GiggleTime GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Komicy z Belgia

Katalog komików Belgia — Profile, biografie, zdjęcia i linki społecznościowe komików z Belgia.

Dodaj komika
Reset
13 Komicy
Alex Vizorek, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Alex Vizorek

Alex Vizorek to belgijski prezenter telewizyjny, komik, pisarz i osobowość radiowa. Urodził się 21 września 1981 roku w Brukseli jako Alexandre Wieczoreck i dorastał w regionie Borinage w Belgii. Jego dziadek ze strony ojca wyemigrował z Polski do Belgii. Jest synem Yvesa Wieczoreka, belgijskiego piosenkarza z lat 80. Vizorek uczęszczał do Lycée Henriette Dachsbeck, a następnie studiował handel na Solvay Business School, począwszy od 1999 roku, jednocześnie realizując studia inżynierskie i dziennikarskie na Université libre de Bruxelles w latach 2001–2004. Kariera Vizoreka rozpoczęła się od formalnego szkolenia; uczęszczał na Cours Florent, aby studiować stand-up comedy w Paryżu, przenosząc się tam w 2005 roku. Przed występem w klubie Kings of Comedy w Brukseli pod pseudonimem Alex Vizorek, występował jako komik stand-up w Paryżu. Dołączył do grupy teatralnej Kings of Comedy w 2009 roku i wystąpił w programie Made In Brussels Show tego samego roku. Jego show 'Alex Vizorek est une œuvre d'art' zdobył nagrodę François Silvant na Festiwalu Komedii w Montreux w 2009 roku, co oznaczało wczesny sukces. Zajął również drugie miejsce w Radio académie de Bel RTL w sierpniu 2009 roku. Przez całą swoją karierę Vizorek pracował na różnych platformach medialnych. Prowadził audycje radiowe w Bel RTL, komentując mecze piłki nożnej, a później w VivaCité i La Première. W latach 2012–2014 był gościem prowadzącym audycje we francuskim radiu France Inter. Zaczął pisać dla gazet L'Echo i Le Soir. Prowadził programy w belgijskich rozgłośniach radiowych, a w 2018 roku poprowadził 9. ceremonię wręczenia nagród Magritte. Od 2016 roku ma cotygodniowy segment w programie France 5 'C l'Hebdo', a w 2017 roku dołączył do programu Thierry Ardisson 'Salut les Terriens!' na C8. Wykonał dwa tematyczne pokazy: 'Alex Vizorek est une oeuvre d’art' i 'Ad Vitam'. W latach 2012–2023 regularnie pojawiał się we francuskim radiu France Inter w programach takich jak 'On va tous y passer' i 'Le 7/9', oraz współprowadził 'Le Septante-cinq minutes' z Charline Vanhoenacker. W lipcu 2023 roku ogłosił odejście z France Inter, aby dołączyć do RTL, gdzie obecnie jest członkiem panelu w programie 'Les Grosses Têtes'. Jego styl komediowy ewoluował; początkowo naznaczony odniesieniami kulturowymi i artystycznymi, przeszedł w połowie lat 20. XX wieku w kierunku bardziej osobistego podejścia stand-upowego. W September 2026 roku poprowadzi program 'Deux et Demi' w Théâtre des Mathurins.

Charline Vanhoenacker, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Charline Vanhoenacker

Charline Vanhoenacker to belgijska dziennikarka, humorystka, prowadząca program radiowy i producentka. Urodzona 31 grudnia 1977 roku w La Louvière, w Belgii, dorastała w tym regionie, co znacząco wpłynęło na jej perspektywę, szczególnie w odniesieniu do upadku przemysłu. Jej rodzice, Philippe Vanhoenacker i Linette Douillet (Line), byli nauczycielami w szkole średniej w La Louvière, a ona uczęszczała do Athénée provincial de La Louvière na naukę średnią. Edukacja Vanhoenacker rozpoczęła się w 1994 roku studiami z literatury francuskiej na Université libre de Bruxelles, po czym uzyskała dyplom dziennikarski ze École supérieure de journalisme de Paris. Jej praca magisterska ukończona w 1999 roku koncentrowała się na języku humoru w komiksie Philippe’a Gelucka 'Le Chat,' zatytułowana 'Język Kota: Typologiczna analiza mechanizmów humorystycznych w Le Chat autorstwa Philippe’a Gelucka.' Rozpoczęła karierę jako niezależna pisarka dla magazynu informacyjnego Le Soir, a następnie pracowała jako korespondentka RTBF w Paryżu, zastępując Istvana Felkaï w 2010 roku. Zyskała rozgłos relacjonując kampanię wyborczą prezydenta Francji w 2012 roku dla La Première i została zaproszona przez Daniela Schneidermann do kroniki tego wydarzenia na Arrêt sur images. Od 2012 roku Vanhoenacker jest felietonistką France Inter, prowadzącą i produkującą popularne audycje radiowe znane z politycznej satyry i lewicowych tendencji. Regularnie pojawiała się w programie Comme on nous parle oraz współprowadziła codzienne audycje takie jak Le Septante-cinq minutes i 5/7. W latach 2014–2022 regularnie dostarczała tygodniowy humorystyczny segment do programu 7/10. Produkowała i współprowadziła Si tu écoutes, j'annule tout z Alexem Vizorekiem, która w latach 2015-2016 pokonała widownię Cyrila Hanouna na Europe 1. Program pierwotnie nosił tytuł Par Jupiter! w 2017 roku, a później został przemianowany na C'est encore nous! w 2022 roku. Jego średnia codzienna widownia wyniosła 1,3 miliona słuchaczy w 2020 roku, co również było rokiem, w którym program otrzymał największą liczbę skarg do CSA. Opublikowała 'Bonjour la France' w 2015 roku i 'Debout les damnés de l'Uber' w 2020 roku. W 2023 roku prowadziła nowy program o nazwie Bistroscopie. Ogłosiła zakończenie programu Par Jupiter! 23 czerwca 2024 roku, a pod koniec 2023 roku została tymczasowo odsunięta od swoich obowiązków z powodu presji i gróźb śmierci związanych ze skandalicznym skeczem.

Fabrizio Rongione, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Fabrizio Rongione

Fabrizio Rongione to belgijsko-włoski aktor, humorysta, scenarzysta i producent. Urodził się w Brukseli 3 marca 1973 roku i ma włoskie korzenie. Został odkryty przez Jean-Pierre’a i Luca Dardenne, co zapoczątkowało znaczący okres współpracy. Jego kariera rozpoczęła się od ról aktorskich w różnych produkcjach, takich jak (1997), (1997), (1998), (1999) i (1999). Wspólnie z Samuelem Tilmanem napisał i wyreżyserował w 1998 roku, otrzymując Grand Prix i Prix du public at Festival du rire w Brukseli. Rongione zyskał szerokie uznanie za rolę Riqueta w wysoko ocenianym filmie "Rosetta" (1999) w reżyserii braci Dardenne, który zdobył Złotą Palmę w Cannes. Często pojawiał się w kolejnych filmach braci Dardenne, takich jak "Milczenie Lorny", "Chłopiec na rowerze", "Dwa dni, jedna noc" i "Nieznajoma dziewczyna". Ponadto Rongione i Samuel Tilman współpracowali przy kilku przedstawieniach jednoosobowych, w tym "À genoux" (2002-2003) i "On vit peu mais on meurt longtemps" (2009), które odbywały trasy po Belgii i Francji. Poza pracą z braćmi Dardenne, Rongione przyczynił się do różnych produkcji belgijskich, włoskich i francuskich. Zagrał Napoleona w serialu "C'était Bonaparte" (2002-2003) i miał znaczące role w serialach telewizyjnych takich jak "Mafiosa" i "A French Village". Przez trzy lata, w latach 2013, 2014 i 2018, prowadził galę wręczenia nagród Magritte Film Awards. W 2002 roku otrzymał nagrodę teatralną za najlepszy spektakl jednoosobowy za "À genoux", a w 2015 roku wygrał nagrodę Magritte dla Najlepszego Aktora za swoją rolę w "Deux jours, une nuit".

Herr Seele, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Herr Seele

Peter Van Heirseele, znany zawodowo jako Herr Seele, to wszechstronny flamandzki artysta urodzony 13 kwietnia 1959 roku w Torhout w Belgii. Uznawany jest za rysownika, autora, aktora i kolekcjonera fortepianów. Jego pochodzenie rodzinne charakteryzuje się wpływami artystycznymi; jego ojciec, Georges, pracował jako urzędnik biurowy, a matka, Odette Pannecoucke, była zawodową malarką, a babcia ze strony matki, Valerie Haesaert, zyskała uznanie za swoje amatorskie umiejętności malarskie. Ma starszego brata, Hansa, oraz młodszą siostrę, Mieke. Artystyczna podróż Herr Seele rozpoczęła się formalnym szkoleniem w Sint-Jozefsinstituut w Torhout, a następnie kontynuowała na Akademii Sztuk Pięknych w Gandawie od 1973 roku, początkowo studiując sztuki piękne, by później skupić się na rzeźbie. Dalej poszerzył swoje umiejętności, kształcąc się jako stroikarz i renowator fortepianów w Ystrad Mynach School w Walii (1975-1977) oraz ukończył roczny kurs renowacji we Florencji, we Włoszech. To doświadczenie wpływa na jego pasję do zbierania historycznych fortepianów; posiada ponad 200 instrumentów z epoki, uważanych za jedną z najważniejszych kolekcji na świecie, przechowywaną w Ostendzie. Jest również muzykologiem specjalizującym się w fortepianach XIX wieku. Jest najbardziej znany z tworzenia absurdalnego komiksu 'Cowboy Henk' z Kamagurką, który zadebiutował w 1981 roku i ukazywał się w magazynie HUMO do października 2011 roku. Podczas krótkiej przerwy (2011-2013) stworzył serię komiksową 'Dikke Billie Walter'. Od wiosny 2013 roku 'Cowboy Henk' powrócił do HUMO. Komiks został przetłumaczony i opublikowany międzynarodowo, w tym w Holandii, Niemczech, Skandynawii i Stanach Zjednoczonych. Komediowe współprace Herr Seele’a z Kamagurką wykraczają poza komiks; od 1981 roku wspólnie tworzyli coroczny spektakl teatralny i prowadzili audycję radiową 'Studio Kafka'. Zagrał również w 20-odcinkowym serialu telewizyjnym 'Kamagurka en Herr Seele', napisanym przez obydwu (1985-1986). Jego występy telewizyjne rozpoczęły się w 1983 roku od 'Sfeervol Bullshitten', a później pojawił się w programach takich jak 'Johnnywood', 'Wees Blij Met Wat Je Hebt', 'Lava' i 'Bob & George'. W 2019 roku poślubił pisarkę Katię Belloy.

Marc Herman, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Marc Herman

Urodzony w Leuven w 1947 roku, Marc Herman, znany również jako Marc Maloens, jest belgijskim humorystą. Rozpoczął karierę występując jako Luc Dierrieckx w telewizji TV Tor, a następnie dołączył do RTBF. Początkowo występował pod imieniem Luc Dierrieckx, a później przeszedł na używanie imienia Marc Herman. Od 1981 roku napisał i wystąpił w obszernej twórczości, obejmującej 35 programów i trzy sztuki teatralne. Styl komediowy Hermana często charakteryzuje się sympatycznym, choć niezgrabnym persona Fleminga, przedstawianym pod pseudonimem Luc Dierrieckx od 1997 roku. Jego występy zaludniają powracające postacie, w tym jego żona Madeleine (Wolleke), szwagier Raoul i jego żona Roseline. Stworzył kilka programów, rozpoczynając od 'La Comiquaudiovisuelitérapie' w 1981 roku, a następnie 'Pain Perdu' (1989), 'Tout terrain' (1991), 'Un Carton' (1995) i 'Flash Back' (2001). Dziesięć jego programów było nadawanych przez RTBF, a 18 na RTL-TVI. Pojawił się również w programach telewizyjnych takich jak "Le festival international du rire de Rochefort," "Zygomaticorama,” “La Classe,” “Y en aura pour tout le monde” i “Bon week-end,” począwszy od 1981 roku. Poza telewizją, praca Hermana rozciąga się na film; wystąpił w 'Pom le Poulain' (2007) i 'Les oiseaux de Passage' (2015). Otrzymał uznanie za swoje wkład w humor, w tym tytuł Kawalera Orderu Korony w 2002 roku oraz miano Obywatela Honorowego Rochefort w 2006 roku. Jego pomysłowość jest również widoczna; zdobył złoty medal na salonie wynalazców w 2009 roku za grę 'SPIKIT'. Wziął udział w singlu "Le Bal des gueux" w 1998 roku, aby wesprzeć akcję Operation Thermos. Powróciwszy do RTL-TVI w 2010 roku, Herman kontynuuje produkcję nowych dzieł, wydając dziesięć nowych Stuuût i trzy programy typu best-of w ciągu trzech lat.

Stephane de Groodt, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Stephane de Groodt

Stéphane De Groodt, urodzony 3 marca 1966 roku w Brukseli, jest belgijskim komikiem i humorystą. Jego rodzina składała się z ojca – inżyniera pracującego w Texaco – oraz matki, która opiekowała się dziećmi niepełnosprawnymi. De Groodt przeżył trudny okres szkolny z powodu dysleksji. Zanim poświęcił się komedii, De Groodt pracował na różnych stanowiskach, w tym jako barman, dziennikarz, asystent marketingu, redaktor, reklamodawca i nawet przez pewien czas jako GO w Club Med. Początkowo aspiracje De Grootta obejmowały karierę zarówno komika, jak i kierowcy wyścigowego. W latach 1985–2000 był zawodowym kierowcą wyścigowym, odnosząc sukcesy we Formule Renault, Formule 3000, Porsche Supercup oraz belgijskim Procar, zdobywając tytuł w BMW Compact Cup. Twórczość De Groodt’a obejmuje serial telewizyjny "File dans ta chambre", który stworzył i współtworzy ze swoją żoną, Odile d'Oultremont, począwszy od 2002 roku. W tym serialu gra Luciena, ojca zajmującego się definicjami. Pojawił się również w serialach telewizyjnych takich jak "Faux Contact" i "Boulevard du Palais", oraz w filmach takich jak "Asterix at the Olympic Games" (2008) i "Asterix and Obelix: God Save Britannia" (2012). Jego poczucie humoru charakteryzuje się absurdem i stylem literackim, co prowadzi do porównań z Raymondem Devosem i Pierre’em Desproges. Napisał książki, w tym "Voyage en absurdie" i "Retour en absurdie". W 2022 roku dołączył do programu radiowego  Les Grosses Têtes  i obecnie występuje w sztuce  Un léger doute . Pojawił się również w filmach takich jak  Barbecue ,  Paris-Willouby ,  L'Un dans l'autre  i  Le Jeu . Jego rozstanie z żoną, Odile d'Oultremont, od 2000 roku, nie wpływa na ich współpracę zawodową. Wystąpił w serialu telewizyjnym  Lycée Toulouse-Lautrec . W 2020 roku otrzymał nagrodę za najlepszą rolę męską na Festiwalu Komedii Filmowej w Alpe d'Huez.

Wim Opbrouck, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Wim Opbrouck

Wim Opbrouck to flamandzki aktor, piosenkarz i prezenter telewizyjny z Belgii. Urodził się 5 lutego 1969 roku w Bavikhove, części Harelbeke, i stał się popularną postacią we flamandzkim teatrze, filmie i telewizji. Studiował w Herman Teirlinck Studio, kończąc go w 1992 roku, i rozpoczął karierę z Blauwe Maandag Compagnie. Praca sceniczna Opbroucka jest szczególnie znana. Dołączył do Drama House po połączeniu z KNS (Antwerpia) i zagrał znaczące role w produkcjach takich jak Aars! Trilogia Leenane , L. Król Bólu i Makbet . W 1997 roku wziął udział w 12-godzinnym teatralnym maratonie produkcji Ten wojna . Później został członkiem zespołu NTGent od 2010 do 2015 roku, pełniąc również funkcję dyrektora artystycznego w tym czasie. W trakcie swojej kariery współpracował z Wilfriedem De Jongiem przy ‘We Free Kings’ oraz Frankiem Van Laecke i Alainem Platlem przy ‘En Avant Marche,’ co świadczy o szerokim zakresie zaangażowania artystycznego. Poza sceną, Opbrouck wystąpił w licznych filmach, takich jak Manneken Pis , Meisje , Everybody's Famous! , Bowling Balls , Ventoux , Café Derby i Cobain . Jest również rozpoznawany za swoje występy telewizyjne w programach takich jak Windkracht 10 (gdzie grał Nicka Bouvry’ego w latach 1997-1998) oraz In De Gloria , znanym z prowokacyjnego humoru, gdzie wcielił się w Gerrita Callewaerta. Wystąpił również w Matrioshki , Salamandre , Albert II i Tytgat Chocolat . Wspólnie z Ronem Reumanem z TV Tunes KNT jest zaangażowany, a także występuje jako piosenkarz i akordeonista w The Dolfijntjes, grupie założonej przez Wima Willaerta. Opbrouck prowadzi Bake Off Vlanderen od 2017 roku i zagra wujka Tony’ego w Young Hearts (2024). Otrzymał nagrodę za najlepszą rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym i Muzycznym w Aubagne w 2016 roku oraz Złotego Kalf dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę w ‘Cobain’ (2018).

Xander De Rycke, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Xander De Rycke

Xander De Rycke to belgijski (flamandzki) komik stand-up, urodzony 19 grudnia 1987 roku w Gandawie. Wczesne lata spędził w Zelzate, zanim w wieku ośmiu lat przeniósł się do Eeklo, a następnie wrócił do Zelzate w wieku szesnastu lat. Wychowywał go jego matka, nigdy nie poznał ojca, a ona zmagała się z alkoholizmem. W wieku osiemnastu lat podjął decyzję o porzuceniu szkoły i podążaniu ścieżką kariery komika stand-up. Wydaje się, że jego wychowanie i doświadczenia silnie wpływają na jego materiał komediowy. De Rycke rozpoczął swoją karierę, zyskując uznanie już na początku, wygrywając konkurs talentów Homo Cabarectus 30 marca 2006 roku i docierając do finału Lunatic Comedy Award w grudniu 2006 roku. Kontynuował swoje sukcesy, zdobywając Comedy Casino Cup na początku 2007 roku, z Alexem Agnewem jako trenerem. Po tym zwycięstwie koncertował jako rozgrzewający publiczność akt dla występu Alexa Agnewa 'Morimos Solamente' od 2007 do 2008 roku. Założył cykl wieczorów komediowych ‘A Joker Comedy Night’ w sierpniu 2008 roku i zadebiutował swoim pierwszym pełnometrażowym show, Uw Zoete 666, w październiku tego samego roku, który koncertował do maja 2010 roku i został później wydany na DVD w październiku 2010 roku. Przez całą dekadę 2010. De Rycke kontynuował rozwój swojego stylu komediowego dzięki takim programom jak Mijn Zwarte Parade (premiera w 2012), Zijn Derde Show (2013) oraz program jubileuszowy 10 jaar bezig (2015-2016). W 2016 roku uruchomił program podsumowujący rok, Houdt het voor bekeken, który nadal prowadzi corocznie. Jego autobiografia zatytułowana 'Het leven is kak, en dan wordt het grappig' ukazała się w 2011 roku. Ostatnio, od 2022 do 2025 roku, De Rycke współprowadził program radiowy De Roo en De Rycke. Udział w konkursie 'De Slimste Mens ter Wereld' w 2024 roku oraz wystąpienie z wysoko ocenianym programem 'XDR15' w Lotto Arena w listopadzie 2021 roku, pokazały jego ciągłe zaangażowanie w belgijską rozrywkę.

Yolande Moreau, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Yolande Moreau

Yolande Moreau, belgijski talent, który działa, reżyseruje, wykonuje komedie i pisze scenariusze, zgromadził trzy trofea César - dwa jako najlepsza aktorka i jeden dla Best First Film - czyniąc ją najbardziej odznaczoną belgijską aktorką. Jej wyróżnienia obejmują również nagrodę Lumière 'a, nagrodę Magritte i acolade LAFCA, wraz z nominacjami na dwie europejskie nagrody filmowe, dwie nagrody Molière' a i dwanaście kolejnych Magritte 'ów.

Yvonne Verbeeck, komik z Belgia
Zweryfikowane Nieodebrane
Belgia

Yvonne Verbeeck

Yvonne Verbeeck, flamandzka aktorka z Belgii, stała się znana z występów na scenie i w produkcjach telewizyjnych. Grała również w kilku belgijskich filmach. Jej ostatni kredyt był częścią serialu Zone Stad 2008. W Rumst, mieście jej narodzin, na jej cześć wzniesiono brąz.

Belgijscy Komicy i Stand-Up Comedy

Belgia ma żywą i zróżnicowaną scenę komediową, ukształtowaną przez jej wielojęzyczną kulturę. Belgijscy komicy występują w językach niderlandzkim, francuskim i czasami angielskim, a różne tradycje komediowe rozwijają się we Flandrii, Walonii i Brukseli.

Od stand-upu opartego na obserwacjach i osobistych opowieści, po satyrę, komedię sytuacyjną i humor telewizyjny, komicy z Belgii obejmują szeroki zakres stylów. Bruksela w szczególności zapewnia wielokulturowe środowisko, w którym artyści z różnych środowisk językowych i kulturowych mogą docierać do publiczności z całej Belgii i poza jej granicami.

Popularni belgijscy komicy

Belgia wydała komików, którzy zyskali sławę dzięki występom stand-upowym, telewizji, radiu, teatrowi i platformom internetowym. Scena komediowa tego kraju obejmuje zarówno komików posługujących się językiem niderlandzkim z Flandrii, jak i francuskojęzycznych artystów z Walonii i Brukseli.

Wśród międzynarodowo uznanych nazwisk związanych z belgijskim komizmem znajdują się Alex Agnew, Philippe Geubels, William Boeva, Bert Kruismans, Urbanus, Wim Helsen, Jeroen Leenders i Xander De Rycke. Komizm francuskojęzycznej Belgii wydał również takich wykonawców jak François Pirette, Guillermo Guiz, Alex Vizorek i Kody.

Wielu belgijskich komików buduje swoje występy wokół codziennego życia, relacji, rodziny, obserwacji społecznych i kultury belgijskiej. Inni są znani z satyry i komentarza, a niektórzy łączą stand-up z teatrem, telewizją lub innymi formami rozrywki.

Belgijski Stand-Up Comedy

Belgijski stand-up comedy stał się ważną częścią sceny rozrywkowej kraju. Kluby komediowe, teatry, festiwale i programy telewizyjne zapewniają platformy zarówno dla uznanych wykonawców, jak i wschodzących komików.

Językowa różnorodność kraju jest szczególnie interesująca dla komedii. Komicy mówiący po holendersku często występują przed publicznością we Flandrii, podczas gdy komicy francuskojęzyczni mają silne grono odbiorców w Walonii i Brukseli. Obecna jest również komedia w języku angielskim, szczególnie w Brukseli, gdzie międzynarodowi mieszkańcy i turyści tworzą publiczność dla wykonawców z różnych krajów.

Belgijscy komicy często wykorzystują lokalne odniesienia, obserwacje kulturowe i codzienne sytuacje w swoich występach. To nadaje belgijskiej komedii własny charakter, jednocześnie poruszając uniwersalne tematy takie jak randki, praca, rodzina, przyjaźnie i współczesne życie.

Odkryj komików z Belgii

Niezależnie od tego, czy interesują Cię belgijscy komicy występowający na scenie stand-up, flamandzka komedia, komicy francuskojęzyczni z Belgii, czy performerzy występujący po angielsku, Belgia oferuje różnorodną scenę komediową do odkrycia.

Przeglądaj GiggleTime, aby odkryć komików z Belgii, dowiedzieć się więcej o poszczególnych wykonawcach i poznać belgijski humor obok komików z krajów na całym świecie.