Alberto Orlando Olmedo, znany jako Czarny, służył jako aktor i humorzysta w Argentynie i jest zapamiętany jako jeden z najważniejszych atrakcji Historia programu narodowego, dzięki wybitnej karierze w telewizji, kinie i teatrze.
Nacido en Las Piedras, Heber Hugo Carámbala, bajo el nombre artístico de Berugo Carámbala, se desempeñó como aktor, humorista y presentador de televisión uruguayo.
Julio Victorio De Rissio, którego publiczność znała jako Dr. Tangalanga, był argentyńskim komikiem urodzonym w Buenos Aires 10 listopada 1916 roku w dzielnicy Balvanera. Jego rodzice byli włosko-argentyńskimi imigrantami i to w tej społeczności spędził lata formowania się. Początkowo pracował w fabryce obuwia, a później jako szewc, ożenił się w wieku 25 lat. Jednak jego kariera nabrała nieoczekiwanego zwrotu w 1958 roku, kiedy zaczął nagrywać żartobliwe telefony, aby zabawić chorego przyjaciela. Ten przypadkowy początek ostatecznie zdefiniował jego życie zawodowe. Komedia Dr. Tangalangi koncentrowała się wokół żartobliwych telefonów do obcych, często celując w firmy i udając skargi, które przeradzały się w kłótnie i obrazy. Jego styl często zawierał argentyńskie słownictwo Lunfardo, absurdalne scenariusze z fikcyjnym krewnym oraz używanie wulgaryzmów i dwuznaczności. Szczególnie pamiętna rozmowa dotyczyła właściciela boiska piłkarskiego, kończąc się frazą „Oíme, me hizo mierda este hijo de puta.” Wydał ponad 40 albumów z tymi żartobliwymi telefonami, począwszy od 1989 roku, a łączna sprzedaż między 1989 a 2013 rokiem przekroczyła 250 000 egzemplarzy. Krytycy tacy jak Carlos Loiseau i Alejandro Rozitchner docenili jego twórczość. W szczególności album 'Dr. Tangalanga es mundial' (1998) po raz pierwszy zaprezentował Octavio. Chociaż jego kariera uległa zawieszeniu po 1965 roku w związku ze śmiercią przyjaciela, dr Tangalanga wznowił nagrywanie w 1980 roku podczas rekonwalescencji po zapaleniu wątroby. Jego popularność rosła dzięki nieformalnym sieciom dystrybucji w Argentynie w latach 80. Późniejsze wydawnictwa obejmowały '40 Años Currando' (2004), które zostało wydane wyłącznie w Meksyku, oraz nagranie koncertowe z klubu La Tristienda, które ukazało się w 2006 roku jako oficjalny pirat. Używał również czasem nazw Raúl Tarufetti lub Licenciado Varela. Dr Tangalanga zmarł 26 grudnia 2013 roku, pozostawiając po sobie spuściznę jako, zdaniem niektórych, najbardziej znany artysta żartobliwych telefonów na świecie hiszpańskojęzycznym.
Luigi Melieni, który przyjął artystyczną nazwę Gino Renni, służył jako piosenkarz, aktor i humorarzysta w Argentynie, będąc pochodzenia włoskiego.
Guillermo Héctor Francella, nacido en Argentina, se desempeña como aktor y humorista. A lo largo de su trayectoria ha encabezado numerosas series televisivas y, paralelamente, ha incursionado en el teatro y el cine con una oferta diversa. Tanto críticos como especialistas en artes escénicas lo consideran una de las figuras más influyentes y queridas del espectáculo argentino.
Guillermo "Guille" Javier Aquino jest komikiem, pisarzem, reżyserem i aktorem narodowości Argentyńskiej, słynącym ze swojego satyrycznego stylu i krytycznego spojrzenia na społeczną i polityczną rzeczywistość kraju.
Jorge Fabián Berlazzo, znany jako Jorge Alis, jest argentyńskim aktorem i humorem, który uzyskał obywatelstwo chilijskie i osiedlił się w Santiago de Chile od 1997 roku.
Leonardo Fabián Rosenwasser, znany zawodowo jako Leo Rosenwasser, był argentyńskim komikiem i aktorem. Urodził się w Buenos Aires 27 sierpnia 1955 roku i zmarł tam 17 lutego 2017 roku w wieku 61 lat. Jego szczątki spoczywają w panteonie Związku Aktorów na cmentarzu Chacarita. Rosenwasser przez całą karierę pracował jako aktor, lektor, prowadzący programy i humorysta. Kariera Rosenwassera rozpoczęła się w 1991 roku programem Noticreo. Znaczną popularność zyskał dzięki pracy w Arriba las gomas (1992) i, co najważniejsze, Videomatch (1992-2003). W Videomatch był znany z segmentów z ukrytej kamery, w tym 'El Oso,' 'Leo Leonor,' 'Rompe Pepe,' 'Leo Taxista' i 'El Panadero.' Daniel Jacubovich zaprosił go do udziału w Videomatch po zobaczeniu go w NotiCreo. Marcelo Tinelli pomógł mu osiągnąć szczyt popularności, a często określano go jako 'Leo de Tinelli'. Jego sketche dobrze się zestarzały, a niektóre zostały odzyskane lata później. Stworzył postacie takie jak Pachu, Pablo Granados i Listorti, i jest zapamiętywany za postaci takie jak Leo Panadero i Pepe Rompé. Poza telewizją, Rosenwasser wystąpił w telenoweli "Alas, poder y pasión" w 1998 roku i zagrał w sztuce "La marquita del zorro" w 1999. Prowadził program o nazwie "Noche y Pico" w Urugwaju (1999), prezentujący jego postaci i rozrywkę erotyczną, a następnie pracował w Paragwaju i Ekwadorze. W 2013 roku prowadził program kablowy "Contamelo Todo", gdzie doszło do kontrowersyjnego incydentu z udziałem wypowiedzi dziecka. Rosenwasser miał również długą karierę radiową, najpierw dla Radia Rivadavia, a następnie dla Radia Belgrano, prowadząc program "Rompé, Leo Rompé". Był związany z Asociación Argentina de Actores od 1993 roku. Jego ostatnim występem był program wywiadu telewizyjnego na kanale kablowym.
Nelly Láinez, argentyńska aktorka komiksowa, zdobyła uznanie za pojawienie się w serii dziwacznie nazwanych argentyńskich filmów komediowych i spektakli telewizyjnych, najbardziej widocznie w 1974 roku w filmie Wampiry Preferują Grube.
Nicolás Diego Vázquez Mantovani es un artista argentino que actúa en televisión, teatro y cine, y también trabaja como humorista, conductor de programas y cantante.
Eugenio Justiniano Arpaza, lepiej znany pod nazwą Nito Arpaza, działa jako aktor, komik, producent sztuk i postaci politycznej w Argentynie. Był senatorem narodowym reprezentującym prowincję Corrientes w latach 2009-2015.
Petjo Petkow – Szajbata to bułgarski aktor i prezenter telewizyjny, znany przede wszystkim z udziału w komediowym show „Komiticy” na bTV. Urodził się 10 października 1978 roku w Sofii. Pierwsze kroki sceniczne zrobił jako szesnastolatek w dziecięcym teatrze studiu "Kambanata", a później studiował aktorstwo w NATFIZ. Popularność zdobywa dzięki swoim zabawnym monologom na codzienne i życiowe tematy, wyróżniając się charakterystycznym komediowym stylem. Po dołączeniu do „Komiticy”, początkowo był gospodarzem programu, a później zaczął aktywnie uczestniczyć również w jego sketach. W 2000 roku wystąpił także w teledysku do piosenki "Wietrowie" Lili Ivanovej. Petkow ma na koncie role w produkcjach telewizyjnych i filmowych. Przez kilka sezonów gra rolę Petra Pejcheva – Pepi w popularnym serialu „Stołeczanie v poveče”. W 2016 roku wystąpił również we filmie "Boika: Faworyt IV", nakręconym w Bułgarii, gdzie wcielił się w postać Dominica.
Albania
Armenia
Argentyna
Austria
Australia
Azerbejdżan
Belgia
Bułgaria
Benin
Brazylia
Kanada
Szwajcaria
Chile
Kamerun
Chiny
Kolumbia
Czechy
Niemcy
Dania
Dominikana
Algieria
Estonia
Egipt
Hiszpania
Finlandia
Francja
Wielka Brytania
Ghana
Grecja
Gwatemala
Węgry
Indonezja
Irlandia
Izrael
Indie
Irak
Iran
Włochy
Jamajka
Japonia
Kenia
Korea, Południe
Kazachstan
Liban
Łotwa
Maroko
Mjanma
Malta
Malawi
Meksyk
Malezja
Nigeria
Nikaragua
Holandia
Norwegia
Nepal
Nowa Zelandia
Peru
Filipiny
Pakistan
Polska
Portugalia
Katar
Rumunia
Serbia
Rosja
Arabia Saudyjska
Szwecja
Słowenia
Słowacja
Tajlandia
Tunezja
Turcja
Tajwan
Ukraina
Uganda
Stany Zjednoczone
Urugwaj
Uzbekistan
Wietnam
Republika Południowej Afryki
