Atsuko Okatsuka jest komikiem, aktorką i autorką stand-upu zlokalizowaną w Los Angeles. W 2022 roku została uznana za jedną z "10 Comedianów do obserwowania" przez Variety i wybrano ją jako "Najlepszy Debiut" w kategorii komedii New York Times tego samego roku. Była również drugą Azjatką, która otrzymała program komediowy na HBO.
Kyle Harris Gordon pracuje jako komik, aktor, muzyk, piosenkarz-autor piosenek i YouTuber w Stanach Zjednoczonych. Wzniósł się do sławy tworząc utwory muzyczne, które charakteryzują humorystyczne osobowości i spoof dobrze znanych piosenek rozciąga się na różne okresy.
Urodzony 23 marca 1980 roku, Russell Howard to angielski artysta występujący jako komik, prezenter telewizyjny, prezenter radiowy i aktor. Rodzicami Russella Howarda są Dave i Ninette Howard, a dorastał z młodszymi bliźniakami, Danielem Howardem i Kerry Howard, którzy przyszli na świat w 1982 roku. Daniel Howard ma epilepsję. Russell uczęszczał do kilku szkół, w tym Bedford Modern School, Hanham High School, Perins School i Alton College. Następnie Russell Howard podjął studia wyższe, studiując ekonomię na University of the West of England. Przed zdobyciem szerokiego uznania jako komik, w 2004 roku BBC Radio 1 zleciło mu pisanie, śpiewanie i występy w programie The Milk Run, a także często współpracował z innymi komikami jako członek Chocolate Milk Gang. Od listopada 2006 do lipca 2008 roku współprowadził program *The Russell Howard Show* w BBC Radio 6 Music. Pojawiał się również w *Mock the Week*. Znaczną część jego kariery stanowi dziesięć sezonów programu *Russell Howard’s Good News*, który rozpoczął się na BBC Three, a następnie przeszedł na BBC Two; podczas ostatnich dwóch sezonów na BBC Two osiągnął rekordowe wyniki oglądalności dla programów rozrywkowych BBC Three i przyciągał średnią widownię przekraczającą 3 miliony widzów na odcinek. W 2011 roku Russell Howard po raz pierwszy pojawił się w amerykańskiej telewizji jako gość w *Conan*, a następnie poprowadził dwusezonowy serial podróżniczy *Russell Howard & Mum: Globetrotters*, który okazał się najlepiej ocenianym nowym programem Comedy Central. Wydał cztery DVD z występami stand-upowymi, w tym *Russell Howard Live* (2008) i *Wonderbox* (2014). Jego trasa *Respite* obejmowała występy w ponad 24 krajach na pięciu kontynentach, natomiast trasa *Round the World* pobiła rekord Royal Albert Hall, który wcześniej należał do Franka Sinatry i Barry'ego Manilowa. Ta trasa została wydana jako specjalny występ na Netflix pod tytułem *Recalibrate*. W 2021 roku Russell Howard wydał dwuczęściowy specjalny występ komediowy na Netflix zatytułowany *Lubricant*, który zajął drugie miejsce wśród najpopularniejszych występów stand-upowych tego roku, a jego produkcja została uwieczniona w filmie *Until the Wheels Come Off*. Obecnie Russell prowadzi podcast o nazwie 'Five Brilliant Things' i koncertuje z nowym programem stand-upowym, który rozpocznie się pod koniec 2026 roku i potrwa do 2027 roku, kładąc nacisk na doświadczenie na żywo bez telefonów i rozpraszaczy. Od 2017 roku prowadzi również program *The Russell Howard Hour* na Sky One.
John Crist, komik urodzony w Lilburn w Georgii, występuje w Stanach Zjednoczonych. Wzniósł się do znaczenia poprzez tworzenie skeczu klipów komediowych na YouTube, z tytułami takimi jak "Każdy rodzic w Disney", "Millennial International: Sponsor a Millennial Today", "Jeśli golf i piłka nożna zamienili orędowników" i "Weather Man MELTS dół na żywo TV". Przez całą karierę pracował dla Jeff Foxworthy, Dave Chappelle, Seth Meyers, Tim Hawkins i Anjelah Johnson.
Maroko-kanadyjczyk, Gad Elmaleh, urodził się w Casablance, Maroko, 19 kwietnia 1971 roku i pracuje jako komik stand-up, aktor, scenarzysta i reżyser. Jest znany we Francji, Maroku, Stanach Zjednoczonych oraz w szerszym świecie francuskojęzycznym. Jego imię „Gad” oznacza „szczęście” w języku hebrajskim, natomiast „Elmaleh” tłumaczy się jako „słony” po arabsku, co odzwierciedla jego żydowsko-arabskie dziedzictwo. Komiczna kariera Elmaleha rozpoczęła się wcześnie; od piątego roku życia występował na scenie ze swoim ojcem, Davidem Elmalehem, ogłaszając jego pokazy niewymownego teatru. Uczęszczał do francuskich szkół w Casablance, a później przeniósł się do Montrealu, Quebec, w 1988 roku, w wieku 17 lat. Tam studiował humanistykę w Cégep de Saint-Laurent i politykę na Uniwersytecie w Montrealu przez rok. Następnie podjął szkolenie aktorskie w Cours Florent w Paryżu w 1992 roku. Jego kariera nabrała rozpędu wraz z jego pierwszym solowym programem, *Décalages*, który miał premierę w 1997 roku w Théâtre Trévise. Elmaleh jest uznawany za popularyzatora amerykańskiego formatu stand-up comedy we Francji, a jego występy szybko zyskały popularność; jego show, *La Vie Normale*, miał premierę w Olympia w 2001 roku i został później wydany na DVD. Jego komedia jest opisywana jako sefardyjska i arabska, tworząc styl hybrydowy. Praca Elmaleha wykracza poza występy stand-upowe. Zagrał w filmach takich jak (2009), (2006), (2005) i (2011). (2004) oraz . Jego solowe pokazy, w tym (2005), charakteryzowały się improwizacją i interakcją z publicznością, przyciągając ponad 300 000 widzów między 2006 a 2007 rokiem. , którego premiera odbyła się w Montrealu w 2007 roku, sprzedało ponad milion biletów. Zdobył dalsze międzynarodowe uznanie po występie w programie Jerry'ego Seinfelda w 2013 roku. W 2017 roku wydał swój francuski specjalny występ stand-upowy na Netflixie, występując zarówno po angielsku, jak i po francusku. Obecnie mieszka między Nowym Jorkiem a Los Angeles. Przez całą swoją karierę Elmaleh otrzymał znaczne uznanie. W 2007 roku widzowie TF1 wybrali go "najzabawniejszym mężczyzną roku". Został również odznaczony Orderem Sztuk i Liter oraz Narodowym Orderem Quebecu. Przez siedem tygodni z rzędu wypełniał teatr Olympia w Paryżu, po czym nastąpiło kolejne siedem tygodni koncertów z wyprzedanymi biletami w Palais des Sports, który pomieści 3800 miejsc. Od 2015 roku Elmaleh utrzymywał rezydencję w Joe’s Pub w Nowym Jorku podczas ponad pięćdziesięciu koncertów z wyprzedanymi biletami i zakończył to rozległą trasą koncertową po Stanach Zjednoczonych, kończąc ją koncertem z wyprzedanymi biletami w Carnegie Hall w lutym 2017 roku. W czerwcu 2024 roku ma dwóch synów, Noé i Raphaël, oraz jest również dziadkiem. Niedawno wystąpił ze spektaklem zatytułowanym "Lui-même" w Montrealu w lipcu 2024 roku.
Russell Dominic Peters to kanadyjski komik urodzony 29 września 1970 roku w Toronto, Ontario. Jego rodzice, Eric i Maureen Peters, wyemigrowali do Kanady z Indii i są pochodzenia anglo-indyjskiego. Dorastał w Brampton, Ontario, po przeprowadzce tam w wieku czterech lat. Często pojawia się w jego występach komediowych jego ojciec, który zajmuje stanowisko profesora fizyki stosowanej na Uniwersytecie Toronto. Russell Peters występuje komediowo od prawie trzech dekad. Peters rozpoczął swoją karierę jako komik w Toronto w 1989 roku. Uczęszczał do szkół średnich Chinguacousy Secondary School i North Peel Secondary School, gdzie doświadczył prześladowań ze względu na swoje pochodzenie etniczne i nauczył się boksu w celach obronnych. Na początku kariery otrzymał od komika George'a Carlina radę, by występował tak często, jak to możliwe. Punktem zwrotnym był rok 2004, kiedy występ w programie Comedy Now! stał się viralowy na YouTube, co znacząco zwiększyło jego popularność. W 2007 roku wypełnił Air Canada Centre w Toronto, sprzedając ponad 16 000 biletów w dwa dni, a ogółem w kraju sprzedał 30 000 biletów. Wykorzystując techniki takie jak interakcja z publicznością, naśladowanie głosów i narracje skupione na rodzinie, samopoznaniu, migracji i codzienności, jego humor ma na celu budowanie wspólnego śmiechu wśród widzów. Russell Peters osiągnął znaczny sukces i uznanie w trakcie swojej kariery. W 2009 roku pobił rekord sprzedaży biletów na występy komediowe w Wielkiej Brytanii w London's O2 Arena; ponadto, 15 maja 2010 roku zorganizował największy pokaz stand-upu comedy w historii Australii, przyciągając publiczność liczącą 13 880 osób. W maju 2012 roku ustanowił rekord frekwencji dla solowego komika stand-up w Singapore Indoor Stadium. Wydał kilka albumów komediowych, w tym *Outsourced* (2006), *Red, White and Brown* (2008, 2009) oraz *The Green Card Tour: Live from the O2 Arena* (2011). Znaczące występy specjalne to *Almost Famous* (2016) i *Deported* (2020). W 2008 roku zdobył nagrodę Gemini za prowadzenie Juno Awards, a w 2016 roku otrzymał nagrodę Peabody i Międzynarodową Nagrodę Emmy za produkcję *Hip-Hop Evolution*. Magazyn biznesowy Forbes umieścił go na trzecim miejscu na globalnej liście najlepiej zarabiających komików w 2013 roku. Pojawiał się również w filmach i programach telewizyjnych. Obecnie koncertuje ze swoją trasą RELAX World Tour, która rozpoczęła się w listopadzie 2024 roku i odbyła się w Music Hall w Detroit 1 października 2024 roku. Russell Peters nadal intensywnie koncertuje po Ameryce Północnej, Europie, na Bliskim Wschodzie i w Azji.
Alan Graham Carr pochodzi z Anglii i pracuje jako komik, nadawca, pisarz i osobowość telewizyjna. Po raz pierwszy zwrócił na siebie uwagę w 2001 roku, kiedy wziął do domu nagrodę City Life Best Newcomer of the Year oraz nagrodę BBC New Comedy Award. W ciągu najbliższych kilku lat zbudował swoją reputację na scenie stand-up w Manchesterze, w końcu zyskując szersze uznanie jako współgospodarza piątkowego projektu Night Project obok Justina Lee Collinsa w latach 2006-2009. Partnerstwo stworzyło krótką serię koncertową zatytułowaną "Alan Carr 's Celebrity Ding Dong" w 2008 roku. Carr później kierował uznanym talk-show Alan Carr: Chatty Man, który trwał od 2009 do 2017.
Katia Follesa, urodzona jako Katiuscia Follesa 12 stycznia 1976 roku w Giussano, jest włoską komikiem, prowadzącą programów telewizyjnych, aktorką i gospodynią programu radiowego. Jej matka jest Sycylijka i pracuje jako administrator hotelowy, a ojciec jest Sardyńczykiem i szefem kuchni. Przed rozpoczęciem kariery w show-biznesie pracowała w firmie holdingowej zajmującej się finansami. Ma młodszą siostrę, która nie pracuje w branży rozrywkowej. Katia Follesa zyskała uznanie w latach 2000. jako część komediowego duetu Katia & Valeria. Komediowy duet Katia & Valeria, założony w 2001 roku z Valerią Graci, szybko zyskał popularność dzięki występom w programie Zelig, począwszy od początku lat 2000. Występowali również w Colorado Café i MTV Italia, a ich praca na Zelig oraz Zelig Circus trwała od 2004 do 2011 roku. Doświadczenie aktorskie Follesy obejmuje role w filmach "Buona la prima!" (2007), "Vacanze di Natale a Cortina" (2011) i "Benvenuti al Nord" (2012). Współpracowała również z Maccio Capatonda przy projekcie "Ma anche no" (2011) oraz współprowadziła program "Salsa rosa" na kanale Comedy Central w Sky Italia w 2010 roku. Duet Katia & Valeria rozpadł się w lutym 2012 roku. Od lat 2010. Follesa prowadzi liczne programy telewizyjne na Rai i Mediaset, w tym Junior Bake Off Italia (2017-2019) oraz Cake Star - Pasticcerie in sfida. Współprowadziła również program Quanto manca na Rai 2 od 2014 do 2019 roku, a także 90 Special na Italia 1 w 2018 roku. W trakcie swojej kariery pracowała jako radiowa prezenterka i wystąpiła w różnych produkcjach filmowych i telewizyjnych, szczególnie w Social Family (2020), docu-komedii dokumentującej jej doświadczenia u boku byłego męża, Angelo Pisani. Często współpracuje z Angelo Pisani przy tournée teatralnych, takich jak Finché social non ci separi (2018-2022). Podczas 78. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji w 2021 roku została uhonorowana tytułem Najlepszej Telewizyjnej Osobowości Roku. Obecnie współprowadzi jedną z nocy Festiwalu Piosenki Sanremo w 2025 roku.
Akim Omiri, urodzony 14 września 1985 roku w Le Havre, pracuje jako komik stand-up, treści wideo dla sieci, pisze kroniki i obsługuje programy radiowe.
Oliver Pocher, ein deutscher Komiker, Entertainer und Fernsehmoderator, startete seine berufliche Laufbahn mit Teilzeitjobs im Radio und als DJ. 1998 trat er erstmals im Fernsehen auf, und zwar in der Sendung von Bärbel Schäfer. Später übernahm er die Moderation verschiedener Formate, unter anderem "Rent a Pocher" und "Die Oliver Pocher Show".
Urodzony 18 kwietnia 1958 roku w Montreuil, Laurent Baffie jest humorystą, reżyserem krótkich filmów i francuskim pisarzem. Często nazywany po prostu Baffie, rozpoczął karierę jako statysta w programach rozrywkowych prowadzonych przez Maritie i Gilberta Carpentiera. Porzucił szkołę w wieku szesnastu lat, początkowo podążając ścieżką szkolenia księgowego, zanim przeszedł do teatru. Jego ojciec, Marcel Baffie, był żołnierzem ruchu oporu podczas II wojny światowej i został deportowany do Buchenwaldu. Styl komediowy Baffiego charakteryzuje się ukrytymi kamerami, błyskotliwością, ciętym humorem, odniesieniami muzycznymi i treściami związanymi ze zwierzętami, co zapewniło mu przydomek "snajpera". Od 1985 roku pisał skecze do programu Jean-Marie Bigarda La Classe na France 3, rozwijając z nim bliską relację zawodową. Prowadził audycje radiowe, w tym Vas-y, fais-nous rire na Fun Radio w 1990 roku i Ze Baffie Show na Skyrock w 1993 roku. Stworzył również C'est quoi ce bordel na Europe 2 w 1999 roku i prowadził niedzielny program na Europe 1 od 2007 do 2011 roku, wykorzystując koncepcje z C'est quoi ce bordel . Pojawiał się w programach Thierry Ardissona, takich jak Double Jeu , Tout le monde en parle (1999-2006) i Salut les Terriens (2016). Baffie jest najbardziej znany ze sztuki TOC TOC (2005) o OCD, która odniosła znaczący międzynarodowy sukces. Hiszpańskie tłumaczenie, wykonane przez Juliána Quintanillę w 2010 roku, doprowadziło do ośmiu sezonów i ponad 1500 przedstawień w Hiszpanii. TOC TOC grano również przez dziewięć lat w Argentynie, przyciągając ponad 1,7 miliona widzów i mając ponad 1000 przedstawień w Meksyku. Napisał i wyreżyserował inne sztuki, takie jak 'Sexe, Magouilles et Culture générale' (2001), 'Un point c'est tout!' (2008), 'Les bonobos' (2011), 'Sans filtre' (2014) i 'Jacques Daniel' (2016). Wyreżyserował film Les Clefs de bagnole w 2003 roku. Obecnie występuje w spektaklu jednoosobowym o nazwie "Oh putain Laurent !" i tworzy treści w internecie. Odchodzi z telewizji w wieku 67 lat, ustępując miejsca młodszym talentom, i niedawno ogłosił nowy spektakl jednoosobowy o nazwie 'Oh putain Laurent !'. Ma czwórkę dzieci.
Szwajcarska artystka Hazel Brugger pracuje jako poetka slamowa, komiczka, wykonawczyni kabaretowa i prezenterka telewizyjna. Urodzona 9 grudnia 1993 roku w San Diego, w Kalifornii, posiada obywatelstwo szwajcarskie, niemieckie i amerykańskie. Jej ojciec, Peter Brugger, jest szwajcarskim neuropsychologiem, a jej matka nauczycielką języka angielskiego pochodzącą z Kolonii w Niemczech. Dorastała w Dielsdorf, niedaleko Zurychu, i ma dwóch starszych braci. Brugger rozpoczęła karierę artystyczną w wieku 17 lat, zaczynając od występów poetyckich slamów w Winterthur w Szwajcarii i ostatecznie wygrywając Mistrzostwa Szwajcarii w Slamie Poezji w październiku 2013 roku. Od 2014 do 2017 roku pisała dwutygodniowy felieton dla *Das Magazin*, a wcześniej współtworzyła dla *Hochparterre* i *TagesWoche* od 2013 do 2014 roku. Prowadziła program 'Hazel Brugger Show and Tell' w Zurychu od 2015 do 2017 roku, a jej pierwszy program kabaretowy, 'Hazel Brugger passiert,' miał premierę w listopadzie 2015 roku. Jej drugi program solowy, 'Tropical,' odbył się w lutym 2019 roku i następnie odbywał tournée po Niemczech, Austrii i Szwajcarii. Nagranie 'Tropical' zostało wydane na Netflix jako specjalny występ w grudniu 2020 roku. Od 2016 roku Brugger pracuje jako korespondentka dla niemieckiego programu heute-show, który jest satyrycznym programem politycznym. W 2017 roku otrzymała nagrodę Salzburger Stier Kabarett Award za Szwajcarię, stając się najmłodszą laureatką. Od 2020 roku jest żoną Thomasa Spitzera i wspólnie prowadzą serial na YouTube 'What's up, Europe?' oraz firmę produkcyjną Viel Spaß GmbH. Wcześniej prowadzili podcast 'Nur verheiratet' od początku 2021 roku do grudnia 2022 roku, a obecnie prowadzą 'Hazel Thomas Hörerlebnis,' z nowymi odcinkami publikowanymi co tydzień. Otrzymała liczne nagrody, w tym Bambi Award w kategorii Komedia w 2025 roku i German Comedy Award w 2020 roku. Obecnie koncertuje z piątym programem scenicznym 'Good Evening Europe,' który ma obejmować około 60 występów po Niemczech, Austrii i Szwajcarii do wiosny 2027 roku.
Albania
1
Armenia
2
Argentyna
36
Austria
27
Australia
52
Azerbejdżan
1
Bangladesz
1
Belgia
13
Bułgaria
57
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
27
Białoruś
2
Kanada
125
Demokratyczna Republika Konga
3
Szwajcaria
17
Wybrzeże Kości Słoniowej
1
Chile
15
Kamerun
1
Chiny
8
Kolumbia
4
Kuba
4
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Ekwador
2
Estonia
5
Egipt
10
Hiszpania
74
Etiopia
1
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
365
Gruzja
1
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Chorwacja
2
Haiti
1
Węgry
7
Indonezja
23
Irlandia
31
Izrael
10
Indie
47
Irak
3
Iran
6
Islandia
4
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
37
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
3
Liban
5
Sri Lanka
1
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
4
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Singapur
3
Słowenia
4
Słowacja
2
Salwador
1
Syria
1
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
11
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
4
Uzbekistan
1
Wenezuela
5
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
3
Zimbabwe
1
