Simon Jul Jørgensen, geboren in Denemarken, werkte als acteur, komiek, zanger en scenarioschrijver. Hij behaalde zijn hoogste publieke profiel door deel te nemen aan de controversiële Deense documentaire The Red Chapel.
Stevie Martin is een Britse komiek, actrice en schrijfster. Ze werd geboren in 1988 of 1989 en bracht haar jonge jaren door in Northwich, Cheshire. Haar academische achtergrond omvat een graad in Engelse literatuur van St. John's College, Durham University, die ze in 2010 behaalde. Tijdens haar studie was Martin twee jaar lang actief lid van de Durham Revue sketch comedy groep. Na haar afstuderen volgde ze een carrière als journalist voordat ze overstapte naar de komedie. Ze werkte ook samen met Tessa Coates en Liz Kingsman als onderdeel van de sketch comedy groep Massive Dad. In 2018 verplaatste Martin haar aandacht naar individuele projecten, waarmee ze haar professionele reis begon met 'Stevie Martin: Vol 1' op de Edinburgh Fringe. Samen met Tessa Coates presenteert ze de podcast 'Nobody Panic,' voorheen bekend als 'The Debrief,' hoewel deze momenteel in opschorting is en gepland staat om in februari 2026 te eindigen. Het duo schreef samen het boek 'Nobody Panic: How to Be a Functioning Adult Without Screaming' in 2021. Haar televisieoptredens zijn talrijk, waaronder rollen in programma’s zoals 8 Out of 10 Cats Does Countdown, Starstruck, Breeders, The Mash Report, Guessable, The Emily Atack Show, Taskmaster en The Horne Section. Martins schrijven is te zien geweest in programma's zoals The Russell Howard Hour, en ze publiceert een nieuwsbrief genaamd 'The S Is a 5'. Martins opkomst is de laatste tijd gestaag toegenomen; in 2025 deed ze mee als deelnemer aan het 19e seizoen van Taskmaster en presenteerde ze gezamenlijk de miniserie 'Got the Shot' bestaande uit drie afleveringen. Daarnaast is ze te zien geweest in Here We Go op BBC One en Mitchell and Webb Are Not Helping op Channel 4. Haar online comedy content heeft wereldwijd 45 miljoen views verzameld, wat haar brede aantrekkingskracht aantoont. Critici hebben haar live optredens geprezen; The Guardian omschreef haar show als "geniaal," "gul, verrassend en vrolijk," terwijl The Times het bestempelde als "een slim, doortastend en, cruciaal, hilarisch uur." The Scotsman vond de show "echt grappig." Momenteel keert Martin terug naar live comedy met een nieuwe show, gekenmerkt door optredens waarbij het publiek niet wordt toegestaan om te pauzeren voor snacks. Ze heeft ook regisserende taken op zich genomen en is getrouwd met comedian Adam Riches; haar jongere zus is Gina Martin, een politieke activiste en auteur.
Geboren op 25 juli 1963 in Rome, is Sabina Guzzanti een Italiaanse die werkt als satirist, actrice, schrijfster en producent. Ze komt uit een familie die betrokken is bij de media; haar vader, Paolo Guzzanti, is journalist en voormalig politicus. Ze heeft twee broers en zussen, Corrado Guzzanti en Caterina Guzzanti. Na het afstuderen aan het Liceo Orazio in Rome en het behalen van een diploma van de Accademia nazionale d'arte drammatica in 1985, begon ze haar carrière met optredens op het toneel met haar broer, Corrado. Guzzanti's komische stijl draait om het onderzoeken van sociaal en politiek leven in Italië. Ze verwierf populariteit aan het einde van de jaren tachtig en begin jaren negentig door imitaties van figuren zoals Moana Pozzi, Massimo D'Alema en Silvio Berlusconi. Haar vroege televisieoptredens omvatten Proffimamente non stop (1987) en Matrjoska (1988), waarvan de laatste werd gecensureerd en de naam kreeg L'araba fenice . Ze deed ook mee aan de sitcom Ovidio in 1988 en verscheen in programma's zoals La TV delle ragazze tijdens de jaren negentig, vaak samen met Serena Dandini. Gedurende de jaren negentig speelde ze komische shows zoals Con fervido zelo (1991) en Non io: Sabina e le altre (1994). Een belangrijk punt in haar carrière was de creatie en presentatie van het late-night politieke satireprogramma Raiot (2003). Dit programma, getiteld Raiot - Armi di distrazione di massa , bleek controversieel en leidde tot juridische stappen van Mediaset. Het werd vervolgens verwijderd uit de RAI-archieven. Als reactie op deze censuur regisseerde ze de documentaire Viva Zapatero! (2005), die een positieve ontvangst kreeg en haar een Nastro d'argento opleverde. Ze bleef films regisseren, zoals Sympathy for the Lobster (2007) en Le ragioni dell’aragosta (2007). In 2010 co-schreef, produceerde en regisseerde ze de documentaire Draquila - L'Italia che trema , gevolgd door het regisseren van Franca la Prima (2011), een hommage aan Franca Valeri. Ze creëerde ook de toneervoorstelling Sì, Sì, Sì….oh Sì! in 2011. Haar optredens omvatten rollen in films zoals La trattativa (2014) en ze presenteerde de tv-show Un due tre…Stella! op La7 in 2012. Guzzanti is sinds 1987 aanhanger van Nichirenboeddhisme en lid van Soka Gakkai International.
Stéphane Rousseau is een Canadese acteur en komiek, geboren op 17 september 1966 in LaSalle, tegenwoordig deel van Montreal. Hij is ook een Quebecois humorist, acteur, presentator, auteur, zanger en schilder. Zijn carrière begon in 1988 toen hij voor het eerst deelnam aan het Juste pour rire de Montréal festival. Kort daarna, van 1988 tot 1989, was hij co-host van een radioprogramma genaamd Good Morning Québec op CHIK-FM met Mario Grenier. Rousseaus opkomst zette zich voort gedurende de late jaren tachtig en de jaren negentig. In 1989 was hij een seizoen lang co-host van de televisieshow C'est à ton tour met Natalie Richard. Vervolgens was hij van 1990 tot 1993 co-host van Les Deux pistons au retour à la maison op CKMF-FM Montréal met Mario Lirette, waarmee hij aanzienlijke erkenning verwierf als presentator. In 1992 debuteerde hij met zijn eerste solo show, 'Rousseau', en gaf hij een indrukwekkende 269 shows in 50 steden. Deze show leverde hem in 1994 een Félix Award en een dubbel platina-album op, en hij trad in 1994 op in de Montreal Forum voor een publiek van 8.000 mensen. Vervolgshows volgden, waaronder 'Drôle de Stéphane Rousseau' in 1995 en 'Stéphane Rousseau vous fait l'humour' in 1999. Datzelfde jaar opende hij de show voor Celine Dion in het Centre Bell, met een optreden dat live werd uitgezonden op TVA. Naast stand-up comedy heeft Rousseau ook een succesvolle acteercarrière gehad. Hij ontving in 2001 twee Olivier Awards voor podiumoptreden en meest populaire show, en trad dat jaar op in de Bataclan in Parijs. Hij speelde Sébastien in Denys Arcands De Barbareninvasies in 2002, waarmee hij een prijs voor beste bijrol won op het Toronto Film Festival. Zijn filmcredits omvatten ook Asterix op de Olympische Spelen (2008) en Fatal (2010), een parodie over de muziekindustrie. Hij verscheen in Modern Love (2007). In 2021 was hij jurylid bij Chanteurs masqués . Hij co-hostte ook verschillende evenementen, waaronder het Juste pour rire festival met Franck Dubosc van 2002 tot 2006 en een kerstspecial met Isabelle Boulay in 2004. Een DVD van zijn show, 'Rousseau - One Man Show,' werd in 2008 uitgebracht. Hij heeft een zoon genaamd Axel Saint-Germain-Rousseau, geboren op 25 december 2008, met zijn voormalige partner Maud Saint-Germain.
Sam Breton is een Frans-Canadese comedian die hoog aangeschreven staat bij het publiek in Quebec. Zijn humor staat bekend om zijn unieke gevoel voor komedie en grote sensitiviteit. Hij begon in 2019 met de uitvoering van "Au pic pis à pelle", een one-man show die al snel aanzienlijke populariteit vergaarde, met meer dan 300.000 verkochte kaarten en meer dan 500 voorstellingen. Een YouTube-video van zijn optreden in 2017 bij Juste Pour Rire heeft meer dan 800.000 kijkers overschreden, wat verder zijn bereik aantoont. Hij presenteert ook een populaire podcast genaamd "Avec son Sam" en onderhoudt een actieve aanwezigheid op Instagram. Breton’s werk put vaak voort uit persoonlijke ervaringen. Tijdens zijn optreden als gast in *En direct du jour de l'an* in 2025 deelde hij een verhaal over het ontvangen van een ijshockeydoel als kind, een gekoesterd item ondanks de financiële problemen van zijn familie, waardoor hij het herhaaldelijk moest repareren. Hij speelde vaak ijshockey als kind, ongeacht het weer. Deze ervaringen beïnvloeden zijn perspectief; hij gelooft dat de beste herinneringen verbonden zijn aan momenten in plaats van objecten, en geeft er de voorkeur aan om tijd door te brengen met zijn neven en nichten boven hen overladen met cadeaus. Recentelijk maakte Breton een burn-out mee en nam een pauze van de entertainmentindustrie, maar is sindsdien teruggekeerd, met optredens in *Chanteur masqué* en de lancering van een nieuwe eenmanshow genaamd *Ga-lé Aller*. Dit optreden in *En direct du jour de l'an* markeert zijn eerste mediaoptreden na zijn herstel. Momenteel toert Sam Breton door grote Amerikaanse steden en theaters van 4 november 2026 tot 4 december 2026, met mogelijk extra locaties die gedurende het jaar worden toegevoegd. Ticketprijzen variëren afhankelijk van de locatie, zitplaatsen, vraag en beschikbaarheid; een website biedt details over bevestigde tourstops en prijzen. Hij treedt ook op met Ga-lé aller! in het Théâtre Maisonneuve. Naast stand-up comedy werkt Breton samen met Guillaume Côté, voormalig eerste danser van het National Ballet of Canada, aan een productie van Shakespeare's Een Midsummer Night’s Dream , getiteld Les songes d’une nuit d’été . Hij heeft ook een vriendin genaamd Myranie en maakt af en toe grappen over het niet willen van kinderen op Instagram.
Jan Sebastian Meichsner, professioneel bekend als C-Bas, is een Duitse webvideoproducent, ondernemer, presentator en deelnemer aan realityprogramma's. Hij werd geboren op 9 februari 1986 in Hattingen, Duitsland, en begon zijn carrière online als YouTuber. Hij studeerde aan de Ruhr Universiteit Bochum en behaalde een diploma in economie. Voordat hij in de mediawereld ging werken, speelde hij basketbal voor VfL Bochum. C-Bas staat het best bekend als mede-oprichter van het YouTube-kanaal Bullsh*t TV, opgericht in 2010 samen met zijn broer Phil (Philipp Alexander Meichsner) en Christos “Chris” Manazidis. Het kanaal was aanvankelijk gericht op comedyvideo's, grappen en parodieën, en verwierf populariteit dankzij dit format. C-Bas droeg bij aan de stijl van het kanaal met humoristische rollen en straatinternviews. Het kanaal is aanzienlijk gegroeid en heeft in april 2026 meer dan 1,7 miljoen abonnees. Chris Manazidis verliet Bullsh*t TV in 2021, en C-Bas en Phil bleven het kanaal runnen, dat nu voornamelijk reactievideo's op realityshows bevat. Het kanaal won een Deutscher Webvideopreis in de categorie "LOL" in 2014. Naast YouTube heeft C-Bas zijn media aanwezigheid uitgebreid. Hij presenteerde kort een radioprogramma op 1Live en werkte als presentator voor Sky Sports, waarbij hij zijn online populariteit benutte, en werkt nu als basketbalpresentator en commentator voor Dyn, waar hij de Basketball Bundesliga verslaat. Hij is ook te zien geweest in diverse sportformats en de YouTube Premium serie "Bullsprit," evenals het televisie hidden camera format "Streetfun." Hij co-fondeerde de messaging app Speakster en het sportteam Hungry Hoopers. In 2023 lanceerde hij de podcast "Eistee Pistazie" met zijn broer, die op Spotify een miljoen luisteraars bereikte. Hij heeft ook deelgenomen aan verschillende realityshows, waaronder het winnen van “Most Wanted – Wer entkommt?” in mei 2025 en het bereiken van de finale van "Forsthaus Rampensau Germany" in november 2025, en als deelnemer verschijnen in "The 50 – Deutsche Reality-Stars kämpfen für ihre Follower" in maart 2026. C-Bas's professionele relaties omvatten samenwerkingen met Dennis Roady, een andere Duitse grapjas, en werk met het bureau ALL DAY Entertainment. Hij heeft ook een relatie gehad met Ronja Est. Momenteel blijft hij actief als podcaster en mediaondernemer, waarbij hij presentaties verzorgt voor sport- en mediaprogramma's bij Sky en Dyn.
Salvador Salva Su popularidad creció tras participer en series de televisión como Allí abajo y Sabuesos, y también en el largometraje Marshland.
Simon Lemming Talbot, geboren op 18 juli 1986, is een Deens-Ierse comedian en Twitch streamer. Hij wordt beschouwd als een van Denemarken's populairste en meest gezochte comedians. Zijn ouders scheidden toen hij drie was; zijn moeder, Irene Lemming, is Deens en groeide op als Jehova’s Getuige, terwijl zijn vader, Thomas James Talbot, Iers is. Talbot groeide op in Skanderborg en verliet de stad op jonge leeftijd voor Kopenhagen, waar hij gepest werd vanwege zijn religieuze achtergrond voordat hij op 14-jarige leeftijd de Jehova’s Getuigen geloof verliet. Talbot begon zijn komische reis vroeg, door al op 14-jarige leeftijd stand-up te oefenen voor een spiegel. Hij behaalde in 2006 de vierde plaats in een nationale stand-up competitie en won datzelfde jaar de Deense Open Stand-Up. In 2007 deed hij mee aan seizoen 2 en 3 van Comedy Fight Club , waarbij hij tweede werd in seizoen 2 en seizoen 3 won. Hij bereikte ook de finale van Zulu Djævleræs in 2008 als onderdeel van een team met Mascha Vang. Zijn debuut solo-optreden, Damp , ging in augustus 2011 in première en toerde door verschillende steden in Denemarken. Vervolgshows zijn onder meer Talle alene i verden (2013), Mr. Copenhagen en Make Denmark Great Again (2018), waarin hij zijn ervaringen met de verhuizing naar Los Angeles verkende. Talbots carrière strekt zich uit voorbij stand-up comedy, en omvat televisieoptredens en presentatierollen. Hij speelde in de tv-show Hvor fanden er Herning? in 2009, presenteerde Comedy Aid in 2010 voor de Deense Kankergenootschap, en co-presenteerde Bingo Banko in maart 2010. Van 2011 tot 2012 was hij deel van de sketchshow Live fra Bremen , en in 2016 presenteerde en schreef hij voor Simon Talbots Sketch Show . Hij presenteerde Comedy Central's Standup Uden Grænser in 2017 en trad op met een stand-up set in The Russell Howard Hour in 2019, wat meer dan één miljoen views op YouTube opleverde. In november 2019 begon hij wekelijks te streamen op Twitch als SimonTalbotComedy. Hij lanceerde in 2021 een drankmerk genaamd Crack. Talbot heeft de Britse comedian Russell Howard ondersteund in de VS, Canada en Europa. Momenteel presenteert hij DR's satirische programma Kommissionen en staat hij middenin zijn zesde Deense tournee, met de zeer succesvolle show EKSTRA EXTRA , die thema's als Deense identiteit, ambitie en absurditeiten verkent en elementen bevat zoals confetti kanonnen en persoonlijke reflecties over vaderschap.
Seb Mellia, geboren als Sébastien Mellia in 1985 in Villeparisis, Seine-et-Marne, is een Franse humorist en stand-up comedian. Hij verliet de universiteit in 2006 om de komedie te gaan volgen en verwierf erkenning in 2007 tijdens het tweede seizoen van Jamel Comedy Club. Dit optreden markeerde het begin van zijn opkomst in de Franse humor. Jamel herkende vroegtijdig zijn talent, en hij verscheen vervolgens in de seizoenen 2 en 9 van Jamel Comedy Club. Hij is momenteel 38 jaar oud per maart 2024. Mellia's komische stijl omvat improvisatie en persoonlijke anekdotes, geïnspireerd door de cultuur van de jaren '90. Hij wordt vaak omschreven als een 'machine à vannes' (een grapmachine) en staat bekend om zijn ondeugende glimlach, die volgens GQ magazine wijst op grote grappen. Hij benadrukt vriendelijkheid in zijn optredens en wordt beschouwd als een scherp observator van het dagelijks leven. Hij begon in 2006 met het produceren van kleine stand-upshows in Parijs, en sinds 2008 beheert hij Comedy School, een open mic night in Parijs voor jonge comedians die een referentiepunt is geworden voor stand-up comedy in Parijs. Mellia verscheen ook in twee afleveringen van de tv-serie *Bref* in 2010, deed mee aan de show *Repérage* op Canal+, en trad op bij *Stand up TV* op Comédie+. Zijn eerste solo show, 'Seb Mellia ne perd jamais,' debuteerde in 2011, en sindsdien heeft hij opgetreden tijdens nationale tours en festivals zoals het Montreux Comedy Festival, dat in 2013 werd uitgezonden op France 4. In 2014 won Seb Mellia de 'Gad Elmaleh competitie'. Vervolgens trad hij op met Gad Elmaleh in het Olympia, omdat Gad Elmaleh zijn talent waardeert. Hij zette zijn show "Seb Mellia ne perd jamais" voort, met optredens in Point-Virgule en hervatte de voorstellingen in 2020 in de République in Parijs. Echter, sinds januari 2024 is hij geconfronteerd met ernstige beschuldigingen. Florence Mendez deelde verhalen van ongeveer dertig vrouwen die ongepast gedrag melden, gevolgd door elf getuigenissen waarin hij wordt beschuldigd van seksueel misbruik en verkrachting, gepubliceerd door Télérama in maart 2024. Tania Dutel diende op 11 april 2024 een klacht in tegen hem wegens verkrachting, en hij werd in mei 2024 door de politie ondervraagd over vermeend seksueel getreiter dat teruggaat tot 2019; er is een tweede onderzoek naar verkrachting gaande met betrekking tot haar klacht. Hij ontkent de beschuldigingen tegen hem.
Simon Amstell is een Engelse comedian, schrijver en regisseur, geboren op 29 november 1979 in oost-Londen. Hij komt uit een Joodse familie en heeft drie broers en zussen; zijn ouders zijn David en Tina (geboren Leventhal) Amstell. Zijn vroege leven omvatte het bezoeken van Beal High School in Ilford. Al vroeg toonde hij interesse in optredens, en verscheen hij in 1993 als deelnemer aan de spelshow GamesMaster, en demonstreerde hij een imitatie van Dame Edna Everage op Good Morning with Anne and Nick in 1994. Na de scheiding van zijn ouders toen hij dertien was, begon hij een carrière in de stand-up comedy en werd al snel bekend als de jongste persoon die de finale bereikte van de BBC New Comedy Awards. Amstell’s carrière maakte een ontwikkeling door via verschillende televisie rollen, waaronder het presenteren van Nickelodeon in 1998 en het hosten van Popworld op Channel 4 van 2000 tot 2006, samen met Miquita Oliver. Tijdens zijn werk op Popworld verzorgde hij bovendien de stemmen voor zowel Timothy, het Popworld meloenen personage, als Richard, het Popworld paarden personage. Een belangrijke periode in zijn televisiecarrière was het hosten van Never Mind the Buzzcocks van 2006 tot 2009; dit werk leverde hem in 2007 een Royal Television Society Award op voor Beste Entertainment Performance, en in 2008 een BAFTA Award nominatie voor Beste Entertainment Performance. Hij heeft ook samengewerkt met Dan Swimer om Grandma's House te co-schrijven, dat werd uitgezonden van 2010 tot 2012. Naast televisie heeft Amstell zich gevestigd als filmmaker. Hij creëerde en overzag de productie van de films *Carnage* in 2017 en *Benjamin* in 2018. De film *Benjamin*, waarin Colin Morgan de hoofdrol speelt, vertelt het verhaal van een filmmaker genaamd Benjamin. Hij sprak ook de voice-over in voor *Carnage*, een film die de geschiedenis van het eten van dieren in Groot-Brittannië onderzoekt, gesitueerd in een utopische 2067. Meer recentelijk heeft hij een stand-up show opgevoerd genaamd *Set Free*, waarin hij thema's als liefde, ego, intimiteit en ayahuasca verkent. Amstell bracht het boek *Help* in paperback uit op 17 januari 2019, waarin eenzaamheid, angst en depressie worden onderzocht, inclusief een verslag van zijn Ayahuasca-reis in de Amazone regenwoud. Het boek heeft aanzienlijke lof ontvangen; Martin Freeman barstte 57 keer in lachen uit tijdens het lezen ervan, Alain de Botton beschreef het als 'betoverend, ontroerend, grappig en lief', Hadley Freeman merkte zijn vermogen op om eenzaamheid en angst grappig te maken, en Adam Buxton noemde het 'krankzinnig eerlijke introspectie fun'. Matt Lucas prees het boek ook als 'briljant grappig, verdrietig, slim en dom'.
Stephen Fry, in 2010 en 2016, werkte als Engels acteur, komiek, schrijver en presentator. Geboren op 24 augustus 1957 in Hampstead, Londen, komt hij uit een familie met een complexe geschiedenis; zijn moeder, Marianne Eve Fry, was de dochter van Oostenrijks-Joodse vluchtelingen die in 1927 naar het VK emigreerden. Zijn vader, Alan John Fry, was natuurkundige en uitvinder. Vroege ervaringen omvatten het bezoeken van Cawston Primary School, Stouts Hill Preparatory School en Uppingham School, hoewel hij van Uppingham en Paston College werd verwijderd. Later voltooide hij zijn A-Level opleiding aan Norfolk College of Arts and Technology. Fry’s carrière begon in 1983 met de sketch comedy serie Alfresco. Fry en Laurie, een komisch partnerschap met Hugh Laurie, bereikte aanzienlijke populariteit. Samen verschenen ze in A Bit of Fry & Laurie (1986–1995), Blackadder (1986-1989) en de geliefde BBC serie Jeeves and Wooster (1990–1993). Zijn acteerkredieten omvatten ook rollen in films zoals Chariots of Fire (1981), A Fish Called Wanda (1988), Gosford Park (2001), The Life and Death of Peter Sellers (2004), V for Vendetta (2005), Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011) en Love & Friendship (2016). Gedurende de jaren 2013 tot 2014 verscheen Stephen Fry in de Hobbit filmtrilogie als de Heer van het Meerstad, en hij leverde de stem voor de Cheshire Kat in zowel Alice in Wonderland (2010) als de sequel uit 2016. Fry's veelzijdigheid reikt verder dan acteren. Hij presenteerde de humoristische panelshow QI (2003–2016) en ontving hiervoor zes BAFTA TV Award nominaties. In 1983 bewerkte Stephen Fry Me and My Girl, een werk dat resulteerde in een Tony Award nominatie voor Beste Tekst van een Musical; bovendien speelde hij Malvolio in Twelfth Night bij Shakespeare's Globe in 2012, wat ook tot een Tony Award nominatie leidde. Hij is de auteur van vier romans, drie autobiografieën en heeft talloze audioboeken ingesproken, waaronder de Britse versies van de Harry Potter- en The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy-series. Fry is sinds 2011 president van het mentale gezondheidscharitatieve Mind en heeft onlangs Troy uitgebracht, het derde deel in zijn serie na Mythos en Heroes. Hij blijft zich via projecten zoals "Stephen Fry's Great Leap Years" en een nieuw Substack-account engageren met het publiek.
Geboren in Iran, Shaparak Khorsandi... die ooit optrad onder de naam Shappi Khorsandi... is een Britse komiek en auteur. Ze is de dochter van de Iraanse politieke satirist en dichter Hadi Khorsandi.
Albanië
1
Armenië
2
Argentinië
36
Oostenrijk
27
Australië
52
Azerbeidzjan
1
Bangladesh
1
België
13
Bulgarije
57
Benin
2
Bolivia
1
Brazilië
27
Wit-Rusland
2
Canada
125
Democratische Republiek Congo
3
Zwitserland
17
Ivoorkust
1
Chili
15
Kameroen
1
China
8
Colombia
4
Cuba
4
Tsjechië
7
Duitsland
188
Denemarken
17
Dominicaanse Republiek
1
Algerije
2
Ecuador
2
Estland
5
Egypte
10
Spanje
74
Ethiopië
1
Finland
15
Frankrijk
214
Verenigd Koninkrijk
365
Georgië
1
Ghana
3
Griekenland
18
Guatemala
1
Kroatië
2
Haïti
1
Hongarije
7
Indonesië
23
Ierland
31
Israël
10
India
47
Irak
3
Iran
6
IJsland
4
Italië
136
Jamaica
1
Japan
37
Kenia
3
Korea, Zuid
20
Kazachstan
3
Libanon
5
Sri Lanka
1
Litouwen
1
Letland
1
Marokko
17
Myanmar
1
Malta
1
Malawi
2
Mexico
28
Maleisië
7
Nigeria
19
Nicaragua
2
Nederland
2
Noorwegen
12
Nepal
3
Nieuw-Zeeland
9
Peru
2
Filipijnen
35
Pakistan
7
Polen
8
Portugal
7
Qatar
1
Roemenië
1
Servië
4
Rusland
9
Saudi-Arabië
4
Zweden
101
Singapore
3
Slovenië
4
Slowakije
2
El Salvador
1
Syrië
1
Thailand
2
Tunesië
4
Turkije
5
Taiwan
1
Oekraïne
11
Oeganda
7
Verenigde Staten
213
Uruguay
4
Oezbekistan
1
Venezuela
5
Vietnam
1
Zuid-Afrika
3
Zimbabwe
1
