbardziej znanych twórców komedii internetowej w historii Ameryki Łacińskiej. Urodził się 12 września 1976 roku w Elizabeth w stanie New Jersey jako syn urugwajskich rodziców, którzy w czasie dyktatury wojskowej w Urugwaju wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Gdy dyktatura skończyła się w 1985 roku, rodzina wróciła do Montevideo, gdzie chodził do szkoły publicznej. Jako nastolatek grał w kilku zespołach rockowych, m.in. Once Tiros, a w 2001 roku, podczas kryzysu gospodarczego w Urugwaju, rodzina wróciła do USA, gdzie później pracował przy wyburzaniu domów w Miami. Jego humor jest celowo prostacki. Zaczął kręcić filmiki dla zabawy z przyjaciółmi – satyryczny, bezczelny i obsceniczny humor, który żartuje z tematów tabu, takich jak seks – a pierwszy film jako „el Bananero” nagrał 18 sierpnia 2004 roku. Założył stronę elbananero.com, by się nimi dzielić, a filmy szybko rozeszły się pocztą pantoflową. Rok po powstaniu YouTube’a otworzył tam kanał, początkowo publikując co tydzień nowy film, a w ciągu roku każdy film przyciągał od 15 do 20 tysięcy widzów. Nazywa siebie „celebrytą klasy B”. Najbardziej znany jest ze swoich „trailerazos”, parodystycznych zwiastunów hollywoodzkich filmów z nowym dźwiękiem i montażem, takich jak El Hombre que Araña (Spider-Man), Harry el Sucio Potter, który przekroczył sto milionów wyświetleń, i El Impotente Hulk. Tworzył też parodie muzyczne, jak „Ricardo” i „Chica Fina”, oraz fałszywe reklamy telezakupowe, jak „Muñeca System” i „Gaytorade”. Jego parodia He-Mana, Iván el Trolazo, doprowadziła do zamknięcia jego kanału na YouTube po skargach Mattela dotyczących praw autorskich; otworzył nowy, który w 2016 roku osiągnął milion subskrybentów. Z powodu dosadnych treści jego filmy są często usuwane, a on wrzuca ponownie ocenzurowane wersje. Poza filmami nagrał komiczne piosenki, m.in. „Me enamoré de una prostituta” i „Marrón arruinado” (2005), „Cerveza Melorto” (2006) oraz „El beso en el chizito” (2007). Od 2014 roku jeździ też po Ameryce Łacińskiej z występami stand-upowymi na żywo; występował w Peru, Kolumbii, Panamie, Kostaryce, Argentynie, Ekwadorze, Meksyku, Urugwaju, Chile i Boliwii.