María Elena Saldaña, conocida artísticamente como La Güereja, es una actriz de televisión mexicana cuya divectoria comenzó a mediados de los años 80. Ένα causa de una enfermedad cuya causa no se ha identificado, padece enanismo. A lo largo de los años se ha destacado por encarnar a la niña mexicana Mariquita Castro Pérez, a quien se le conoce con el sobrenombre de “La Güereja”.
László Vadnay (1904–191967), másként Ladislaus Vadnai, magyar származású forgatókönyvíró. Az Egyesült Államokban dolgozott egy időszakban, mielőtt visszatért volna Magyarországra. Ημερομηνία γέννησης:
Η Λάιλα Σάρι, γεννημένη Νούρ Λάιλα Σάρι Τζαχρότουλτζανάχ στις 4 Νοεμβρίου 1935 στην Παάνγκ Πάντζανγκ, ήταν Ινδονήσια ηθοποιός, τραγουδίστρια και κωμικός. Μεγάλωσε στη Java από τους παππούδες της, αφού μετακόμισε από τη Δυτική Σουμάτρα σε ηλικία ενός έτους, και βίωσε μια πρώιμη απώλεια όταν ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν δύο ετών. Η οικογένειά της αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες· η μητέρα της διέκοψε τις εμφανίσεις της για θρησκευτικούς λόγους, γεγονός που ώθησε την Λάιλα να αρχίσει να τραγουδά επαγγελματικά γύρω στην ηλικία των εννέα για να βγάλει χρήματα. Αυτή η πρώτη εμφάνιση έλαβε χώρα σε ένα γάμο στο Ποντιανάκ, Καλημάνταν. Πήρε το παρατσούκλι "νέλι" (ευέλικη γιαγιά) λόγω της γεμάτης ενέργεια παρουσίας της στη σκηνή και αργότερα έγινε γνωστή ως η «ενεργητική γριά» (nenek-nenek lincah). Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, η Λάιλα Σάρι εμφανιζόταν συχνά σε συναυλίες και για στρατιώτες, κερδίζοντας αναγνώριση για τις ζωηρές της ερμηνείες. Ο πρόεδρος Σουκάρνο της έστειλε πρόσκληση να εμφανιστεί στο Προεδρικό Μέγαρο κατά τη διάρκεια των εορτασμών για την Ημέρα Ανεξαρτησίας, τονίζοντας τη φήμη της σε όλη τη χώρα. Η κινηματογραφική της πρώτη έγινε το 1955 και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το «Το πρόσωπο ενός άνδρα» το 1971, όπου υποδύθηκε το ενδιαφέρον αγάπης του Σλαμέτ Ραχάρτζο. Παρά αυτή την επιτυχία, προέκυψαν δυσκολίες: το 1958, ένα απαγορευτικό την εμπόδισε να εμφανιστεί στο Μπεκάσι και το Καράουανγκ λόγω ανησυχιών σχετικά με τη συμπεριφορά των θεατών άνδρες. Το ζευγάρι, αδύνατο να αποκτήσει παιδιά, υιοθέτησε ένα. Αργότερα στη ζωή της, η Λάιλα Σάρι κατέφυγε σε κωμικούς ρόλους στην τηλεόραση και συνέχισε να παρουσιάζει παραστάσεις για το κοινό μέχρι βαθιά μέσα στην τρίτη της ηλικία. Αφιέρωσε επίσης χρόνο ψυχαγωγώντας τους ηλικιωμένους σε οίκους ευγηρίας. Αντιμετωπίζοντας οικονομικές δυσκολίες το 1993, πούλησε τα αυτοκίνητά της και ένα δεύτερο σπίτι για να καλύψει τα ιατρικά έξοδα του συζύγου της και της μητέρας της, οι οποίοι αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας. Οι συνεισφορές της στη βιομηχανία του θεάματος αναγνωρίστηκαν τον Μάιο του 2005, όταν έλαβε ένα Βραβείο Αξίας Ζωής από τα Inspiring Women Awards στην Τζακάρτα.
Η Λάραϊν Νιούμαν, Αμερικανίδα ηθοποιός, ήταν μεταξύ των αρχικών μελών της σειράς σκίτσο ofκωμωδία του NBC Saturday Night Live όταν έκανε το ντεμπούτο της το 1975, και έμεινε με την εκπομπή μέχρι την έξοδο της το 1980.
Ο Λόρενς Ρίτσαρντ Ντρέικ, Αμερικανός ηθοποιός, θυμάται περισσότερο την απεικόνιση του Μπένι Στούλβιτς στο L.A. Law, μια παράσταση που του κέρδισε δύο Primetime Emmy Awards. Ανέλαβε επίσης το ρόλο του Ρόμπερτ Γκ. Ντουράντ τόσο στο Darkman όσο και στο sequel του Darkman II: The Return of Durant, εμφανίστηκε ως δολοφόνος ψυχασθενής που ξεσπάει ενός ασύλου στο slacker‐μαύρη-κωμωδία Δρ Giggles, και εξέφρασε τον χαρακτήρα Pops σε Johnny Bravo.
Ο Λάσσε Μπράντεμπι, γεννημένος Λαρς Τόρστεν Μπράντεμπι στις 27 Απριλίου 1945 στη Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, ήταν Σουηδός ηθοποιός, κωμικός και δημοσιογράφος. Απεβίωσε στις 20 Νοεμβρίου 2011, επίσης στη Γκέτεμποργκ, σε ηλικία 66 ετών. Η γέννησή του έλαβε χώρα στην ενορία του Καρλ Ιωάννη, καθιστώντας τον φυσικό κάτοικο της Γκέτεμποργκ. Ο Μπράντεμπι είναι περισσότερο γνωστός για την ενσάρκωση των χαρακτήρων Κουρτ Όλσον και Ρόλφ Άλαν Μγιούνστεντ, γεγονός που του έφερε σημαντική αναγνώριση καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του. Η πορεία του Brandeby προς την κωμωδία ήταν πολύπλευρη. Αρχικά εργάστηκε ως μηχανικός υδραυλικών εγκαταστάσεων (VVS-ingenjör) από το 1960 έως το 1971, ακολουθούμενη από μια περίοδο ως καθηγητής παρατήρησης (obs-lärare) στην Κούνσμπακα από το 1971 έως το 1975, και στη συνέχεια ως διευθυντής κέντρου νεότητας (fritidsgårdsföreståndare) στο Γκέτεμποργκ από το 1975 έως το 1977. Σπούδασε στο Σχολείο Δημοσιογραφίας (Journalisthögskolan) από το 1980 έως το 1981, αν και δεν ολοκλήρωσε το πτυχίο του. Ακολούθως, εργάστηκε ως δημοσιογράφος για το Ραδιόφωνο Sjuhärad στο Μπορός από το 1981 έως το 1985, όπου δημιουργήθηκε ο χαρακτήρας Kurt Olsson. Έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός το 1985 στο Εθνικό Θέατρο του Γκέτεμποργκ και εγκατέλειψε τον δημοσιογραφισμό μετά την απογείωση της καριέρας του στην υποκριτική. Ο κωμικός τρόπος του Brandeby συχνά περιλάμβανε την απεικόνιση χαρακτήρων της εργατικής τάξης· ο Kurt Olsson, ένας τυπικός άνδρας από τη Γοτεμπούργη, εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1979 και απέκτησε φήμη μεταξύ 1987 και 1992. Εμφανίστηκε επίσης ως Rolf Allan Mjunstedt στο 'Rena rama Rolf,' μια διασκευή του 'The Honeymooners,' από το 1994 έως το 1998, η οποία βοήθησε τον Robert Gustafsson να αναγνωριστεί. Συμμετείχε σε διάφορες παραγωγές, συμπεριλαμβανομένων φάρσων του Hagge Geigert, folklustspel με την Eva Rydberg και revy με τον Kent Andersson. Το έργο του Brandeby περιλάμβανε εμφανίσεις στο 'Kurt Olssons Television' (1987), 'Fådda blommor', 'Kurt Olssons sommartelevision', 'Kurt Olssons julkalender,' και 'Hemma hos Olssons'. Εμφανίστηκε επίσης ως ο πατέρας του Kurt Olsson στην ταινία 'Kurt Olsson – filmen om mitt liv som mig själv,' λαμβάνοντας επαίνους από το Variety. Συμμετείχε στο 'Let’s Dance' το 2007, αν και δεν έφτασε στους τρεις φιναλίστ και διαγνώστηκε με ανελέητο καρκίνο του προστάτη τον ίδιο χρόνο. Το 'Vad gör jag nu då?' γραμμένο από την Anna Brandeby Harström και τον Lasse Råde, δημοσιεύθηκε, περιλαμβάνοντας συνεντεύξεις και προσωπικές αναμνήσεις. Ο τάφος του φέρει τη φράση 'Vad gör jag nu då;' όπως ζήτησε, αντανακλώντας ένα χαρακτηριστικό στοιχείο της κωμικής του προσωπικότητας.
Ο Λεβέντ Κιρκά, γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1950, στη Σαμσουν, Τουρκία, ήταν μια πολυσχιδής τουρκική προσωπικότητα γνωστή ως κωμικός, ηθοποιός, αρθρογράφος και πολιτικός. Οι γονείς του ήταν η καθηγήτρια Μπαχριγιέ Οζμπάι Κιρκά και ο ζωγράφος Μεχμέτ Κιρκά. Ακολουθώντας τη μετακόμιση του πατέρα του στην Ελβετία, μετακόμισε με τη μητέρα του στην Άγκυρα κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας. Ξεκίνησε την υποκριτική στο θέατρο κατά τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων, πρωτοεμφανιζόμενος στο Κρατικό Θέατρο Άγκυρας το 1964 και στη συνέχεια εργαζόμενος με το Άγκυρα Μπιρλίκ Τιάτροσου και τον Χαλκ Ογουντσούλαρι. Η καριέρα του Κιρτσά περιλάμβανε τόσο το θέατρο όσο και τον κινηματογράφο. Μετανάστευσε στον κινηματογράφο το 1978 με την ταινία «Τα Στοιχεία της Χρυσής Πόλης» και εμφανίστηκε σε ταινίες όπως η «Τι θα Γίνει Τώρα;», μαζί με τους Σενέρ Σέν, Νεβρά Σερέζλι και Περαν Κουτμάν, και η «Μπλου Μουάμερ». Ίδρυσε την θεατρική ομάδα Hodri Meydan Topluluğu και σκηνοθέτησε θεατρικά έργα όπως το «Όμορφη και Τέρατα» και τα «Άθλιοι» με την Ουιά Μπασάρ. Για πάνω από δύο δεκαετίες, από το 1988 έως το 2010, παρουσίαζε την τηλεοπτική εκπομπή «Olacak O Kadar», συνεργαζόμενος με τη σύζυγό του στην σειρά σκετς του 1986 με τον ίδιο τίτλο. Σκηνοθέτησε επίσης ταινίες όπως η «Son» και η «Şeytan Bunun Neresinde». Παρήγαγε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, συμπεριλαμβανομένων των «Nasreddin Hoca», «Oyun Treni» και άλλων. Πέρα από τη διασκέδαση, ο Κιρκά συμμετείχε στην πολιτική ως μέλος του αριστερού Πατριωτικού Κόμματος (Vatan Partisi) και υπηρέτησε στην Κεντρική Εκτελεστική Επιτροπή του. Ήταν υποψήφιος δήμαρχος της Üsküdar το 2009 και για τον Δήμο του Μετρόπολη της Κωνσταντινούπολης το 2014. Το 1998, ανακηρύχθηκε Καλλιτέχνης του Κράτους, αλλά αυτός ο τίτλος ανακλήθηκε το 2015. Έπαιξε για λίγο στην κωμική σειρά *Karımın Dediği Dedik Çaldığı Kontrbas* το 2011 και δίδασκε στο Τμήμα Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Beykent. Ο Λέβεντ Κιρκά απεβίωσε στις 12 Οκτωβρίου 2015 από καρκίνο του ήπατος, και η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Τζαμί Levent· τάφηκε στο Νεκροταφείο Zincirlikuyu. Ένα ομοίωμα από κερί του εκτίθεται στο Μουσείο Κεριών της Αγίας Πετρούπολης.
Γεννημένος Σαλβατόρε Λεοπόλδο Γκούλοττα στην Κατάνια, στη Σικελία, στις 9 Ιανουαρίου 1946, ο Λίο Γκούλοττα είναι Ιταλός που εργάζεται ως ηθοποιός, ηχολόγος, κωμικός και συγγραφέας. Ξεκίνησε την καριέρα του ως κομπάρσος στο Θέατρο Μάσιμο Μπελλίνι στην Κατάνια, εμφανιζόμενος εκεί ως παιδί. Η πρώιμη εκπαίδευσή του περιλάμβανε σπουδές υποκριτικής υπό τον Τούρι Φέρρο στην ακαδημία παραστατικών τεχνών Teatro Stabile. Μετά την ένταξή του στο καλλιτεχνικό σύνολο του Teatro Stabile di Catania το 1970, απέκτησε αρχική αναγνώριση ως κωμικός στην καμπαρέ διασκέδαση της Ρώμης. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, έχει παίξει σε κωμωδίες και δραματικά έργα για τον κινηματογράφο και το θέατρο, εμφανιζόμενος σε περίπου 100 ταινίες και πολυάριθμες τηλεοπτικές εκπομπές και δραματικές σειρές. Απέκτησε δημοτικότητα ως ηθοποιός με την εταιρεία Bagaglino, συμμετέχοντας σε πολλές παρωδίες, συμπεριλαμβανομένης μιας της κυρίας Λεονίδα. Συνεργάστηκε συχνά με τον σκηνοθέτη Giuseppe Tornatore, δουλεύοντας μαζί του τουλάχιστον πέντε φορές. Η ευελιξία του Λίο Γκούλοτα είναι εμφανής στη δουλειά του ως ηχοντοθέτης. Έδωσε την ιταλική φωνή στον Μάνι στις πρώτες τρεις ταινίες «Η Παλαιολίθικη Εποχή» και σε σχετικά μέσα, καθώς και τον ντουμπλάζ του Μπαρτ Γιανγκ στο «Ρόκυ», του Τζο Πέσι σε αρκετές ταινίες και του Ρομάν Πολάνσκι στο «Στην Ρώμη με Αγάπη». Επίσης, έδωσε φωνή στον Johnny 5 στην ταινία «Κυκλώματα». Κέρδισε πολλά βραβεία David di Donatello, ξεκινώντας με ένα το 1986 για την ταινία «Ο Καθηγητής» και αργότερα λαμβάνοντας δύο ακόμη το 1997 και το 2000. Δημόσια δήλωσε ότι είναι ομοφυλόφιλος τον Μάρτιο του 1995 και τέλεσε μια πολιτική ένωση με τον Φάμπιο Γκρόσι, τον σύντροφό του για 32 χρόνια, το 2019. Ο Γκούλοτα εξέδωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Mille fili d'erba» το 1998 και αργότερα συν-παρήγαγε το ντοκιμαντέρ «In arte Lilia Silvi» το 2011, το οποίο κέρδισε ένα Nastro d’argento το 2012.
Ο Λέο Μπάσσι είναι ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης, που αναγνωρίζεται ως λομπρός, κωμικός και ηθοποιός. Γεννημένος το 1952 στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει βαθιά ριζωμένο υπόβαθρο στην παράδοση του τσίρκου. Η οικογένειά του διαθέτει πάνω από 130 χρόνια εμπλοκής σε ιταλικές, γαλλικές και αγγλικές παραστάσεις τσίρκου· ένας πρόγονος πολέμησε στο πλευρό του Γκαριμπάλντι πριν ιδρύσει ένα από τα πρώτα σύγχρονα τσίρκα στην Τοσκάνη. Εμπλουτίζοντας περαιτέρω αυτή την κληρονομιά, ο παππούς του, Τζίμι Ίουελερ, ήταν τακτικός πρωταγωνιστής στο Palladium του Λονδίνου και πρωτοπόρος της κωμωδίας στην πρώιμη τηλεόραση της BBC, ενώ ο πατέρας του, Λέο Μπάσσι ο μεγαλύτερος, απέκτησε φήμη ως λομπρός που εργαζόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες με προσωπικότητες όπως ο Groucho Marx και ο Ed Sullivan. Πέρασε την παιδική του ηλικία σε πίσω από σκηνή τσίρκων, κληρονομώντας δεξιότητες τσίρκου, συμπεριλαμβανομένου του ποδολομπισμού, ο οποίος αναγνωρίζεται στην Οξφορνική Εγκυκλοπαίδεια των Παραστατικών Τεχνών. Η καριέρα του Μπάσι τον έχει οδηγήσει σε ηπείρους, καθώς έζησε στη Γαλλία, τη Μέση Ανατολή, την Ιαπωνία και την Ιταλία, μεταξύ άλλων. Εξειδικεύεται στην αντιπόδιση, ακροβατικά που περιλαμβάνουν την ισορροπία και την περιστροφή αντικειμένων με τα πόδια του. Οι παραστάσεις του λαμβάνουν χώρα σε θέατρα, δρόμους, πλατείες και νυχτερινά κέντρα. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1980, δημιούργησε μια σειρά από παραστάσεις, ξεκινώντας με το 'Il circo più piccolo del mondo.' Οι πρώτες παραστάσεις συχνά περιλάμβαναν ένα νούμερο με πυραμίδα όπου οι θεατές έμοιαζαν να υπνωτίζονται. Έχει εμφανιστεί επίσης στην ιταλική τηλεόραση με τον Πιέρο Τσιαμπρέτι. Στη δεκαετία του 1990, σημείωσε επιτυχία στην Ισπανία με την παράσταση 'Instintos Ocultos,' και αργότερα ανέπτυξε παραστάσεις όπως το 'La Vendetta,' το 'Golf' και το '12 Settembre,' οι οποίες πραγματεύονται πολιτικά και περιβαλλοντικά θέματα. Η παράσταση του 2008, 'La Revelacion,' ασκεί κριτική στους θρησκευτικούς μύθους και γιορτάζει τη λογική. Η δουλειά του Μπάσι συχνά ασχολείται με επίκαιρα γεγονότα και κοινωνικά ζητήματα. Έχει δημοσίως επικρίνει τη στάση του Πάπα σχετικά με τα προφυλακτικά και εξέφρασε διαφωνία για την ομοφυλοφιλία. Έδωσε στη δημοσιότητα ένα μανιφέστο που υποστηρίζει τον Νόμο για την Υγεία των Σεξουαλικών Δικαιωμάτων και την Εθελοντική Διακοπή της Κύησης (IVE). Έχει εμπλακεί στην αποκάλυψη αυτών που οργάνωσαν μια διαδικτυακή καμπάνια κατά της Αποκάλυψης, οδηγώντας σε νομικές μάχες με το Hazteoir.org και άλλες ακροδεξιές καθολικές ομάδες· κατηγορήθηκε τον Οκτώβριο για υποτιθέμενη προσβολή θρησκευτικών αισθημάτων. Έχει επίσης κινηθεί νομικά κατά του Hazteoir.org και του Libertaddigital.com για δυσφήμιση. Η πρόσφατη παράστασή του ονομάζεται «Ουτοπία», έκανε πρεμιέρα γύρω στο 2009, και συνεχίζει να παρουσιάζει αντισυμβατικό χιούμορ διεθνώς. Περιγράφεται ως ένας έμπειρος και φανταστικά αστείος καλλιτέχνης, και στοχεύει στη δημιουργία μοναδικών και συναισθηματικών εμπειριών για το κοινό. Διατηρεί έναν επίσημο ιστότοπο στο leobassi.com.
Ο Leo Paavali Jokela, ένας Φινλανδός θεσπιανός, γιορτάζεται περισσότερο για την απεικόνιση του ντετέκτιβ Κόκκι στις ταινίες του Matti Kassila Komisario Palmu και για την έκφραση του παπαγάλου G. Pula‐aho στα ραδιοφωνικά προγράμματα του Spede Pasanen.
Ο Λέο Χάρλεμ, το επαγγελματικό όνομα του Λεονάρντο Γκονζάλες Φελίθ, λειτουργεί τόσο ως Ισπανός κωμικός όσο και ως ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1962, στην Ματαρόσα ντελ Σιλ, επαρχία Λέον. Η οικογένειά του μετακόμισε στη Βαγιαδολίδ όταν ήταν επτά ετών. Πριν ακολουθήσει την κωμωδία, εργάστηκε ως αρτοποιός από τις ηλικίες 16 έως 28 και αργότερα διαχειρίστηκε ένα μπαρ που ονομαζόταν Χάρλεμ στη Βαγιαδολίδ από τις ηλικίες 28 έως 40· αυτό το κατάστημα ενέπνευσε το καλλιτεχνικό του όνομα. Ο ιδιοκτήτης του μπαρ τον ενθάρρυνε να κάνει κωμικά σκετς. Η καριέρα του Χάρλεμ άρχισε να αποκτά δυναμική το 2001, όταν συμμετείχε σε έναν διαγωνισμό μονόλογων για το El Club de la Comedia. Μετά από αυτό, μετακόμισε στη Μαδρίτη για να ασχοληθεί με την κωμωδία. Αρκετά τηλεοπτικά προγράμματα παρουσίασαν τον Χάρλεμ, όπως το La hora de José Mota, το Cómicos, algo más que los mejores monólogos και το El club del chiste στην Antena3. Μια ηχογράφηση της παράστασής του έφτασε στον τελικό του Τρίτου Διαγωνισμού Μονόλογων το 2002, εξασφαλίζοντας του περαιτέρω αναγνώριση. Εργάστηκε για λίγο ως αθλητικός σχολιαστής για το Radio Estadio και δημιούργησε τον χαρακτήρα 'El Bocas de Zaragoza' στο YouTube το 2007. Από το 2011, περιόδευε με την παράσταση ‘Leo Harlem y Amigos,’ που παρουσίαζε άλλους Ισπανούς κωμικούς. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Λίο Χάρλεμ έχει εμφανιστεί σε διάφορα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά έργα. Είχε μια καμήλιγκα στην ταινία «Torrente 5: Operación Eurovegas» το 2013 και υποδύθηκε τον Δήμαρχο του χωριού στην ταινία «A Stroke of Luck». Το 2018 πρωταγωνίστησε ως Κούρο στην ταινία «Το καλύτερο καλοκαίρι της ζωής μου». Ήταν συνεργάτης στο «Zapeando» από το 2015 έως το 2017 και παρουσίαζε την εκπομπή «El paisano» στο La 1 από τον Νοέμβριο του 2020. Η δουλειά του συνεχίζεται με το ειδικό επεισόδιο του Movistar Plus+ «Leo Harlem, 20 años no es nada» που κυκλοφόρησε το 2022 και την συνεχιζόμενη εκπομπή «Leo Talks» η οποία ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2023, με την τρίτη σεζόν να ξεκινά τον Ιούλιο του 2024. Θα παρουσιάσει επίσης ειδικά επεισόδια για τα Χριστούγεννα τον Δεκέμβριο του 2024. Έχει λάβει αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένου του VI βραβείου «Lambrión Chupacandiles» το 2017 και επί του παρόντος είναι συνεργάτης στην εκπομπή του Onda Cero «Más de uno».
Ο Λεόν Έρρολ, γεννημένος Λεόνς Έρρολ Σιμς στις 3 Ιουλίου 1881 στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας, ήταν ένας Αυστραλοαμερικανός κωμικός και ηθοποιός που απέκτησε δημοτικότητα κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Ξεκίνησε την καριέρα του στον χώρο της διασκέδασης ενώ σπούδαζε προ-ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ, γράφοντας, παράγοντας και πρωταγωνιστώντας σε σατιρικά θεάματα. Περίπου το 1896, εγκατέλειψε τις ιατρικές σπουδές για να ενταχθεί στο τσίρκο ως κλόουν, καβαλάρης χωρίς σέλα και ακροβάτης, εκτελώντας επίσης θεατρικούς ρόλους όπως ο Έντμουντ και ο Μακντάφ, και συμμετέχοντας σε οπερέτες με τραγούδι και χορό. Ο Έρρολ μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες γύρω στο 1904 μαζί με τη χορεύτριά του, Στέλλα Σατελέν, την οποία και παντρεύτηκε το 1906. Από το 1904 έως το 1910, διαχειρίστηκε μουσικά μπουρλέσκα συγκροτήματα, υπηρετώντας ως επικεφαλής κωμικός, συνθέτης, στιχουργός και λιβρέττιστ. Μέχρι το 1905, διαχειριζόταν μια περιοδεύουσα εταιρεία βαυδεβίλ στο Πόρτλαντ του Όρεγκον και επίσης εργαζόταν ως διαχειριστής σκηνής για το θέατρο Orpheum εκεί. Περιοδευσε στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τη Μεγάλη Βρετανία και την Ιρλανδία, συμμετέχοντας σε διάφορα θεατρικά περιβάλλοντα, και γύρω στο 1904, συνεργάστηκε με τον Πήτερ Τζέραλντ ως «Τζέραλντ και Έρρολ», παρουσιάζοντας κωμωδία διαλέκτων, πιάνο ragtime και ένα εκπαιδευμένο μπράδο. Εμφανίστηκε στη Broadway στο “The Winsome Widow” (γύρω στο 1911) με την παρότρυνση του Άμπε Έρλανγκερ. Η καριέρα του Έρρολ έφτασε σε νέα ύψη όταν εντάχθηκε στις Ziegfeld Follies το 1911, συμμετέχοντας ετησίως έως το 1915 και συνεργαζόμενος με τον Bert Williams σε σκηνικά που θεωρούνταν από τις πιο αστείες παραστάσεις των Follies. Κατεύθυνε τις παραστάσεις των Ziegfeld Follies τα δύο τελευταία χρόνια του, 1913-1915. Επέτυχε επιτυχία στο βaudeville πρωταγωνιστώντας στο Palace και εμφανίστηκε σε είκοσι μία θεατρικές παραστάσεις της Broadway μεταξύ 1911 και 1929. Το κωμικό του στυλ περιλάμβανε ένα ασταθό, διστακτικό περπάτημα, που συχνά μεταβαλλόταν σε χορό, και συχνά υποδυόταν έναν μπερδεμένο, επιθυμητικό και ψεύτη χαρακτήρα. Έπαιξε σε πενήντα έξι ταινίες μεγάλου μήκους, συμπεριλαμβανομένων ρόλων στην σειρά 'Mexican Spitfire' (1939–43) ως θείος Matt και Lord Epping, και σε ενενήντα οκτώ μικρού μήκους ταινίες. Εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το ‘Nearly Spliced’ (1921), το ‘Sally’ (1925) και το ‘Clothes Make the Pirate’ (1925). Έπαιξε σε πολλές ταινίες μεταξύ 1930 και 1951, συμπεριλαμβανομένων των 'One Heavenly Night' (1931) και της σειράς Joe Palooka. Ο Λεόν Έρρολ άφησε πίσω του μια κληρονομιά που περιλαμβάνει ένα αστέρι στο Hollywood Walk of Fame.
Αλβανία
1
Αρμενία
2
Αργεντινή
36
Αυστρία
27
Αυστραλία
52
Αζερμπαϊτζάν
1
Μπανγκλαντές
1
Βέλγιο
13
Βουλγαρία
57
Μπενίν
2
Βολιβία
1
Βραζιλία
27
Λευκορωσία
2
Καναδάς
125
Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό
3
Ελβετία
17
Ακτή Ελεφαντοστού
1
Χιλή
15
Καμερούν
1
Κίνα
8
Κολομβία
4
Κούβα
4
Τσεχία
7
Γερμανία
188
Δανία
17
Δομινικανή Δημοκρατία
1
Αλγερία
2
Ισημερινός
2
Εσθονία
5
Αίγυπτος
10
Ισπανία
74
Αιθιοπία
1
Φινλανδία
15
Γαλλία
214
Ηνωμένο Βασίλειο
365
Γεωργία
1
Γκάνα
3
Ελλάδα
18
Γουατεμάλα
1
Κροατία
2
Αϊτή
1
Ουγγαρία
7
Ινδονησία
23
Ιρλανδία
31
Ισραήλ
10
Ινδία
47
Ιράκ
3
Ιράν
6
Ισλανδία
4
Ιταλία
136
Τζαμάικα
1
Ιαπωνία
37
Κένυα
3
Νότια Κορέα
20
Καζακστάν
3
Λίβανος
5
Σρι Λάνκα
1
Λιθουανία
1
Λετονία
1
Μαρόκο
17
Μιανμάρ (Βιρμανία)
1
Μάλτα
1
Μαλάουι
2
Μεξικό
28
Μαλαισία
7
Νιγηρία
19
Νικαράγουα
2
Κάτω Χώρες
2
Νορβηγία
12
Νεπάλ
3
Νέα Ζηλανδία
9
Περού
2
Φιλιππίνες
35
Πακιστάν
7
Πολωνία
8
Πορτογαλία
7
Κατάρ
1
Ρουμανία
1
Σερβία
4
Ρωσία
9
Σαουδική Αραβία
4
Σουηδία
101
Σιγκαπούρη
3
Σλοβενία
4
Σλοβακία
2
Ελ Σαλβαδόρ
1
Συρία
1
Ταϊλάνδη
2
Τυνησία
4
Τουρκία
5
Ταϊβάν
1
Ουκρανία
11
Ουγκάντα
7
Ηνωμένες Πολιτείες
213
Ουρουγουάη
4
Ουζμπεκιστάν
1
Βενεζουέλα
5
Βιετνάμ
1
Νότια Αφρική
3
Ζιμπάμπουε
1
