Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Dodaj komika
2005 Komicy
Ana Morgade, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Ana Morgade

Ana María Morgade Pérez to hiszpańska prezenterka, komiczka i aktorka. Urodzona w Madrycie 8 listopada 1979 roku, wychowała się tam. Jest znana jako komiczka, która wykonuje monologi i brała udział w różnych programach telewizyjnych, filmach oraz produkcjach teatralnych. Kariera Morgade rozpoczęła się we wczesnych latach 2000. z grupami teatralnymi improwizacyjnymi, takimi jak Impromadrid. Chociaż w 2017 roku uzyskała tytuł licencjata z komunikacji audiowizualnej na Uniwersytecie Complutense w Madrycie, nie zdecydowała się na odebranie dyplomu, zamiast tego przeznaczyła związane z nim fundusze na wsparcie programów społecznych. Ukończyła również szkolenie aktorskie w szkole Cristiny Rota, gdzie Cristina Rota pełniła funkcję kluczowego mentora. Jej debiut telewizyjny miał miejsce w marcu 2007 roku w programie Cuatro ‘Esta tarde con esta gente’. Wzięła udział w ‘Con un par... de bromas’ latem 2008 roku i współprowadziła ‘Estas no son las noticias’ od września 2008 do maja 2009 roku. Od września 2009 do czerwca 2011 roku regularnie pojawiała się w programie 'Buenafuente' na La Sexta oraz współprowadziła programy sylwestrowe dla La Sexta w latach 2009 i 2010. Jej komedia wykorzystuje satyryczny humor i czerpie inspirację ze współczesnych spraw hiszpańskich oraz politycznych niespójności. Postrzega komedię jako niekonwencjonalną odpowiedź na tragicomiczną historię Hiszpanii. Od listopada 2013 roku współpracuje z programem ‘Zapeando’ i nadal tam pracuje w 2019 roku. W 2015 roku brała udział w programie 'Tu cara me suena', zajmując czwarte miejsce. W 2016 roku prowadziła program ‘El club de la comedia’. Jej komedia porusza tematy takie jak korupcja, reklama internetowa, konserwy, relacje, bezużyteczne przyciski, koty, chrześcijaństwo, gastrotaberny i imiona. Obecnie współpracuje z programem ‘Cuerpos Especiales’ (Europa FM) i przyczynia się do programu ‘Mañana más’ (RNE), oraz jest częścią głównej obsady 'Mentes Peligrosas'. W 2015 roku zadebiutowała również ze swoim solowym spektaklem 'Morgadeces'.

Andreu Casanova, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Andreu Casanova

Andreu Casanova to hiszpański komik, aktor i performer stand-upowy. Znany jest również jako Andreu Casanova. Jego kariera rozpoczęła się od testowania dowcipów na klientach podczas pracy w branży hotelarskiej przez kilka lat, po czym nastąpiło dziewięć lat studiów i pracy w tym obszarze. Zanim w pełni poświęcił się komedii, rozpoczynając w 2012 roku, doskonalił swoje umiejętności, dążąc do sześciu występów stand-upowych tygodniowo w celu poprawy. Wczesne wpływy to późnoweeczne programy prowadzane przez Buenafuente, występujący w nich performerzy oraz dziecięca radość z Gomaespuma i programu 'Martes y Trece'. Styl komediowy Casanovy łączy w sobie parodię i często czerpie z osobistych doświadczeń. Znany jest ze swoich umiejętności improwizacyjnych, które wpływają na jego grę aktorską i ekspresję fizyczną, a także ceni empatię i słuchanie publiczności jako kluczowe cechy dobrego humorysty. Jego pokazy obejmują 'Autokomedia', 'Improempresas', 'Vermunolodzy', 'Szaleńcy impro' oraz '50 odcieni z Andreu', ten ostatni inspirowany serią 'Pięćdziesiąt odcieni szarości', która zyskała dwie udane odsłony dzięki żądaniu fanów. Napisał i wystąpił w '50 odcieni z Andreu'. Szczególnie znany jest program 'Tinder Sorpresa', którego autorem jest on, a który porusza temat aplikacji randkowych i nowoczesnego flirtu. Program, opisywany jako zabawny monolog, ma na celu rozbawienie zarówno singli, jak i osób w związkach, i często wiąże się z bezpośrednią interakcją z publicznością. Od 2012 roku Andreu Casanova zyskał uznanie na scenie komediowej w Hiszpanii i występował w dużych teatrach w Madrycie i Barcelonie. Od 2018 roku współpracuje z programami takimi jak Comedy Central, Phi Beta Lambda i Onda Cero. W 2021 roku pojawił się w kilku odcinkach hiszpańskiego serialu 'Yrreal', a w 2023 roku był częścią obsady komediowego serialu 'Martita'. Obecnie pisze do nadchodzącego filmu 'Castigo Divino,' w którym również wystąpi w 2026 roku. ‘Tinder Sorpresa’ jest realizowany od ponad siedmiu lat, licząc od 2019 roku i trwa około 90 minut, produkcją zajmuje się MPC Management. Przedstawienie było zaplanowane na 24 lipca 2020 roku. Proactua zapewnia artystyczne, techniczne i prawne doradztwo dla jego wydarzeń i występów. Napisał również rozdziały do serialu 'Fuera de serie' oraz, wspólnie z Albertem Boirą, napisał swój pierwszy pięciominutowy występ.

Dani Rovira, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Dani Rovira

Dani Rovira, a właściwie Daniel Rovira de Rivas, jest hiszpańskim komikiem i aktorem. Urodził się 1 listopada 1980 roku w Almargen, Málaga, w Hiszpanii. Jest synem Andresa Roviry Caro i Juany de Rivas Lobato. Uczęszczał do Colegio Rosario Moreno, a następnie podjął studia wyższe, uzyskując dyplomy z zakresu edukacji fizycznej i nauk sportowych na Uniwersytecie w Granadzie. Jego studia wspierała praca w herbaciarni w Granadzie, a także uczestniczył w programie monologowym w Granadzie od 1999 do 2004 roku, spędzając ostatni rok w Porto, w Portugalii, w ramach programu Erasmus. Rovira rozpoczął swoją karierę występując z monologami w barach i kawiarniach. Objeżdżał Hiszpanię z programem stand-up comedy z Paramount Comedy i brał udział w programie Comedy Central 'Nuevos cómicos'. Do maja 2009 roku pojawiał się gościnnie w programach telewizyjnych, takich jak 'Estas no son las noticias' i 'El Club de la Comedia', oraz uczestniczył w programach typu 'Con hache de Eva.' Ponadto był częścią obsady programów 'No le digas a mamá que trabajo en la tele' i 'Alguien tenía que decirlo,' oraz wystąpił w 'Buenafuente' w lutym 2009 roku. Szczególną popularnością cieszy się jego monolog 'Mi familia y yo'. W 2009 roku wystawił sztukę '¿Quieres salir conmigo?', prezentując ją w Barcelonie i Madrycie, zakończając w 2014 roku. Jego kariera filmowa nabrała znaczącego tempa dzięki występowi w 'Ocho apellidos vascos' (2013), który w 2014 roku stał się najwyżej dochodzącym hiszpańskim filmem wszech czasów. Film 'Spanish Affair' (2013), który miał premierę w marcu 2014 roku, odniósł znaczny sukces, generując ponad 75 milionów dolarów i ustanawiając się jako najwyżej dochodzący hiszpański film wszech czasów. Za tę rolę otrzymał w 2015 roku nagrodę Goya dla Najlepszego Obiecującego Aktora. Następnie zagrał w 'Ahora o nunca' (2015) i 'Spanish Affair 2' (2015), a także w 'El futuro no es lo que era' (2016) i '100 metros' (2016). Od 2014 do 2015 roku grał postać Juana Gutiérrez w serialu telewizyjnym 'B&b, de boca en boca'. Prowadził 29., 30. i 31. rozdanie nagród Goya odpowiednio w latach 2015, 2016 i 2017. W marcu 2020 roku ogłosił diagnozę choroby Hodgkina, ale ogłosił swoje wyzdrowienie we wrześniu 2020 roku. Pojawił się również w '99 lugares donde pasar miedo' (2019) i 'Thi Mai, rumbo a Vietnam' (2018). Opublikował swoją pierwszą książkę, 'Agujetas en las alas y 88 razones para seguir volando,' w listopadzie 2015 roku. Rovira jest weganinem i opowiada się przeciwko spożywaniu zwierząt.

José Mota, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

José Mota

José Sánchez Mota, urodzony 30 czerwca 1965 roku w Montiel, Ciudad Real, w Hiszpanii, jest wszechstronnym hiszpańskim artystą. Pełni funkcję komika, reżysera telewizyjnego, satyryka, piosenkarza i aktora, demonstrując szeroki wachlarz talentów. Jego kariera rozpoczęła się niespodziewanie podczas służby wojskowej w 1985 roku. Ważnym punktem zwrotnym było spotkanie z Juanem Muñozem w 1986 roku podczas służby wojskowej, co zaowocowało bliską przyjaźnią i doprowadziło do powstania komediowego duetu Cruz y Raya. Cruz y Raya stali się znaczącą siłą w hiszpańskiej komedii w latach 1989–2007. Początkowo występovali w małych teatrach w Madrycie, w tym w 'Cien personajes en busca de humor', i otrzymali wczesne wsparcie od Javiera Sardá, który dał im ich pierwszy program radiowy, 'La Bisagra'. Duet zyskał szersze uznanie dzięki występom telewizyjnym w programach takich jak 'Pero ¿esto qué es?' (1989), 'Tutti Frutti' (Telecinco) oraz zastępując Martes y Trece w specjalnych programach sylwestrowych na TVE. W szczególności, prezentowali dzwony noworoczne na Puerta del Sol w 1993 roku. Ich praca przyniosła im trzy nagrody TP de Oro (1990, 2001, 2006). Po rozstaniu z Cruz y Raya w listopadzie 2007 roku, Mota rozpoczął karierę solową. Jego komedia charakteryzuje się satyrą polityczną, naśladowaniem postaci publicznych – w tym Bera Gryllsa, Woody'ego Allena, Larry'ego Kinga, José Luis Rodriguez Zapatero, Mariano Rajoya, Merkel i Sarkoziego – oraz oryginalnymi postaciami, takimi jak 'La Vieja'l Visillo. Stworzył również zapadające w pamięć hasła, takie jak 'za mosgiem'. Prowadził program 'La Hora de José Mota' od 2009 do 2012 roku, zdobywając nagrodę Ondas w 2010 roku za ten program. Kolejne role prowadzącego to 'José Mota presenta...' (2015-2016) i 'José Mota presenta' (od 2015 roku). Jego wszechstronność rozciąga się na aktorstwo głosowe w filmach animowanych, takich jak Potwory i spółka i filmy z serii Shrek , a także adaptację filmu Producenci dla publiczności hiszpańskiej w 2006 roku. Otrzymał kilka nagród, w tym nagrodę Ondas za najlepszego aktora fikcyjnego w 2015 roku oraz nominacje do nagrody Goya za najlepszego nowego aktora (2012) i najlepszego aktora drugoplanowego (2018). Pojawił się również w programie Mask Singer: Adivina quién canta od 2020 do 2021 roku. Wyreżyserował filmy 'Hoy no, mañana' (2019) i '¿Y si sí...?' (2021).

Julián López, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Julián López

Julián López to hiszpański komik i aktor, urodzony jako Julián López González 10 listopada 1978 roku w El Provencio, Cuenca. Jego kariera rozpoczęła się w 2002 roku od występów w programie komediowym La hora chanante, gdzie grał postać Vicentína. Kontynuował pracę u boku Ernesto Sevilla i Joaquína Reyes podczas trwania programu od 2002 do 2006 roku. Przed osiągnięciem sukcesu komediowego, López studiował na Uniwersytecie Kastylii-La Mancha w Cuenca, specjalizując się w edukacji muzycznej, dążąc do uzyskania dyplomu nauczyciela. Popularność Lópeza stale rosła dzięki jego udziałowi w innych programach komediowych, takich jak Smonka!, Nuevos Cómicos i Noche Hache. W latach 2007–2010 był częścią zespołu Muchachada Nui, pracując zarówno jako humorysta, jak i scenarzysta. Jego role aktorskie rozszerzyły się poza telewizję; zadebiutował na ekranie filmowym w Friend Zone w 2009 roku, a następnie zagrał w No controles (2009) jako Juan Carlitros, co znacząco zwiększyło jego rozpoznawalność. Pojawił się również w filmach takich jak De tritones z Ernesto Sevilla i Perdiendo el norte w 2015 roku, oraz Fe de etarras w 2017 roku u boku Javiera Cámara, Miren Ibarguren i Gorka Otxoa. Poza aktorstwem i telewizją, Julián López jest również muzykiem. Jest założycielem kwintetu ManchaBrass i współpracował z różnymi grupami muzycznymi, w tym z Deluxe, Russian Red, Marlango, Los Punsetes, Lovely Luna, Xoel López i Café Quijano. Pojawił się także w krótkich filmach takich jak Push Up, Videoclub, Eyeballs, La gran revelación i El factor dorsal. Otrzymał nagrody za najlepszego humorystę na różnych festiwalach i zdobył nagrodę za najlepszą rolę aktorską w filmie "Matusalén" na Międzynarodowym Festiwalu Komedii Filmowej w Begur Costa Brava. We wrześniu 2021 roku López wydał swoją pierwszą powieść, 'Planetario'. Jest zagorzałym kibicem Athleticu Bilbao, zainspirowanym otrzymaniem stroju Athleticu Bilbao w dzieciństwie. Prowadził piątą edycję nagród Feroz w 2018 roku i wystąpił również w serialach takich jak Los Quién i La familia Mata, oraz w odcinkach serialu Aída, grając postać z niepełnosprawnością.

Manuel Manquiña, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Manuel Manquiña

Manuel Manquiña, znany zawodowo pod tym nazwiskiem, jest aktorem z Galicji w Hiszpanii. Urodził się 2 sierpnia 1953 roku w Vigo jako Manuel Prieto Comesaña, a jego pełne imię to Manuel Juan Francisco del Cristo de la Victoria Prieto Comesaña. Rozpoczął karierę w 1982 roku, początkowo występując w komediowych programach telewizyjnych dla Televisión de Galicia (TVG). Wczesne role obejmowały występy w filmach reżyserowanych przez Antonio Blanco i Xaviera Villaverde. Ma na swoim koncie ponad 30 filmów, w tym La matanza caníbal de los garrulos lisérgicos, Tacón i Continental. Szerszą rozpoznawalność zyskał w 1997 roku po występie w Airbag oraz Torrente, el brazo tonto de la ley. Jego rola Pazosa w Airbag zapewniła mu nominację do nagrody Goya dla Najlepszego Aktora Odkrycia. Napisał i zagrał również w Héroes i Historias de Bolsillo. Był zaangażowany w aktorstwo i reżyserię przedstawień teatralnych. Inne godne uwagi role filmowe to występy w Manolito Gafotas i Memoirs of a Man in Pajamas. Przez całą swoją karierę Manuel Manquiña konsekwentnie pracował w telewizji i na scenie. Pojawił się w serialach telewizyjnych "Moncloa ¿dígame?" i "Manolo y Benito Corporeision", oraz występował w komediowych monologach dla "El club de la comedia" między 2000 a 2002 rokiem. Zagrał na koncertach z Siniestro Total i uczestniczył w programie dla dzieci "Xabarín Club". W 2000 roku otrzymał nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Niezależnych w Elche oraz w Krajowym Konkursie Krótkich Metraży w Antequera za film "El figurante", a następnie nagrodę na Festiwalu Krótkich Metraży w Aguilar de Campoo za swoją rolę w tym samym filmie. Obecnie regularnie występuje jako postać don Anselmo w serialu TVG "Era Visto!" i gra Martíneza el Facha na kanale YouTube "El Jueves". W 2011 roku odcisnął swoje dłonie na Alei Sławy w Sada, Galicja.

Paula Púa, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Paula Púa

Paula Púa, urodzona Paula Cantó w Walencji 26 października 1992 roku, jest hiszpańską komikiem stand-up i scenarzystką. Jest również prezenterką, co potwierdza jej rola współprowadzącej programu 'Los Felices Veinte' na Orange TV oraz prowadzącej Feroz Awards w 2022 roku u boku Nacho Vigalondo. Jej wykształcenie obejmuje tytuł licencjata z zakresu dziennikarstwa i komunikacji audiowizualnej Universidad CEU Cardenal Herrera, a także kursy lektorskie w CES Escuela Superior de Imagen y Sonido oraz warsztaty monologowe w Escuela Técnica de Comedia. Te fundamentalne doświadczenia przyczyniają się do jej różnorodnych umiejętności. Kariera Púi obejmuje szeroki zakres mediów. Zaczęła występować jako komik wystarczający w 2018 roku i od tego czasu nagrała materiały dla Comedy Central za pośrednictwem '#StandUp3000'. Współpracowała z różnymi programami telewizyjnymi, pracując jako pisarka i reporterka dla 'Todo Es Mentira' (od 2022 roku), pisząc dla 'La noche D' prowadzonych przez Dani Rovira oraz występując w programie komediowym 'Y Si Sí', prowadzonym przez José Motę. Jej praca wykracza poza telewizję; pojawiła się w serialu internetowym 'Viejennials' i uczestniczyła w podcastzie fabularnym 'Biotopía'. Współpracowała również przy 'Esto no es una serie' i 'Humor confinado', co świadczy o jej wszechstronności. Ponadto była współpracownicą programów takich jak 'Zapeando' (od 2022 roku), 'Mejor Contigo' i 'Me resbala'. Obecnie Paula Púa stale poszerza swoją obecność w krajobrazie medialnym. Jest reporterką programu 'Días de tele' (TVE) i od początku 2025 roku będzie reporterką nowej edycji programu 'Caiga quien Caiga'. Współpracuje również z 'El Mundo Today', 'Transmite La Ser' oraz 'Carne Cruda'. Jej stand-up show, 'Traca', produkowany przez Ninona Producciones, obecnie objazdowy. Brała udział w humorystycznych segmentach programu 'Tarde Lo Que Tarde' na antenie radia RNE oraz 'La Ventana' na antenie radia Cadena SER. Choć została trzecią eliminowaną uczestniczką programu 'Traitors España' w 2023 roku, jej kariera świadczy o stałym rozwoju i adaptacji w hiszpańskim przemyśle rozrywkowy.

Quequé, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Quequé

Héctor de Miguel Martín, znany również jako Quequé, to hiszpański humorysta urodzony w Salamance 6 stycznia 1977 roku. Jego ojcem jest profesor literatury Emilio de Miguel. Quequé rozpoczął swoją karierę pracując w rozgłośniach radiowych w Salamance i ma za sobą karierę trwającą 25 lat. Pochodzi z Salamanki. Quequé zyskał uznanie w 1998 roku, wygrywając lokalny etap Imaginarock, po czym zaprezentował swój program 'Directamente' w Café Principal. Następnie współpracował przy 'A media tarde' na Cadena 100 Salamanca, a później prowadził i reżyserował 'Puerto latino' na Cadena Dial Salamanca. Zdobył drugie miejsce w Certamen de monólogos 'El club de la comedia', co zaowocowało uznaniem na poziomie ogólnokrajowym we wczesnych latach 2000. Quequé dołączył później do programów teatralnych komediowych, takich jak 5hombres.com i Noches de cómicos, oraz współtworzył jako pisarz/współpracownik 'La noche... con Fuentes y cía' w latach 2002-2005. Od 2005 do 2008 roku Quequé prowadził program 'La guerra de los medios' w 'Noche Hache', analizując wiadomości. Współprowadził program ‘Estas no son las noticias’ od września 2008 do czerwca 2009 roku i uczestniczył w programie ‘Abierto hasta las 2’ na Radio Nacional de España od 2009 do 2013 roku. Pisywał cotygodniowy felieton opiniotwórczy w gazecie 'El Adelanto' od 2009 do 2013 roku, a także napisał przedmowę do książki 'Concierto privado' o Joaquínie Sabinie. Quequé przez siedem lat koncertował po Hiszpanii ze swoim programem ‘Aún quiero ser cantautor’ i prezentował 'Uno y trino' w styczniu 2010 roku. Współpracował z Unión Deportiva Salamanca przy teledysku promocyjnym w 2010 roku, współprowadził program 'Los anuncios de tu vida' w sezonie 2010/2011 i wystąpił w filmie 'Te ríes de los nervios' u boku Javiera Coronas, Davida Broncano i Dani Rovira. Od 2011 do 2012 roku koncertował po Hiszpanii z programem ‘Antolojeta’ i pojawił się w krótkim filmie 'La raya que me raya' w 2012 roku. Quequé prowadził różne programy, w tym 'La lista tonta' na Comedy Central w grudniu 2014 roku, ‘La vida moderna’ na cadena SER oraz ‘Los teloneros’ od lutego 2019 roku. Poprowadził pierwszą edycję Premios Odeón w styczniu 2020 roku i obecnie prowadzi cotygodniowy program o nazwie La lengua moderna na Cadena SER od lutego 2019 roku. Niedawno Quequé dołączył do telewizji La Séptima, gdzie skupi się na komedii i rozrywce, dążąc do prezentowania różnorodnych typów komedii oraz komików z innych krajów. Stworzył humorystyczny portret Javiera Ruiza, redaktora naczelnego La Séptima. Jednakże tymczasowo zawiesił swoją działalność w styczniu po kontrowersjach z Nacho Abad w programie ‘Hora Veintipico’.

Rogelio de Egusquiza, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Rogelio de Egusquiza

Rogelio de Egusquiza, urodzony w El Astillero (lub Santanderze, według jednego źródła) w 1845 roku, był hiszpańskim artystą. Urodził się w zamożnej rodzinie i odbył uporządkowane kształcenie artystyczne, rozpoczynając studia w Madrycie, a następnie kontynuując je w École des Beaux-Arts w Paryżu pod kierunkiem Léona Bonnata. Pod koniec lat 60. XIX wieku mieszkał w Paryżu. Jego wczesne prace obejmowały sceny historyczne, jednak później przeszedł do scen rodzajowych i portretów. Po śmierci Marià Fortuny w 1875 roku, Egusquiza przeniósł się do Rzymu, gdzie pracował w atelier Madrazosów i uczęszczał na zajęcia w Hiszpańskiej Akademii w Rzymie. Ważnym punktem zwrotnym było 1876 rok, kiedy to odkrył muzykę Richarda Wagnera, przebywając jeszcze w Paryżu. To spotkanie zaowocowało głęboką przyjaźnią i skłoniło go do podróży do Monachium w 1879 roku, aby usłyszeć "Pierścień Nibelunga". Odwiedzał Wagnera wielokrotnie między 1880 a 1882 rokiem, podróżując do Wenecji, Berlina i Bayreuth. Egusquiza był jednym z dwóch hiszpańskich przyjaciół Wagnera; drugim był krytyk muzyczny Joaquín Marsillach. Po spotkaniu z Wagnerem jego artystyczna koncentracja przesunęła się w kierunku wagnerowskich tematów, głównie portretów postaci. Praca Egusquizy obejmowała portrety, w tym potajemne przedstawienia Arthura Schopenhauera i króla Ludwika II Bawarskiego. Współpracował również z magazynem *Bayreuther Blätter*, publikując artykuł zatytułowany „Über die Beleuchtung der Bühne” (O oświetleniu sceny). W latach 1892–1897 wystawiał swoje prace w Salons de la Rose + Croix; ponadto, w 1900 roku zaprezentował grafiki z *Parsifala* na Exposition Universelle, za co otrzymał srebrny medal. W 1911 roku został członkiem honorowym Asociación Wagneriana de Madrid, przekazując organizacji kopie oper i grafik; ponownie nazwano go członkiem honorowym w 1913 roku. Z powodu I wojny światowej powrócił do Madrytu w 1914 roku, gdzie zmarł 10 lutego 1915 roku. W latach 2013–2014 Muzeum Prado zorganizowało wystawę pod tytułem „El Mal se desvanece” (Zło przemija), prezentującą jego prace.

Silvia Sparks, komik z Hiszpania
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Silvia Sparks

Silvia Sparks, urodzona Silvia Perea Labayen 14 sierpnia 1986 roku w Gijón, jest wszechstronną hiszpańską artystką. Definiuje się jako humorystka, tłumaczka i filozofka. Jej wykształcenie obejmuje studia z filozofii na Uniwersytecie w Oviedo oraz Uniwersytecie Complutense w Madrycie, a następnie szkolenie z zakresu scenopisu w London Film Academy. Zanim poświęciła się komedii, badała prace Wilhelma Reicha i Friedricha Nietzschego, co odzwierciedla intelektualną ciekawość, która wpływa na jej obecną twórczość. Opisywana jest jako prowokacyjna humorystka w krajowej scenie. Od 2015 roku Silvia Sparks pracuje zawodowo jako komik stand-up, występując w językach hiszpańskim, angielskim i francuskim. Jej solowy program komediowy zatytułowany 'Sparks: El show de humor negro' jest wystawiany od 2021 roku i opisywany jako monolog z czarnym humorem (humor negro). Występuje w lokalizacjach zarówno krajowych, jak i międzynarodowych, w tym w Théâtre Marie Bell w Paryżu. Występy Sparks często poruszają codzienne problemy obok kontrowersyjnych tematów takich jak pedofilia, sadomasochizm, depresja, terroryzm, siłownie, IKEA i Tinder. Recenzenci z atrapalo.com chwalili jej pracę jako 'sublimną,' 'zaburzającą' i 'bardzo odważną,' zauważając jej zdolność do tworzenia niezręcznych cisz. Jej styl komediowy opisywany jest jako kwaśny i jadowity, czasami budzący skojarzenia z asturyjską Wednesday Addams i Christiną Ricci. Poza występami na scenie stand-upowej, Silvia Sparks wnosi znaczący wkład do różnych mediów. Pracowała jako scenarzystka dla firm takich jak Cuatro, Cadena SER, El Extraordinario i Noodles Productions, oraz była współpracownicą programu Movistar+ 'Las que faltaban' w 2019 roku. Od 2021 do 2024 roku pisała dla magazynu 'Mongolia.' Obecnie pisze humorystyczną rubrykę dla 'La Nueva España.' Tworzy i prowadzi również program 'Punch Comedy English,' w którym występują komicy z całego świata. Jej praca translatorska obejmuje komiksy i książki o sztuce dla wydawnictw takich jak Dark Horse Comics i Abrams Books, w tym nagradzany komiks graficzny Sary Soler 'Us.' W 2024 roku wzięła udział w monologu w programie BBC 'The Arts Hour,' nagranym w Madrycie, a także jest aktorką głosową dla programu 'A Vivir de Cadena Ser'. Otwarcie identyfikuje się jako osoba z depresją, nihilizmem i neurastenią, i wierzy, że humor jest powiązany z przemocą.