Guillermo Álvarez Guedes, znany w całej Ameryce Łacińskiej po prostu jako Álvarez Guedes, był kubańskim komikiem, aktorem, pisarzem i przedsiębiorcą, uważanym za jednego z najbardziej wpływowych hiszpańskojęzycznych komików wszech czasów i jednego z pionierów stand-upu w Ameryce Łacińskiej. Urodził się 8 czerwca 1927 roku w Unión de Reyes w prowincji Matanzas, gdzie już jako małe dziecko występował w miejscowym teatrze i bawił publiczność na festynach i jarmarkach piosenkami i tańcami. Jako nastolatek zarabiał na życie w wędrownych cyrkach. Przeniósł się do Hawany i pracował w teatrze i radiu, gdzie w 1949 roku dramatyzował uliczne przestępstwa. Komedia przyszła, gdy producent Gaspar Pumarejo ściągnął go do telewizji, nowego medium, w którym Kuba była pionierem w Ameryce Łacińskiej. Grał w farsach, przygodach, komediach i musicalach, a jego cotygodniowa rola el borracho, pijaka, w Casino de la Alegría stacji CMQ uczyniła go ikoną dla Kubańczyków. Jego styl łączył gry słów z komizmem fizycznym przypominającym Chaplina i Bustera Keatona. Tworzył duet z piosenkarką i aktorką Ritą Montaner i występował w klubach Hawany lat 50. obok gwiazd takich jak Beny Moré i Olga Guillot. Rozpoczął też karierę filmową, obejmującą ponad 14 filmów, m.in. Ladrón de seda (1953), The Big Boodle (1957), Dios te salve, psiquiatra (1966), A mí qué me importa que explote Miami (1976) i La chica del alacrán de oro (1990), z których trzy sam wyprodukował. W 1957 roku założył wraz z pianistą Ernestem Duarte Brito i bratem Rafaelem wytwórnię płytową GEMA. W 1960 roku udał się na emigrację, najpierw do Nowego Jorku, a potem do San Juan w Portoryko, gdzie z bratem kontynuował działalność Gema Records, która pomogła wypromować na świecie El Gran Combo de Puerto Rico. Jego pierwszy album komediowy ukazał się w 1973 roku, a po nim ponad trzydzieści kolejnych. Te nagrania, pełne kubańskich idiomów i ulicznego humoru podawanego z kamienną twarzą, uczyniły go międzynarodową gwiazdą hiszpańskojęzycznej komedii. Jego znakiem rozpoznawczym był kubański okrzyk ¡ñó!, a często przypisuje mu się przełamanie bariery wulgarności w hiszpańskojęzycznym stand-upie – nie po to, by szokować, lecz po prostu mówiąc tak, jak mówią Kubańczycy. Jego humor czerpał z teatro bufo, kubańskiej tradycji rewiowej z komicznymi typami z hawańskich dzielnic, oraz z tęsknoty za Kubą, którą opuścił. Napisał ponad dwadzieścia książek humorystycznych i do 2011 roku prowadził trzygodzinny program w Clásica 92.3 FM w Miami, jeden z najpopularniejszych w hiszpańskojęzycznym radiu południowej Florydy. Álvarez Guedes zmarł w swoim domu w Kendall na Florydzie 30 lipca 2013 roku w wieku 86 lat.