Masaaki Sakai
Masaaki Sakai, een bekende entertainer uit Tokio, wordt gevierd in heel Japan. Voor Engelstalige kijkers wordt hij het meest erkend als hoofdrolspeler in de tv-serie Monkey.
Masaaki Sakai, een bekende entertainer uit Tokio, wordt gevierd in heel Japan. Voor Engelstalige kijkers wordt hij het meest erkend als hoofdrolspeler in de tv-serie Monkey.
Massimiliano Cavallari, professioneel bekend als Max Cavallari, is een Italiaanse acteur, komiek en cabaretier. Geboren op 8 juli 1963 in Varese, heeft hij familiebanden met San Severo (FG) en Maropati (RC). Op de huidige datum is hij 63 jaar oud en behoort hij tot het sterrenbeeld Kreeft. Cavallari begon zijn carrière in 1988 toen hij samen met Bruno Arena het comedy duo Fichi d'India vormde. Ze debuteerden aanvankelijk op Radio Deejay en verwierf snel erkenning door optredens in televisieprogramma's zoals Dee Jay Television, Canale 5 en Italia 1. Hij nam vanaf 1988 de bijnaam 'Max' aan. Van 1994 tot 1998 waren ze prominent aanwezig op Radio Dee Jay en namen ze in 1995 deel aan ‘La sai l’ultima?’ Het duo trad ook op in Aquafan in Riccione tijdens de zomerseizoenen van 1996 tot 1998. Fichi d'India verwierf nationale erkenning na een optreden in Zelig - Facciamo cabaret in 1999, gepresenteerd door Claudio Bisio. Ze speelden vervolgens de hoofdrol in de film Amici Ahrarara (2001) en namen deel aan verschillende kerstfilms met Massimo Boldi en Christian De Sica tussen 2001 en 2003, waaronder Merry Christmas , Natale sul Nilo en Natale in India . Ze speelden ook de rollen van De Kat en De Vos in Roberto Benigni’s Pinocchio (2002). Van 2007 tot 2012 waren Cavallari en Arena te gast bij Colorado op Italia 1. In oktober 2015 keerde hij terug als gast bij Colorado . Hij ontving de Premio Pugliese dell'anno in juli 2021 en publiceerde zijn boek Non spegnere la luna. Fichi si nasce, amici si diventa in oktober 2022. Hij treedt nog steeds op, met een optreden in Only Fun - Comico Show op Nove in 2023, en staat gepland voor de film La leggenda dei tre compagni (2026).
Massimo Ghini is een Italiaanse acteur, geboren in Rome op 12 oktober 1954. Zijn ouders scheidden toen hij drie jaar oud was; zijn vader kwam uit Parma en zijn moeder was Romeins. Hij begon zijn carrière als entertainer in toeristenplaatsen en werkte ook vroegtijdig als stemacteur en radiopresentator. Tijdens die vormende jaren bevriende hij zich met Fabrizio Bentivoglio en Armando De Razza, en verwierf hij vroegtijdige erkenning als theateracteur. Massimo Ghini heeft samengewerkt met gerenommeerde regisseurs zoals Franco Zeffirelli, Giorgio Strehler, Giuseppe Patroni Griffi en Gabriele Lavia, en speelde zelfs naast Vittorio Gassman in Shakespeare's Otello . Ghini’s filmcarrière begon met een rol in *Speed Cross* (1979). Hij is door de jaren heen in talloze films verschenen, waaronder *La neve nel bicchiere* (1984), *Secrets Secrets* (1984), *Lethal Obsession* (1987), *Italia-Germania 4-3* (1990) waarin hij Federico speelde, en *Living It Up* (1994). Hij vertolkte ook Roberto Rossellini in *Celluloide* (1996) en deed de nasynchronisatie voor Nicolas Cage in *Via da Las Vegas*. Hij verwierf internationale erkenning dankzij zijn rol in *La tregua* (1997). Zijn filmografie omvat optredens in Paolo Virzì's *La bella vita* (1994) en *Tea with Mussolini* (1999), waar hij zijn vader speelde, en een Illycaffè reclame geregisseerd door Francis Ford Coppola in 1999. Massimo Ghini's werk reikt verder dan film. Hij speelde Kapitein Felici in *Segreti segreti* (1984) en Valenzani in *Compagni di scuola* (1988). Hij vertolkte Angelo Roncalli, later Paus Johannes XXIII, in de miniserie *Papa Giovanni - Ioannes XXIII* (2002), en Antonio Meucci in een televisiefilm over de uitvinding van de telefoon in 2005. Hij speelde in de serie *Raccontami* (2006-2008) en deed mee aan verschillende cinepanettoni films van Neri Parenti tussen 2005 en 2010. In 2011 won hij de zangwedstrijd *Lasciami cantare!* en speelde hij in het musical *La Cage aux Folles*. Hij presenteerde in 2014 de lancering van Agon Channel, en verscheen in *Non si ruba a casa dei ladri* (2016). Momenteel staat hij gepland om te verschijnen in *Hotel Costiera* (2025) en speelde hij onlangs in *The New Pope* (2020).
Mat Fraser, een gehandicapte acteur, schrijver en muzikant, werd geboren in Colchester, Essex. Hoewel het exacte jaar onzeker blijft, geven gegevens aan dat hij geboren is in 1961 of 1962. Hij heeft thalidomide-geïnduceerde focomelie, een aandoening als gevolg van het gebruik van thalidomide door zijn moeder tijdens de zwangerschap. Deze ervaring vormt op significante wijze veel van zijn artistieke werk. Frasers carrière begon met muzikale activiteiten; tussen 1980 en 1995 was hij drummer voor verschillende bands, waaronder Fear of Sex, The Reasonable Strollers, Joyride, The Grateful Dub en Living in Texas, die nummer één bereikten in Italië. Hij toonde zijn veelzijdigheid door in 2012 op de drums te spelen tijdens de openingsceremonie van de Paralympische Spelen met Graeae Theatre Company, en vervolgens met Coldplay op te treden tijdens de afsluitingsceremonie datzelfde jaar. Geïnspireerd door de productie van Ubu door Graeae Theatre Company, sloot hij zich bij hen aan als performer. Fraser is ook op het toneel verschenen in rollen zoals Dr Prentice in Joe Ortons What the Butler Saw en heeft optredens gehad in televisieseries zoals Unknown Soldier (1998) en Helen of Troy (2003). Hij droeg bij aan de term 'spacking up' in Channel Four’s Cast Offs (2009). Fraser's creatieve output reikt verder dan acteren; hij schreef en speelde in Thalidomide!! Een Musical (2005) samen met Anna Winslet, en bracht de film Kung Fu Flid (2009) uit. Hij heeft ook uiteenlopende onderwerpen verkend door middel van zijn werk, waaronder een documentaire over Stanislaus Berent, Sealboy: Freak (2001), en een onderzoek naar freakshows in Born Freak (2002). Fraser's schrijf- en curatietalent kwam tot uiting in de BBC Four-serie over handicap Criptales (2020), die een Prix Italia award won en werd genomineerd voor een Bafta en NAACP award. Hij is verschenen in tal van televisieseries, waaronder American Horror Story: Freak Show (2014-2016), Fair City (2011), Loudermilk (2017-2020), His Dark Materials (2019), Silent Witness (2020), Maternal (2023) en Sister Boniface Mysteries (2023). Hij is getrouwd met performer Julie Atlas Muz, en samen runnen ze ONEOFUS, een bedrijf dat meer dan 10 shows en 3 films heeft geproduceerd. Fraser's werk wordt omschreven als "een Loving cup van artistieke agitatie." Hij was de eerste gehandicapte acteur die professioneel Koning Richard III speelde in het VK in 2017.
Matilda Ziegler, geboren als Matilda Florence Elizabeth Ziegler op 23 juli 1964, is een Engels theaterprofessional uit Ashford. Ze staat bekend om haar diverse acteercarrière over het toneel, in films en televisie. Ziegler begon haar carrière als actrice en kreeg erkenning voor haar vertolking van Donna Ludlow in de populaire televisieserie EastEnders van 1987 tot 1989. Deze rol omvatte het aanpakken van uitdagende verhaallijnen, waaronder prostitutie, een poging tot groepsverkrachting, heroïneverslaving en uiteindelijk Donna's overlijden door een overdosis, wat een significant periode in haar vroege carrière markeerde. Ze verliet EastEnders in april 1989. Gedurende de jaren '90 en daarna bleef Ziegler een indrukwekkend curriculum vitae opbouwen. Ze speelde Irma Gobb tegenover Mr. Bean, waarbij ze de rol hernam in zowel live-action (begin jaren '90) als geanimeerde versies (2002-2004 & 2015-2019). Haar toneelwerk omvat een optreden als Pearl Pratt in Lark Rise to Candleford (2008-2010), en de rol van Dr. Ruth Anderson in BBC Radio 4's Rigor Mortis (2004–2006). Ziegler’s talent werd erkend met nominaties voor zowel een TMA Award als een Laurence Olivier Award in 1994 voor haar vertolking in The Lady from the Sea. Ze toerde ook door Australië met een bekroonde productie van An Inspector Calls, waarin ze de rol van Sheila Birling vertolkte. In 2001 speelde ze Twelfth Night voor de Royal Shakespeare Company. Ze was ook betrokken bij co-producties zoals 'Downstate,' een samenwerking tussen het Steppenwolf Theatre Company en het National Theatre, die in première ging in Chicago en later in het voorjaar van 2019 naar Londen verhuisde. Critici prezen 'Downstate' als "ontvlambaar" en "belangrijk," terwijl The New York Times het beschreef als een “geweldige, ongemakkelijke morele-thrill-ride.” Pam MacKinnon regisseerde deze productie. In 2026 regisseerde Ziegler het toneelstuk 'Judgment Day,' waarbij ze een rol hernam die ze oorspronkelijk speelde in de Britse première van hetzelfde stuk in 1989. Haar dochter, Faye Ziegler, die rond 2026 afstudeerde aan de Oxford School of Drama, nam ook deel aan de productie van 2026.
De Engelse komiek, imitator, schrijver en presentator Matt Forde werd geboren op 6 november 1980. Zijn jeugd werd gevormd door zijn moeder, een voormalig non, en een groeiende interesse in politiek die begon op negenjarige leeftijd. Hij bezocht de Becket School in Nottingham en behaalde in 1999 A-levels in Engels, Geschiedenis en Economie. Vroege politieke betrokkenheid omvatte lidmaatschap van de Socialist Workers Party en later werk voor de Labour Party als organisator en adviseur van 2004 tot 2009. Als Blairite identificeerde hij zich uiteindelijk rond 2015 uit Labour vanwege meningsverschillen met het leiderschap van Jeremy Corbyn, en besloot hij zich te concentreren op zijn comedycarrière. Forde begon met optredens als comedian in 1998 toen hij zestien jaar oud was. Werken voor de East Midlands Labour Party en optreden op Nottinghamse podia hielp Forde zijn talenten te ontwikkelen, wat leidde tot terugkerende optredens in BBC Radio 6-programma's naast Russell Howard en Jon Richardson tussen 2007 en 2010. Politieke standpunten staan centraal in zijn stand-up comedy, die wordt omschreven als geestig en satirisch, vaak met de focus op politiek en actuele gebeurtenissen. Zijn eerste uur durende show, 'Dishonourable Member,' debuteerde tijdens de Edinburgh Fringe in 2011. ‘The Political Party,’ een live show en podcast gepresenteerd door Matt Forde, werd gelanceerd in 2013 en heeft meer dan 11 miljoen downloads behaald en nominaties ontvangen van zowel de British Podcast Awards als de Chortle Awards. In oktober 2023 kondigde hij een operatie aan voor een tumor in zijn ruggengraat, later onthuld als botkanker (chordoom), en onderging hij een operatie waarbij een deel van zijn wervelkolom werd verwijderd. Vanaf 2025 wordt Forde's programma 'The Matt Forde Focus Group' uitgezonden op BBC Radio 4; er is een tour door het Verenigd Koninkrijk gepland voor 2026/27, met een optreden in Stourbridge op 7 april 2026.
Matt Roper is een Britse comedian, schrijver en muzikant, geboren op 20 mei 1977. Hij is een stand-up comedian en karaktercomediant, en werkt ook als variétéartiest. Aan het einde van de jaren '90 begon Roper zijn comedycarrière in Londen, met sketchvoorstellingen in het Jermyn Street Theatre en bijdragen aan het satirische sketchprogramma Newsrevue in het Canal Café Theatre. Hij heeft een online aanwezigheid met een website (mrmattroper.com) en actieve accounts op Facebook (@MrMattRoper), Instagram (@MrMattRoper) en Twitter (@MrMattRoper). Een aanzienlijk deel van Roper’s werk draait om het personage Wilfredo, een satirische zanger die gemengde kritieken heeft ontvangen. Wilfredo staat bekend om zijn onbeschoft gedrag, alcoholgebruik, roken en het beledigen van het publiek. Roper toert internationaal met Wilfredo en zijn band, en treedt op in locaties zoals Australië, Argentinië, de Filipijnen, IJsland, Zuid-Afrika, Europa en de Verenigde Staten. Hij presenteerde drie solo shows met Wilfredo op de Edinburgh Festival Fringe: Wilfredo: Erecto! (2011), The Wonderful World of Wilfredo (2012) en Wilfredo: Deconstructed (2014). The Guardian omschreef Wilfredo als “vreemd, intiem en prachtig.” Roper verscheen ook als zichzelf in optredens gerelateerd aan deze shows, waaronder 'Wilfredo: Erecto!' in 2011, 'The Wonderful World of Wilfredo' in 2012 en 'Matt Roper: Wilfredo Deconstructed' in 2014. Roper's carrière strekt zich verder uit dan de Wilfredo-persona. In 2010 verscheen hij op het Port Eliot Festival samen met Jarvis Cocker. In 2012 werkten Roper en Pippa Evans samen aan het creëren en opnemen van het nummer ‘Happy Goddamn Christmas’, dat vervolgens een positie bereikte op de iTunes UK Comedy Charts. Hij sloot zich in 2014 aan bij The Greatest Show on Legs. Roper speelde Chico Marx in I'll Say She Is: The Lost Marx Brothers Musical , die in 2016 Off-Broadway opende en positieve recensies kreeg, waaronder een New York Times Critic's Pick, met optredens in het Connelly Theater en uitverkochte zalen. Sindsdien is hij verschenen in pantomimes, waaronder Jack and the Beanstalk (2017) en daaropvolgende producties zoals Dick Rivington en The Cat, en De Sneeuwkoningin. Hij maakte zijn regiedebuut met Ashley Blaker's stand-up comedy Goy Friendly . Roper heeft op prestigieuze locaties opgetreden, zoals Lincoln Center, House of Yes en Coney Island USA, en treedt regelmatig op in The Slipper Room in de Lower East Side, waar hij de variétéshow 'WILFREDO A GO GO' presenteert, met samenwerkingen met Hovey Burgess die circus, burlesque en comedy combineren. Hij schreef ook ‘Peace all over the world’ in 2022 en trad erin op als Wilfredo.
Een Britse komiek, acteur, regisseur en auteur, Matthew Holness werd geboren in Whitstable, Kent, in 1975. Hij toont een levenslange fascinatie voor horror, wat blijkt uit zijn jeugdige enthousiasme voor Hammer-horrordrama's en een verzoek om een autograaf van Peter Cushing. Na het volgen van de Chaucer Technology School in Canterbury zette Matthew Holness zijn opleiding voort aan Trinity Hall, Cambridge, waar hij een Master of Arts behaalde in Engelse literatuur. Holness’ vroege carrière omvatte deelname aan voorstellingen op de Edinburgh Festival Fringe als lid van de Cambridge Footlights. Hij bekleedde de positie van vicevoorzitter tijdens David Mitchells presidentschap. Zijn komische inspanningen begonnen erkenning te krijgen met optredens in BBC Two’s Bruiser in 2000 en het co-schrijven en spelen in Garth Marenghi's Fright Knight , die datzelfde jaar een Perrier Award nominatie ontving. Het volgende jaar zette hij zijn samenwerking met Garth Marenghi's Netherhead voort, waarmee hij de Perrier Award won. Hij verscheen daarna in rollen zoals Simon, een computertechnicus, in The Office (2002), en Bob Fossil in The Mighty Boosh (2002). Holness staat wellicht het best bekend voor de creatie van het personage Garth Marenghi, een fictieve horrorauteur die wordt neergezet als narcistisch en zich onbewust is van zijn gebrek aan talent—een anagram van "argh nightmare." Hij ontwikkelde dit personage verder door middel van de Channel 4 televisieserie *Garth Marenghi's Darkplace* (2004) en *Man to Man with Dean Learner* (2007), beide waarvan hij de bedenker was. Zijn regiedebuut omvat korte films zoals *A Gun for George* (2011), *The Snipist* (2012) en *Smutch* (2016), evenals de horrorfilm uit 2018, *Possum*. Holness heeft ook korte verhalen gepubliceerd in tijdschriften zoals *Beyond the Veil*, en verzamelingen met verhalen uitgebracht onder de persona Garth Marenghi, waaronder *Garth Marenghi’s TerrorTome* (2022), dat een Sunday Times Bestseller werd, gevolgd door *Garth Marenghi’s Incarcerat* (2023) en de verwachte *Garth Marenghi’s This Bursted Earth* (2025). Momenteel staan er live comedy shows gepland voor 11 november 2026 in Cambridge Junction, en 26 november 2026 in Manchester Stoller Hall, waar Garth Marenghi *This Bursted Earth* zal opvoeren. Zijn audio-adaptatie van M.R. James’ ‘The Ash Tree’ werd erkend met een Gold award bij de 2020 New York Festivals Radio Awards.
Matthew Perry, een Amerikaans-Canadese acteur, werd geboren op 19 augustus 1969 in Williamstown, Massachusetts. Hij overleed op 28 oktober 2023 in Los Angeles, Californië, op de leeftijd van 54 jaar. Zijn ouders waren John Bennett Perry, een acteur bekend om zijn Old Spice-reclames, en Suzanne Marie Langford, een Canadese journaliste die als persattaché voor Pierre Elliott Trudeau werkte. Perry bezat zowel de Amerikaanse als de Canadese nationaliteit, aangezien hij deel van zijn jeugd in Canada en deel in de Verenigde Staten doorbracht. Voornamelijk opgegroeid in Ottawa, Ontario, door zijn moeder nadat zijn ouders scheidden toen hij jong was, bezocht Matthew Perry Rockcliffe Park Public School en Ashbury College, waar Justin Trudeau zijn klasgenoot was. Hij vertoonde vroegtijdig gedragsproblemen en begon op 14-jarige leeftijd met drinken. Een getalenteerde tennisser stond hij nationaal gerangschikt als 17e in het enkelspel en 3e in het dubbelspel. Tegen 1984 was hij naar Los Angeles verhuisd om te gaan acteren, waarbij hij in kleine televisie rollen verscheen voordat hij opmerkelijkheid bereikte. Zijn meest bekende rol was die van Chandler Bing in de televisieserie *Friends*, die van 1994 tot 2004 liep. Hij verscheen in tal van films, waaronder *Fools Rush In* (1997), *Almost Heroes* (1998), *Three to Tango* (1999), *The Whole Nine Yards* (2000), *Serving Sara* (2002), *The Whole Ten Yards* (2004) en *17 Again* (2009). Hij speelde ook terugkerende rollen in televisieseries zoals *Ally McBeal*, *The West Wing*, *Studio 60 on the Sunset Strip*, *The Good Wife* en *The Good Fight*. In 2010 leverde hij de stem voor het personage Benny in de videospel *Fallout: New Vegas*, en in 2017 speelde hij Ted Kennedy in *The Kennedys: After Camelot*. Voor zijn werk in *Ally McBeal*, *The West Wing* en *The Ron Clark Story* werd hij genomineerd voor Primetime Emmy Awards. Hij speelde in *Sunshine* (2011) en vertolkte Oscar Madison in een revival van *The Odd Couple* (2015–2017). Gedurende zijn leven besprak Perry openhartig zijn worstelingen met ernstige verslavingen aan drugs en alcohol. Hij begon met zijn pleidooi voor revalidatie, fungeerde als woordvoerder voor de National Association of Drug Court Professionals en ontving in 2013 de Champion of Recovery Award van het White House Office of National Drug Control Policy. De memoires *Friends, Lovers, and the Big Terrible Thing* werden in 2022 door hem gepubliceerd. De doodsoorzaak werd vastgesteld als de acute gevolgen van ketaminegebruik, verergerd door toevallig verdrinking, samen met andere bijdragende factoren. Hij verscheen als zichzelf in *Friends: The Reunion* (2021) en liet een nalatenschap achter van komische optredens die wereldwijd vreugde brachten aan het publiek.
Matthias Jung is een Duitse cabaretier en auteur. Geboren op 16 juni 1978 in Bad Kreuznach, groeide hij op in Hüffelsheim. Hij wordt omschreven als Duitslands grappigste jeugdexpert en staat bekend als Duitslands ‘grappigste puberdeskundige’. Jung heeft een diploma Pedagogie (Diplom-Pädagoge) behaald, wat zijn werk informeert. Hij begon zijn theatercarrière als cabaretier in 2005, en zijn officiële theatercarrière startte in 2006. Zijn komische stijl combineert ervaring, expertise en scherpe humor. Van 2014 tot 2015 presenteerde hij een dagelijkse komedieserie op Radio RPR1. Hij bracht zijn eerste CD, 'Der Urlaubschecker,' uit in 2015, gevolgd door 'Generation Teenietus' in 2016. Hij toert regelmatig, waarbij hij in 2016 toerde met zijn 'Generation Teenietus'-programma en momenteel toert met zijn 'Chill mal'-programma sinds 2018. Jung's werk richt zich op coaching rond gezinsleven en puberteit, en biedt antwoorden op vragen die ouders bezighouden. Zijn boek 'Chill mal – am Ende der Geduld ist noch viel Pubertät übrig!' (Chill out - aan het einde van geduld is er nog veel puberteit over), uitgegeven in april 2018, werd een SPIEGEL bestseller en bleef enkele maanden op de lijst staan. Ook verscheen 'We Zullen Niet Meer Zo Bloedbenodigd Samen Zijn – Het Puberteitsboek voor Ouders) in oktober 2019. Hij verschijnt regelmatig in SWR-programma's en presenteert de radiocomedy 'Eltern fragen – Jung antwortet,' op SWR3. Hij wordt beschreven als een 'gids voor geduld' die nauw verbonden is met het dagelijks leven, ouders en het avontuur van de puberteit. Zijn motto is "Chill mal. Lieber glücklich als perfekt!" ("Chill out. Liever gelukkig dan perfect!"). Hij geeft optredens met een poetry slam genaamd “Deine Zukunft – Lach Dich Schlau!” op scholen en modereert ‘Science Slams’ in verschillende steden.
Maurice LaMarche is een Canadese stemacteur en komiek die geboren werd op 30 maart 1958 in Toronto, Ontario. Zijn ouders waren Guy LaMarche en Linda Bourdon. Kort na zijn geboorte verhuisde het gezin naar Timmins, Ontario, voordat ze terugkeerden naar Toronto toen hij ongeveer vier jaar oud was. Tijdens zijn jeugd had hij Mike Myers als buurman. Hij begon tijdens schoolvoorstellingen beroemdheden te imiteren, wat een voorbode was van zijn toekomstige carrière. Op 19-jarige leeftijd begon hij met stand-up comedy in New York City en verhuisde hij naar Los Angeles op 22-jarige leeftijd om deze weg verder te volgen. LaMarche’s vroege carrière omvatte optredens in televisieprogramma's zoals The Merv Griffin Show en An Evening At The Improv. Hij kreeg ervaring door optredens te verzorgen voor gevestigde comedians zoals Rodney Dangerfield, George Carlin, Howie Mandel, David Sanborn en Donna Summer. In 1985 deed hij mee aan de HBO Young Comedians Special samen met Rodney Dangerfield en Bob Saget. Persoonlijke tragedie had echter invloed op zijn comedycarrière; zijn vader werd in 1987 vermoord, wat leidde tot depressie en alcoholisme. Hij bereikte nuchterheid op 20 januari 1989, maar het verlies van zijn zus bij een auto-ongeluk in september 1990 bracht hem ertoe om te stoppen met stand-up comedy. Hoewel hij aanvankelijk een carrière in de stand-up comedy nastreefde, veranderde LaMarche’s loopbaan aanzienlijk richting voice acting. Hij begon met dit werk al in 1980 met Canadese tv-specials zoals Easter Fever en Take Me Up to the Ball Game. Hij gaf stem aan personages in The All-Night Show van 1980 tot 1981 en werd later bekend om rollen zoals Chief Quimby in Inspector Gadget (1985-1986), Egon Spengler in The Real Ghostbusters, en het meest opvallend, The Brain in Animaniacs en Pinky and the Brain. Hij heeft tientallen andere personages ingesproken in films, televisieprogramma’s en videospelletjes, waaronder Popeye, General Patton en Pépé Le Pew in Space Jam. Hij trouwde met Eisenman in 1991 en ze hebben een zoon genaamd Jonathan. Hij blijft werken als voice actor.
Albanië
1
Armenië
2
Argentinië
36
Oostenrijk
27
Australië
52
Azerbeidzjan
1
Bangladesh
1
België
13
Bulgarije
57
Benin
2
Bolivia
1
Brazilië
27
Wit-Rusland
2
Canada
125
Democratische Republiek Congo
3
Zwitserland
17
Ivoorkust
1
Chili
15
Kameroen
1
China
8
Colombia
4
Cuba
4
Tsjechië
7
Duitsland
188
Denemarken
17
Dominicaanse Republiek
1
Algerije
2
Ecuador
2
Estland
5
Egypte
10
Spanje
74
Ethiopië
1
Finland
15
Frankrijk
214
Verenigd Koninkrijk
365
Georgië
1
Ghana
3
Griekenland
18
Guatemala
1
Kroatië
2
Haïti
1
Hongarije
7
Indonesië
23
Ierland
31
Israël
10
India
47
Irak
3
Iran
6
IJsland
4
Italië
136
Jamaica
1
Japan
37
Kenia
3
Korea, Zuid
20
Kazachstan
3
Libanon
5
Sri Lanka
1
Litouwen
1
Letland
1
Marokko
17
Myanmar
1
Malta
1
Malawi
2
Mexico
28
Maleisië
7
Nigeria
19
Nicaragua
2
Nederland
2
Noorwegen
12
Nepal
3
Nieuw-Zeeland
9
Peru
2
Filipijnen
35
Pakistan
7
Polen
8
Portugal
7
Qatar
1
Roemenië
1
Servië
4
Rusland
9
Saudi-Arabië
4
Zweden
101
Singapore
3
Slovenië
4
Slowakije
2
El Salvador
1
Syrië
1
Thailand
2
Tunesië
4
Turkije
5
Taiwan
1
Oekraïne
11
Oeganda
7
Verenigde Staten
213
Uruguay
4
Oezbekistan
1
Venezuela
5
Vietnam
1
Zuid-Afrika
3
Zimbabwe
1