Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met A Geverifieerd Alles wissen
133-144 van 205 comedians
Allan Sherman (1924–1973), comedian (Verenigde Staten) – Parodie, Muzikale comedy
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Allan Sherman

Allan Sherman, geboren als Allan Copelon of Allan Gerald Copelon op 30 november 1924 in Chicago, was een Joods-Amerikaanse komiek die aanzienlijke erkenning verwierf als liedparodist. Zijn ouders waren Percy Copelon, die werkte als automonteur en racecoureur en afkomstig was uit Birmingham, Alabama, en Rose Sherman. Het paar scheidde toen hij zeven jaar oud was, waarna hij de meisjesnaam van zijn moeder aannam. Shermans vroege leven kende veel verhuizingen; hij bezocht 21 openbare scholen in Chicago, New York, Los Angeles en Miami, en studeerde in 1941 af aan de Fairfax High School in Los Angeles. Na een korte periode aan de Universiteit van Illinois, waar hij bijdroeg aan The Daily Illini en werd verwijderd vanwege een incident met het Sigma Delta Tau studentenhuis, maakte Sherman de overstap naar televisie. Hij bedacht het concept voor een spelshow genaamd I Know a Secret, dat door Mark Goodson werd aangepast tot het populaire programma I've Got a Secret, dat van 1952 tot 1967 werd uitgezonden. Sherman was producent van deze show en liet berucht 100 konijnen op het podium los als een stunt. In 1958 verloor hij zijn baan bij I've Got a Secret. Voorafgaand aan en na zijn werk aan I've Got a Secret, produceerde hij ook kortlopende spelshows, waaronder What's Going On? in 1954 en Your Surprise Package in 1961. Sherman's komische doorbraak kwam met zijn parodieën op liedjes. In 1951 nam hij een single op met Sylvia Froos, waarin deze parodieën stonden. Zijn album uit 1962, *My Son, the Folk Singer*, werd enorm succesvol en verkocht meer dan één miljoen exemplaren, waarmee hij een gouden plaat ontving. De zomerkampkroniek “Hello Muddah, Hello Fadduh!” werd zijn meest opvallende werk. Hoewel zijn carrière relatief kort was, en eindigde met zijn dood op 20 november 1973, op de leeftijd van 48 jaar, liet Sherman een blijvende impact op de komedie achter. Hij wordt beschouwd als zeer invloedrijk voor generaties comedians, waaronder “Weird Al” Yankovic en Adam Sandler, en is geëerd door hedendaagse performers zoals Larry David en Jason Alexander. Een biopic over zijn leven is momenteel in ontwikkeling, en een concert ter ere van hem staat gepland voor 4 december in het Weitzman National Museum of American Jewish History.

Alma Brami, comédienne (Frankrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Alma Brami

Alma Brami is een Franse schrijfster, erkend voor haar werk als zowel romancière als toneelschrijver. Ze verwierf voor het eerst erkenning in 2008 met de publicatie van 'Sans elle,' een roman die talloze prijzen opleverde. Na dit eerste succes bleef ze romans publiceren, waaronder 'Ils l’ont laissée là' in 2009 en 'Tant que tu es heureuse' in 2010. Deze eerste drie romans werden vertaald en gepubliceerd in China in september 2011, waardoor haar lezerspubliek internationaal werd uitgebreid. Ze breidde haar literaire oeuvre verder uit met 'C’est pour ton bien' in 2012 en 'Lolo' in januari 2013, evenals 'J’aurais dû apporter des fleurs' in zowel 2014 als 2016. Brami’s creatieve inspanningen reiken verder dan romans. In 2011 publiceerde ze haar eerste kinderboek, 'Moi, j’aime pas comme je suis.' Ze schreef ook de monoloog 'Mardi c'est le jour du poulet' voor het 'Le Paris des femmes' festival in 2016, die later datzelfde jaar werd herschreven als 'L’Ombre'. Haar recente werk omvat de roman 'Ils sont moi, je suis eux,' uitgebracht in 2023. Bovendien is Brami scenarioschrijver voor films en co-schreef ze het scenario voor 'A Dangerous Game' met Karine Silla. Dit drama, dat zich afspeelt rond een echtpaar en hun gast, wordt geproduceerd door Thelma Films en staat gepland voor release in Frankrijk op 20 januari 2027 onder de titel 'Un jeu dangereux,' met een geplande filmadaptatie van haar roman 'Qui ne dit mot consent'. Brami's werk omvat ook kinderliteratuur met 'Je ne veux plus être un loup' (Ik wil geen wolf meer zijn), gericht op kinderen vanaf 3 jaar. Dit boek, geïllustreerd door Aurélie Grand, behandelt vooroordelen en stereotypen tegen dieren via een verhaal waarin verschillende dieren—waaronder een wolf, varken, geit, slak, regenworm, krokodil, beer en muis—in opstand komen tegen hun negatieve reputaties en een feest organiseren om voor elkaar te zorgen. Het boek wordt beschreven als een ode aan vrijheid en broederschap, en moedigt lezers aan zich los te maken en zichzelf te zijn. Sinds 2024 voert ze interviews uit onder de serie 'Alma invite,' waarmee ze haar betrokkenheid met het publiek en andere creatievelingen voortzet.

Amir Blumenfeld, comedian (Israël)
Geverifieerd Onopgeëist
Israël

Amir Blumenfeld

Amir Shmuel Blumenfeld, een Israëlisch-Amerikaanse komiek, acteur, schrijver en televisiepresentator, maakt de helft uit van het komische paar Jake en Amir. Hij werd geboren in Israël en Hij verhuisde met zijn gezin naar Los Angeles. In 2005 werd hij aan boord gebracht door CollegeHumor, de in New York gevestigde humor site, waar hij bijdroeg aan zijn boeken en artikelen, schreef en trad hij op in de site originele video schetsen waaronder titels als Hardly Working en Very Mary-Kate.

Amy Saunders, comédienne (Verenigd Koninkrijk)
Geverifieerd Onopgeëist
Verenigd Koninkrijk

Amy Saunders

Een Britse inwoner, Amy Saunders, werkt onder de artiestennaam Miss Behave en is een producent, performer, komiek en curator. Ze identificeert zich als een “Europees meisje” en woont al enkele jaren in het centrum van Las Vegas. Haar carrière begon in 1996 toen ze begon te buskellen in bars in Londens West End als zwaardslikker. Aanvankelijk optredend in fetishclubs en vervolgens in freakshows, is ze ook autodidact op het gebied van zwaardslikken, een vaardigheid die later zou leiden tot opmerkelijke prestaties. Critici hebben haar vergeleken met figuren als Betty Boop en Marlene Dietrich, waarbij ze haar "onverbloemde ondeugendheid en sarcastische spot" noteren. Amy Saunders heeft de erkenning gekregen van het bezitten van het Guinness wereldrecord voor het meeste zwaarden dat door een vrouw is ingeslikt, en dit kunststuk heeft ze op drie verschillende gelegenheden verricht. Ze bereikte dit voor het eerst in Londen op 28 april 1999, waarbij ze vijf zwaarden inslikte. Vervolgens verbeterde ze haar eigen record, door zes zwaarden in Madrid te slikken op 27 november 2001. Haar laatste recordbrekende optreden vond plaats in Londen op 11 september 2004, toen ze zeven zwaarden inslikte. Sinds 2001 treedt ze op onder de artiestennaam Miss Behave, en haar werk is uitgegroeid tot meer dan alleen zwaard slikken, en omvat nu een breder scala aan komische en variétévoorstellingen. Miss Behave staat sinds 2008 bekend om het produceren van haar eigen variétéshows. Ze creëerde verschillende succesvolle producties, waaronder The Crack, Miss Behave's Variety Nighty, Miss Behave's Social Club, Pleasure Aid en Miss Behave's Game Show. De laatste ging op internationale tournee en genoot van een aanzienlijke periode in Bally’s aan de Las Vegas Strip van 2016 tot maart 2020. De show werd gepresenteerd op het Midsumma Festival in Melbourne en vervolgens aangepast voor gebruik op Virgin Voyages schepen. Binnen Variety Nighty voegde Saunders de personages Statler en Waldorf toe om als spottende toeschouwers te fungeren. Momenteel produceert ze "Mavericks" bij Cheapshot op Fremont Street in Las Vegas, een variétéshow met comedy, muziek, acrobatiek en speciale gasten, met kaartjes voor $25 en drie avonden per week. Ze beschrijft haar rol in Mavericks als de “lijm die alles bij elkaar kneust”, met als doel een show te creëren waar het publiek herhaaldelijk naar terug wil keren vanwege de veranderende acts. Saunders heeft Strip headliners zoals goochelaar Mac King uitgenodigd om op Cheapshot op te treden. Saunders’ ervaring strekt zich verder uit dan Las Vegas, aangezien ze eerder optrad in spiegeltenten in Europa en kermis-tenten in Australië. Ze was ook gastheer van een tent op het Glastonbury Festival, die ongeveer 300 bezoekers verwelkomde. Na straatoptredens behaalde ze een vierjarige residentie bij Ballys aan de Las Vegas Strip, waar haar show werd omschreven als "best wel punk voor de Strip." De pandemie leidde tot de sluiting van haar Miss Behave show bij Ballys, maar ze schakelde snel over naar het creëren van Mavericks, die debuteerde bij Cheapshot en sindsdien is uitgebreid naar een residentie bij het Plaza Hotel & Casino in 2024. Ze vindt de Fremont Street Experience uitstekend voor mensen kijken en Ryan Doherty, eigenaar van Corner Bar Management, initieerde de huidige show door contact met haar op te nemen nadat ze eerder interesse had geuit in het gebruik van de Cheapshot ruimte.

Anders Johansson, comedian (Zweden) – Politieke comedy
Geverifieerd Onopgeëist
Zweden

Anders Johansson

Anders Johansson, geboren op 4 mei 1974 in de parochie Landeryd, Linköping, is een Zweedse komiek, presentator (programmalieder) en acteur. Hij staat bekend als de helft van het comedy duo Anders och Måns met Måns Nilsson, een partnerschap dat talloze radio-, televisie- en toneelproducties heeft voortgebracht. Tijdens zijn schooljaren speelde hij basgitaar in de punkband Snoddas samen met Lars Winnerbäck, Staffan Palmberg en Tomas Öhman. Hij studeerde psychologie, sociologie en Duits aan de Lund Universiteit, waarbij hij ook deelnam aan de spexensemble van Wermlands nation en Lunds nya studentteater. Johansson’s carrière begon met radio werk, waaronder de rol van het personage Hans af Klas in Wallraff op Sveriges Radio van 1998 tot 2000. Hij presenteerde andere radioprogramma's zoals Så funkar det en Starkt material , waarbij hij in 2007 de laatste co-hostte met Patrik Ehrnst. Hij heeft verschillende televisieprogramma’s gepresenteerd, waaronder Djursjukhuset , Fiska med Anders en Morgonpasset op Sveriges Radio. Hij co-hostte ook Succéduon med Anders och Måns en verscheen in Fråga Anders & Måns . Zijn veelzijdigheid blijkt verder uit zijn rollen in tv-series zoals Anders & Måns (2002-2003), Stjärnhoppningen (2014) en Parlamentet (2017-2020), evenals optredens in Skägget i brevlådan (2008) en Släng dig i brunnen (2019). Anders Johansson's komische stijl richt zich op filosofie en psychologie in plaats van expliciet politieke humor. Hij wordt vaak "Ankan" (Eend) genoemd, een bijnaam die hij van Måns Nilsson kreeg tijdens een spex-optreden. Hij toerde onlangs met de show 'Alla känner Ankan', waarin hij naar het leven keek, die begon in Malmö en daarna naar andere steden ging. Zijn huidige show, vanaf september, heet 'Det är samma åsna, bara med en ny sadel' en onderzoekt waarom mensen fouten herhalen. Johansson heeft door de jaren heen talloze onderscheidingen ontvangen, waaronder de Zweedse humorprijs op de Barncancergalan in 2020 voor Man van het Jaar (Comedian), en het Tage Danielsson Stipendium in 2009. Hij speelde ook in 'Rostiga Roadtrips' (lente 2023), die de prijs voor Beste Lifestyle Programma won op de Kristallengalan. Hij toert regelmatig door stand-up comedy venues en zal verschijnen in een nieuwe Jönssonligan film en de TV4 productie Ambasadören . Met bijna 25 jaar ervaring blijft Anders Johansson aanzienlijk bijdragen aan het Zweedse entertainment.

André Roy, comedian (Canada)
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

André Roy

André Roy, geboren op 8 februari 1975, is een Canadees met Amerikaanse afkomst en heeft een divers en veelzijdig carrièrepad. Hij begon zijn publieke leven als professioneel ijshockeyer, nam deel aan het 1989 Quebec International Pee-Wee Hockey Tournament en speelde junior hockey in de Quebec Major Junior Hockey League. In 1994 selecteerden de Boston Bruins Roy via een draft, waarna hij ging spelen voor de Ottawa Senators, Tampa Bay Lightning (waar zijn team de Stanley Cup won in 2004), Pittsburgh Penguins en Calgary Flames. Zijn professionele ijshockeycarrière omvatte een schorsing van 13 wedstrijden in 2002 wegens het aanvallen van een scheidsrechter, en een daaropvolgende breuk met coach John Tortorella die leidde tot zijn verwijdering uit de selectie van de Tampa Bay Lightning. Naast zijn sportieve achtergrond staat Roy bekend als een Canadese auteur, humorist, regisseur en producent. Roy behaalde twee Bachelor's degrees aan de Universiteit van Moncton, één in drama en één in communicatie. Sinds 1997 is hij actief betrokken bij humoristische projecten, waaronder het schrijven van scripts voor verschillende formats zoals documentaires, korte films en commercials. Het bedrijf van Roy, Productions l'Entrepôt, ontving in 2019 een Gemini-nominatie voor 'The Newbies', wat zijn toewijding aan het produceren van creatieve content weerspiegelt. Hij werkt samen met talrijke omroepen, waaronder Radio-Canada en AMI tele, en is verschenen als acteur in televisieseries zoals 'Les Newbies', 'Le Siege' en 'Le Clan'. Roy spreekt ook vloeiend Canadees Frans. Roy’s komische talenten strekken zich uit tot live optredens, waar hij werkt als improvisator, comedian, presentator en regisseur. Hij treedt sinds oktober 2013 op in 'L’Entrepôt du rire' aan de Universiteit van Moncton, waar hij shows presenteert en stand-up comedy doet. Hij is lid van comedygroepen zoals Les Mains d’Nez en neemt deel aan shows zoals 'La Revue Acadienne' en 'S.I.M.'. Roy vertolkt ook het personage Peigne bij Pays de la Sagouine, en draagt bij aan de videosegmenten en televisie reclamecontracten. Hij presenteerde eerder de ochtendshow '2 Bon’heures' op TV Rogers. In 2020 ontving hij samen met zijn team van de New Brunswick Filmmakers' Co-operative en Telefilm een Talent to Watch beurs voor een Franse webseriesproject, dat gepland staat om in juni 2022 te beginnen met filmen. André Roy was ook werkzaam als oud-sportjournalist, en schreef een wekelijkse column genaamd 'Un peu de tout' voor L’ÉVEIL en LA CONCORDE, waarin hij sporters uit de regio belichtte. Recentelijk, op 6 maart 2024, werd hij geëerd met de Coronation Medal van Koning Charles III, die aan ongeveer 30.000 Canadezen wordt toegekend.

Andrea Pucci, comedian (Italië) – Satire, Improvisatie
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Andrea Pucci

Andrea Pucci, ook bekend als Pucci, is een Italiaanse cabaretier, cabaretondernemer, acteur en televisiepresentator. Geboren als Andrea Baccan in Milaan op 23 augustus 1965, groeide hij op in een gezin met Venetiaanse roots. Zijn ouders zijn Francesco Pietro Baccan uit Stanghella (PD) en Rosa di Pressana (VR), en hij heeft een zus genaamd Manuela. Hij woont momenteel in Milaan. Voordat hij zichzelf als komediant vestigde, had Pucci diverse banen, waaronder werken in de tabakswinkel van zijn familie en later het runnen van een juwelenwinkel. Tijdens de zomers werkte hij als animator in toeristische dorpen van Valtur, wat bijdroeg aan zijn observatievermogen. In 1994 merkte journalist Tiberio Timperi hem op en introduceerde hem bij een auteur van een televisieprogramma. De bijnaam 'Pucci' kreeg hij van een personage in de grappen van Pippo Franco. Pucci begon zijn carrière met het winnen van de televisieshow “La sai l’ultima” in 1993/1994 op Canale 5, en werd daarna van 1994/1995 tot 1999/2000 een vaste gast. Pucci's komedie richt zich op sociale en kostuum satire, waarbij politieke onderwerpen worden vermeden. Hij staat bekend om zijn monologen met de zin «È cambiato... tutto!» (Alles is veranderd!). Zijn stijl omvat het observeren van het dagelijks leven en het improviseren van groteske situaties met het publiek. Van 2005 tot 2016 maakte hij deel uit van de cast van de komedieprogramma Colorado op Italia 1, en bleef hij deelnemen aan 'Colorado Cafè' vanaf 2005/2006. Hij is ook verschenen in diverse andere televisieprogramma's, waaronder Maurizio Costanzo Show , Quelli che il calcio (als speciale correspondent van 2003 tot 2004), en Big Show (vanaf 2017). In 2010 co-schreef hij het boek Ho sposato l’esorcista met Raffaele Skizzo Bruscella. Hij is een gepassioneerde Inter-fan en bespreekt regelmatig voetbal in zijn monologen, zelfs verschenen op Quelli che il calcio om Inter-wedstrijden te becommentariëren. Gedurende zijn carrière heeft Pucci verschillende prijzen ontvangen en deelgenomen aan talloze shows, waaronder "Sotto a chi tocca," “Scherzi a parte,” “Passaparola,” “Lista d’attesa,” “Lo zoo di 105,” Radio Kiss Kiss, “Shake,” “Buon Domenica,” en “All Together Now.” Hij verscheen ook in de film L'allenatore nel Pallone 2 in 2007. In 2021 was hij jurylid bij Star in the Star , en in 2022 deed hij mee als deelnemer aan Stasera tutto è possibile . Hij won de prijs voor beste artiest op het Cirella Ruderi festival in augustus 2023. Hij keert in het seizoen 2024/2025 terug naar het theater met de show 30 anni e non sentirli . Recentelijk was hij aangesteld om een deel van de 76e editie van Sanremo in 2026 mede te presenteren, maar weigerde dit vanwege controverse en bedreigingen. Pucci is geconfronteerd met talloze controversele kwesties rondom de thema's die aan bod komen in zijn shows en sociale media posts, waaronder beschuldigingen van misogynie, homofobie, racisme en anti-zuidelijke sentimenten. Hij heeft steun betuigd aan rechts-politieke opvattingen en de Meloni-regering, en is ervan beschuldigd misogyn te zijn tegenover Elly Schlein. Zijn shows duren doorgaans tussen de 90 minuten en twee uur, en Vivid Seats verkoopt kaarten voor zijn optredens. Ondanks deze controverse blijft Pucci een populaire komiek die wordt beschouwd als een van de topnamen in de comedy scene van 2026.

Andrés Bustamante, comedian (Mexico) – Personagecomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Mexico

Andrés Bustamante

Andrés García de Bustamante Caballero, beter bekend als Andrés Bustamante, is een Mexicaans komiek die bekend staat om zijn televisieprogramma El Güiri Güiri en om de vele stripfiguren die leven gaven, zowel daar als in andere shows, zoals The protagonisten. De humoristische stijl is gebaseerd op de Prop comedy, met behulp van een verscheidenheid van rekwisieten. Hij is de zoon van een immigrant uit Catalonië en een Mexicaanse moeder uit San Luis Potosí. Ze heeft als zus de beeldend kunstenaar en performer Maris Bustamante. Op het gebied van naaien valt hij op voor het geven van zijn stem aan Mike Wazowski aan Monsters, Inc. en Monsters University, en voor het spelen van Gru op Mi Villano Favorito, zijn gevolgen (Mi Villano Favorito 2, 3 en 4).) en in de spin-off Minions en Minions: A Villano is geboren.

Andrew E., comedian (Filipijnen)
Geverifieerd Onopgeëist
Filipijnen

Andrew E.

Andrew Ford Valentino Espiritu, de artiest die de artiestennaam Andrew E. gebruikt is een Filipijnse rapper en acteur. Hij won voor het eerst nationale aandacht in de Filipijnen met zijn breakout single uit 1990 "Humanap Ka ng Panget." Op de PMPC Star Awards for Music 2010 werd zijn album Clubzilla vereerd als Rap Album of the Year. De track