Diego Esteban Capusotto, urodzony w Argentynie, pracuje jako aktor, humorarzysta, pisarz i kierowca. Jego kariera została wyróżniona przez prowadzenie programów Cha Cha Cha Cha, wszystkie za dwa pesos, Petera Capusotto i jego filmy.
Julio Victorio De Rissio, którego publiczność znała jako Dr. Tangalanga, był argentyńskim komikiem urodzonym w Buenos Aires 10 listopada 1916 roku w dzielnicy Balvanera. Jego rodzice byli włosko-argentyńskimi imigrantami i to w tej społeczności spędził lata formowania się. Początkowo pracował w fabryce obuwia, a później jako szewc, ożenił się w wieku 25 lat. Jednak jego kariera nabrała nieoczekiwanego zwrotu w 1958 roku, kiedy zaczął nagrywać żartobliwe telefony, aby zabawić chorego przyjaciela. Ten przypadkowy początek ostatecznie zdefiniował jego życie zawodowe. Komedia Dr. Tangalangi koncentrowała się wokół żartobliwych telefonów do obcych, często celując w firmy i udając skargi, które przeradzały się w kłótnie i obrazy. Jego styl często zawierał argentyńskie słownictwo Lunfardo, absurdalne scenariusze z fikcyjnym krewnym oraz używanie wulgaryzmów i dwuznaczności. Szczególnie pamiętna rozmowa dotyczyła właściciela boiska piłkarskiego, kończąc się frazą „Oíme, me hizo mierda este hijo de puta.” Wydał ponad 40 albumów z tymi żartobliwymi telefonami, począwszy od 1989 roku, a łączna sprzedaż między 1989 a 2013 rokiem przekroczyła 250 000 egzemplarzy. Krytycy tacy jak Carlos Loiseau i Alejandro Rozitchner docenili jego twórczość. W szczególności album 'Dr. Tangalanga es mundial' (1998) po raz pierwszy zaprezentował Octavio. Chociaż jego kariera uległa zawieszeniu po 1965 roku w związku ze śmiercią przyjaciela, dr Tangalanga wznowił nagrywanie w 1980 roku podczas rekonwalescencji po zapaleniu wątroby. Jego popularność rosła dzięki nieformalnym sieciom dystrybucji w Argentynie w latach 80. Późniejsze wydawnictwa obejmowały '40 Años Currando' (2004), które zostało wydane wyłącznie w Meksyku, oraz nagranie koncertowe z klubu La Tristienda, które ukazało się w 2006 roku jako oficjalny pirat. Używał również czasem nazw Raúl Tarufetti lub Licenciado Varela. Dr Tangalanga zmarł 26 grudnia 2013 roku, pozostawiając po sobie spuściznę jako, zdaniem niektórych, najbardziej znany artysta żartobliwych telefonów na świecie hiszpańskojęzycznym.
Juan Carlos Altavista był argentyńskim aktorem, komikiem, piosenkarzem i gospodarzem programu radiowego. Jego kariera rozpoczęła się w Teatro Infantil Lavardén w Buenos Aires, gdzie pracował u boku Julii Sandoval i Beby Bidart. Otrzymał formalne szkolenie aktorskie od Narciso Ibáñez Menta, Francisco Petrone i Luisa Sandrini. Droga Altavisty do sławy wiązała się z rozwinięciem zapadającego w pamięć charakteru, Minguito Tinguitella, pomyślanego przez Juana Carlosa Chiappe. Ten charakter, zbieracz surowców, który pracował na wysypisku prowadząc stary wózki widłowe i często nosił beret i espadryle, okazał się kluczowy dla jego sukcesu. Minguito Tinguitella zapewnił Altavista szerokie uznanie dzięki występom w radiu i teatrze. Osiągnął dalszy sukces z postacią w telewizji, szczególnie występując w programie Polémica en el bar u boku Fidela Pintosa, Javiera Portalesa, Vicente La Rusa, Mario Sánchez i Adolfo García Grau. Postać ta wystąpiła również w licznych filmach między 1942 a 1988 rokiem. Altavista często odgrywał Minguito w tych rolach filmowych, oddając hołd swojemu ojcu poprzez przyjmowanie jego stylu ubioru podczas występów. Prowadził także program radiowy El Clan del Aire od 1976 do 1989 roku oraz Cada mañana con Mingo w Radiu Continental w latach 80. Późniejsza praca Altavisty obejmowała trójodcinkowy serial telewizyjny Supermingo , oparty na postaci radiowej, który nadawany był w Buenos Aires na kanale 11 w latach 1987–1988. Serial ten zdobył nagrodę Argentores. W 1981 roku otrzymał dyplom Konex za zasługi jako jeden z najważniejszych argentyńskich aktorów komediowych, a także Konex de Platino. Tragicznie, Juan Carlos Altavista zmarł 20 lipca 1989 roku na zawał serca podczas kręcenia Vamos Mingo, todavía! , spowodowany zespołem Wolffa-Parkinsona-White'a. Zostawił po sobie troje dzieci: Maribel, Anę Clarę i Juana Gabriela.
Juan Carlos Calabró służył jako aktor, spiker i humorarzysta w Argentynie. Przez cały rozległy i wybitny karierę w różnych obszarach programu, osiągnął wielką sławę i jest zapamiętany za stworzenie i wcielenie postaci telewizyjnych, takich jak Johnny Tolengo, Renato el Contra - zwany również "El Contra" i "Aníbal" - między innymi, które skonsolidowały go jako jednego z bardziej komediantów znanych kraju.
Juan Carlos Mesa, urodzony jako Diego Isidro Mesa w Córdoba, Argentyna, 15 maja 1930 roku, był argentyńskim humorystą, scenarzystą i reżyserem. Zmarł w Buenos Aires 2 sierpnia 2016 roku w wieku 86 lat z powodu niewydolności nerek spowodowanej cukrzycą. Jego kariera trwała kilka dekad, obejmując radio, telewizję, film i animację, pozostawiając znaczący ślad w argentyńskiej komedii. Kariera Mesa rozpoczęła się w radiu w Córdoba, gdzie w 1956 roku stworzył i napisał 'La Troupe de la Gran Vía'. Kontynuował pisanie dla różnych programów, w tym dla 'Los sueños del gordo Porcel' oraz współpracował z Héctor Maselli, Carlos Garaycochea i Jorge Basurto w Canal 9. Jego praca w tym okresie obejmowała pisanie monologów dla komików takich jak Pepe Biondi, Carlos Balá i Alberto Olmedo, a także monologów politycznych dla Tato Bores. Współpracował również z programem komediowym 'La Matraca', który nadawany był od 1965 do 1966 roku. Jego styl humoru opisywany jest jako 'humor blanco', wykorzystujący takie techniki jak groteska, karykatura, gra słów i przesadzenie. Mesa zyskał szersze uznanie dzięki zaangażowaniu w kilka znaczących projektów. Współpracował przy scenariuszach filmu 'El veraneo de los Campanelli' w 1971 roku i jego sequela w 1972 roku. Debiutował jako główny scenarzysta w 1976 roku, tworząc 'Dos locos en el aire' dla Palito Ortegi. Następnie, w 1980 roku, zyskał znaczną rozpoznawalność jako osobowość radiowa dzięki programowi 'Tenis de mesa,' który sprytnie nawiązywał do jego nazwiska. Program 'Mesa de noticias,' który zadebiutował w 1983 roku i trwał do 1987 roku, z Giannim Lunadei jako współprowadzącym, okazał się wyjątkowo popularny. W trakcie swojej kariery brał udział w licznych projektach filmowych we współpracy z Alberto Olmedo i Jorge Porcelem. Później połączył siły ze swoim bratem Edgardo i synem Juan Martín w 'El Surtidor.' Jego osiągnięcia zawodowe zostały uhonorowane kilkoma nagrodami, w tym nagrodami Bamba, nagrodą Excelencia oraz dwiema nagrodami Martín Fierro – jedną za najlepszy program i drugą za najlepsze prowadzenie. W 2007 roku podkładał głos Noahowi w nagradzanym filmie animowanym 'El arca,' a w 2006 roku powrócił do Radia Mitre z rubryką 'Río con Mesa.' Otrzymał również nagrodę Gobbi de Oro od Krajowej Akademii Tango w 2010 roku, co odzwierciedla jego szerszy wkład artystyczny, w tym pisanie tekstów piosenek tanga i tekstów poetyckich.
Nelly Láinez, argentyńska aktorka komiksowa, zdobyła uznanie za pojawienie się w serii dziwacznie nazwanych argentyńskich filmów komediowych i spektakli telewizyjnych, najbardziej widocznie w 1974 roku w filmie Wampiry Preferują Grube.
Nicolás Diego Vázquez Mantovani es un artista argentino que actúa en televisión, teatro y cine, y también trabaja como humorista, conductor de programas y cantante.
Albania
1
Armenia
2
Austria
28
Australia
45
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
24
Kanada
107
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
329
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
7
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
Argentyna posiada odrębną i wpływową kulturę komediową, w której poczucie humoru odgrywa ważną rolę w teatrze, telewizji, kinie, radiu oraz rozrywce na żywo. Argentyńscy komicy są znani z szerokiej gamy stylów, w tym stand-upu, satyry, komedii opartej na obserwacjach, występów scenicznych i improwizacji.
Katalog GiggleTime łączy ze sobą argentyńskich komików, występców stand-upowych, aktorów komediowych, pisarzy i inne osobowości związane z komedią i rozrywką w Argentynie. Zapoznaj się z profilami powyżej, aby odkryć komików z różnych pokoleń i dowiedzieć się więcej o ich karierach i występach.
Stand-up stał się ważną częścią argentyńskiej sceny komediowej na żywo, z występami artystów w klubach komediowych, teatrach, przestrzeniach kulturalnych oraz na dedykowanych wydarzeniach komediowych.
Argentyńscy komicy często czerpią materiał z codziennych doświadczeń, relacji, rodziny, pracy i życia w Argentynie. Opowiadanie osobistych historii i humor obserwacyjny są powszechne, podczas gdy inni wykonawcy eksplorują satyrę, tematy społeczne, absurdalny humor i improwizację.
Buenos Aires jest ważnym centrum argentyńskiego humoru, z dużą koncentracją teatrów, klubów komediowych i miejsc rozrywkowych. Pokazy stand-upu i inne formy komedii na żywo można również znaleźć w miastach i społecznościach w całym kraju.
Humor argentyński ma długą tradycję, która wykracza daleko poza współczesny stand-up. Teatr, radio i telewizja odegrały istotną rolę w kształtowaniu charakterystycznego dla Argentyny podejścia do komedii.
Artyści komiczni z Argentyny pracowali z różnymi formami, od przygotowanych szkiców i postaci teatralnych po improwizację i satyrę. Kultura teatralna tego kraju umożliwiła również komikom rozwój dłuższych przedstawień, zamiast polegać wyłącznie na krótkich formach komedii.
To powiązanie między teatrem na żywo a rozrywką masową nadal wpływa na współczesnych argentyńskich komików.
Telewizja i radio historycznie były ważnymi platformami dla argentyńskiego humoru. Programy z krótkimi scenkami, sitcomy, programy rozrywkowe, talk-show i inne formaty rozrywkowe wprowadziły komików przed publiczność w całym kraju.
Wielu argentyńskich artystów zbudowało kariery w różnych dziedzinach, łącząc komedię z aktorstwem, pisaniem, prowadzeniem programów lub produkcją. Niektórzy stali się domowymi nazwami dzięki telewizji, podczas gdy inni zyskali uznanie przede wszystkim dzięki teatrowi lub występom na żywo.
Radio i rozrywka audio również odegrały znaczącą rolę w argentyńskim poczuciu humoru, a komicy i artyści wykorzystywali rozmowy, postacie i improwizację do tworzenia komedii dla słuchaczy.
Scena komediowa w Argentynie nadal ewoluuje, ponieważ młodzi wykonawcy eksperymentują z nowymi formatami i sposobami docierania do publiczności.
Oprócz tradycyjnych teatrów i klubów komediowych, komicy obecnie wykorzystują podcasty, YouTube, media społecznościowe i platformy streamingowe do publikowania szkiców, fragmentów występów stand-upowych, wywiadów i oryginalnej komedii. Te platformy umożliwiają artystom spoza Buenos Aires docieranie do odbiorców w całej Argentynie i na całym świecie.
W efekcie powstaje komediowy krajobraz, w którym uznani artyści i nowi twórcy mogą budować swoją publiczność zarówno poprzez występy na żywo, jak i treści cyfrowe.
Szukasz argentyńskich komików, argentyńskich stand-up comedianów lub wykonawców komediowych z Argentyny? Przeglądaj katalog GiggleTime powyżej, aby odkryć artystów z różnych pokoleń i regionów argentyńskiej rozrywki.
Skorzystaj z funkcji wyszukiwania, aby znaleźć konkretnego komika lub przejrzyj katalog, by odkryć nowe nazwiska. Profile poszczególnych osób mogą zawierać informacje biograficzne, szczegóły kariery, występy, zdjęcia i inne ciekawe fakty.
Niezależnie od tego, czy interesuje Cię argentyńskie stand-up comedy, humor argentino, aktorzy komediowi, komicy telewizyjni czy sławni komicy z Argentyny, GiggleTime ułatwia odkrywanie osób stojących za sceną komediową tego kraju.
Katalog stale się powiększa wraz z dodawaniem nowych argentyńskich komików i osobowości komediowych.
