Urodzony 7 marca 1973 roku w San Fernando, Cadiz, Alejandro O 'Dogherty Luy jest aktorem, humorem, muzykiem i reżyserem hiszpańskiego kina pochodzenia irlandzkiego. Nabrał sławy za danie życia Arturo Cañas Cañas w serii * Camera Café * de Telecinco, agentowi miejskiemu Alfredo Escobar, znanemu jako "Caracolo" w * Doctor Mateo *, oraz Damianowi w * Olmos y Robles * de TVE.
Alberto Romero Tomás, znany zawodowo jako Berto Romero, to hiszpański humorysta, scenarzysta, aktor i reżyser filmowy. Urodził się 17 listopada 1974 roku w Manresie, Barcelona, choć dzieciństwo spędził w Cardona, Katalonia. Jego rodzina ma korzenie w Murcji, z trzema dziadkami, którzy wyemigrowali z La Unión i Torre-Pacheco. Romero jest członkiem grupy teatralnej El Cansancio, założonej wraz z Miguelem Company, Paco Hernández i Rafelem Barceló. Kariera Romero rozpoczęła się od współpracy z audycją radiową La taverna del llop w 2002 roku. Zyskał rozpoznawalność dzięki pracy w programie Andreu Buenafuente, początkowo sporadycznie od 2007 roku, a później jako główny współpracownik i scenarzysta. W latach 2007-2011 pojawiał się w programie, tworząc segmenty takie jak 'Bertovisión', w którym analizował media, szczególnie zdjęcia. W 2008 roku przez krótki czas zastępował Andreu Buenafuente podczas jego urlopu pod tytułem 'Buenafuente ha salido un momento'. Brał również udział w programie TV3 El gran què w 2007 roku i występował z komedią stand-up w Que no surti d'aquí. We współpracy z Xavi Tribó napisał książkę Cero estrellas w kwietniu 2008 roku. Przez całą swoją karierę Romero brał udział w różnych projektach telewizyjnych i filmowych. Prowadził imprezę sylwestrową na laSexta w latach 2009 i 2010. W marcu 2009 roku prowadził krótkożyjący talk show, El programa de Berto, na laSexta. Pojawił się w Muchachada Nui w kwietniu 2009 roku i wystąpił w programie YouTube Zombis (2009-2011) z Rafelem Barceló, do którego później dołączyła Silvia Abril. Jego role filmowe to m.in. Sótano (2008), Spanish Movie (2009), 3 bodas de más (2013), Ocho apellidos catalanes (2015), Tiburon (2017) i Little Red Riding Wolf (2023). Od 2013 roku współprowadzi program radiowy Nadie sabe nada z Andreu Buenafuente, a od 2018 roku przyczynia się do Prefiero joder a que me jodan. Obecnie tworzy i reżyseruje program 'Un espectáculo de Berto Romero y El Cansancio', z udziałem scenariusza od Rafela Barceló i Tomàsa Fuentes.
José Manuel Trueba, znany artystycznie jako Chema Trueba, ćwiczy jako komik, prezenter radia i telewizji współpracy w Hiszpanii. Od dzieciństwa wykazywał się znamienną zdolnością do komedii, performance i imitacji.
Urodzony w Maladze 28 maja 1932 roku, Gregorio Esteban Sánchez Fernández, znany na scenie jako Chiquito de la Calzada, był hiszpańskim artystą. Jego pseudonim pochodził od Calzada de la Trinidad, ulicy, na której się urodził. Początkowo podjął karierę śpiewaka flamenco i aktora, występując po raz pierwszy na scenie w wieku ośmiu lat jako członek grupy dla dzieci 'Capullitos Malagueños'. Jego ojciec był elektrykiem, a on miał dwóch braci, Francisco i Tomás. W tym okresie doskonalił swoje umiejętności śpiewu flamenco, a później odbył tournée po całym świecie, spędzając dwa lata w Japonii. W 1985 roku pojawił się w amerykańskim serialu telewizyjnym 'Vacaciones en el mar' jako palmero. Chiquito de la Calzada zyskał szeroką sławę jako komik po tym, jak w 1994 roku producent Tomás Summers dostrzegł jego talent dla telewizji. Szybko zdobył popularność w hiszpańskim programie telewizyjnym Genio y figura (1994–1995), co znacząco zwiększyło jego rozpoznawalność. Jego styl komediowy charakteryzował się surrealistycznymi i ekspresyjnymi żartami, wykorzystującymi język, gestykulację i ruch. Charakterystyczną cechą jego występów było kładzenie rąk na biodrach podczas opowiadania dowcipów, pozornie naśladując ból dolnego odcinka kręgosłupa. Sukces programu był niezwykły; w październiku 1994 roku kompilacja jego żartów przyciągnęła większą widownię niż mecz piłki nożnej Realu Madryt, a wideokompilacja, również zatytułowana 'Genio y figura,' sprzedała się w liczbie 280 000 egzemplarzy w ciągu trzech miesięcy. W 1994 roku wystąpił także na albumie 'Bolero Mix 11'. Poza Genio y figura , twórczość Chiquito de la Calzada obejmowała role w filmach takich jak Aquí llega Condemor, el pecador de la pradera (1996), Papá Piquillo (1998) i Torrente 5 (2014), a także w programach telewizyjnych takich jak Señor alcalde (1998). Frazy i wyrażenia, których używał, takie jak 'Fistro' czy 'Jarl,' stały się popularnymi memami i częścią hiszpańskiego slangu, a dowcipne porównania, na przykład „pracujesz mniej niż krawiec Tarzana”, również weszły do powszechnego użytku. Pojawiły się role takie jak Crispín Klander, Lucas Grijander i Nuñito de la Calzada, ukształtowane przez charakterystyczną grę aktorską i kreacje Chiquito de la Calzada. Współpracował z programami radiowymi takimi jak 'La mañana,' 'Hoy por hoy' i 'Protagonistas,' oraz pełnił rolę herolda Feria de Málaga w sierpniu 1996 roku. Zmarł w Maladze 11 listopada 2017 roku po okresie pogarszającego się stanu zdrowia, w tym hospitalizacjach w październiku 2017 roku. Po jego śmierci 18 lutego 2019 roku, otrzymał Medal Złoty za Zasługi w Dziedzinie Sztuk Pięknych.
Daniel Martínez Villadangos, często nazywany Dani Martínez, pracuje w hiszpańskiej telewizji jako prezenter, aktor, imitator i komik. Prowadzi talk show z humorem Martinez i Brothers, transmitowane przez Four.
Paloma Hurtado Carrillo, hiszpańska aktorka, jest córką aktorki Mary Carrillo i siostrą bliźniaków Teresy i Fernandy Hurtado, z którą stworzyła komiks trio "siostry Hurtado". Ponadto miał starszą siostrę, Alicję, która zmarła w 1998 roku.
Florentino Fernández, znany również jako Flo, jest hiszpańskim humorystą, aktorem, prezenterem i lektorem. Urodził się w Madrycie 9 listopada 1972 roku, a jego pełne imię to Florentino José Fernández Román. Początkowo pragnął zostać kierowcą autobusu, podobnie jak jego ojciec, ale przyjaciele zachęcili go do przesłuchania na program 'Esta noche cruzamos el Mississippi' pod koniec lat 90. Obecnie ma 52 lata. Zanim zyskał sławę jako wykonawca, Florentino Fernández pracował jako ochroniarz i przez krótki czas zajmował się kulturystyką w 1998 roku. Uznanie zdobył dzięki swoim postaciom Lucas Grijánder i Krispín Klander oraz naśladowaniu Chiquito de la Calzada w programie 'Esta noche cruzamos el Mississippi' (Telecinco). Kontynuował występy w programach telewizyjnych, takich jak 'La sonrisa del pelícano' (Antena 3) z Pepe Navarro. Jego wczesna praca telewizyjna obejmowała prowadzenie programu 'El informal' od 1998 do 2002 roku, współprowadzonego z Javierem Capitánem, gdzie analizowali bieżące wydarzenia z humorem. Kariera Florentino Fernándeza obejmuje szeroki zakres ról. Grał w '7 vidas', występował jako monologista w 'El club de la comedia' i brał udział w przedstawieniu teatralnym '5hombres.com'. Pożyczył również głos do wielu projektów animowanych, w tym podkładał głos Po w serii filmów 'Kung Fu Panda' (2008, 2011), Gru i mamę Gru w 'Despicable Me' (2010), Noego i Xiro w 'Noah’s Ark' (2007). Zła postać i Fat Bastard w 'Austin Powers: International Man of Mystery'. Pojawił się w filmach takich jak 'El oro de Moscú,' 'Una de zombis,' 'Torrente 2,' 'Torrente 3' i 'Isi/Disi, Amor a lo Bestia', z epizodycznymi rolami w serii filmów 'Torrente'. Współpracował z Josemą Yuste począwszy od 2007 roku na sztuce teatralnej 'Una pareja de miedo', a później w programie komediowym '¿Y ahora que?'. Prowadził program 'Tonterías las justas' od maja 2010 do lipca 2011, po czym prowadził kontynuacyjny program 'Otra movida' od sierpnia 2011 do 2012. Następnie prowadził program 'Así nos va' począwszy od lutego 2013 roku. Florentino Fernández wciąż jest aktywny w branży rozrywkowej. Niedawno współpracował przy produkcji 15. edycji programu "Gran Hermano" na Telecinco i ma prezentować program o nazwie "Killer Karaoke" na Cuatro z Patricią Conde. Lubi gotować i wziął udział w programie "MasterChef Celebrity", zajmując drugie miejsce. Obecnie pracuje nad nowym projektem z José Mota i Santiago Segurą, a także wystąpił w programie Bertína Osborne'a "Mi casa es la tuya". Przez ponad trzy dekady swojej kariery w branży rozrywkowej pracował na różnych kanałach, takich jak Telecinco, Cuatro, Neox, La Sexta i Antena 3.
Leo Harlem, pseudonim Leonardo González Feliz, działa zarówno jako hiszpański komik, jak i aktor. Urodził się 16 listopada 1962 roku w Matarrosa del Sil, w prowincji León. Jego rodzina przeniosła się do Valladolid, gdy miał siedem lat. Przed rozpoczęciem kariery komika pracował jako piekarz w wieku od 16 do 28 lat, a następnie prowadził bar o nazwie Harlem w Valladolid w latach 28–40; to właśnie ten lokal zainspirował jego pseudonim sceniczny. Właściciel baru zachęcał go do występów komediowych. Kariera Harlema nabrała tempa w 2001 roku, kiedy wziął udział w konkursie monologowym dla El Club de la Comedia. Następnie przeniósł się do Madrytu, by rozwijać karierę komediową. Harlem wystąpił w licznych programach telewizyjnych, takich jak La hora de José Mota, Cómicos, algo más que los mejores monólogos oraz El club del chiste na Antena3. Nagranie jego występu dotarło do finału Trzeciego Konkursu Monologowego w 2002 roku, co zapewniło mu dalsze uznanie. Przez krótki czas pracował jako komentator sportowy dla Radia Estadio i w 2007 roku stworzył postać 'El Bocas de Zaragoza' na YouTube. Od 2011 roku koncertował z programem ‘Leo Harlem y Amigos,’ w którym występowało również innych hiszpańskich komików. Przez całą swoją karierę Leo Harlem pojawiał się w różnych projektach filmowych i telewizyjnych. Wystąpił w epizodzie w "Torrente 5: Operacja Eurovegas" w 2013 roku i zagrał burmistrza wioski w "A Stroke of Luck". W 2018 roku zagrał rolę Curro w "Najlepszym lecie mojego życia". Był stałym współpracownikiem programu "Zapeando" od 2015 do 2017 roku i prowadził program "El paisano" na La 1, począwszy od listopada 2020 roku. Jego praca trwa dalej dzięki specjalnemu programowi Movistar Plus+ 'Leo Harlem, 20 años no es nada' wydanemu w 2022 roku oraz trwającemu programowi 'Leo Talks', który rozpoczął się w styczniu 2023 roku, a jego trzeci sezon rozpocznie się w lipcu 2024 roku. Będzie również prowadził specjalne odcinki świąteczne w grudniu 2024 roku. Otrzymał uznanie, w tym VI nagrodę 'Lambrión Chupacandiles' w 2017 roku i obecnie jest współpracownikiem programu Onda Cero "Más de uno".
María del Dulce Nameo Díaz Ruiz, której artystycznym imieniem była Marujita Díaz, była aktorką, komiksem, piosenkarką, cupletistą i dyrygentem telewizyjnym w Hiszpanii, osiągając sławę w kinie narodowym w latach 50 i 60. Nazywali ją Królową Hiszpańskiego Dziennika. Uczestniczył w teatrze, magazynach muzycznych, kinie i telewizji, grając style takie jak pasodolar, copa, cuplé, zarzuela, tango i charleston.
Nicolás Fernández de Moratín był hiszpańskim pisarzem i dramaturgiem, urodzonym w Madrycie 20 lipca 1737 roku. Jego ojciec pochodził z Asturii. Wczesną edukację odbierał w La Granja (Segowia) oraz w szkole jezuickiej w Calatayud, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie w Valladolid. Po ukończeniu studiów prawnych, praktykował prawo w Madrycie i przez krótki czas służył jako asystent jubilerski królowej Izabeli Farnese. Jako uczestnik neoklasycznego ruchu literackiego, należał do Tertulia de la Fonda de San Sebastián – spotkań, podczas których poznał autorów José Cadalso i Tomás de Iriarte. Twórczość literacka Moratína była obszerna, obejmując poezję, prozę i dramaturgię. W 1764 roku wydał El Poeta i był autorem kilku znaczących dzieł, w tym komedii La Petimetra (1762), tragedii Lucrecia (1763), Hormesinda (1770) oraz Guzmán el Bueno (1777). Napisał również utwory dydaktyczne, takie jak La Diana o arte de la caza (1765) oraz burleskową poezję, Arte de las putas , która krążyła w formie rękopiśmiennej. Jego pisma poruszały różne tematy, w tym normy społeczne i kształtowanie etyczne; postrzegał teatr jako szkołę kształtowania etycznego. Ponadto napisał trzy broszury, Desengaños al teatro español , krytykujące hiszpański teatr klasyczny. Poza swoimi utworami dramatycznymi, Moratín angażował się w inne aspekty kultury hiszpańskiej. Był członkiem Królewskiego Towarzystwa Ekonomicznego Przyjaciół Kraju w Madrycie oraz Akademii Arkadów Rzymskich, zyskując przydomek 'Flumisbo Thermodonciaco'. Okazywał zainteresowanie walkami byków, pisząc takie poezje jak 'Fiesta de toros en Madrid' i dedykując Canción a Pedro Romero torreadorowi Pedro Romero. Od 1773 roku pełnił funkcję profesora Poetyki na Królewskim Uniwersytecie w Madrycie. Nicolás Fernández de Moratín zmarł w Madrycie 11 maja 1780 roku. Jego syn, Leandro Fernández de Moratín, później edytował i zrewidował pośmiertne dzieła ojca. Uważany jest również za inicjatora uznanej poezji tauryny.
Pablo Motos Burgos pracuje jako kierowca telewizyjny, radiowiec, komik i hiszpański biznesmen. Od 2006 roku prowadzi i produkuje program wywiadu The Ant. Ponadto przedsiębiorstwo to dzieli własność producenta 7 oraz działanie z producentem Jorge Salvador, przedsiębiorstwem, które obecnie zarządza El anteguero i innymi projektami.
Secun de la Rosa Márquez to wszechstronny hiszpański artysta, pracujący jako aktor, autor teatralny i reżyser. Urodził się w Barcelonie 23 grudnia 1969 roku, a jego pełne imię to Secundino Benjamín Juan de la Rosa Márquez y Ailagas de Carvajal. Dorastał w dzielnicy Verdún blisko Barcelony, jako syn malagskiego ojca i katalońskiej matki pochodzenia gaditańskiego. W wieku 20 lat przeniósł się do Madrytu, by realizować swoją pasję związaną z Sztuką Dramatyczną, studiując w atelier Cristiny Rota, a później u Alberta Miralles. Na początku kariery brał udział w warsztatach prowadzonych przez Sanchísa Sinisterrę, Milagros Viñas i Joaquína Oristrella, a Will Keeane wyreżyserował go w produkcji Hamleta. Zajęcia teatralne de la Rosy są istotne dla jego tożsamości artystycznej. Wspólnie z Pilar Castro i Aitor Merino założył teatr Caracalva i napisał oraz wyreżyserował kilka sztuk teatralnych, w tym El rincón de la borracha , Radio para , A las tantas , rADIO rARA (premiera w 1999 roku i szeroko tournée), Louella Persons (2013), Los años rápidos , El disco de cristal oraz Las piscinas de la Barceloneta (2021). Uznawany jest za część grupy młodych aktorów z lat 90. W 2009 roku napisał scenariusz do XII edycji nagród Max. Praca aktorska Secuna de la Rosy systematycznie rosła na przestrzeni lat. Pojawił się w licznych serialach telewizyjnych, takich jak Los irrepetibles , Aída (2005-2014), Paco y Veva , 7 vidas , Cuéntame cómo pasó , El grupo , Policías , Compañeros , Paquita Salas i 30 monedas . Jego filmy obejmują role w Las brujas de Zugarramurdi (2013), Pieles (2017), La pequeña Suiza (2019), El Bar (2017) i Negociador (El problema número uno) (2014). Debiutował na ekranie filmowym w musicalowej komedii romantycznej The Cover (2021), którą również napisał i wyreżyserował. Film ten zapewnił mu nagrodę UMA Young Jury Award za najlepszy film fabularny na Festiwalu Filmowym w Maladze w 2021 roku. Secun de la Rosa otrzymał uznanie za swoją grę aktorską, zdobywając Premio al mejor actor de la Unión de Actores zarówno w 2003 roku za Días de fútbol , jak i w 2010 roku za Aída .
Albania
Armenia
Argentyna
Austria
Australia
Azerbejdżan
Belgia
Bułgaria
Benin
Brazylia
Kanada
Szwajcaria
Chile
Kamerun
Chiny
Kolumbia
Czechy
Niemcy
Dania
Dominikana
Algieria
Estonia
Egipt
Hiszpania
Finlandia
Francja
Wielka Brytania
Ghana
Grecja
Gwatemala
Węgry
Indonezja
Irlandia
Izrael
Indie
Irak
Iran
Włochy
Jamajka
Japonia
Kenia
Korea, Południe
Kazachstan
Liban
Łotwa
Maroko
Mjanma
Malta
Malawi
Meksyk
Malezja
Nigeria
Nikaragua
Holandia
Norwegia
Nepal
Nowa Zelandia
Peru
Filipiny
Pakistan
Polska
Portugalia
Katar
Rumunia
Serbia
Rosja
Arabia Saudyjska
Szwecja
Słowenia
Słowacja
Tajlandia
Tunezja
Turcja
Tajwan
Ukraina
Uganda
Stany Zjednoczone
Urugwaj
Uzbekistan
Wietnam
Republika Południowej Afryki
