Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na D Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 37-48 z 115 komików
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Doug E. Doug

18.2K obserwujących

Doug E. Doug, urodzony jako Douglas Bourne 7 stycznia 1970 roku, jest wszechstronnym artystą o korzeniach w jamajskiej i afroamerykańskiej tradycji. Rozpoczął karierę w młodym wieku, zaczynając jako komik stand-up już w wieku 17 lat. Wczesne występy obejmowały zapadający w pamięć występ w Apollo Theater, gdzie został zauważony przez Russella Simmonsa. To spotkanie okazało się przełomowe, prowadząc do prośby Simmonsa o napisanie i prowadzenie programu nocnego 'The New Music Report', który był nadawany w syndykacji. Jego praca szybko rozszerzyła się poza występy stand-upowe i prowadzenie programów telewizyjnych. Zaczął występować w rolach aktorskich, w tym epizodyczną rolę w filmie Spike’a Lee ‘Mo’ Better Blues’. Doug E. Doug zyskał szersze uznanie dzięki roli Sanka Coffie w filmie ‘Cool Runnings’ z 1993 roku, gdzie grał kierowcę wózka handlowego, który również bierze udział w zawodach bobslejowych. Za swoją kreację Williego Stevensa w filmie ‘Hangin' with the Homeboys’ (1991) został nominowany do nagrody Independent Spirit Award dla Najlepszego Aktora. W latach 90. i na początku lat 2000. pojawiał się w różnych filmach, takich jak ‘Class Act’, ‘Operation Dumbo Drop’, ‘Dr. Giggles’ oraz remake ‘That Darn Cat’, a także wcielał się w takie role jak paranoiczny gospodarz radia w ‘Eight Legged Freaks’. Pożyczył również głos Bernie, meduzie w animowanym filmie ‘Shark Tale’ (2004). Doug E. Doug konsekwentnie obecny jest w telewizji, pojawiając się w odcinkach serialu 'Prawo i porządek: Jednostka specjalna' w latach 2004 i 2012, a także w 'Dotknięci przez anioła' oraz 'Conviction'. Zagrał główną rolę w krótkotrwałym sitcomie ABC 'Where I Live', wcielając się w postać Douglasa Saint Martina, i przez cztery sezony grał Griffina Veseya w serialu telewizyjnym 'Cosby'. W 2005 roku wziął udział w musicalowej produkcji 'Purlie'. Spróbował również sił jako reżyser i producent, szczególnie z filmem 'Citizen James', który wyreżyserował, wyprodukował, współtworzył scenariusz i w którym zagrał; był on emitowany na Starz Encore/BET Movies. Od późnych lat 2012 roku Doug E. Doug tworzy treści dla swojego komediowego serialu YouTube 'The Doug Life Show', będącego częścią The Comedy Shaq Network, który zawiera komedie sytuacyjne i komentarze, często z jego kuzynem Sasikumar Ramakrishnan. W 2015 roku pojawił się w filmie 'An Act of War' i dodatkowo był współprowadzącym serialu VH-1 'Rock of Ages'.

Daniel Grenier, komik (Kanada) – Surrealistyczny i absurdalny
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Daniel Grenier

17K obserwujących

Daniel Grenier to kanadyjski komik i humorysta, pochodzący z Victoriaville. Rozpoczął karierę jako współzałożyciel komediowego tria Les Chick’n Swell. Ta grupa znacząco wpłynęła na krajobraz komedii swoimi surrealistycznymi występami. Grenier był wcześniej częścią Les Chick'n Swell, ale obecnie pracuje jako solowy performer. Jest znany ze swojej kreatywnej energii i uważany za jeden z najbardziej oryginalnych głosów w humorze Quebecu. Styl komediowy Greniera jest wyjątkowy i absurdalny, często opisywany jako oda do potęgi wyobraźni. Krytycy zauważają imponującą pracę wymagającą płynnego połączenia krótkich, pozornie niezwiązanych z sobą scenek, łącząc przy tym absurdalną poezję i kapryśny geniusz. Często nazywany jest "wynalazcą światów". Jako humorysta, komik i twórca, Grenier prezentuje pokazy z nietypowymi przedmiotami, ekscentrycznymi piosenkami i nieszablonowymi refleksjami. Przedstawił już dwa uznane krytycznie spektakle, 'J'adore' i 'Jaune,' a w 2026 roku zaprezentuje swój trzeci solowy występ, 'Cœur d’enfant’. Jego humor łączy absurd, poezję i obserwacje z życia codziennego, a on sam dąży do nawiązania autentycznej więzi z publicznością. Dokument o Danielu Grenierze, zatytułowany 'Daniel Grenier: oddramatyzowanie przez absurdalny humor,' został wydany w 2024 roku. Ten portret lub biografia pochodzenia kanadyjskiego i quebeckiego jest reżyserowany przez Davida Dufresne-Denisa, z produkcją La Fabrique culturelle. Dokument bada tematy związane ze sztuką i teatrem i jest sklasyfikowany jako 'Grand public.' Grenier pełni również funkcję autora piosenek. Obecnie wystąpi on w Irlandii 22 października, prezentując swój najnowszy spektakl 'Cœur d’enfant' (Serce dziecka). Spektakl ten ma na celu ponowne połączenie publiczności z poczuciem zachwytu i obiecuje być zabawny, wrażliwy i zaskakujący. Wydarzenie, organizowane przez Verte Irlande, odbędzie się w czwartek 22 października o godzinie 19:30, a bilety są dostępne na stronie internetowej i na stronie Facebooka Verte Irlande.

Diego Bianchi, komik (Włochy) – Satyra
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Diego Bianchi

16.8K obserwujących

Diego Bianchi urodził się w Rzymie, we Włoszech, 28 października 1969 roku. Dorastał w dzielnicy San Giovanni w Rzymie i jest włoskim prowadzącym programów telewizyjnych oraz dziennikarzem. Początkowo grał na skrzypcach, a następnie przeszedł na instrumenty perkusyjne, rozpoczynając występy perkusyjne z zespołem Original Slammer Band na festiwalu Musicultura w 1996 roku. Zdobył dyplom szkoły średniej z liceum klasycznego 'Augusto' i ukończył studia politologiczne na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie, koncentrując pracę pisemną na partiach politycznych takich jak La Rete i Lega Nord. W latach 2000–2008 pracował jako menedżer treści dla Excite Italia. W 2003 roku rozpoczął blogowanie pod pseudonimem ‘Zoro’ (rzymski dialekt na 'Zorro') z blogiem 'La Z di Zoro'. Od 2007 roku tworzył komediowe streszczenia odcinków 'Grande Fratello', które stały się serią wideo na YouTube, oraz prowadził kolumnę YouTube 'Tolleranza Zoro', analizując Partię Demokratyczną z ironią i satyrą. Jego telewizyjna debiut miał miejsce w kwietniu 2008 roku w programie Matrix na Canale 5. Następnie występował w programie 'Parla con me' na Rai 3 od 2008 do 2011 roku, prezentując materiały z 'Tolleranza Zoro'. Prowadził program 'Gazebo' na Rai od 2013 do 2017 roku, początkowo tygodniowo, a następnie codziennie. Debiut aktorski w filmie przypada na rok 2012 w filmie Il sole dentro. W 2014 roku wyreżyserował i zagrał w Arance & martello, który został zaprezentowany na Festiwalu Filmowym w Wenecji, za co w 2015 roku otrzymał nagrodę Globi d'oro dla najlepszego aktora. Od września 2017 roku prowadzi program Propaganda Live na LA7. W 2016 roku otrzymał Premio giornalistico Archivio Disarmo - Colombe d'Oro per la Pace, a w 2022 roku Premio Funari - Il Giornalaio dell'anno. Ma związek z Michelą Tassistro i mają córkę o imieniu Anita, urodzoną w 2003 roku. Styl komediowy Bianchiego łączy w sobie goliardię (tradycyjne włoskie świętowanie) i ostre ironię. Często krytykuje on style komunikacji prawicowych polityków, sugerując, że postaci takie jak Giorgia Meloni i Donald Trump rywalizują ze stand-up komikami, posługując się „faccettismo” (naśladowaniem). Jego twórczość poruszała tematy takie jak włoska polityka, zmiany klimatyczne, trzęsienia ziemi w środkowych Włoszech i migracja. Weźmie udział w 'La Controra' podczas Musicultura 2024, gdzie będzie rozmawiał o komunikacji z rektorami uniwersytetów i studentami. Prezentuje format badający przecięcie internetu, telewizji i dziennikarstwa.

Zweryfikowane Nieodebrane
29 lis 2026 Bułgaria

Dimitar Donski

16.6K obserwujących

Dimitar Donsky jest popularnym bułgarskim komikiem stand-upowym, scenarzystą i twórcą internetu, znanym ze swojego bezpośredniego, autoironicznego i często prowokacyjnego humoru. Po latach studiów na Uniwersytecie w Illinois (USA), to właśnie tam postawił swoje pierwsze kroki na estradzie stand-upu. Po powrocie do Bułgarii Donsky szybko utrwalił się jako rozpoznawalne nazwisko we współczesnej bułgarskiej scenie komediowej. Tworzy autorskie monodramy i regularnie bierze udział w wspólnych wieczorkach z innymi popularnymi dowcipnisiem. Jego charakterystyczny styl, który żartobliwie opisuje jako „Wrażliwy chłop”, zapewnił mu dużąpopularność oraz liczne grono obserwatorów online. Do jego najsłynniejszych projektów należy solowy program „Ryzyko i wstyd” (Dyrzost I Sramota), z którym podróżuje po kraju, prezentując swój charakterystyczny punkt widzenia na życie codienne, społeczeństwo oraz ludzkie absurdy. W roku 2026 Donsky zwrócił dodatkową uwagę dzięki udziałowi w programie telewizyjnym „Wiśnia na torcie” (Czereshkata Na Tortata) nadawanym przez NOVA.

Doon Mackichan, komiczka (Wielka Brytania) – Satyra, Komedia skeczowa
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Doon Mackichan

13.7K obserwujących

Doon Mackichan to brytyjska aktorka, komik i pisarka. Studiowała dramat na Uniwersytecie w Manchesterze, co oznaczało początek jej zawodowej kariery. Debiut telewizyjny miała w komediowym serialu "Five Alive" w latach 1987–1988, co utrwaliło jej obecność na ekranie. Styl komediowy Mackichan często obejmuje współpracę z wybitnymi postaciami takimi jak Chris Morris, Armando Iannucci i Steve Coogan. W latach 1999–2003, a następnie ponownie w 2017 roku, Doon Mackichan pisała i grała w serialu komediowym *Smack the Pony*, co zaowocowało dwiema nagrodami Emmy i dwoma dodatkowymi nominacjami do tej nagrody. Jej występy w *The Day Today* (1994) i *Brass Eye* (2001), oba stworzone przez Chrisa Morrisa, świadczą o jej zaangażowaniu w satyryczną i kontrowersyjną komedię. Prowadziła również własny program radiowy BBC, *Doon Your Way*, w 1996 roku, oraz grała różne postacie w serialu radiowym BBC Radio 4 o tej samej nazwie. Grała rolę Cathy Whyte w sitcomie „Dwa drzwi obok” od 2013 do 2023 roku, a następnie ponownie w 2025, wcielając się w tę postać przez pięć serii. Do innych godnych uwagi ról należą Victoria Lender w „Pożyczalnikach” (1997), Cherie Blair w „Bardzo towarzyskim sekretarzu” (2009) oraz role epizodyczne w „BEAST”, „Marzeniach na jawie”, „TRANSAKCJI”, „Zabawnej kobiecie”, „Duchównie”, „FLACK” i „PURE”. Niedawno zagrała w przedstawieniach Narodowego Teatru „Lato u ludu” i „Sen nocy letniej”. Wśród jej filmowych ról są *Szczęśliwego Nowego Roku, Colin Burstead*, który miał premierę na Londyńskim Festiwalu Filmowym BFI, oraz *Działania Godfreya*. Pojawiła się również w serialu „GOOD OMENS” u boku Davida Tennanta, Michaela Sheena i Jona Hamma. Doon Mackichan mieszka w południowym Londynie ze swoimi trzema dziećmi.

Django Asül, komik (Niemcy) – Kabaret
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Django Asül

8 357 obserwujących

Django Asül, urodzony jako Uğur Bağışlayıcı 19 kwietnia 1972 roku, jest turecko-niemieckim aktorem i komikiem. Pochodzi z Dolnej Bawarii (Niederbayern), dorastał w Hengersberg jako syn tureckich imigrantów, którzy początkowo planowali powrót do Turcji, ale ostatecznie zostali ze względu na lepsze możliwości edukacyjne. Uczęszczał do gimnazjum Roberta Kocha w Deggendorf i ukończył je w 1992 roku, pracując równocześnie na pół etatu w sklepie ze sprzętem sportowym. Asül rozpoczął karierę kabaretową w połowie lat 90., zainspirowany Matthiasem Beltzem. Uznanie zdobył najpierw dzięki występom stand-up comedy, które zostały wydane na CD. Jego styl komediowy charakteryzuje się wyraźnymi głosami i akcentami, w tym narrator z bawarskim akcentem, dolnobawarskim dialektem oraz łamaną niemiecką mową z tureckim akcentem. Porusza tematy społeczne i polityczne, szczególnie te związane z problemami interkulturowymi wynikającymi z jego tureckiego pochodzenia w Niemczech. W 1997 roku wydał książkę 'Oh Abendland!', a w listopadzie 1999 roku premierę miał jego debiutancki CD, 'Hämokratie'. Od tamtej pory wydał jeszcze sześć programów scenicznych: 'Autark' (październik 2001), 'Hardliner' (wrzesień 2004), 'Fragil' (6 lutego 2009), 'Paradigma' (2012), 'Letzte Patrone' (2016) i 'Offenes Visier' (2019). Od 1997 roku koncertuje z programami scenicznymi. Przez całą swoją karierę Asül otrzymał wiele nagród, w tym Kabarett Kaktus w 1996 roku, Obernburger Mühlstein Jury- und Publikumspreis w 1997 roku, Ravensburger Kupferle w 1998 roku, Bayerischer Kabarettpreis w 2000 roku oraz nagrodę Ybbser Spaßvogel w 2005 roku. Otrzymał również nagrodę Kulturnews w 2007 roku i Bayerischer Verdienstorden w 2018 roku. Pojawiał się w programach telewizyjnych, takich jak '7 Tage, 7 Köpfe', oraz miał role epizodyczne w produkcjach takich jak odcinkowiowy serial kryminalny z Monachium 'Kleine Herzen' (2007) i komedii filmowej 'Hanna und die Bankräuber' (2009). Od 2008 roku wygłasza tosty Maibock w Hofbräuhaus w Monachium, występując tam przez dwadzieścia lat. W 2011 roku zrezygnował z tureckiego paszportu, stając się obywatelem Niemiec. Rezerwacje i zarządzanie jego karierą prowadzi Künstleragentur Kirsten Schacht.

Doug Chappel, komik (Australia)
Zweryfikowane Nieodebrane
Australia

Doug Chappel

3 966 obserwujących

Doug Chappel to australijski komik z karierą trwającą 25 lat. Dorastanie w robotniczych przedmieściach Melbourne, w Footscray i Sunshine, głęboko wpłynęło na jego komediową perspektywę. Jego materiał czerpie bezpośrednio z tych przeszłych doświadczeń, w tym okresów bezdomności i spotkań z "trudną widownią". Krytycy opisują go jako posiadającego "niepowtarzalny, zabawny" styl i wykazującego charyzmę podczas występów. Jest popularnym komikiem w Australii, często występującym na klubach piłkarskich, wieczorach sportowców, imprezach charytatywnych oraz firmowych spotkaniach. Praca Chappela wykracza poza tradycyjne miejsca komediowe; bawił on żołnierzy Australijskich Sił Obronnych w Afganistanie, na Wyspach Salomona i we Wschodnim Timorze, a także publiczność liczącą nawet 45 000 osób na Etihad Stadium. Występował również przed politykami, w tym premierem Australii oraz byłym liderem opozycji Simonem Creanem. Jego kariera obejmuje prowadzenie Australian Adult Industry Awards i Sexpo, a także występy na NBC w Los Angeles oraz w London Comedy Store. W latach 2004–2008 osiągnął wyprzedane pokazy na Melbourne International Comedy Festival, biorąc udział w ponad 15 takich wydarzeniach. W 2004 roku wydał dwa CD: The Funniest Man on the Planet i The Footscray Rap , które poruszają tematykę jego trudnej przeszłości, wychowania i relacji. Występy Chappela charakteryzują się jego energią, dowcipnymi minami, bystrym obserwowaniem i urokiem osobistym. Rozlegle koncertował, występując w prawie 20 krajach na 5 kontynentach, w tym w Anglii, Irlandii, Szkocji, USA, Azji i na Bliskim Wschodzie. Był headlinerem w klubach komediowych na całym świecie, takich jak Jongleurs Comedy Club w Londynie i The Comedy Store. Jego dorobek aktorski obejmuje role w australijskich dramatach, teledyskach oraz filmach takich jak 'The Reunion,' 'My Brothers Rage,' ‘The Groomeless Bride,’ i epizodyczną rolę w 'The Heckler.' Posiada dyplomy z psychologii, pracy z młodzieżą, poradnictwa i nauk ścisłych z Monash University, otrzymując nagrodę Golden Key za wybitność akademicką. Regularnie koncertuje po Australii i za granicą, występując na statkach wycieczkowych i pojawiając się w licznych australijskich programach telewizyjnych.

Dan Aykroyd, komik (Kanada) – Komedia skeczowa
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Dan Aykroyd

3 870 obserwujących

Urodzony w Ottawie, Ontario, 1 lipca 1952 roku, Dan Aykroyd to kanadyjsko-amerykański aktor, komik, scenarzysta, muzyk i producent. Zanim zyskał szerokie uznanie, doskonalił swoje umiejętności komediowe występując w kanadyjskich klubach nocnych, a nawet prowadząc nielegalny bar o nazwie Club 505. Wczesna kariera obejmowała występy w The Hart and Lorne Terrific Hour (1972) oraz członkostwo w grupie komediowej Second City w Toronto i Chicago w 1973 roku. Aykroyd znacząco wpłynął na amerykańską komedię, dołączając do Saturday Night Live (SNL) w 1975 roku i pozostając tam do 1979. W tym okresie zasłynął dzięki powracającym scenkom, takim jak Coneheads i The Blues Brothers. Jego wkład w program zapewnił mu pięć nominacji do nagrody Primetime Emmy Award, zakończonych zwycięstwem w 1977 roku za wybitne scenariusze. Następnie zagrał rolę Elwooda J. Blues w "The Blues Brothers" (1980) i jego sequelu "Blues Brothers 2000" (1998), oraz wcielił się w Dr. Raymonda 'Ray' Stanza w "Ghostbusters" (1984) i "Ghostbusters II" (1989), powracając do tej roli w innych projektach; był również współautorem obu filmów z serii "Ghostbusters". Jego filmografia obejmuje również role w "1941" (1979), "Trading Places" (1983), "Spies Like Us" (1985), "Dragnet" (1987), "The Great Outdoors" (1988), "Nothing but Trouble" (1991) i "Coneheads" (1993). Poza aktorstwem, Aykroyd wykazał się przedsiębiorczością. Aykroyd był również współzałożycielem sieci miejsc muzycznych House of Blues oraz marki wódki Crystal Head Vodka. Jego praca spotkała się z dalszym uznaniem, w tym z nominacją do Oscara za najlepszą rolę drugoplanową w 1990 roku za występ w filmie "Prowadząc Panią Daisy" (1989). Pojawił się również w różnych serialach telewizyjnych, takich jak "To jest show Garry’ego Shandlinga" (1990), "Papa bricole" (1997), "Simpsonowie" (2021) i "The Conners" (2019). Jego brat, Peter Aykroyd, był również pisarzem i aktorem.

Zweryfikowane Nieodebrane
Bułgaria

Dimitar Tudzharov – Shkumbata

2 980 obserwujących

Dimitar Tudzharov, powszechnie znany jako Shkumbata, jest uważany za jednego z najlepszych komików w Bułgarii. Urodził się w Petrich 6 października 1954 roku i początkowo podjął studia inżynierskie na VMEI–Sofia, zanim po 1989 roku przeszedł na scenę. Jest członkiem Związku Artystów Bułgarskich (ZAB) i posiada tytuł magistra retoryki Uniwersytetu św. Klimenta z Ochrydy, uzyskany w 2009 roku; temat jego rozprawy pozostaje nieokreślony. Shkumbata zapoczątkował w Bułgarii styl występów jednoosobowych, a jego kariera obejmuje radio, telewizję i solowe pokazy teatralne. W czasach komunizmu jego występy subtelnie krytykowały reżim poprzez humor, co często prowadziło do uznania wczesnych pokazów za nielegalne przez rząd. Pomimo tego, nagrania krążyły szeroko. Po upadku komunizmu jego popularność znacznie wzrosła i od tamtej pory wystąpił ponad 2000 koncertów na 4 kontynentach, w tym w krajach takich jak Maroko, Tunezja, Algieria, Kanada, USA, Anglia, Rosja, Szwajcaria, Grecja, Macedonia i Serbia. Znany jest również z naśladowania Todora Żiwkowa, byłego bułgarskiego dyktatora komunistycznego. Praca Shkumbaty obejmuje liczne występy w telewizji i radiu od 1996 do 2000 roku, a także rolę gospodarza w programach takich jak 'Dzień Dobry,' 'O, te twarze' i 'Godzina Shkumbaty' na TV7. Był autorem takich produkcji jak 'Śmiej się do łez,' 'Trudno, ale nie ma innego wyjścia' oraz 'Życie wymaga poświęceń - to nie my.' Jego pierwsza legalnie wydana kaseta, 'Pierwsze Prywatne Szalone Nielegalne Radio,’ ukazała się w 1995 roku, a w 1996 roku opublikował książkę 'Shkumbata się śmieje,' która została wielokrotnie wznowiona. Obecnie występuje ze swoim programem "Prawdziwe i Dobre Opowieści," lub “Bivali Nebivalitsi,” będącym celebracją humoru, sarkazmu i życiowej mądrości, łączącym stand-up, szkice charakterystyczne i komentarz społeczny. Przedstawienia często przekraczają reklamowany czas trwania, czasami trwając ponad dwie godziny, i obejmują zmieniające się głosy i dialekty, portrety życia rodzinnego oraz interakcje z publicznością. Dimitar Tudzharov wniósł ogromny wkład w rozwój bułgarskiego przemysłu rozrywkowy, szczególnie komedii, i jest uważany za legendę bułgarskiej komedii. W 2004 roku otrzymał uznanie jako członek honorowy Światowej Organizacji Talentów w Los Angeles, Hollywood, USA. Premier Bojko Borisow go pochwalił, a on ma zostać mianowany nowym konsulem Bułgarii w Chicago, Illinois, dołączając do zespołu konsula generalnego Valentina Doncheva. Minister Diaspory Bożidar Dimitrow popiera jego nominację, a Borisow uważa go za bardziej kompetentnego niż wielu ostatnich powołań. Pojawił się w wieczornym talk-show Slawiego Trifunova na bTV i 29 kwietnia czeka na niego występ "Bivali Nebivalitsi", który jest wydarzeniem charytatywnym wspierającym maraton 'Students Run with UACEG' dla studentów zmagających się z rakiem.

Daniel Kitson, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Daniel Kitson

1 760 obserwujących

Urodzony w Denby Dale 2 lipca 1977 roku, Daniel Kitson to brytyjski komik, aktor, performer i pisarz. Jego rodzicami są dyrektor szkoły podstawowej i wykładowca, odpowiednio. Uczęszczał do Scissett Middle School i Shelley College, a następnie studiował dramat na Roehampton Institute (obecnie University of Roehampton). Kariera Kitsona w komedii rozpoczęła się w wieku 16 lat od występu stand-up na National Student Drama Festival. Jego wczesna kariera spotkała się z istotnym uznaniem w świecie komedii. Wystąpił w Up The Creek w kwietniu 2001 roku i otrzymał nominację do nagrody Perrier Comedy Award w 2001 roku za 'Love, Innocence and the Word Cock'. W 2002 roku, w wieku 25 lat, wygrał nagrodę Perrier Comedy Award (obecnie Edinburgh Comedy Award) za swój spektakl 'Something'. Kitson jest znany ze swoich „pokazów opowieści”, rozpoczynając od 'A Made Up Story' w 2003 roku. 'Stories For the Wobbly-Hearted' (2005) przyniosło mu nagrodę Scotsman Fringe First Award, eksplorując tematy samotności i osamotnienia. W 2007 roku odbył tournée z 'It's The Fireworks Talking' i 'C-90', otrzymując nagrodę Barry Award za 'It's The Fireworks Talking' tego samego roku. Praca Kitsona wciąż ewoluuje, często przesuwając granice tradycyjnego występu. W 2016 roku odbył się debiut jego sztuki 'Mouse: The Persistence of an Unlikely Thought', duetu łączącego żywego wykonawcę i nagrania głosowe. W 2017 roku zaprezentował 'Something Other Than Everything' w The Roundhouse i The Royal Exchange; następnie, w 2019 roku, Kitson pokazał 'Keep' w Battersea Arts Centre, podejmując się zadania skatalogowania swoich 20 000 przedmiotów. Wysoki popyt na bilety powodował awarie stron internetowych podczas ogłaszania jego przedstawień. Do występów na żywo powrócił w kwietniu 2022 roku z przedstawieniem 'Outside'. Krytycy wyciągają równoległości między twórczością Daniela Kitsona – która łączy ekscentryczne i urzekające występy z komedią stand-upową – a twórczością Samuela Becketta i Alana Bennetta; uznawany jest za angielskiego solowego wykonawcę. W 2024 roku zaprezentował spektakl o nazwie 'Collaborator' z udziałem 160 członków publiczności z rolami mówionymi.

Didier Bénureau, komik (Francja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Didier Bénureau

1 345 obserwujących

Didier Bénureau to francuski humorysta i aktor urodzony 28 października 1956 roku w Courbevoie, zachodnim przedmieściu Paryża. Rozpoczął swoją muzyczną przygodę w wieku 15 lat z zamiłowaniem do gitary, co doprowadziło do powstania zespołu akustycznego o nazwie 'Quasifolklo' w 1975 roku. Zespół ten zdobył uznanie, wygrywając medal w programie telewizyjnym prowadzonym przez Patrice Laffonta. Następnie odbył służbę wojskową w latach 1977–1978. Po zakończeniu służby wojskowej, Bénureau poszukiwał możliwości występowania, pracując jako animator dla MSC de Villeneuve-la-Garenne oraz zajmując stanowiska opiekuna w letnisku i nadzorcy w szkolnej stołówce. W 1979 roku brał udział w zajęciach aktorskich w MSC w Villeneuve-la-Garenne. W latach 1981–1984 pojawiał się w epizodycznych rolach w filmach i programach telewizyjnych. W 1985 roku po raz pierwszy wystąpił w Petit Théâtre de Bouvard z postaciami neurotycznymi. W 1986 roku współpracował z Muriel Robin przy współtworzeniu sztuki zatytułowanej 'MAMAN ou donne-moi ton linge ou je fais une machine !'. Kariera Bénureau nabra tempa wraz z jego pierwszym solowym występem, 'Enfin Bénureau,' w 1988 roku. Następnie wystąpił w filmie Bertranda Bliera *Trop belle pour toi* po przedstawieniu Blierowi nagrania swojego występu. W latach 1990–2000 zagrał role drugoplanowe w kilku filmach, w tym w *Palais Royal!*. W 1993 roku rozpoczął swój drugi solowy występ, reżyserowany przez Dieudonné, i poznał Dominique Champetier, która stała się jego częstą współpracowniczką. W 1998 roku wydał krótki film zatytułowany *Zanzibar*. Od 1997 do 1999 roku występował ze swoim trzecim solowym występem w Café de la Gare i Comédie Caumartin. Pojawił się w licznych produkcjach obejmujących komedie, romanse i seriale telewizyjne, biorąc udział w ponad 60 realizacjach do 2008 roku. Krytycy chwalili jego występy, a w 2007 roku otrzymał Grand Prix de l’Humour Noir za swój występ *Bobo*, który zdobył nagrodę SACD dla Najlepszego Solowego Pokazu w 2009 roku. Grał Gilberta w serialu telewizyjnym *Scènes de ménages* od 23 stycznia 2023 roku, ale opuścił serial w czerwcu 2024 roku z powodu konfliktów harmonogramu.