Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Komicy: Liban

Katalog komików: Liban. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

Dodaj komika
Reset
5 Komicy
Bassem Feghali, komik z Liban
Zweryfikowane Nieodebrane
Liban

Bassem Feghali

Bassem Feghali to libański aktor, piosenkarz i drag queen urodzony 21 września 1977 roku w Wadi Chahrour, niedaleko Bejrutu. Obecnie mieszka w Wadi Chahrour, wiosce w dzielnicy Baabda. Uznawany za wiodącego wykonawcę drag w świecie arabskim, jest również libańskim monologistą. Ma pokrewieństwo z libańską piosenkarką Sabah, która jest jego dalszą kuzynką; Sabah i Simon Asmar, dyrektor Studio El Fan, odkryli go i zostali jego mentorami oraz rodzicami zastępczymi. Kariera Feghaliego rozpoczęła się w 1996 roku, kiedy to zdobył złoty medal w programie talentów Studio El Fan. Podczas tego konkursu parodiował zarówno męskie, jak i żeńskie postacie publiczne. Po tym zwycięstwie podpisał dziesięcioletnią umowę z telewizją LBC. Jego występy łączą śpiew, komedię i taniec, często charakteryzują się skomplikowanymi kostiumami, perukami i makijażem. Sam pisze swoje szkice, projektuje scenografię i kostiumy oraz nagrywa własną muzykę, starannie przygotowując się do każdej postaci poprzez próby, diety i ćwiczenia. Naśladował liczne libańskie i międzynarodowe gwiazdy, w tym Sabah, Nawal Al Zoghbi, Haifa Wehbe, Fairouz, Shakira, Marilyn Monroe, Lady Gaga, Britney Spears, Marwa, Nancy Ajram, Elissa, Mariam Nour oraz Britney Spears. Jego występy zawierają portrety postaci historycznych, takich jak Ivette Sursok, Maggi Farah i kandydata Miss Libanu, takie jak Lamita Franjieh. Praca Feghaliego wykracza poza naśladowania; stworzył oryginalne satyryczne postacie, takie jak Antika Sursock i Hala Tamarzof. W 2006 roku prowadził codzienny program telewizyjny Alf Wayle Bi Layle, program Fawazeer Ramadan, w którym każdego dnia naśladował inną arabską artystkę. Pojawił się również w 'Star Academy 7' i 'Star Academy 8', aby naśladować artystów i instruktorów. Obecnie ma serial o nazwie "Qasaiq Antika" (Fragmenty Antiki), stworzony przez Rolę Saad, szefową 'Star Academy'. Serial ten przedstawia postać o imieniu Antica, która dąży do zostania pisarką jak Barbara. W 2000 roku otrzymał nagrodę Murex d'Or za bycie najlepszym monologistą roku. Choć zyskał sławę naśladowując libańskie osobowości kobiece, w tym Fairouz, niektóre jego programy zostały odwołane w latach 90. XX wieku ze względu na obawy o bezpieczeństwo wynikające z obrażeń, gróźb i skarg związanych z jego występami w libańskiej telewizji podczas prime time.

Nabih Abu Hassan, komik z Liban
Zweryfikowane Nieodebrane
Liban

Nabih Abu Hassan

Nabih Abu Hassan, znany również jako نبيه أبو الحسن, był libańskim komikiem i aktorem. Urodził się w 1934 roku, a dokładna data jego urodzenia jest niepewna, z różnymi doniesieniami o 16 kwietnia lub 20 grudnia. Urodził się we wsi Al-Qala'a, pomiędzy Btekhneen i Hammana, w Libanie, prawdopodobnie niedaleko wioski Al Qala'a. Jego kariera artystyczna rozpoczęła się w wieku 14 lat od przedstawień szkolnych. Początkowa kariera Abu Hassana obejmowała różnorodne zajęcia. Początkowo pracował jako nauczyciel wychowania fizycznego w szkołach w 'Alaieh i Trypolisie, a także przez krótki czas w banku w Beirucie. Uzyskał dyplom aktorski w Egipcie. Jego teatralna przygoda rozpoczęła się od występowania w scenkach z amatorską trupą w wiosce Diya'a, a później brał udział w przedstawieniach z Monirem Abu Dibsem i Shakibem Khoury. Poświęcił się również dziennikarstwu, co zaowocowało jego pierwszymi występami w libańskim radiu. Shakib Khoury wywarł na niego znaczący wpływ, pomagając mu pracować ze znanymi reżyserami i trenerami; wystąpił w dwóch z pierwszych dzieł Khoury'ego. Abu Hassan zyskał największą sławę dzięki roli 'Akhot Shnai', którą po raz pierwszy zagrał w 'Jaha fi Al Qura Al Amamiya'. Portretował tę postać w licznych sztukach teatralnych, w tym w 'Napoleon wa Akhot Shnai,' 'Al Shater Hassan,' i 'Akhot Shnai fi Al Jibha', a także w serialach telewizyjnych 'Akhot Shnai' i 'Kanat Ayam'. Jego komediowy wizerunek rozwijał się z czasem, często przedstawiając ekscentryczne postacie, a uznanie przyniósł mu udział w roli Juha. Produkował sztuki po osiągnięciu sukcesu dzięki 'Juha fi al-Qura al-Amamiya' i spektaklowi telewizyjnemu 'Akhwat Shanai'. Pośmiertnie uhonorowano go Orderem Cedru Zasługi. W jego rodzinnym mieście Btakni wzniesiono pomnik. Nabih Abu Hassan zmarł 2 listopada 1993 roku w wypadku samochodowym w pobliżu Adonis.

Vahe Berberian, komik z Liban
Zweryfikowane Nieodebrane
Liban

Vahe Berberian

Jest Berberyjczykiem, pisarzem teatralnym, powieściopisarzem, artystą, reżyserem, przedstawicielem i komikiem libańskiego pochodzenia ormiańskiego, a mimo jego szerokiej reputacji, dzięki jego komickim monologom, Berrian posiada wiele powieści i oferuje swoją twórczość artystyczną na różnych szlakach na całym świecie. Jego liczne sztuki zostały również przetłumaczone na kilka języków i przedstawione w kilku miastach na poziomie międzynarodowym, a obecnie mieszka w Los Angeles w Kalifornii.

Zweryfikowane Nieodebrane
Liban

Yasmine Khlat

Yasmine Khlat, urodzona 13 lutego 1959 roku w Ismaïlia, w Egipcie, jest wszechstronną libańską artystką. Rozpoczęła karierę w filmie i nadal pracuje jako aktorka, reżyserka, tłumaczka i powieściopisarka. Urodzona w rodzinie libańskiej, spędziła lata formowania się dorastając w Libanie. Jej wczesna edukacja obejmowała studia nad teorią filmu i kinem na Uniwersytecie Paris 3 oraz Uniwersytecie Paris odpowiednio. To akademickie wykształcenie znacząco wpłynęło na jej późniejsze twórcze przedsięwzięcia. Khlat zyskała uznanie dzięki swoim rolom aktorskim w kilku filmach od późnych lat 70. XX wieku, w tym w godnych uwagi występach w Aziza (1980), Nahla (1979) i Les Rêves de la ville (1983). Otrzymała nagrodę za najlepszą aktorkę na 11. Moskiewskim Festiwalu Filmowym w 1979 roku za rolę w Nahla . Po zakończeniu kariery aktorskiej przeniosła się do Francji. Tam zmieniła swoje zainteresowania, koncentrując się na reżyserii filmów dokumentalnych, w szczególności Leylouna/Notre nuit (1987), które bada życie kobiet podczas libańskiej wojny domowej, oraz Abed Azrie: Musicien du Monde (2000). Napisała również scenariusz do Transes (Nass el Ghiwane). Poza filmem, Khlat zyskała uznanie jako płodna pisarka. Opublikowała wiele powieści, w tym *Al-Yas Khata’a* (2001), *Le désespoir est un péché* (2001), *Partition libre pour Isabelle* (2004), *Le Diamantaire* (2006), *Vous me direz au crépuscule* (2010), *Égypte 51* (2019) i *Cet amour* (2020). Za powieść *Le désespoir est un péché* otrzymała w 2001 roku Prix des cinq continents de la francophonie. Jej powieść *Égypte 51* została nominowana do nagrody Grand prix du roman métis w 2019 roku. Najnowsze jej publikacje to *La Tendresse de Sainte Anne* (2023) i *La Dame d'Alexandrie* (2022), ta ostatnia będąca zrewidowanym wydaniem *Vous me direz au crépuscule*. Pracuje również jako tłumaczka, wzbogacając krajobraz literacki swoimi różnorodnymi umiejętnościami.

Libijscy Komicy

Liban ma długą i odrębną tradycję komediową, a humor odgrywa ważną rolę w jego telewizji, teatrze, kinie i codziennej kulturze. Libańska komedia, znana ze swojego ciętego dowcipu, ekspresyjnego opowiadania historii i bezlitosnej satyry, często czerpie inspirację z polityki, oczekiwań społecznych, relacji rodzinnych oraz sprzeczności codziennego życia. Od legendarnych wykonawców teatralnych po nowe pokolenie komików stand-upowych, Liban wyprodukował artystów, których wpływ sięga daleko poza jego granice.

Do grona najbardziej rozpoznawalnych postaci komediowych kraju należą George Khabbaz, aktor, dramaturg i reżyser znany z występów teatralnych oraz błyskotliwych obserwacji libańskiego społeczeństwa, oraz Adel Karam, którego praca w telewizji, filmie i satyrycznych programach rozrywkowych uczyniła go znaną twarzą na całym świecie arabskim. Ziad Rahbani zajmuje również szczególne miejsce w libańskiej komedii, łącząc muzykę, teatr i satyrę polityczną w produkcjach znanych z zapadających w pamięć dialogów i komentarza społecznego. Inne wpływowe nazwiska to Salah Tizani, powszechnie znany jako Abu Salim, którego postacie telewizyjne bawiły pokolenia, oraz Hassan Alaa' Eddine (Shoushou), zapamiętany za wkład w libański teatr komediowy.

Nowoczesna scena stand-up comedy w Libanie wprowadziła nowy styl humoru, z wykonawcami eksplorującymi osobiste doświadczenia, tożsamość kulturową, relacje i kontrowersyjne tematy społeczne. Komicy tacy jak John Achkar, Nour Hajjar, Mhamad Baalbaki, Nicolas Tawk i Mario Moubarak pomogli spopularyzować stand-up wśród szerszej publiczności dzięki występom na żywo, treściom online i występom międzynarodowym. Ich komedia często odzwierciedla realia dorastania w Libanie, od poruszania się po tradycje społeczne i różnice religijne, po radzenie sobie z niepewnością gospodarczą i napięciami politycznymi. Wielu z nich nawiązuje również kontakt z libańskimi społecznościami za granicą, wykorzystując humor do eksploracji doświadczeń związanych z życiem międzykulturowym.

Telewizja i media cyfrowe jeszcze bardziej poszerzyły zasięg libańskiego humoru. Artyści tacy jak Bassem Feghali, znany ze swoich imponujących imitacji i wyrazistych postaci, oraz Tony Abou Jaoude, rozpoznawany za wszechstronność w aktorstwie, prowadzeniu programów i naśladowaniu, pomogli ukształtować krajobraz rozrywkowy kraju. Jednocześnie niezależne platformy komediowe i pokazy na żywo w Beirucie stworzyły możliwości dla wschodzących komików do eksperymentowania z nowym materiałem i rozwijania własnego stylu. Ta rozwijająca się scena pomogła libańskiemu poczuciu humoru dotrzeć do odbiorców na całym Bliskim Wschodzie i na arenie międzynarodowej.

Niezależnie od tego, czy poprzez klasyczne występy teatralne, satyrę polityczną, skecze telewizyjne, czy współczesny stand-up, libańscy komicy nadal zamieniają codzienne doświadczenia w zrozumiałą i niezapomnianą rozrywkę. Ich umiejętność łączenia humoru z obserwacją społeczną nadaje libańskiemu komu charakterystyczny rys, a otwartość na różne języki, kultury i perspektywy sprawia, że jest on atrakcyjny dla publiczności na całym świecie. Odkryj libańskich komików na GiggleTime i poznaj wykonawców, style i historie, które sprawiają, że scena komediowa tego kraju jest tak wyjątkowa.