Globalny Katalog Talentów

Komicy: Kanada

Katalog komików: Kanada. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

124 Komicy

Anthony Kavanagh

Anthony Kavanagh, urodzony 26 września 1969 roku w Greenfield Park, Quebec, jest wszechstronnym kanadyjskim artystą. Uznawany jest za humorystę z Quebecu, aktora, piosenkarza i prowadzącego programy telewizyjne pochodzenia haitańskiego. Jego rodzice imigrowali do Quebecu w latach 60.; ojciec pracuje jako nauczyciel, a matka kieruje szpitalem. Wczesne doświadczenie Anthony’ego z występami rozpoczęło się w wieku 14 lat od debiutu w szkolnym konkursie talentów, po czym w wieku 16 lat wystąpił w komediowo-muzycznym show w szkole średniej Antoine-Brossard. Kavanagh szybko zyskał uznanie w kanadyjskiej scenie komediowej, zdobywając nagrodę za Najlepszego Początkującego Komika na Festiwalu Juste pour rire w Montrealu w 1989 roku. W tym samym roku wygrał również krajowe przesłuchania 'Juste pour rire'. W 1992 roku Julio Iglesias i Natalie Cole skorzystały z jego talentu, a on spędził dwa lata koncertując po Kanadzie jako rozgrzewający publiczność akt dla Céline Dion. W wieku 23 lat został najmłodszym gospodarzem talk show w Quebecu, prowadząc “…et Anthony” od 1993 roku. Pojawił się również w komediowym radiowym programie Les Midis fous oraz w programach telewizyjnych Super sans plomb i Voodootaxi. Kariera komika nadal rozkwitała dzięki jego solowemu show 'Kavanagh!', który miał premierę w 1995 roku i odbywał tournée po Quebecu. Ten występ odniósł znaczący sukces, trwał ostatecznie dwa lata, był wystawiany w siedmiu krajach, sprzedano 250 000 płyt DVD, a zakończył się w 2003 roku. Poza stand-upem, talent Kavanagha został doceniony, gdy zdobył nagrodę za wybitne nowe talenty na Montreux Comedy Festival w Szwajcarii w 1995 roku; użyczył również głosu Mushu we francusko-kanadyjskiej wersji filmu Disneya *Mulan* w 1998 roku i przyczynił się do prac głosowych w wielu innych filmach z Disney’a i DreamWorks. Pokazał również swoje umiejętności muzyczne, grając Billy'ego Flynna we francuskiej wersji musicalu Chicago w Montrealu (2003) i Paryżu (2004), oraz występując w Théâtre Trévise w Paryżu przez siedem miesięcy i w Olympia w 1999 roku. W 2006 roku uruchomił „Les démons de l’Arkange”, show łączący muzykę, komedię i stand-up, który zakończył się wydaniem albumu o tej samej nazwie w styczniu 2006 roku oraz występami w Grand Rex w Paryżu. Od 2001 roku prowadzi NRJ Music Awards przez sześć lat z rzędu. Po pewnym czasie spędzonym za granicą, Kavanagh wrócił do Quebecu, by zamieszkać tam ze swoją rodziną w 2017 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Billy Tellier

Billy Tellier to kowiecki komik, znany również jako kanadyjski komik i humorysta. Prowadzi profile na Facebooku, Instagramie i X. Jako jeden z najpopularniejszych komików w Quebecu, nawiązuje kontakt z publicznością poprzez trafne anegdoty i wplatając autoironię w swój styl komediowy, który obejmuje humor obserwacyjny i angażujące opowiadanie historii. Znany jest ze swojego ciętego dowcipu i wykorzystuje styl humoru składający się z pojedynczych zdań i krótkich, mocnych punchline'ów. Kariera Telliera obejmuje różne role w telewizji i radiu. Przez dziesięć lat, do lata 2023 roku, współprowadził poranne audycje w radiu 96.9 CKOI z Martinem Cloutierem, Tammy Verge i Valérie Roberts. Wcześniej prowadził takie programy jak 'Trouve-moi ça' (2014), 'Des champions du web' (2014-2015) oraz 'Le poker show' (2008) na V/TQS. Pojawił się również jako aktor w 'La vie parfaite' i 'Colocs.TV', współtworząc i występując w tym ostatnim. W latach 2019–2021 był felietonistą w programie 'Sucré Salé'. Brał udział w wielu innych programach, w tym 'Plus ou moins misérable', 'Juste pour rire en direct' i 'Vrak la vie'. Jego praca sceniczna rozpoczęła się od 'La loi du plus fort' w zimie 2013 roku, wyreżyserowanego przez Christiana Viaua i wydanego na DVD. Krytycy i publiczność chwaliły ten występ. Następnie przez dwa kolejne lata, 2016 i 2017, współprowadził galę ComediHa z Mario Jean, a w 2017 i 2018 roku prezentował 'Le petit monde de Billy Tellier Live' w Place des Arts. Jego obecny spektakl to "Hypocrite", który bada aspekty współczesnego życia. Spektakl 'Hypocrite(s)' odbywał się na terenie Quebecu od 2019 do grudnia 2023 roku, sprzedając ponad 50 000 biletów i zdobywając certyfikat 'billet or'. Oczekuje się, że w 2024 roku otrzyma nagrodę Oliviera za humorystyczny kapsułowy lub szkic radiowy. Jego trzeci solowy spektakl, 'Kicker la ruche', wyreżyserowany przez Laurenta Paquina, miał premierę 5 lutego i bada lęk przed podejmowaniem decyzji z powodu potencjalnych konsekwencji, w tym tych podjętych dla dzieci i przez jego matkę. Spektakl sprzedał około 40 000 biletów i jest zaplanowany na jesień 2024 roku, z kolejnymi występami w listopadzie i grudniu 2026 roku w takich miejscach jak Gatineau, Val d’Or, Rouyn-Noranda, Matagami, Brossard i Saint-Eustache.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Cathy Jones

Cathy Jones to kanadyjska aktorka, komik i pisarka, urodzona 6 kwietnia 1955 roku w St. John's, Nowa Fundlandia. Pochodzi z rodziny o korzeniach komediowych; jej bratem jest komik Andy Jones. Jej wczesne zaangażowanie w teatr rozpoczęło się w wieku 17 lat, kiedy to brat pomógł jej dołączyć do Newfoundland Traveling Theatre Company. To początkowe doświadczenie przygotowało grunt pod jej przyszłą karierę aktorską. W 1973 roku Jones przeniosła się do Toronto wraz z Tommy Sextonem, Gregiem Malone’em, Mary Walsh i Dyan Olsen, szukając możliwości teatralnych. Niedługo potem, jesienią tego samego roku, współzałożyła grupę komediową CODCO. Grupa poszerzyła się na początku 1974 roku o Roberta Joya i Andy’ego Jonesa. CODCO stał się znaczącą siłą w kanadyjskim teatrze i telewizji, a Jones zagrała regularną rolę w serialu telewizyjnym *Codco* w 1988 roku. Zaprezentowała również swoją wszechstronność, występując w filmach takich jak *Secret Nation* (2001), gdzie grała Friedę Vokey, oraz w innych projektach, takich jak *How to Be Deadly*, *Weirdos*, *Congratulations* i *Happyland*. Jeszcze bardziej zaprezentowała swój talent komediowy za pomocą monodramów, w tym *Wedding in Texas* i *Me, Dad and The Hundred Boyfriends*. Najbardziej rozpoznawalnym dziełem Jones jest prawdopodobnie jej długoletnia praca w serialu telewizyjnym This Hour Has 22 Minutes , który współtworzyła z Rickiem Mercerem, Mary Walsh i Gregiem Thomey w 1992 roku. Pozostała członkinią obsady przez 28 lat, odchodząc w 2021 roku i stając się jedyną oryginalną członkinią obsady od 2005 roku po odejściu Grega Thomeya. W 22 Minutes znana jest z kreowania szerokiego wachlarza postaci, w tym mężczyzn i kobiet o zróżnicowanych tożsamościach płciowych, takich jak pani Enid, Babe Bennett, Joe Crow i Love Murphy. Jej rola panny Enid została kontynuowana w internetowym serialu Broad Appeal: Living with E's z 2020 roku na platformie CBC Gem. W trakcie swojej kariery Jones otrzymała znaczne uznanie, w tym 18 nagród Gemini za scenariusz do serialu komediowego i trzy Canadian Comedy Awards za scenariusz. Biograficzny film dokumentalny CBC Life and Times, Keeping up with Cathy Jones , został wyprodukowany w 2006 roku. Była również producentką swojego specjalnego programu z 2002 roku, Cathy Jones Gets a Special . W 2013 roku pełniła również funkcję rzecznika Les Rendez-vous de la Francophonie.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Dave Thomas

David William Thomas, znany zawodowo jako Dave Thomas, jest kanadyjskim aktorem, scenarzystą, producentem, komikiem i reżyserem. Urodził się 20 maja 1949 roku w St. Catharines, Ontario. Jego rodzice, Moreen Duff Muir z Glasgow w Szkocji i John E. Thomas z Merthyr Tydfil w Walii, byli imigrantami z Wielkiej Brytanii. Jego ojciec, etyk medyczny, kierował Katedrą Filozofii na Uniwersytecie McMaster; rodzina przez krótki czas mieszkała w Durham w Północnej Karolinie, kiedy jego ojciec studiował na Uniwersytecie Duke’a. Dave Thomas ma młodszego brata, Iana Thomasa, który jest piosenkarzem i autorem tekstów. Kariera Thomasa rozpoczęła się po ukończeniu McMaster University z wyróżnieniem, uzyskując tytuł licencjata z literatury angielskiej. Początkowo pracował jako copywriter w McCann Erickson w 1974 roku, a już po roku awansował na szefa działu pisania dla konta Coca-Coli w Kanadzie. Następnie dołączył do trupy Second City po przesłuchaniu, biorąc udział w Toronto produkcję Godspell u boku przyszłych gwiazd komedii. W latach 1976–1981 grał wiele ról, w tym Douga McKenziego, Angusa Crock i Lee Iacoccę, w serialu Second City Television ( SCTV ). Pojawił się również w The Rimshots (1976) i Home to Stay (1978), a także w różnych rolach w serialu telewizyjnym Bizarre (1980). Thomas zyskał szerokie uznanie dzięki roli Douga McKenziego w serialu SCTV , często u boku Ricka Moranisa. Zdobył nagrodę Primetime Emmy za swoją pracę w tym programie. Jako Bob i Doug McKenzie wydali dwa albumy, *The Great White North* i *Strange Brew*, oraz wystąpili w filmie *The Adventures of Bob & Doug McKenzie: Strange Brew* (1983), który Thomas również wyreżyserował. Jego filmy obejmują takie tytuły jak *My Man Adam* (1985), *Coneheads* (1993), *Rat Race* (2001) i *Beethoven’s 5th* (2003). Wspólnie z Danem Aykroydem napisał scenariusz do filmu *Spies Like Us* (1985). Thomas podkładał głos postaciom w filmach takich jak *Sesame Street Presents: Follow that Bird* (1985) i *Brother Bear* (2003) oraz *Brother Bear 2* (2006), a także grał role w *MVP: Most Valuable Primate* (2000). Wyreżyserował *Les Experts* (1989) i *The Stranger She Brought Home* (2021). Poza aktorstwem i reżyserią, Thomas pracował szeroko za kulisami. Napisał książkę SCTV: Behind the Scenes , opublikowaną w 1996 roku, oraz wyprodukował 144 odcinki serialu Family Challenge dla Family Channel. Pojawił się również jako Russell Norton w serialu telewizyjnym Grace Under Fire od 1993 do 1998 roku. Przez całą swoją karierę Dave Thomas wykazał się wszechstronnością na różnych platformach komediowych, pozostawiając znaczący ślad w kanadyjskiej rozrywce.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Louis Champagne

Louis Champagne to kanadyjski aktor, reżyser i scenarzysta pochodzący z Quebecu. Ukończył National Theatre School of Canada w 1994 roku, a w tym samym roku otrzymał nagrodę Nowej Nadziei Roku od Ligue nationale d'improvisation. W trakcie swojej kariery konsekwentnie pojawiał się w filmach i serialach, często w rolach drugoplanowych, co pozwoliło mu utrwalić pozycję znanego twarzy w krajobrazie rozrywki Quebecu. Praca Champagne'a obejmuje różne gatunki i role. Znany jest z regularnych występów w serialu Radio-Canada *Minuit, le soir* od 2005 do 2007 roku oraz w *Escouade 99*, gdzie pojawia się jako Goudreau. Jego różnorodny dorobek obejmuje rolę Rodrigue'a 'Doggy' w *Les Boys* (1997), kierowcy autobusu w *C't'à ton tour, Laura Cadieux* (1998) i Norma w *Karmina 2* (2001). Wcielił się również w znaczące postacie, takie jak sierżant Bonneville w *Coteau rouge* (2011), Marc w *Amsterdam* (2013) i Bobby w *Roche Papier Ciseaux* (2013). W szczególności wyreżyserował niezależny film *Les Cavaliers de la canette* w 2007 roku, grając również rolę Louisa w tej produkcji. Jego wszechstronność jest dodatkowo podkreślana przez role takie jak portretowanie Elvisa Presleya w odcinku *Dans une galaxie près de chez vous* (1999) oraz Saint-Pierre'a w *Dieu reçoit* (1999). Poza telewizją i filmem, Champagne wykazał się umiejętnościami teatralnymi. W 2013 roku zagrał rolę Edny Turnblad w spektaklu teatralnym *Hairspray* w Théâtre Saint-Denis w Montrealu. Nadal jest aktywny w branży, a jego ostatnie role to François Vadeboncœur w *Nous* (2023), Jean-Robert ‘J-R’ Mailloux w *La Candidate* (2023) oraz zbliżająca się rola Bruno Godin w *Projet Innocence* (2024). Przyszłe projekty obejmują rolę Le gros Denis w *Le Gouffre lumineux* (2026), co świadczy o jego trwałej obecności w kanadyjskim filmie i telewizji.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Louis Morissette

Louis Morissette to kanadyjski aktor i scenarzysta urodzony 19 lipca 1973 roku w Drummondville, Quebec. Początkowo oczekiwano, że przejmie rodzinny biznes wentylacyjny, Venmar, jednak ostatecznie podążył śladem kariery w branży rozrywkowej, uzyskując tytuł licencjata z marketingu z Uniwersytetu McGilla w 1995 roku oraz studiując w École nationale de l'humour w latach 1995 i 1996. Morissette rozpoczął swoją karierę komediową jako członek grupy Les Mecs Comiques z Alex Perron i Jean-François Baril. Wspólnie z Jean-François Baril napisał serial telewizyjny "Un gars, une fille" w 1998 roku, a później wystąpił w kilku filmach, takich jak "The Comeback", "Stay with Me", "Liverpool", "The Fall of the American Empire", "Goodbye Happiness" i "François.e". Zagrał i napisał filmy "The Mirage" (1998) oraz "The Guide to the Perfect Family" (2003), a także współtworzył i występował w serialu telewizyjnym "3X Rien" od 2005 do 2007 roku. Jego twórczość obejmuje również występy w "3x rien", "C.A." i "Plan B". Jest stałym scenarzystą i wykonawcą sketów w programie "Bye Bye", specjalnym pokazie na Sylwestra nadawanym przez Ici Radio-Canada Télé. Przez całą swoją karierę Morissette wykazywał wszechstronność i przedsiębiorczość. Następnie w 2010 roku stworzył i współprodukował talk-show "Le Verdict", a od 2006 do 2011 roku pisał, współprodukował i występował w serialu telewizyjnym "C.A.", który był eksportowany na całym świecie. W 2011 roku założył firmę produkcyjną KOTV z Alainem Chicoine i Louis-Philippe Drolet, która zatrudnia obecnie około 100 osób i wyprodukowała takie programy jak "Les Bye Bye", "Les Détestables" i "Le Maître du jeu". W 2012 roku poślubił prowadzącą telewizyjną i radiową Véronique Cloutier, a razem mają troje dzieci: Delphine, Raphaelle i Justina, oraz założyli Fundację Véro et Louis w kwietniu 2016 roku. W 2026 roku będzie również prowadził podcast sportowy o nazwie "Entre la poire et le fromage" z Maxime Talbot.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Marc Favreau

Kanadyjczyk z Quebecu o różnorodnych talentach, Marc Favreau urodził się w Montrealu, Quebec, 9 listopada 1929 roku; pracował jako aktor, komik, autor i poeta. Zmarł 17 grudnia 2005 roku w wieku 76 lat. Jego rodzicami byli Paul Favreau, architekt, oraz Esther Renaud. Początkowo planując pracę nad scenografią teatralną i telewizyjną, studiował na Collège de Victoriaville i Académie Querbes d'Outremont. Rozpoczął karierę jako komik w 1950 roku w Théâtre du Nouveau Monde, grając Pierrota w Dom Juan Moliera, a także zadebiutował w telewizji w programach Le Survenant i 14, rue de Galais około tego czasu. Favreau jest najlepiej znany z tworzenia i odgrywania postaci klauna Sola. Rozpoczął swoją karierę telewizyjną w 1958 roku w dzieciętnym programie Radio-Canada La Boîte à surprise , gdzie początkowo występował jako część trupy o nazwie Bim et Sol. Następnie pojawiał się w kilku kaskadach klaunów w La Boîte à surprises , w tym Sol et Bouton i Sol et Biscuit. Rozwinął monologi Sola w popularny solowy spektakl, występując jako ta postać przez około trzydzieści lat na scenach w Kanadzie, Francji, Belgii i innych krajach francuskojęzycznych. W latach 1963–1967 grał Berlingota w Les Croquignoles , a w latach 1968–1971 powrócił do roli Sola w serialu Sol et Gobelet , który współtworzył z Lucem Durand. Wiele dzieci z anglojęzycznej Kanady zetknęło się z językiem Quebec French dzięki jego pracy. Styl komediowy Favreau’a obejmował dowcipne dekonstrukcje języka francuskiego dla postaci Sola, często manipulując słowami i wykorzystując je do kwestionowania perspektywy publiczności. Sol opowiadał się za ochroną wody. Był autorem takich dzieł jak Les Åufs limpides , Le Fier Monde i Faut dâla fuite dans les idÃ©es . Podczas swojej kariery otrzymał wiele wyróżnień, a w 1995 roku Marc Favreau został Rycerzem Narodowego Orderu Quebecu. Otrzymał również Medal Orderu Frankofonów Ameryki w 1989 roku i został mianowany Oficerem Orderu Kanady na rok 2003. W 2012 roku w Montrealu otwarto bibliotekę noszącą jego imię, a także szkołę podstawową w Notre-Dame-De-Grâce również została nazwana jego imieniem. Jego praca pomogła uczynić zabawę językiem punktem odniesienia kultury.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Marc Laurendeau

Marc Laurendeau, quebecki humorysta i dziennikarz, urodził się 24 sierpnia 1939 roku w Montrealu, w Quebecu. Jego publiczna kariera rozpoczęła się z grupą komediową Les Cyniques, którą założył we wczesnych latach 60. XX wieku wraz z Serge Grenier, André Dubois i Marcel Saint-Germain. Grupa wywodziła się z występów szkiców, które tworzyli podczas studiów w Collège Sainte-Marie i Université de Montréal, początkowo wyśmiewając nauczycieli i kolegów. Les Cyniques szybko zyskały popularność, przyciągając na swoje występy publiczności liczące nawet 25 000 osób i znacząco kształtując humor w Quebecu w latach 60. i na początku lat 70. XX wieku. Kariera Les Cyniques trwała dziesięć lat, od ich powstania w 1962 roku do rozpadu w 1972 roku. W tym czasie występowali w miejscach takich jak kabaret Casa Loma w Montrealu podczas miesięcznego kontraktu w 1965 roku i wydali osiem udanych albumów między 1966 a 1972 rokiem. Ich komedia często wywoływała kontrowersje wśród urzędników publicznych i polityków. Laurendeau, będąc z Les Cyniques, uzyskał tytuł prawnika oraz magisterium z nauk politycznych na Université de Montréal i brał udział w zajęciach teatralnych po godzinach w Collège Sainte-Marie, dołączając nawet do zespołu Revue Bleu et Or podczas studiów prawniczych. Po opuszczeniu sceny na szczycie sławy, Laurendeau podjął karierę dziennikarską. Zaczął jako główny felietonista w Montr’eal-Matin w 1973 roku, a później współtworzył jako kolumnista polityczny i analityk dla La Presse. W latach 1988–2010 prowadził codzienny program przeglądu prasy w Radio-Canada. Od 1995 roku uczy również dziennikarstwa na Université de Montréal. W 2022 roku wydał swoje wspomnienia, Du rire cynique au regard journalistique . W 2023 roku Éditions La Presse wydało książkę liczącą 280 stron, napisaną i opowiadaną przez Marca Laurendeau; audiobook ma czas trwania 7 godzin i 58 minut i jest odpowiedni dla wszystkich odbiorców. Obecnie koncentruje się na tworzeniu i pisaniu dokumentów, co świadczy o jego pasji do informacji i historii. Bawi publiczność od 60 lat i w 2015 roku został mianowany Kawalerem Orderu Narodowego Qu’éc. Jego siostra, Huguette Laurendeau, jest znana jako aktorka Amulette Garneau.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Maurice LaMarche

Maurice LaMarche to kanadyjski aktor głosowy i komik, który urodził się 30 marca 1958 roku w Toronto, Ontario. Jego rodzicami byli Guy LaMarche i Linda Bourdon. Krótko po jego narodzinach rodzina przeniosła się do Timmins, Ontario, a następnie wróciła do Toronto, gdy miał około czterech lat. Dorastając, sąsiadem był Mike Myers. Zaczął naśladować celebrytów podczas występów w szkole średniej, co zapowiadało jego przyszłą karierę. W wieku 19 lat zaczął występować jako komik stand-up w Nowym Jorku i przeniósł się do Los Angeles w wieku 22 lat, aby kontynuować tę ścieżkę. Wczesna kariera LaMarche’a obejmowała występy w programach telewizyjnych takich jak The Merv Griffin Show i An Evening At The Improv. Zdobył doświadczenie występując przed uznanymi komikami, takimi jak Rodney Dangerfield, George Carlin, Howie Mandel, David Sanborn i Donna Summer. W 1985 roku wziął udział w specjalnym programie HBO Young Comedians Special wraz z Rodneym Dangerfieldem i Bobem Sagetem. Jednak osobista tragedia wpłynęła na jego karierę komediową; w 1987 roku zamordowano jego ojca, co doprowadziło do depresji i alkoholizmu. Osiągnął trzeźwość 20 stycznia 1989 roku, ale śmierć siostry w wypadku samochodowym we wrześniu 1990 roku skłoniła go do zakończenia kariery występowania na scenie stand-upowej. Początkowo rozwijał karierę jako komik stand-upowy, jednak kariera LaMarche’a skręciła w stronę aktorstwa głosowego. Zaczął tę pracę już w 1980 roku, biorąc udział w kanadyjskich programach telewizyjnych specjalnych, takich jak Easter Fever i Take Me Up to the Ball Game. Podkładał głosy postaciom w The All-Night Show od 1980 do 1981 roku, a później zasłynął rolami takimi jak Chief Quimby w Inspector Gadget (1985-1986), Egon Spengler w The Real Ghostbusters oraz, najbardziej znany, The Brain w Animaniacs i Pinky and the Brain. Podkładał głosy do dziesiątek innych postaci w filmach, programach telewizyjnych i grach wideo, w tym Popeye, General Patton i Pépé Le Pew w Space Jam. W 1991 roku poślubił Eisenman i mają syna o imieniu Jonathan. Nadal pracuje jako aktor głosowy.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Tyler Labine

Tyler Labine to kanadyjski aktor urodzony 29 kwietnia 1978 roku w Brampton w Ontario. Spędził dzieciństwo w Maple Ridge i Vancouver, w Kolumbii Brytyjskiej, i ma dwóch braci, Kyle'a i Camerona Labine, którzy również są aktorami. Karierę aktorską Labine rozpoczął w wieku 16 lat, uczestnicząc w lokalnym teatrze. Zanim zyskał szersze uznanie, pojawiał się w epizodycznych rolach w różnych serialach telewizyjnych i filmach. Znaczącą wczesną rolą było portretowanie Little Johna w 'Robinie z Locksley' w 1996 roku. Kariera Labine’a nabrała tempa dzięki roli głównej w kanadyjskim serialu telewizyjnym *Breaker High* w latach 1997– do nieokreślonej daty zakończenia. Następnie wystąpił jako Dave Groves w serialu telewizyjnym *Invasion*, a także zagrał Bert’a „Sock” Wysockiego w *Reaper*. Jego talent komediowy został zaprezentowany w kilku projektach, w tym w roli głównej w krótkotrwałym sitcomie Fox *Sons of Tucson* w 2010 roku oraz w roli drugoplanowej jako Larry Munsch w *Mad Love* (2011). Jest szeroko rozpoznawany za swoją kreację Dala w horror-komedii filmowej *Tucker & Dale vs. Evil* (2010), która stała się klasykiem kultury. Inne godne uwagi role to występy w *Animal Practice* (2012) u boku Justina Kirka i Bobby’ego Lee, oraz w serialu Hulu *Deadbeat*. Od 2017 do 2023 roku Labine grał Sherlocka Hobbsa w Agencji Detektywistycznej Dirka Gently’ego i zyskał znaczną rozpoznawalność jako Dr. Iggy Frome w serialu New Amsterdam , który miał premierę w 2018 roku i jest oparty na książce Erica Manheimera „Dwanaście Pacjentów”. Jego filmografia obejmuje również dubbing w Potworze Uniwersytetu (2013) oraz role w Małym Złu (2017) i Super Troopers 2 (2018). Labine poślubił Carrie Ruscheinsky 2 czerwca 2007 roku i mają troje dzieci. W 2023 roku zmierzył się z poważnym problemem zdrowotnym, został hospitalizowany z powodu potencjalnie śmiertelnego skrzepu krwi.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Véronique Cloutier

Véronique Cloutier jest kanadyjską osobowością telewizyjną i radiową, urodzoną 31 grudnia 1974 roku w Laval, Quebec. Urodziła się w rodzinie Guya Cloutiera i Carole Fullum i ma siostrę o imieniu Stéphanie Cloutier. Jej pseudonim to Véro, a chodziła do pensionnat du Saint-Nom-de-Marie oraz collège Jean-de-Brébeuf podczas dorastania. Cloutier rozpoczęła swoją karierę telewizyjną w 1990 roku jako felietonistka kulturalna w programie Les mini-stars de Nathalie i współtworzyła również letni program Souvenirs d'été . Podczas studiów prowadziła program Bonjour Champion na CKAC oraz pracowała nad Virus Chronique na CISM-FM. Kontynuowała pracę w radiu, przyczyniając się do programów takich jak Top Musique w 1992 roku i Les Grandes Gueules w 1994 roku. Od 1993 roku została VJ w MusiquePlus, prowadząc programy takie jak Combat des clips , Le décompte MusiquePlus i Vox Pop , a także wystąpiła w Ent’Cadieux oraz sztuce teatralnej o nazwie Moi, J'décroche Pas . Prowadziła program Le choix de Montréal na CKMF-FM. Jej kariera rozszerzyła się o prowadzenie własnego programu, Véro Show , w latach 1995–1997. Następnie dołączyła do Radio-Canada w sierpniu 1997 roku i przez dwa lata prowadziła program La Tête de l'emploi . Cloutier zyskała dużą popularność prowadząc teleturniej La Fureur , który przyciągał ponad 1,2 miliona widzów tygodniowo, a w kwietniu 2002 roku wyprodukowała specjalną edycję, La Fureur de Céline . Prowadziła Galę ADISQ w 1999 roku i Prix Gemeaux w 2008 roku. Wystąpiła również w filmie Les Dangereux w 2002 roku i przez pięć lat współprowadziła Téléthon de la recherche sur les maladies infantiles. Była rzecznikiem prasowym Królewskiej Kanadyjskiej Mennicy w latach 2007–2010 i prowadziła specjalny program Radio-Canada Bye Bye New Year's w 2008 roku, który wywołał ponad 1300 skarg. Klutier wycofała się z życia publicznego pod koniec piątego sezonu programu *La Fureur* w 2003 roku, ale powróciła z programem *Paquet Voleur* w 2007 roku. Ma troje dzieci: Delphine, Raphaelle i Justina, a jej mężem jest komik Louis Morissette. W 2004 roku przejęła i prowadziła firmę komunikacyjną swojej rodziny, zmieniając jej nazwę na Novem, zanim w sierpniu 2009 roku sprzedała swoje udziały. Narodowy Order Quebecu uhonorował ją godnością rycerza w 2024 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Kanada

Yvon Deschamps

Yvon Deschamps urodził się 31 lipca 1935 roku w Montrealu, Quebec. Na początku kariery pracował w telewizyjnej służbie Radio-Canada i przez ponad trzy lata studiował aktorstwo prywatnie u François Rozeta. Deschamps zaczął występować na scenie w wieku 22 lat, debiutując jako Pylade w 'Andromaque' w 1957 roku. Spędził również czas z La Roulotte, objazdowym teatrem dla dzieci, w latach 1958 i 1959 oraz wystąpił w kilku programach Radio-Canada, takich jak 'Wielkie Poszukiwanie' i 'Picolo'. Jego życie zawodowe przeszło znaczącą zmianę, gdy w 1961 roku zaprzyjaźnił się z Claude Léveillée, krótko grając dla niego na perkusji i tworząc firmę z Léveillée w Théâtre de Quat’Sous w 1963 roku. Deschamps również spróbował swoich sił w branży gastronomicznej, otwierając Le Fournil w 1964 roku i Saint-Amable w 1966 roku, choć te przedsięwzięcia nie odniosły sukcesu po Expo 67. Debiut aktorski miał w filmie 'Deliver Us from Evil' w 1965 roku, który został wydany w 1969 roku. W 1968 roku stworzył 'L’Osstidcho', rewia muzyczna, która stanowiła punkt zwrotny w jego karierze i zdefiniowała jego charakterystyczny styl. Postać „dobrego szefa” po raz pierwszy pojawiła się w tym spektaklu. W latach 70. i później, Deschamps nadal prezentował liczne pokazy, w tym 'L'argent', 'Le bonheur', 'Dans ma cour' i 'On va s'en sortir'. Pojawił się w filmach takich jak 'Hold on to Daddy's Ears' w 1971 roku i prowadził popularny program telewizyjny 'Samedi de rire'. W latach 1968–2010 stworzył około 100 monologów poruszających problemy społeczne, takie jak rasizm, seksizm i uprzedzenia. Yvon Deschamps zaangażował się w organizacje charytatywne wspierające różne cele. W 2001 roku kupił ostatni samochód Charliego Chaplina, co odzwierciedlało jego podziw dla komika, który był jego mentorem.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 2

Argentyna 35

Austria 28

Australia 52

Azerbejdżan 1

Belgia 13

Bułgaria 31

Benin 2

Boliwia 1

Brazylia 27

Szwajcaria 17

Chile 14

Kamerun 1

Chiny 8

Kolumbia 4

Czechy 7

Niemcy 188

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Estonia 5

Egipt 7

Hiszpania 74

Finlandia 15

Francja 214

Wielka Brytania 364

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Węgry 7

Indonezja 8

Irlandia 31

Izrael 9

Indie 11

Irak 3

Iran 6

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 35

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 1

Liban 5

Litwa 1

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 12

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 3

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Słowenia 4

Słowacja 2

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 11

Uganda 7

Stany Zjednoczone 213

Urugwaj 1

Uzbekistan 1

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 2

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Komicy: Kanada

Katalog komików: Kanada. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

Anthony Kavanagh

Billy Tellier

Cathy Jones

Dave Thomas

Louis Champagne

Louis Morissette

Marc Favreau

Marc Laurendeau

Maurice LaMarche

Tyler Labine

Véronique Cloutier

Yvon Deschamps

Przeglądaj komików według kraju

Kanadyjscy Komicy i Komedia w Kanadzie

Kanadyjska Scena Stand-Up Comedy

Kanadyjskie Festiwale Komedii i Wydarzenia Na Żywo

Kanadyjscy Komicy w Telewizji i Filmie

Komedia angielska i francusko-kanadyjska

Odkryj Kanadyjskich Komików

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?