Ενρίκε Σαν Φρανσίσκο

Ο Κουίκε Σαν Φρανσίσκο, γνωστός και ως Ροχέλιο Ενρίκε Σαν Φρανσίσκο Κόμπο, ήταν Ισπανός ηθοποιός και κωμικός. Γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 10 Μαρτίου 1955 και απεβίωσε εκεί στις 1η Μαρτίου 2021, από πνευμονία μετά από μια περίοδο νοσηλείας για σοβαρή διμερή πνευμονία. Οι γονείς του ήταν οι ηθοποιοί Βιθέντε Χάρο και Ενρικέτα Κόμπο (Κουέτα Αριέλ), και είχε έναν αδελφό, τον Βιθέντε Χάρο Βιδάλ. Πέρασε την παιδική του ηλικία στη Βαρκελώνη με τη μητέρα του.

Ο Σαν Φρανσίσκο ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός σε νεαρή ηλικία, εμφανιζόμενος σε διαφημιστικές δουλειές σε ηλικία έξι ετών και στη συνέχεια στην εκπομπή της Televisión Española Santi, botones de hotel σε ηλικία δέκα ετών το 1965. Έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο δύο χρόνια αργότερα στο El sueño de una noche de verano και στη συνέχεια εμφανίστηκε στο Frankie y la boda (1965). Από το 1975 και έπειτα, αφιέρωσε τον εαυτό του στην υποκριτική, εντάχθηκε για λίγο στο εργαστήριο ηθοποιών της Μαδρίτης πριν μετακομίσει εκεί την ίδια χρονιά. Έπαιξε σε δύο επεισόδια της El pícaro που σκηνοθέτησε ο Φερνάντο Φερνάν Γκόμεζ το 1975. Καθ’ όλη τη δεκαετία του ’70 και στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ήταν ενεργός στον κινηματογράφο, ιδιαίτερα στο είδος «cine quinqui», εμφανιζόμενος σε ταινίες που σκηνοθέτησε ο Ελόι ντε λα Ιγλέσια, όπως το Navajeros (1980), το Colegas (1982) και το El pico (1983). Εμφανίστηκε επίσης σε ταινίες όπως το Ernesto (1979) και το Maravillas (1981).

Η καριέρα του Σαν Φρανσίσκο περιλάμβανε κινηματογράφο, τηλεόραση, θέατρο και ραδιόφωνο. Δάνεισε τη φωνή του σε ηχογραφήσεις των Loquillo y Trogloditas και La Fuga, και εμφανίστηκε σε μουσικά βίντεο για την Rosario Flores και άλλους. Από το 2001 έως το 2008, υποδύθηκε τον Tinín στην δημοφιλή τηλεοπτική σειρά Cuéntame cómo pasó . Συμμετείχε επίσης σε εκπομπές όπως η El club de la comedia και η No somos nadie . Έλαβε δύο υποψηφιότητες για το βραβείο Goya Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου, το 1990 για την ταινία Orquesta Club Virginia και το 1993 για την ταινία El baile del pato . Οι τελευταίες του εμφανίσεις στον κινηματογράφο ήταν στις ταινίες 4 latas (2017) και Sin rodeos (2018). Ήταν μέλος της Ακαδημίας Κινηματογράφου και είχε ταλέντο να γελάει με τον εαυτό του. Θα τον θυμόμαστε για τις συνεισφορές του στο ισπανικό χιούμορ και την υποκριτική, με τον Mariano Barroso να τον περιγράφει ως έναν 'grandísimo actor, vulnerable, brillante y querido por todos'.