Ο Ντάριους Κάμις είναι κωμικός από την Πολωνία, γεννημένος το 1963. Γνωστός για τον Ρομπέν των Δασών - τέταρτο βέλος, Dr Jekyll i Mr Hyde wg Wytwórni A'YOY, HRABI Duszkiem tak!.
Ο Ντάγκ Ε. Ντάγκ, γεννημένος Ντάγκλας Μπέρν (Douglas Bourne) στις 7 Ιανουαρίου 1970, είναι ένας πολυσχιδής καλλιτέχνης με ρίζες τόσο από την Τζαμαϊκανική όσο και από την Αφροαμερικανική κληρονομιά. Ξεκίνησε την καριέρα του σε νεαρή ηλικία, ξεκινώντας ως stand-up κωμικός μόλις στα 17 του χρόνια. Οι πρώτες του εμφανίσεις περιλάμβαναν μια αξιοσημείωτη παρουσία στο θέατρο Άπωλλο, όπου παρατηρήθηκε από τον Ρασέλ Σίμονς. Αυτή η συνάντηση αποδείχθηκε καθοριστική, οδηγώντας τον Σίμονς να ζητήσει από τον Ντάγκ Ε. Ντάγκ να γράψει και να παρουσιάσει το 'The New Music Report', ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα μεταμεσονύκτιου τύπου syndication. Η δουλειά του σύντομα επεκτάθηκε πέρα από την stand-up κωμωδία και την τηλεοπτική παρουσίαση. Ανέλαβε ρόλους ηθοποιού, συμπεριλαμβανομένου ενός σύντομου ρόλου στην ταινία του Spike Lee, 'Mo' Better Blues'. Ο Doug E. Doug απέκτησε μεγαλύτερη αναγνώριση για την απεικόνιση του Sanka Coffie στην ταινία του 1993 'Cool Runnings', όπου υποδύθηκε έναν οδηγό καροτσιού που συμμετείχε επίσης ως δρομέας σε αγώνα έλκηθρων. Για την ερμηνεία του ως Willie Stevens στην ταινία 'Hangin' with the Homeboys' (1991), ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Ανεξάρτητου Πνεύματος Καλύτερου Ηθοποιού. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, εμφανίστηκε σε διάφορες ταινίες όπως 'Class Act', 'Operation Dumbo Drop', 'Dr. Giggles' και την επανεκκίνηση του 'That Darn Cat', καθώς και σε ρόλους όπως ένας παρανοϊκός ραδιοφωνικός παραγωγός στην 'Eight Legged Freaks'. Έδωσε επίσης τη φωνή του στον Bernie το μέδουσα στην animated ταινία 'Shark Tale' (2004). Ο Ντάγκ Ε. Ντάγκ έχει διατηρήσει μια σταθερή παρουσία στην τηλεόραση, εμφανιζόμενος σε επεισόδια του 'Νόμος και Τάξη: Ειδική Μονάδα' τόσο το 2004 όσο και το 2012, καθώς και στις σειρές 'Αγγίχτηκαν από έναν Άγγελο' και 'Conviction'. Έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην βραχύβια σειρά κωμικών σκηνών του ABC, 'Where I Live', υποδυόμενος τον Ντάγκλας Σαιντ Μάρτιν, και έπαιξε τον Γκρίφιν Βέσεϊ στην τηλεοπτική σειρά 'Cosby' για τέσσερις σεζόν. Το 2005, συμμετείχε στην μουσική παράσταση του 'Purlie'. Έχει επίσης ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία και την παραγωγή, κυρίως με το 'Citizen James', το οποίο σκηνοθέτησε, παρήγαγε, συνέγραψε και πρωταγωνίστησε· προβλήθηκε στα κανάλια Starz Encore/BET Movies. Από τα τέλη του 2012, ο Ντάγκ Ε. Ντάγκ δημιουργεί περιεχόμενο για την κωμική σειρά του στο YouTube, 'The Doug Life Show', μέρος του The Comedy Shaq Network, με σκηνές κωμωδίας και σχόλια, συχνά με τον ξάδελφό του Σασικουμάρ Ραμακρίσναν. Το 2015, εμφανίστηκε στο 'An Act of War' και επιπλέον ήταν συμπαρουσιαστής στην σειρά του VH-1, 'Rock of Ages'.
Ο Ντάνιελ Γκρενιέ είναι Καναδός κωμικός και χιουμορίστας, κατάγεται από το Βικτόριαβιλ. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ιδρυτικό μέλος της κωμικής τριάδας Les Chick’n Swell. Αυτή η ομάδα άφησε ένα σημαντικό σημάδι στο κωμικό τοπίο με τις σουρεαλιστικές τους παραστάσεις. Ο Γκρενιέ ήταν παλαιότερα μέλος των Les Chick'n Swell, αλλά τώρα εργάζεται ως σόλο καλλιτέχνης. Είναι γνωστός για την δημιουργική του ενέργεια και θεωρείται μία από τις πιο πρωτότυπες φωνές στο κωμικό ρεπερτόριο του Κεμπέκ. Ο κωμικός τρόπος του Γκρινιέ είναι μοναδικός και παράλογος, συχνά περιγράφεται ως ύμνος στη δύναμη της φαντασίας. Οι κριτικοί επισημαίνουν την εντυπωσιακή δουλειά που απαιτείται για να συνδέονται άψογα σύντομα, φαινομενικά άσχετα σκηνικά, ενώ συνδυάζονται παράλογη ποίηση και ιδιόρρυθμο ταλέντο. Συχνά τον αποκαλούν «εφευρέτη κόσμων». Ως κωμικός, χιουμορίστας και δημιουργός, ο Γκρινιέ παρουσιάζει παραστάσεις με ασυνήθιστα αντικείμενα, ιδιόρρυθμα τραγούδια και εκκεντρικές σκέψεις. Έχει ήδη παρουσιάσει δύο παραστάσεις που γνώρισαν κριτική αποδοχή, το «J'adore» και το «Jaune», και θα παρουσιάσει την τρίτη του μονομερή παράσταση, το «Cœur d’enfant», το 2026. Το χιούμορ του συνδυάζει τον παραλογισμό, την ποίηση και τις παρατηρήσεις της καθημερινής ζωής, και επιδιώκει να δημιουργήσει μια αυθεντική σύνδεση με το κοινό του. Ένα ντοκιμαντέρ για τον Ντάνιελ Γκρινιέ, με τίτλο «Ντάνιελ Γκρινιέ: Αποδραματοποίηση μέσω του παράλογου χιούμορ», κυκλοφόρησε το 2024. Αυτό το πορτρέτο ή βιογραφία έχει καναδική και κινεζική καταγωγή και σκηνοθετήθηκε από τον Ντέιβιντ Ντυφρεν-Ντενί, με παραγωγή από τη La Fabrique culturelle. Το ντοκιμαντέρ εξερευνά θέματα που σχετίζονται με τις τέχνες και το θέατρο και έχει χαρακτηριστεί ως «Grand public». Ο Γκρινιέ λειτουργεί επίσης ως τραγουδοποιός. Αυτή τη στιγμή, θα παρουσιαστεί στην Ιρλανδία στις 22 Οκτωβρίου, με την τελευταία του παράσταση, «Cœur d’enfant» (Καρδιά Παιδιού). Η παράσταση αυτή στοχεύει να επανασυνδέσει το κοινό με το αίσθημα του θαυμασμού και υπόσχεται να είναι αστεία, ευαίσθητη και εκπληκτική. Η εκδήλωση, που διοργανώνεται από τη Verte Irlande, θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου στις 19:30, με εισιτήρια διαθέσιμα στον ιστότοπο και τη σελίδα Facebook της Verte Irlande.
Ο Ντιέγκο Μπιάνκι γεννήθηκε στη Ρώμη της Ιταλίας στις 28 Οκτωβρίου 1969. Μεγάλωσε στη γειτονιά Σαν Τζιοβάνι της Ρώμης και είναι παρουσιαστής και δημοσιογράφος στην ιταλική τηλεόραση. Αρχικά έπαιζε βιολί και στη συνέχεια στράφηκε στα κρουστά, ξεκινώντας να παίζει κρουστά με την Original Slammer Band στο φεστιβάλ Musicultura το 1996. Απέκτησε απολυτήριο λυκείου από το κλασικό λύκειο «Αύγουστος» και αποφοίτησε από την Πολιτική Επιστήμη του Πανεπιστημίου Sapienza της Ρώμης, εστιάζοντας τη διατριβή του σε πολιτικά κόμματα όπως η La Rete και η Lega Nord. Από το 2000 έως το 2008 εργάστηκε ως διαχειριστής περιεχομένου για την Excite Italia. Άρχισε να γράφει ιστολόγιο με το ψευδώνυμο «Ζόρο» (ρωμαλέζικα για «Zorro») το 2003 με τη «Z της Ζόρο». Από το 2007, δημιούργησε κωμικά περιλήψεις επεισοδίων του «Grande Fratello», τα οποία έγιναν σειρά βίντεο στο YouTube, και παρουσίαζε τη στήλη YouTube «Tolleranza Zoro», αναλύοντας το Δημοκρατικό Κόμμα με ειρωνεία και σάτιρα. Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση έγινε τον Απρίλιο του 2008 στην εκπομπή Matrix του Canale 5. Στη συνέχεια συμμετείχε στην εκπομπή 'Parla con me' του Rai 3 από το 2008 έως το 2011, με βίντεο από το ‘Tolleranza Zoro’. Παρουσίασε την 'Gazebo' στο Rai από το 2013 έως το 2017, αρχικά εβδομαδιαία και στη συνέχεια καθημερινά. Ο Bianchi έκανε την κινηματογραφική του ντεμπούτο στην ταινία Il sole dentro το 2012 και σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην Arance & martello, η οποία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 2014, για την οποία έλαβε το βραβείο Globi d'oro για τον καλύτερο ηθοποιό το 2015. Παρουσιάζει την Propaganda Live στο LA7 από τον Σεπτέμβριο του 2017. Έλαβε το βραβείο Premio giornalistico Archivio Disarmo - Colombe d'Oro per la Pace το 2016 και το Premio Funari - Il Giornalaio dell'anno το 2022. Έχει σχέση με την Michela Tassistro και έχουν μια κόρη που ονομάζεται Anita, γεννημένη το 2003. Η κωμική προσέγγιση του Bianchi ενσωματώνει τη γκολλιάρδια (παραδοσιακή ιταλική διασκέδαση) και έντονο ειρωνεία. Συχνά ασκεί κριτική στους τρόπους επικοινωνίας των δεξιών πολιτικών, υποστηρίζοντας ότι προσωπικότητες όπως η Giorgia Meloni και ο Donald Trump συναγωνίζονται τους stand-up κωμικούς χρησιμοποιώντας το «φασσετισμό» (μιμητισμό). Το έργο του έχει καλύψει θέματα όπως η ιταλική πολιτική, η κλιματική αλλαγή, οι σεισμοί στην κεντρική Ιταλία και η μετανάστευση. Θα συμμετάσχει στο 'La Controra' στο Musicultura 2024, όπου θα συζητήσει την επικοινωνία με πρυτάνεις και φοιτητές πανεπιστημίων. Παρουσιάζει μια δομή που εξερευνά τη συνάντηση του διαδικτύου, της τηλεόρασης και του δημοσιογραφίας.
Δημήτρης Ντόνσκι είναι ένας δημοφιλής Βούλγαρος κωμικός, σεναριογράφος και δημιουργός διαδικτύου, γνωστός για το άμεσο, αυτοσαρκαστικό του χιούμορ και συχνά προκλητική αίσθηση. Μετά από χρόνια σπουδών στο Πανεπιστήμιο Νότιας Ιλινόις στις ΗΠΑ, εκεί έκανε τα πρώτα βήματά του στη σκηνή stand-up. Μετά την επιστροφή του στην Βουλγαρία ο Ντόνσκι εδραιώθηκε γρήγορα ως ένα αναγνωρίσιμο όνομα της σύγχρονης βολgarικής κωμικής σκηνής. Δημιουργεί θεατρικά μονόλογο και συμμετέχει τακτικά σε κοινές κωμικές εκδηλώσεις με άλλους δημοφιλείς κλόουν. Το διακριτικό του στυλ, το οποίο περιγράφει χιουμοριστικά ως «Ευαισθητός χωρικός», του χαρίζει μεγάλη φήμη και πολλούς ακόλουθούς στο Διαδίκτυο. Ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του είναι η σόλο παράσταση «Δύστροφη τόλμα» , με την οποία περιηγείται στη χώρα παρουσιάζοντας τη χαρακτηριστική ματιά του στην καθημερινότητα, την κοινωνία και τις ανθρώπινες παραλογίες. Το 2026 ο Ντόνσκι τράβηξε επιπλέον προσοχή από τη συμμετοχή του στο τηλεοπτικό πρόγραμμα «Η κερασιά πάνω στη τούρτα» στον σταθμό NOVA.
Η Ντούν Μακίχαν είναι Βρετανίδα ηθοποιός, κωμικός και συγγραφέας. Σπούδασε δραματική τέχνη στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, σηματοδοτώντας την έναρξη της επαγγελματικής της πορείας. Η τηλεοπτική της πρώτη εμφάνιση έγινε στην κωμική σειρά *Five Alive* μεταξύ 1987 και 1988, καθιερώνοντας την παρουσία της στην οθόνη. Το κωμικό στυλ της Mackichan συχνά περιλαμβάνει συνεργασία με σημαντικές προσωπικότητες όπως οι Chris Morris, Armando Iannucci και Steve Coogan. Από το 1999 έως το 2003 και ξανά το 2017, η Doon Mackichan έγραψε και πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά σκετς *Smack the Pony*, μια συμβολή που απέφερε δύο βραβεία Emmy και δύο επιπλέον υποψηφιότητες για Emmy. Οι εμφανίσεις της στις *The Day Today* (1994) και *Brass Eye* (2001), και οι δύο δημιουργίες του Chris Morris, αποδεικνύουν τη συμμετοχή της σε σατιρικό και αμφιλεγόμενο χιούμορ. Επίσης, παρουσίασε το δικό της ραδιοφωνικό πρόγραμμα της BBC, *Doon Your Way*, το 1996, και υποδύθηκε διάφορους χαρακτήρες στην ομώνυμη σειρά του BBC Radio 4. Ερμήνευσε την Κάθυ Γουάιτ στην τηλεοπτική σειρά «Two Doors Down» από το 2013 έως το 2023, και πάλι το 2025, υποδυόμενη πέντε κύκλους του ρόλου. Άλλοι αξιοσημείωτοι ρόλοι περιλαμβάνουν την Βικτόρια Λέντερ στο «The Borrowers» (1997), την Σέρι Μπλερ στο «A Very Social Secretary» (2009), και εμφανίσεις στα «BEAST», «DREAMING WHILST BLACK», «TRANSACTION», «FUNNY WOMAN», «THE DUCHESS», «FLACK» και «PURE». Πρόσφατα πρωταγωνίστησε σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, τα «Summerfolk» και «Twelfth Night». Μεταξύ των κινηματογραφικών της εμφανίσεων είναι το *HAPPY NEW YEAR, COLIN BURSTEAD*, το οποίο έκανε την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου BFI, καθώς και το *Acts of Godfrey*. Επίσης, εμφανίστηκε στη σειρά «GOOD OMENS» μαζί με τους Ντέιβιντ Τενάντ, Μάικλ Σιν και Τζον Χαμ. Η Ντούν Μακίχαν κατοικεί στο Νότιο Λονδίνο μαζί με τα τρία της παιδιά.
Ο Ντίντζο Άσουλ, γεννημένος Ούγουρ Μπαγίτσλαϊτσί στις 19 Απριλίου 1972, είναι Τούρκος-Γερμανός ηθοποιός και κωμικός. Καταγίνεται από την Κάτω Βαυαρία (Νίντερμπάιερν), έχοντας μεγαλώσει στο Χένγκερσμπεργκ ως γιος Τούρκων μεταναστών που αρχικά σχεδίαζαν να επιστρέψουν στην Τουρκία, αλλά τελικά έμειναν για καλύτερες εκπαιδευτικές ευκαιρίες. Παρακολούθησε το Γυμνάσιο Ρόμπερτ Κοχ στο Ντέγκεντορφ και αποφοίτησε το 1992, έχοντας επίσης εργαστεί μερικώς ως υπάλληλος σε κατάστημα αθλητικών ειδών. Ο Άσουλ ξεκίνησε την καριέρα του στα καμπαρέ στα μέσα της δεκαετίας του 1990, εμπνευσμένος από τον Ματίας Μπελτς. Απέκτησε αρχικά αναγνώριση μέσω ρουτινών stand-up comedy, οι οποίες κυκλοφόρησαν σε CD. Το στυλ της κωμωδίας του ενσωματώνει διακριτές φωνές και προφορές, συμπεριλαμβανομένου ενός αφηγητή με βαυαρική προφορά, χαμηλή βαυαρική διάλεκτο και σπαστά γερμανικά με τουρκική προφορά. Εξερευνά κοινωνικά και πολιτικά θέματα, ιδιαίτερα αυτά που σχετίζονται με διαπολιτισμικά ζητήματα που απορρέουν από το τουρκικό του υπόβαθρο στη Γερμανία. Έγραψε το βιβλίο 'Ω Αβέντλαντ!' το 1997 και κυκλοφόρησε το ντεμπούτο CD του, 'Χαμοκρατία', τον Νοέμβριο του 1999. Από τότε έχει κυκλοφορήσει έξι επιπλέον θεατρικά προγράμματα: 'Αυτάρκ' (Οκτώβριος 2001), 'Χαρντλάινερ' (Σεπτέμβριος 2004), 'Φραγκίλ' (6 Φεβρουάριο 2009), 'Παράδειγμα' (2012), 'Λέστε Πατρόνε' (2016) και 'Όφενες Βίζερ' (2019). Ξεκινάει περιοδείες με θεατρικά προγράμματα από το 1997. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Άσουλ έχει λάβει πολλά βραβεία, όπως το Kabarett Kaktus το 1996, το Obernburger Mühlstein Jury- und Publikumspreis το 1997, το Ravensburger Kupferle το 1998, το Bayerischer Kabarettpreis το 2000 και το βραβείο Ybbser Spaßvogel το 2005. Έλαβε επίσης το βραβείο Kulturnews το 2007 και τον Βαυαρικό Τάγμα Αξίας το 2018. Έχει εμφανιστεί σε τηλεοπτικές εκπομπές όπως το '7 Tage, 7 Köpfe' και έχει υποδυθεί μικρούς ρόλους σε παραγωγές όπως το επεισόδιο του Μονάχου Tatort 'Kleine Herzen' (2007) και την κωμική ταινία 'Hanna und die Bankräuber' (2009). Από το 2008, κάνει τον Maibock χαιρετισμό στο Hofbräuhaus του Μονάχου, όπου εμφανίζεται για είκοσι χρόνια. Άφησε την τουρκική του ταυτότητα το 2011, αποκτώντας γερμανική υπηκοότητα. Η Künstleragentur Kirsten Schacht αναλαμβάνει τις κρατήσεις και τη διαχείρισή του.
Από το Βανκούβερ, ο David Shumka γράφει, παράγει podcasts και διατηρεί ένα blog, έχοντας εμφανιστεί κάποτε ως stand-up κωμικός. Γιορτάζεται επειδή είναι ένας πρώιμος πρωτοπόρος του podcasting.
Ο Ντάγκ Τσάπελ είναι ένας Αυστραλός κωμικός με καριέρα που καλύπτει 25 χρόνια. Η ανατροφή του στα προάστια του Μέλμπουρν, στα Φούτσκραϊ και Σάνσαϊν, περιοχές εργατικής τάξης, διαμόρφωσε βαθιά την κωμική του οπτική. Το υλικό του αντλεί άμεσα από αυτές τις παρελθοντικές εμπειρίες, συμπεριλαμβανομένων περιόδων αστεγίας και συναντήσεων με ένα «δύσκολο κοινό». Οι κριτικοί τον περιγράφουν ως κάτοχο ενός «μοναδικά αστείου» στυλ και επιδεικνύοντα χάρισμα κατά την παράστασή του. Είναι ένας δημοφιλής κωμικός στην Αυστραλία, που εμφανίζεται συχνά σε Ποδοσφαιρικούς Συλλόγους, Βραδιές Αθλητών, Φιλανθρωπικές Εκδηλώσεις και Εταιρικές Εκδηλώσεις. Η δουλειά του Chappel εκτείνεται πέρα από τους παραδοσιακούς χώρους κωμωδίας· έχει διασκεδάσει στρατιώτες των Αυστραλιανών Άμυντικών Δυνάμεων στο Αφγανιστάν, στα Σολομόνη, και στην Ανατολική Τιμόρ, καθώς και κοινά έως και 45.000 ατόμων στο Etihad Stadium. Έχει επίσης παρουσιάσει για πολιτικούς ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου του Πρωθυπουργού της Αυστραλίας και του πρώην αρχηγού της αντιπολίτευσης Simon Crean. Η καριέρα του περιλαμβάνει τη διοργάνωση των Australian Adult Industry Awards και του Sexpo, και έχει εμφανιστεί στο NBC στο Λος Άντζελες και στο London Comedy Store. Από το 2004 έως το 2008, πέτυχε sold-out παραστάσεις στο Melbourne International Comedy Festival, συμμετέχοντας σε πάνω από 15 τέτοια γεγονότα. Κυκλοφόρησε δύο CD το 2004, The Funniest Man on the Planet και The Footscray Rap , τα οποία εξερευνούν το προβληματικό παρελθόν του, την ανατροφή του και τις σχέσεις του. Οι παραστάσεις του Chappel χαρακτηρίζονται από την ενέργειά του, τις ξεκαρδιστικές εκφράσεις του προσώπου του, την οξυδερκή παρατήρησή του και το γούστο του. Έχει περιοδεύσει εκτενώς, παρουσιάζοντας έργα σε σχεδόν 20 χώρες σε 5 ηπείρους, συμπεριλαμβανομένων της Αγγλίας, της Ιρλανδίας, της Σκωτίας, των ΗΠΑ, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Έχει πρωταγωνιστήσει σε κλαμπ κωμωδίας παγκοσμίως, όπως το Jongleurs Comedy Club στο Λονδίνο και το The Comedy Store. Στη filmography του περιλαμβάνονται ρόλοι σε δραματικές σειρές της Αυστραλίας, μουσικά βίντεο και ταινίες όπως το 'The Reunion,' το 'My Brothers Rage,' το ‘The Groomeless Bride,’ και μια καμεά εμφάνιση στο 'The Heckler.' Κατέχει πτυχία στη Ψυχολογία, την Εργασία με Νέους, τη Συμβουλευτική και την Επιστήμη από το Monash University, λαμβάνοντας το βραβείο Golden Key για ακαδημαϊκή αριστεία. Συνεχίζει να περιοδεύει τακτικά στην Αυστραλία και στο εξωτερικό, παρουσιάζοντας παραστάσεις σε κρουαζιερόπλοια και εμφανιζόμενος σε πολυάριθμες τηλεοπτικές εκπομπές της Αυστραλίας.
Γεννημένος στην Οτάβα του Οντάριο στις 1 Ιουλίου 1952, ο Νταν Άικροϊντ είναι Καναδο-Αμερικανός ηθοποιός, κωμικός, σεναριογράφος, μουσικός και παραγωγός. Πριν από την ευρεία αναγνώρισή του, βελτίωσε τις κωμικές του ικανότητες εργαζόμενος σε καναδικά νυχτερινά κέντρα και ακόμη διοικούσε ένα μυστικό μπαρ μετά τις ώρες, το Club 505. Η πρώιμη καριέρα του περιλάμβανε παραστάσεις στο The Hart and Lorne Terrific Hour (1972) και συμμετοχή στην κωμική ομάδα Second City στο Τορόντο και το Σικάγο το 1973. Ο Άυκροϊν επηρέασε σημαντικά την αμερικανική κωμωδία όταν εντάχθηκε στο Saturday Night Live (SNL) το 1975, παραμένοντας έως το 1979. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγινε γνωστός για επαναλαμβανόμενα σκίτσα όπως οι Coneheads και οι The Blues Brothers. Οι συνεισφορές του στην εκπομπή του έδωσαν πέντε υποψηφιότητες για βραβείο Primetime Emmy, με αποκορύφωμα το βραβείο που κέρδισε το 1977 για την «Εξαιρετική συγγραφή». Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε ως Elwood J. Blues στην ταινία The Blues Brothers (1980) και στην επανάληψη, Blues Brothers 2000 (1998), και υποδύθηκε τον Dr. Raymond 'Ray' Stantz στις ταινίες Ghostbusters (1984) και Ghostbusters II (1989), επαναλαμβάνοντας τον ρόλο σε άλλα έργα· συνέγραψε επίσης και τις δύο ταινίες του franchise Ghostbusters. Η φιλμογραφία του περιλαμβάνει ρόλους στις ταινίες 1941 (1979), Trading Places (1983), Spies Like Us (1985), Dragnet (1987), The Great Outdoors (1988), Nothing but Trouble (1991) και Coneheads (1993). Εκτός από την υποκριτική, ο Άυκροϊντ έχει επιδείξει επιχειρηματικό πνεύμα. Ο Άυκροϊντ συνίδρυσε επίσης την αλυσίδα μουσικών χώρων House of Blues και τη μάρκα βότκας Crystal Head. Η δουλειά του έχει αποσπάσει περαιτέρω αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένης μιας υποψηφιότητας για Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου το 1990 για την ερμηνεία του στην ταινία *Driving Miss Daisy* (1989). Έχει εμφανιστεί επίσης σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές, όπως η *It's Garry Shandling's Show* (1990), η *Papa bricole* (1997), η *The Simpsons* (2021) και η *The Conners* (2019). Ο αδελφός του, Πήτερ Άυκροϊντ, ήταν επίσης συγγραφέας και ηθοποιός.
Ο Διμíταρ Τουντζάροβ, γνωστός ευρέως ως Σκούμπατα, θεωρείται ένας από τους καλύτερους κωμικούς της Βουλγαρίας. Γεννήθηκε στο Πέτριχ στις 6 Οκτωβρίου 1954 και αρχικά ακολούθησε σπουδές μηχανικής στο ΤΕΙ–Σόφια πριν στραφεί στο θέατρο μετά το 1989. Είναι μέλος της Ένωσης Βούλγαρων Καλλιτεχνών (ΕΒΚ) και κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Ρητορική από το Πανεπιστήμιο του Αγίου Κλήμεντα του Ουρίδη, το οποίο απέκτησε το 2009· το θέμα της διατριβής του παραμένει απροσδιόριστο. Ο Σκούμπατα πρωτοπόρησε το είδος της παράστασης ενός ατόμου στη Βουλγαρία, και η καριέρα του καλύπτει ραδιόφωνο, τηλεόραση και θεατρικές παραστάσεις solo. Κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής εποχής, οι παραστάσεις του επικρίνουν διακριτικά το καθεστώς μέσω του χιούμορ, οδηγώντας συχνά σε χαρακτηρισμό των πρώιμων παραστάσεων ως παράνομων από την κυβέρνηση. Παρόλα αυτά, οι ηχογραφήσεις κυκλοφορούσαν ευρέως. Μετά την πτώση του κομμουνισμού, η δημοτικότητά του αυξήθηκε σημαντικά και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει πάνω από 2000 συναυλίες σε 4 ηπείρους, συμπεριλαμβανομένων χωρών όπως το Μαρόκο, η Τυνησία, η Αλγερία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Ρωσία, η Ελβετία, η Ελλάδα, η Βόρεια Μακεδονία και η Σερβία. Είναι επίσης γνωστός για την μίμησή του στον Το ντορ Ζίβκοφ, τον πρώην κομμουνιστή δικτάτορα της Βουλγαρίας. Η δουλειά του Σκουμεμπάτα περιλαμβάνει πολυάριθμες εμφανίσεις στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο από το 1996 έως το 2000, καθώς και παρουσιαστικούς ρόλους σε εκπομπές όπως το 'Καλημέρα,' το 'Ω, Αυτά τα Πρόσωπα' και το 'Η Ώρα του Σκουμεμπάτα' στο TV7. Έγραψε παραγωγές όπως το 'Γέλα Μέχρι Δακρύων,' το 'Είναι Δύσκολο Αλλά Δεν Υπάρχει Άλλος Τρόπος' και το 'Η Ζωή Απαιτεί Θυσίες - Δεν θα Ήμασταν Εμείς.' Η πρώτη του νόμιμα κυκλοφορημένη κασέτα, 'Πρώτο Ιδιωτικό Ειλικρινές Παράνομο Ραδιόφωνο,’ κυκλοφόρησε το 1995, και εξέδωσε το βιβλίο 'Ο Σκουμεμπάτα Γελάει' το 1996, το οποίο έχει εκδοθεί ξανά πολλές φορές. Αυτή τη στιγμή παρουσιάζει την παράστασή του "Αληθινές και Μεγάλες Ιστορίες," ή “Bivali Nebivalitsi,” έναν εορτασμό του χιούμορ, του σαρκασμού και της σοφίας της ζωής, ενσωματώνοντας stand-up, σκίτσα χαρακτήρων και κοινωνικό σχολιασμό. Οι παραστάσεις συχνά υπερβαίνουν τη διαφημιζόμενη διάρκεια, μερικές φορές διαρκώντας πάνω από δύο ώρες, και περιλαμβάνουν μεταβαλλόμενες φωνές και διαλέκτους, πορτρέτα της οικογενειακής ζωής και αλληλεπίδραση με το κοινό. Ο Διμíταρ Τουντζάροβ συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της βουλγαρικής βιομηχανίας ψυχαγωγίας, ιδιαίτερα στην κωμωδία, και θεωρείται θρύλος της βουλγαρικής κωμωδίας. Έλαβε αναγνώριση το 2004 ως επίτιμος μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Ταλέντων στο Λος Άντζελες, στο Χόλιγουντ των ΗΠΑ. Ο πρωθυπουργός Μπόικο Μπόрисов τον επαίνεσε και προορίζεται να διοριστεί ως νέος βουλγαρικός πρόξενος στο Σικάγο, Ιλινόις, εντάσσεται στην ομάδα του γενικού προξένου Βαλεντίν Ντόντσεφ. Ο υπουργός Διασποράς, Μπόζινταρ Ντιμίτροφ, υποστηρίζει την υποψηφιότητά του, με τον Μπόрисов να πιστεύει ότι είναι ικανότερος από πολλούς πρόσφατους διορισμένους. Εμφανίστηκε στην τηλεοπτική εκπομπή του Σλάβι Τριφινόφ στο bTV και έχει μια επερχόμενη παράσταση στις 29 Απριλίου του “Bivali Nebivalitsi”, η οποία είναι ένα φιλανθρωπικό γεγονός που υποστηρίζει τον μαραθώνιο 'Students Run with UACEG' για φοιτητές που παλεύουν με τον καρκίνο.
Γεννημένος στο Denby Dale στις 2 Ιουλίου 1977, ο Daniel Kitson είναι Βρετανός κωμικός, ηθοποιός, performer και συγγραφέας. Οι γονείς του είναι διευθυντής πρωτοβάθμιας σχολής και λέκτορας, αντίστοιχα. Παρακολούθησε το Scissett Middle School και το Shelley College πριν σπουδάσει δραματική τέχνη στο Roehampton Institute (τώρα Πανεπιστήμιο Roehampton). Η καριέρα του στον κωμικό χώρο ξεκίνησε στην ηλικία των 16 ετών με μια παράσταση stand-up στο Εθνικό Φεστιβάλ Δραματικής Τέχνης των Φοιτητών. Η πρώιμη καριέρα του απέσπασε σημαντική αναγνώριση στον κόσμο της κωμωδίας. Εμφανίστηκε στο Up The Creek τον Απρίλιο του 2001 και έλαβε υποψηφιότητα για το βραβείο Perrier Comedy Award το 2001 για το 'Love, Innocence and the Word Cock'. Το 2002, κέρδισε το βραβείο Perrier Comedy Award (τώρα Edinburgh Comedy Award) σε ηλικία 25 ετών για την παράστασή του 'Something'. Ο Kitson είναι γνωστός για τις "παραστάσεις ιστοριών" του, ξεκινώντας με το 'A Made Up Story' το 2003. Το 'Stories For the Wobbly-Hearted' (2005) του απέφερε ένα βραβείο Scotsman Fringe First Award, εξερευνώντας θέματα μοναξιάς και απομόνωσης. Παρουσίασε τις παραστάσεις 'It's The Fireworks Talking' και 'C-90' το 2007, λαμβάνοντας το βραβείο Barry για το 'It's The Fireworks Talking' την ίδια χρονιά. Το έργο του Κίτσον συνεχίζει να εξελίσσεται, συχνά ωθώντας τα όρια της παραδοσιακής παράστασης. Έκανε την πρεμιέρα του θεατρικού του έργου 'Mouse: The Persistence of an Unlikely Thought' το 2016, ένα ντουέτο που περιλαμβάνει έναν ζωντανό ηθοποιό και ηχογραφημένα φωνητικά. Το 2017, παρουσίασε το 'Something Other Than Everything' τόσο στο The Roundhouse όσο και στο The Royal Exchange· στη συνέχεια, το 2019, ο Κίτσον παρουσίασε το 'Keep' στο Battersea Arts Centre, αναλαμβάνοντας το έργο της καταλογογράφησης των 20.000 αντικειμένων του. Λόγω της υψηλής ζήτησης εισιτηρίων, οι ανακοινώσεις για τις παραστάσεις του έχουν προκαλέσει κατάρρευση ιστοσελίδων. Επέστρεψε στις ζωντανές παραστάσεις τον Απρίλιο του 2022 με την παράσταση 'Outside'. Οι κριτικοί έχουν κάνει παραλληλισμούς μεταξύ του έργου του Ντάνιελ Κίτσον – το οποίο διαθέτει εκκεντρικές και συναρπαστικές παραστάσεις μαζί με stand-up comedy – και του Σάμουελ Μπέκετ και του Άλαν Μπένετ· αναγνωρίζεται ως ένας Αγγλός μοναδικός ερμηνευτής. Το 2024, παρουσίασε μια παράσταση που ονομαζόταν 'Collaborator' με τη συμμετοχή 160 θεατών με ρόλους ομιλίας.
Αλβανία
1
Αρμενία
2
Αργεντινή
36
Αυστρία
27
Αυστραλία
52
Αζερμπαϊτζάν
1
Μπανγκλαντές
1
Βέλγιο
13
Βουλγαρία
57
Μπενίν
2
Βολιβία
1
Βραζιλία
27
Λευκορωσία
2
Καναδάς
125
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
3
Ελβετία
17
Ακτή Ελεφαντοστού
1
Χιλή
15
Καμερούν
1
Κίνα
8
Κολομβία
4
Κούβα
4
Τσεχία
7
Γερμανία
188
Δανία
17
Δομινικανή Δημοκρατία
1
Αλγερία
2
Ισημερινός
2
Εσθονία
5
Αίγυπτος
10
Ισπανία
74
Αιθιοπία
1
Φινλανδία
15
Γαλλία
214
Ηνωμένο Βασίλειο
365
Γεωργία
1
Γκάνα
3
Ελλάδα
18
Γουατεμάλα
1
Κροατία
2
Αϊτή
1
Ουγγαρία
7
Ινδονησία
23
Ιρλανδία
31
Ισραήλ
10
Ινδία
47
Ιράκ
3
Ιράν
6
Ισλανδία
4
Ιταλία
136
Τζαμάικα
1
Ιαπωνία
37
Κένυα
3
Νότια Κορέα
20
Καζακστάν
3
Λίβανος
5
Σρι Λάνκα
1
Λιθουανία
1
Λετονία
1
Μαρόκο
17
Μιανμάρ (Βιρμανία)
1
Μάλτα
1
Μαλάουι
2
Μεξικό
28
Μαλαισία
7
Νιγηρία
19
Νικαράγουα
2
Κάτω Χώρες
2
Νορβηγία
12
Νεπάλ
3
Νέα Ζηλανδία
9
Περού
2
Φιλιππίνες
35
Πακιστάν
7
Πολωνία
8
Πορτογαλία
7
Κατάρ
1
Ρουμανία
1
Σερβία
4
Ρωσία
9
Σαουδική Αραβία
4
Σουηδία
101
Σιγκαπούρη
3
Σλοβενία
4
Σλοβακία
2
Ελ Σαλβαδόρ
1
Συρία
1
Ταϊλάνδη
2
Τυνησία
4
Τουρκία
5
Ταϊβάν
1
Ουκρανία
11
Ουγκάντα
7
Ηνωμένες Πολιτείες
213
Ουρουγουάη
4
Ουζμπεκιστάν
1
Βενεζουέλα
5
Βιετνάμ
1
Νότια Αφρική
3
Ζιμπάμπουε
1
