Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

1532 Komicy

David Batra

David Batra to szwedzki komik, prezenter telewizyjny i aktor. Urodził się 29 listopada 1972 roku w Lund, w Szwecji, i ma korzenie z różnych kultur; jego ojciec, Satish Batra, jest indyjskim profesorem medycyny z Pendżabu, a matka, Marianne, urodziła się w Szwecji. Edukacja Davida Batry obejmowała naukę w liceum Spyken w Lund; uzyskał również tytuł magistra marketingu zarówno na Uniwersytecie w Lund, jak i na Slippery Rock University, oraz tytuł MBA (Master of Business Administration) ze Szkoły Biznesu Wharton na Uniwersytecie Pensylwanii. Batra zaczął występować jako komik w październiku 1994 roku w Hotelu Kramer w Malmö. Kariera Batry obejmuje pracę w telewizji i działalność literacką. David Batra pisał dla i występował w ważnych rolach w programach komediowych na szwedzkiej telewizji publicznej, zyskując rozpoznawalność dzięki takim produkcjom jak 'Räkfrossa' i 'Kvarteret Skatan'. Pojawił się również na BBC i CNBC oraz często gościł w radiowym programie 'På minuten'. W latach 2009–2010 brał udział w Cirkus Möller. W 2009 roku zadebiutował w programie TV4 Parlamentet i wydał płytę CD z 'irytującymi i denerwującymi dźwiękami', zawierającą takie odgłosy jak głośne chrapanie, burczenie i odgłosy seksualne. W 2008 roku współprowadził program telewizyjny 'Morgonsoffan' z Petrą Mede, a w latach 2008 i 2015 był gospodarzem letnim w radiowym programie 'Sommar i P1'. W 2012 roku zastąpił Calle Hellevang-Larsen jako asystent w norweskim talk-show I kveld med YLVIS . Batra jest również autorem, opublikował cztery książki o humorze oraz jedną książkę kucharską. Wydał kilka książek opartych na zebranych znakach, w tym 'Den som inte tar bort luddet ska dö' (2008) i 'Det här var ju tråkigt' (2010), występując z tym drugim jako monolog stand-upowy. W 2018 roku rozpoczął prowadzenie serialu SVT 'Världens sämsta indier', w którym bada swoje indyjskie dziedzictwo. Podkładał głos Hejdukowi w animowanym filmie 'Megamind' w 2010 roku i wystąpił w serialu telewizyjnym 'Släng dig i brunnen' od 1990 do 1999 roku, a następnie ponownie w 2017 roku. Od 2017 roku jest członkiem jury programu 'Talang' na TV4 oraz prowadził świąteczny program SVT w 2023 roku. Anna Kinberg Batra, szwedzka polityczka, jest żoną Davida Batry, a razem mają córkę o imieniu Elvira Batra. W 2020 roku wydał specjalny występ stand-upowy 'David Batra: Elefanten i rummet' na Netflixie, który opisuje jako swój najbardziej osobisty i zabawny występ do tej pory, mający na celu poruszenie tematów, o których wszyscy myślą, ale wahają się je poruszać.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Eddie Meduza

Errol Leonard Norstedt, znany jako Eddie Meduza, urodził się 17 czerwca 1948 roku w Zgromadzeniu Örgryte w Göteborgu i zmarł 17 stycznia 2002 roku w Nöbbele, tuż za Växjö. Był szwedzkim kompozytorem, pisarzem tekstów, komikiem, wokalistą i multiinstrumentalistą, który między innymi grał na gitarze, bazie elektrycznej, bębnach, grach trakcji, grach ustnych, saksofonie, flecie blokowym i klawiach.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Fredrik Lindström

27 czerwca 1963 roku Nils Fredrik Lindström urodził się w zgromadzeniu Forsa w Eskilstunie i jest aktywny jako szwedzki lider programu, pisarz, komik, lingwista i reżyser filmowy.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Hans Alfredson

Hans Alfredson, urodzony jako Hans Folke Alfredsson 28 czerwca 1931 roku w Malmö, Szwecja, był wszechstronną szwedzką postacią znaną jako aktor, reżyser filmowy, pisarz i komik. Jego rodzicami byli Folke Alfredson i Aina Eriksson; rodzina przeniosła się do Helsingborg, gdy miał siedem lat. Uczęszczał do szkoły S:t Jörgens tam, a później uzyskał stopień fil. kand. na Uniwersytecie w Lund w 1956 roku. Po studiach rozpoczął pracę w Radiotjänst, która później stała się Szwedzkim Radiem. Od 1948 roku zaczął również pisać dla Helsingborgs-Posten. Kariera Alfredsona przeszła znaczący zwrot w 1961 roku, kiedy rozpoczął współpracę z Tage Danielssonem. Razem byli znani jako „Hasse och Tage” i założyli tę samą rok firmę produkcyjną AB Svenska Ord. To partnerstwo zaowocowało licznymi rewiami, filmami i wydawnictwami płytowymi na etykiecie Svenska Ljud. Alfredson i Danielsson byli cenieni za swoją improwizowaną komedię, szczególnie widoczną w dialogach Lindemana oraz w rewiach takich jak „Gröna Hund” i „Gula Hund”. W 1970 roku zagrał w Grisjakten , a w 1982 roku wyreżyserował i zagrał w The Simple-Minded Murderer ( Prosty morderca ), opartym na jego powieści An Evil Man ( Zły człowiek ). W 1984 roku na krótko powrócił do komedii rewiowej. Reżyserskie osiągnięcia Alfredsona spotkały się z szerokim uznaniem. Zdobył nagrodę za najlepszą reżyserię na 11. Festiwalu Guldbagge za film *Jajko! Jajko! Twarde Gotowanie* (1975), a *Prosty morderca* (1981) otrzymał trzy nagrody na 18. Festiwalu Guldbagge. Otrzymał również nagrodę za najlepszą reżyserię na 21. Festiwalu Guldbagge za film *Fałszywy jak woda* (1985). Poza twórczością komediową i filmową, Alfredson był autorem licznych książek, zarówno komedii, jak i utworów tragicznych. Pełnił funkcję dyrektora Skansenu w Sztokholmie od 1992 do 1994 roku i w tym samym roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Lund. W 1987 roku otrzymał również nagrodę Tage Danielssona, a w 1981 roku został nazwany „Årets skåning” (Osobowością Roku z prowincji Skåne). Pojawił się w duńskim serialu telewizyjnym *Orzeł* w połowie lat 2000. i przyczynił się do filmowej adaptacji *Dziewczyny, która kopnęła gniazdo os* w 2009 roku. Hans Alfredson zmarł 10 września 2017 roku na Lidingö.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Jonas Gardell

Jonas Gardell, urodzony 2 listopada 1963 roku w Täby, Szwecja, jest wszechstronnym artystą. Definiuje się jako powieściopisarz, dramaturg, scenarzysta i komik. Dorastał w rodzinie, w której ojciec, Bertil Gardell, był profesorem socjologii, a matka, Ingegärd Gardell, pracowała jako psycholog. Ma również rodzeństwo: Mattiasa Gardella, historyka i eksperta w dziedzinie religii porównawczej; Stinę Gardell, twórczynię filmów dokumentalnych; a jego rodzice rozwiedli się w 1983 roku. Uczęszczał do liceum o profilu nauk społecznych i choć w wieku 18 lat aplikował na szkołę aktorską, nie podjął tam studiów. Gardell zaczął pisać wcześnie, debiutując jako autor w 1979 roku z tomem poetyckim 'Den tigande talar' w wieku 18 lat. Jego pierwsza powieść, 'Passionsspelet,' opublikowana w 1985 roku, porusza tematykę homoseksualizmu. Znany jest z trylogii 'The Comedian Trilogy,' która obejmuje 'A UFO Makes an Entrance,' 'Jenny' i 'The Party of the Fairies.' Ważnym dziełem jest 'A Comedian's Upbringing' (En komikers uppväxt), opublikowana w 1992 roku, oparta na jego dzieciństwie w latach 70.; powieść ta została zaadaptowana zarówno na serial telewizyjny, jak i film fabularny. Napisał również 'Om Gud' (O Bogu) w 2003 roku i 'Om Jesus' (O Jezusie) w 2009 roku. Krytycy opisują jego styl jako połączenie głębokiej powagi z intensywnym humorem. Praca Gardella zyskała znaczne uznanie, a jego książki przetłumaczono na około dwadzieścia pięć języków. W latach 2012–2013 ukazała się trylogia „Nigdy nie ocieraj łez bez rękawic”, przedstawiająca kryzys związany z HIV w latach 80. XX wieku i skupiająca się na relacji romantycznej między Rasmusem a Benjaminem. Ta trylogia została również zaadaptowana na serial telewizyjny i uznana przez krytyków, takich jak Jens Liljestrand, za arcydzieło. W 1995 roku otrzymał nagrodę Guldbagge za scenariusz filmu „Pensionat Oskar”, a następnie zdobył nagrodę Kristallen od Szwedzkiej Telewizji za „De halvt dolda”. Rok 2022 oznaczał jego wejście do literatury dziecięcej publikacją „Sagan om den lilla gråsparven”. Posiada honorary doctorates z teologii Uniwersytetu w Lund (2007), medycyny Uniwersytetu w Linköping (2013) i filozofii Uniwersytetu Åbo Akademi (2018). Niedawno powstała trójczęściowa adaptacja filmowa, oparta na „Nigdy nie ocieraj łez bez rękawic”, ukazująca doświadczenia związane z AIDS w środowisku gejów w Sztokholmie w latach 80. Uznawany za wybitną postać kultury w Szwecji, w 2017 roku otrzymał nagrodę KTH Great Prize, która obejmowała nagrodę pieniężną w wysokości 1,2 miliona szwedzkich koron.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Markoolio

Markoolio, urodzony jako Marko Kristian Lehtosalo 1 stycznia 1975 roku, to fińsko-szwedzki artysta znany ze swojej wszechstronności w różnych gatunkach rozrywkowych. Urodził się w Lahti w Finlandii, a jego rodzina przeniosła się do Orminge, przedmieścia Sztokholmu w Szwecji, gdy miał zaledwie sześć miesięcy. Dzieciństwo Markoolio charakteryzowały znaczące zmiany; jego ojciec opuścił rodzinę niedługo po przeprowadzce, co pozostawiło go pod opieką samotnej matki, Irmy Lehtosalo. Uczęszczał do szkoły Myrsjöskolan i krótko studiował hydraulikę, zanim podjął inne zainteresowania. Markoolio używa pseudonimu łączącego jego imię 'Marko' z nazwiskiem rapera Coolio. Markoolio rozpoczął karierę artystyczną w 1998 roku, szybko zyskując uznanie dzięki humorystycznym piosenkom o imprezach, piciu i dziewczynach. Jego muzykę często klasyfikuje się jako komediowy rap, a on sam tworzy utwory wyśmiewające współczesne życie i zjawiska. Singiel "Sommar och sol" wydany w tym samym roku stał się dużym hitem, osiągając drugie miejsce na listach przebojów i zdobywając status platynowy. Następnie wydał dziewięć albumów studyjnych, w tym swój debiutancki album "Sticker hårt" z 1998 roku, który dotarł do czwartego miejsca na szwedzkich listach albumów. Do jego popularnych piosenek należą „Sola och bada i Piña Colada”, „Vi drar till fjällen” oraz utwory odzwierciedlające jego fińskie korzenie, takie jak „Drömmen om Finland”. Jego status fenomenu i uznanie w szwedzkim świecie rozrywki są powszechnie uznawane. Poza muzyką, Markoolio eksplorował różne dziedziny występów. Grał w musicalu *Saturday Night Fever* (2005-2006) i zagrał tytułową rolę w *Doktor Mugg* oraz Tyke Mörbulta w *Hem till Midgård*. Pojawił się również w odcinku serialu *Copycat* w 2011 roku. W 2009 roku współprowadził program *Talang* na TV4 i wziął udział w Melodifestivalen z piosenką "Kärlekssång från mig". Jego talent do allsång (tradycyjnych szwedzkich śpiewów) jest również dobrze rozpoznawany. W 2007 roku Markoolio został uhonorowany nagrodą Artysta Roku (mężczyzna) na Szwedzkich Nickelodeon Kids Choice Awards. Wykazał się również przedsiębiorczością, będąc właścicielem klubu nocnego i przez krótki czas pełniąc funkcję członka zarządu Netgames Holdings. Dane z listopada 2025 roku wskazują na znaczący ślad cyfrowy, z około 281 000 miesięcznych słuchaczy na Spotify.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Nils Poppe

Nils Poppe, urodzony 31 maja 1908 roku w Malmö, Szwecja, był wszechstronnym artystą, który zmarł 28 czerwca 2000 roku. Początkowo znany jako Henriksson, a później Jönsson, przyjął pseudonim Nils Poppe w 1935 roku, po tym jak został tak nazwany w szkole. Pracował jako aktor, komik, reżyser, scenarzysta i dyrektor teatru, w znaczący sposób przyczyniając się do historii szwedzkiego filmu i teatru. Kariera Poppe’a rozpoczęła się w Hippodromteatern w Malmö w 1930 roku pod kierunkiem Oscara Winga. Początkowo dążył do ról dramatycznych, ale odniósł sukces w komediach, rewii, operettach i występach musicalowych. Pojawił się w rewiiach i operettach takich jak Zielone Pastwiska , Mutt i Jeff oraz Kwiat Hawajów . Od 1934 roku był ważną częścią Klangerevyn w Sztokholmie, gdzie wykonywał akrobacje i odgrywał postać Charliego Chaplina. Annalisa Ericson była częstą współpracowniczką, a razem stworzyli znany duet taneczny, często porównywany do Freda Astaire’a i Ginger Rogers. Debiut filmowy miał w 1937 roku w Adolfie Armstarke , co zapoczątkowało produktywną karierę, która obejmowała ponad 50 filmów i programów telewizyjnych. Poppe jest międzynarodowo uznawany za swoją rolę w filmie Ingmara Bergmana *Szóste Pieczęcie* (1957), choć wystąpił również w filmie Bergmana *Diabelskie Oko* (1960). Zagrał w musicalu *Ja i moja dziewczyna* (1947) ponad 1040 razy, a także stworzył popularną postać Fabiana Boma, występując w siedmiu filmach z jego udziałem. Portretował również Stena Stenssona Stéena w czterech komediach. W latach 40. uważany był za wiodącego szwedzkiego aktora komediowego. Podczas swojej kariery otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, w tym nagrodę Illis Quorum (1988), Nagrodę Kultury Miasta Malmö (1990), Nagrodę Teatralną Szwedzkiej Akademii (1989) oraz kilka innych. Od 1966 do 1993 roku zarządzał Fredriksdals friluftsteater w Helsingborgu, ożywiając swoją karierę dzięki pomocy Szwedzkiej Telewizji. Po prawie sześciu dekadach występów, Nils Poppe przeszedł na emeryturę w wieku 85 lat.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Robert Gustafsson

Robert Gustafsson, urodzony jako Carl Robert Olof Gustafsson 20 grudnia 1964 roku w Katrineholm, jest szwedzkim komikiem i aktorem. Jego rodzicami byli Olof Gustafsson, tapicer i sprzedawca mebli (później pracownik zatrudniony na własny rachunek jako naklejacz tapet) oraz Inger Gustafsson, gospodyni domowa. Rodzina przeniosła się do Skövde w 1970 roku. Miał starszego brata, Kristiana, który zmarł w 2004 roku. Już we wczesnych latach wykazywał pasję do występów, rozwijając komediacki duet z Niclasem Jensenem. Wspólne działania Gustaflssona i Jensena rozpoczęły się od zajęć szkolnych, tworzenia programów 'Robert & Niclas' oraz produkcji amatorskich krótkich filmów za pomocą kamery Super 8. Występowali z rewiami w innych szkołach w okolicy, otrzymując wsparcie od miejskiego Komitetu Kultury i Rekreacji, który zapewnił im autobus na występy w całym Skövde. Ich talent doprowadził do angażmentów w Teatrze Miejskim w Skövde i, co godne uwagi, zdobyli własny program humorystyczny o nazwie 'Mick' na stacji radiowej P4 Skaraborg w 1978 roku, stając się najmłodszymi producentami radiowymi w Szwecji. W wieku 14 lat pracował również jako podpowiadacz dla Runo Sundberga i występował w Skaraborgsrevyn. Kariera Gustawssona obejmuje różne media. Podkładał głos pod postać Kalle w dziecięcym serialu Skrotnisse och hans vänner i grał przyjaciela Björna w Björnes magasin pod koniec lat 80. Studiował aktorstwo w Scenskolan w Gothenburg od 1987 do 1990 roku. Pojawił się w licznych produkcjach telewizyjnych, takich jak Gäster med gester , Rena rama Rolf i NileCity 105,6 . W 1991 roku zagrał główną rolę i napisał scenariusz do dziecięcego serialu telewizyjnego Felix & Fenix . Jest znany jako imitator, naśladując takie postacie jak Sven Wollter, Per Gessle i Ingmar Bergman. Wziął udział w Kungagalan w 1996 roku i występował corocznie w Allsång på Skansen od 1995 do 2008 roku. Jego praca nad filmem z 2004 roku Fyra nyanser av brunt , za który otrzymał nagrodę Guldbagge, świadczy o jego wszechstronności aktorskiej. W 2008 roku stworzył zespół taneczny Rolandz i został „upieczony” w Roast på Berns w 2009 roku. W 2017 roku publiczność szwedzka ogłosiła go „najlepszym komikiem Szwecji”.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Sten-Åke Cederhök

Sten-Åke Cederhök, urodzony jako Carlsson 30 stycznia 1913 roku w parafii Båraryd, hrabstwie Jönköping, był uważany za jednego z najukochańszych szwedzkich artystów ludowych XX wieku. Wczesne lata spędził w Göteborgu, opisując siebie jako „3 kg Smålandu i 100 kg Göteborga”, po przeprowadzce tam zaledwie kilka miesięcy po urodzeniu. Karierę Cederhöka rozpoczął w 1929 roku w Alingsås Folkets Park, występując w komedii ludowej zatytułowanej „Kiedy Smes-Erik i Pigg-Jan odwiedzili Amerykę”. Początkowo zyskał uznanie w okolicach Göteborga, ustalając się jako aktor, komik i piosenkarz znany ze swojego charakterystycznego göteborgskiego dialektu. Przez całą swoją karierę Cederhök łączył pracę rozrywkową z regularnym zatrudnieniem. Przed rozpoczęciem kariery artystycznej pracował przez siedem lat w zakładzie metalurgicznym SKF, a później zajmował stanowiska asystenta i inspektora w Urzędzie Pracy do 1970 roku. Często współpracował z Sonyą Hedenbratt i prowadził Hagateatern w pobliżu Järntorget w Göteborgu w latach 40. Od 1958 do 1982 roku prowadził Veckans Revy w Liseberg, będący ważnym miejscem dla jego pracy. Cederhök pisał i występował w popularnych rewii przez większość swojej kariery, często wystawiając je w lokalnej sali tanecznej we Fritsla po osiedleniu się tam w 1935 roku. Telewizja przyniosła Cederhökowi szerszą sławę począwszy od 1963 roku, dzięki występom w serialach takich jak 'Blå gatan' (1966) i 'Jubel i busken' (1968). Być może najbardziej znany jest z roli w długo trwającym programie telewizyjnym Albert & Herbert od 1974 do 1979 roku, u boku Tomasa von Brömssena, w tym specjalnego odcinka świątecznego w 1982 roku. Inne godne uwagi role to gra Sitting Bulla w musicalu 'Annie Get Your Gun' w 1974 roku oraz trasa z folk comedy 'Baldevins Bröllop' w 1979 roku. Cederhök po raz ostatni pokazał się publicznie 20 sierpnia 1989 roku w Liseberg przed publicznością liczącą 18 000 osób. Zmarł 14 stycznia 1990 roku, pozostawiając po sobie spuściznę oddanego zwolennika klubu piłkarskiego GAIS i autora piosenek takich jak 'En Gårdapojk'.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Tage Danielsson

Tage Danielsson, urodzony 5 lutego 1928 roku w Linköping, Szwecja, był wszechstronną szwedzką postacią znaną jako autor, aktor, komik, poeta i reżyser filmowy. Jego historia rodzinna sięga 13 pokoleń w Östergötland, a dorastał w parafii Sankt Lars. Od ósmego roku życia przyczyniał się do Linköping’s folkets park sprzątając, sprzedając słodycze i obsługując bilety. Uczęszczał do Katedralskolan i ukończył ją w 1948 roku. Wczesne lata Daniela obejmowały studia na Uniwersytecie w Uppsali, gdzie w 1954 roku uzyskał tytuł magistra filozofii i brał udział w teatrze studenckim, szczególnie w spexach Östgöta Nation. Pełnił również funkcję wiceprezesa Związku Studentów z Uppsali i był członkiem Juvenalorden. Od 1954 roku dołączył do Sveriges Radio, stając się dyrektorem programów rozrywkowych w latach 1959–1962, podczas których stworzył programy takie jak ‘Melodiradion’ i ‘Det ska vi fira’. W 1961 roku współzałożył AB Svenska Ord z Hansem Alfredsonem, co zapoczątkowało owocną współpracę. Danielsson jest najlepiej znany ze swojego komediowego duetu z Hansem Alfredsonem, wspólnie określanego jako Hasseåtage. Razem stworzyli liczne rewue, takie jak ‘Gula hund’ (1964) i ‘Svea Hund’ (1976), oraz filmy, w tym ‘Att angöra en brygga’ (1965) i ‘Picassos äventyr’ (1978). Ich styl komediowy polegał na powolnym eskalowaniu do absurdu, często wykorzystując ostre satyry społeczne ukryte pod pozorem naiwnej i przyjaznej formy. Reżyserował filmy takie jak Äppelkriget (1971), który zdobył nagrodę za najlepszą reżyserię na 8. Festiwalu Guldbagge, oraz Släpp fångarne loss, det är vår! (1975), który otrzymał nagrodę za najlepszy film na 12. Festiwalu Guldbagge. Danielsson wyreżyserował również Ronja Rövardotter (1984) i stworzył specjalny telewizyjny program animowany ‘Sagan om Karl-Bertil Jonssons julafton.’ Zmarł 13 października 1985 roku na Lidingö, w Sztokholmie, na raka skóry.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Tova Magnusson

Tova Magnusson to szwedzka aktorka, komiczka i reżyserka filmowa, urodzona 18 czerwca 1968 roku w Huddinge. Dzieciństwo spędziła w Sorunda, oba położone w hrabstwie Sztokholm, Szwecja. Jej kariera rozpoczęła się od ról aktorskich, występując w licznych filmach i produkcjach telewizyjnych począwszy od 1992 roku. Należą do nich role w tytułach takich jak 'Svart Lucia' i 'Ha ett underbart liv,' a także dubbing Anicy Dobra w 'Polismördaren' w 1994 roku. Na przestrzeni kariery zgromadziła ponad piętnaście filmowych kreacji aktorskich i ponad piętnaście występów telewizyjnych. Praca Magnusson w komedii rozpoczęła się od powstania 'Gruppen' w 1997 roku, kolektywu, który współzałożyła wraz z Simonem Norrthonem, Malin Cederblad i Figge Norlingiem. Ich pierwszy spektakl, 'Clownen luktar bensin,' miał premierę w Boulevardteatern, a następnie został nadany w Sveriges Radio P3. Pokazała również swoje talenty aktorskie w produkcjach takich jak inscenizacja Davida Mameta 'Speed the Plow' autorstwa Sisseli Lindgren w Boulevardteatern w 1999 roku oraz 'Skitungen — En Omöjlig Gosse' w Teater Plaza w 2000 roku. Jej małżeństwo z Figge Norlingiem trwało od 1992 do 2004 roku, a wspólnie mają dwoje dzieci urodzonych w 1993 i 1999 roku. Poza aktorstwem, Magnusson zasłynęła jako reżyserka. Debiutowała jako reżyserka filmowa w 2003 roku z 'Miss Sweden' (Fröken Sverige), a następnie wyreżyserowała miniserial telewizyjny 'Gynekologen i Askim' w 2007 roku oraz 'Four More Years' (Fyra år till) w 2010 roku. Reżyserowała również odcinki serialu 'Rederiet' w 2002 roku. Magnusson jest znana na świecie dzięki roli w serialu 'The Bridge' (2013). Najnowszym występem była rola prokuratorki Gunnel Rytterberg w 'En kunglig affär' w 2021 roku, co świadczy o jej dalszym wkładzie w szwedzkie kino i telewizję.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Ulla Skoog

Ulla Skoog to szwedzka aktorka i komik, urodzona 23 lutego 1951 roku w parafii Partille, w hrabstwie Gotemburg i Bohus. W latach 1979–1981 Ulla Skoog odbyła studia w Szwedzkiej Krajowej Akademii Mima i Aktorskiej; dodatkowo, w 1979 roku uczęszczała do szkoły teatralnej w Sztokholmie. Zawodowa kariera Skoog rozpoczęła się w Teatrze Miejskim w Sztokholmie w 1981 roku, gdzie nadal pracuje. Była również zaangażowana w Teatr Wolny. Debiut jako komik wystąpił w 1988 roku. Skoog zyskała szerokie uznanie dzięki występom w komediowym serialu *Lorry* w latach 1989–1990 oraz ponownie w 1995 roku. Od późnych lat 90. XX wieku regularnie występowała w rewii z Tomasem von Brömssenem, szczególnie w *Rent under* i *Fritt fall*, które stały się udanymi produkcjami objazdowymi. Uznane są również solowe występy „Ulla Skoog m mus” i „Ulla Skoog & Trond Lindheim trallar vidare”. Od 2003 roku współpracuje z Trondem Lindheimem, kompozytorem, aranżerem i pianistą. Do filmowych ról Skoog należą występy w takich filmach jak *Bill Bergson Lives Dangerously* (1996), *Yrrol* i *En på miljonen*, a także role w *Pensionat Oskar* (1995) oraz *Kurt Olssons julkalender* (1990). Zagrała główną rolę w serialu telewizyjnym *Reuter & Skoog*. Poza występami na żywo i aktorstwem, Skoog poszerzyła swój wachlarz kreatywny. Reżyserowała zarówno dla telewizji, jak i w Teatrze Miejskim w Sztokholmie. Dubbingowała postacie w filmach animowanych, w tym Dory w 'W poszukiwaniu Nemo' (2003) i 'W poszukiwaniu Dory' (2016), oraz Smutek w 'Gdzie kucają lwy' (2015). Grała Johannę w serialu telewizyjnym Saltön od 2005 do 2017 roku. Jej talent został doceniony licznymi nagrodami, w tym Karamelodiktstipendiet w 1990 roku, honorową nagrodą Karla Gerhardsa w 2002 roku, Nagrodą Guldbagge za najlepszą rolę drugoplanową w 2013 roku za rolę Puste Segerstedt w Dom nad martwym człowiekiem oraz nagrodę za najlepszą aktorkę na Chicago Film Festival w 2013 roku. Najnowszym wyróżnieniem, w 2022 roku, było uhonorowanie Medalem Litteris et Artibus w złocie (GMleta) za wybitne zasługi artystyczne. Wielokrotnie pełniła rolę gospodarza letniego programu w Sveriges Radio P1, a od 2017 roku prowadzi program poświęcony renowacji budynków Husesyn w Sveriges Radio P1.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania

Armenia

Argentyna

Austria

Australia

Azerbejdżan

Belgia

Bułgaria

Benin

Brazylia

Kanada

Szwajcaria

Chile

Kamerun

Chiny

Kolumbia

Czechy

Niemcy

Dania

Dominikana

Algieria

Estonia

Egipt

Hiszpania

Finlandia

Francja

Wielka Brytania

Ghana

Grecja

Gwatemala

Węgry

Indonezja

Irlandia

Izrael

Indie

Irak

Iran

Włochy

Jamajka

Japonia

Kenia

Korea, Południe

Kazachstan

Liban

Łotwa

Maroko

Mjanma

Malta

Malawi

Meksyk

Malezja

Nigeria

Nikaragua

Holandia

Norwegia

Nepal

Nowa Zelandia

Peru

Filipiny

Pakistan

Polska

Portugalia

Katar

Rumunia

Serbia

Rosja

Arabia Saudyjska

Szwecja

Słowenia

Słowacja

Tajlandia

Tunezja

Turcja

Tajwan

Ukraina

Uganda

Stany Zjednoczone

Urugwaj

Uzbekistan

Wietnam

Republika Południowej Afryki

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

David Batra

Eddie Meduza

Fredrik Lindström

Hans Alfredson

Jonas Gardell

Markoolio

Nils Poppe

Robert Gustafsson

Sten-Åke Cederhök

Tage Danielsson

Tova Magnusson

Ulla Skoog

Przeglądaj komików według kraju

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?