Denise Fraga is een Braziliaanse actrice, producent en columnist, geboren in Rio de Janeiro op 15 oktober 1964. Haar carrière begon in het theater in de jaren '80 met Grupo Tapa, en ze maakte haar professionele debuut in 1985 in 'Conto de Inverno'. Ze stapte over naar film in 1986 met 'Com Licença, Eu Vou à Luta', en verscheen vervolgens in 'Bambolê' (1987) als Amália, waarmee ze haar entree in de televisie maakte. Vroege rollen omvatten optredens in ‘Barriga de Aluguel’ (1990), ‘A, E, I, O... Urca’ (1990) en ‘TV Pirata’ (1990–92). Fraga verwierf aanzienlijke erkenning voor haar vertolking van Olímpia in het komische toneelstuk 'Trair e Coçar É só Começar' van 1989 tot 1995. Gedurende de jaren 90 bleef ze acteren in diverse rollen, waaronder Ritinha in ‘Barriga de Aluguel’ (1990), Olga in ‘Éramos Seis’ (1994), Natália in ‘Sangue do Meu Sangue’ (1995) en Neef Bazilio (1998). Ze speelde in 'Por Trás do Pano' (1999), een film die internationale lof ontving en haar de Grande Otelo-prijs opleverde, evenals prijzen voor beste actrice op de filmfestivals van Gramado en Havana. Haar werk omvatte ook rollen in ‘O Auto da Compadecida’ (2000) en 'Uga-Uga' (2000). Denise Fraga's carrière is voortgezet met diverse rollen, waaronder Cristina in ‘Cristina Quer Casar’ (2003), Lydia in ‘The Sign of the City’ (2007), Norma in ‘Norma’ (2009) en Camila in ‘As Melhores Coisas do Mundo’ (2010), waarvoor ze de Prêmio Guarani won. Ze ontving ook een Prêmio APCA en twee Prêmios Qualidade Brasil voor haar vertolking in 'A Alma Boa de Setsuan' (2008). Recente optredens zijn ‘Hoje’ (2011), waarmee ze een APCA award en een Candango Trophy won, ‘Kissing Game’ (2020) en ‘Um Lugar ao Sol’ (2021) waar ze terugkeerde naar een vaste telenovela-rol na 25 jaar. In 2021 werd ze genomineerd voor de Grande Otelo voor haar vertolking in 'Música para Morrer de Amor'. Momenteel is ze ook columnist voor het tijdschrift Crescer.