Sara Patricia Pascoe, angielski komik, aktorka, prezenterka i pisarka, wystąpiła w programach telewizyjnych takich jak Channel 4 's 8 Out 10 Cats Does Countdown and Taskmaster oraz BBC Two' s QI.
Urodzony 14 września 1981 roku, Sorabh Pant to indyjski komik i pisarz. Jego kariera rozpoczęła się jako scenarzysta telewizyjny, zanim zaczął występować z Vir Dasem w 2008 roku. W marcu 2008 roku współpracowali przy programie News on the Loose, a następnie tego samego roku otworzył występy dla Vir Dasa podczas Walking on Broken Das. Wykonał ponad 250 występów i obecnie może poszczycić się łączną liczbą ponad 1500 występów w 90 miastach i 16 krajach. The Times of India uznał go za jednego z dziesięciu najlepszych indyjskich komików stand-up, co umocniło jego pozycję jako bardzo udanego komika w Indiach. Krytycy często opisują komedię Panta jako "przesadną", "maniakalną" i czasami "granicząco niestabilną", a jego występy zazwyczaj zawierają elementy obserwacji społecznych, humoru seksualnego, imitacji i politycznych gier słownych. Rozpoczął swoją solową sztukę Pant on Fire w listopadzie 2009 roku, która do listopada 2012 roku objęła szeroko zakrojone trasy po Indiach, Dhaka, Dubaju i Ameryce Północnej. Wystąpił jako rozgrzewający publiczność dla znanych międzynarodowych komików, takich jak Wayne Brady w lipcu 2011 roku i Rob Schneider w listopadzie 2011 roku, a Rob Schneider później pochwalił go, mówiąc: "Bardzo głośny!". Znany jest z frazy „Zabity w każdym mieście”, oraz wyprodukował specjalne pokazy komediowe ‘Pants on Fire’ i ‘Traveling Pants’, przy czym ‘Traveling Pants’ bada kultury i osoby zarówno w Indiach, jak i na całym świecie. Jego debiutancka powieść, The Wednesday Soul, została wydana w grudniu 2011 roku; jest to komiczna interpretacja życia po śmierci, a od tego czasu opublikował Under Delhi (2014), Pawan: The Flying Accountant (2017) i Vote for Pant: But, Don’t (2022). W 2012 roku Sorabh Pant założył East India Comedy, dużą grupę komediową, która wystąpiła w 130 przedstawieniach w 2013 roku. Jest również pierwszym indyjskim komikiem, który zagrał główną rolę w koncertach w Chinach, Kanadzie, Nepalu, Bhutan i Bangladeszu. Wayne Brady uważa go za błyskotliwego indyjskiego komika, po Russellu Petersie. Prowadzi znaczącą obecność w sieci, mając ponad 2,7 miliona obserwujących na Twitterze, 500 tysięcy na Facebooku, 92,2 tysiąca na Instagramie, a jego filmy ze stand-upów zgromadziły ponad 45 milionów wyświetleń. Ma trzy specjalne programy komediowe na Amazon Prime Video, w tym "Make India Great Again", który spotkał się z pozytywnymi recenzjami, oraz ‘Rant of The Pant 2017’, który osiągnął ponad 25 milionów wyświetleń. Obecnie pisze cotygodniowy felieton dla Deccan Chronicle i Asian Age i ma wystąpić na komediowym show 'The Laughter Vibe' w Dubaju, współpracując ze Shreeją Chaturvedi podczas tego wydarzenia, które będzie łączyć elementy języka hindi i angielskiego i będzie organizowane przez Knite Entertainment.
Suzy Eddie Izzard urodziła się jako Edward John Izzard 7 lutego 1962 roku w Adenie, Jemen. Rozpoczęwszy karierę we wczesnym okresie, brytyjska komiczka, aktorka i działaczka osiągnęła znaczny sukces. Jej rodzicami byli Dorothy Ella Izzard (1927–1968) i Harold John Michael Izzard (1928–2018). Uczęszczała do kilku szkół, w tym do St John's School, St Bede's Prep School oraz Eastbourne College, a następnie studiowała dramat na Uniwersytecie Sheffield. Styl komediowy Izzard charakteryzuje się długimi, fantazyjnymi monologami. Intensywnie koncertowała z wieloma programami stand-upowymi, rozpoczynając od Live at the Ambassadors w 1993 roku i kontynuując przez Definite Article (1996), Glorious (1997), Dress to Kill (1998), Circle (2000), Stripped (2009), Force Majeure (2013) oraz Wunderbar (2022). Uznana za swoje talenty, otrzymała dwie nagrody Primetime Emmy w 2000 roku; były to nagrody za film *Dress to Kill*. Ponadto, jej występ w *A Day in the Death of Joe Egg* na Broadwayu zapewnił jej nominację do Tony Award. Poza występami stand-upowymi, pojawiła się w kilku filmach, takich jak *Ocean's Twelve* (2004) i *Valkyrie* (2008). Zagrała również w *Absolutely Anything* (2015) i zagrała główną rolę podczas trwania serialu telewizyjnego *The Riches* (2007–2008). Ponadto, użycza głosu w filmach, takich jak Five Children and It (2004), Cars 2 (2011) oraz The Lego Batman Movie (2017). Zaangażowanie Izzard wykracza poza występy. Dla Sport Relief w 2009 roku ukończyła 43 maratony w ciągu 51 dni, a w 2016 roku przebiegła 27 maratonów w 27 dni w RPA, zbierając 1,35 miliona funtów. Występuje na scenie ze stand-upem w wielu językach, w tym w arabskim, francuskim, niemieckim, rosyjskim i hiszpańskim, i obecnie występuje z komediowym show po hiszpańsku z fragmentami po angielsku. Finalny charytatywny występ 'Hamleta' zobaczy ją na scenie De La Warr Pavilion 27 grudnia w Bexhill-on-Sea. Ta produkcja, zaadaptowana przez Marka Izzarda i wyreżyserowana przez Selinę Cadell, wykorzystuje pustą scenę, aby podkreślić słowa Szekspira. Wykonuje również 'de Force Majeure a Remix' w Londynie w The Bill Murray między 9 listopada a 22 grudnia, z występami w określone daty, w tym 9, 10, 12, 13, 15, 16, 17, 18, 19 i 22. De La Warr Pavilion zostanie zamknięty na modernizację i remont po występie 'Hamleta'.
Sean Christopher Walsh, urodzony 2 grudnia 1985 roku, to angielski komik i aktor stand-upowy. Pochodzi z Camden w Londynie i spędził dzieciństwo w Lewisham, zanim przeniósł się do Brighton. Początek kariery Seana w komedii nastąpił po tym, jak w wieku 17 lat uczestniczył w występie stand-upowym, co zainspirowało go do podjęcia tego zajęcia na poważnie. Zanim zdecydował się na to w pełni, pracował w pubie Round Hill oraz w sklepie TK Maxx, a także ukończył kurs komediowy prowadzony przez Jill Edwards w 2006 roku. Pierwszy występ odbył w listopadzie 2006 roku i szybko zyskał popularność, stając się rezydentem prowadzącym wieczór komediowy 'Comic Boom' w Komedia. Styl komediowy Walsha często opisywany jest jako uroczy, charyzmatyczny i oparty na obserwacjach, a krytycy zauważają porównania do Dylana Morana, opisując go jako najlepszego komika obserwacyjnego jego pokolenia. Czerpie z codziennych doświadczeń, takich jak wspomnienia o naprawianiu kaset wideo, tworząc relatywne i humorystyczne występy. Wczesne uznanie obejmowało wygraną nagrody Leicester Mercury Comedian of the Year w 2009 roku oraz nagrodę Chortle Best Newcomer tego samego roku. Amos występował na trasie koncertowej w latach 2008/09 i 2009/10, a także brał udział w konkursie 'So You Think You're Funny' na Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2008 roku. Pomimo doświadczenia ataku paniki na scenie podczas swojego pierwszego solowego występu w 2009 roku, od tego czasu wrócił na Festiwal Fringe w Edynburgu osiem razy do 2018 roku, umacniając swoją pozycję jako stałego wykonawcy. Występy telewizyjne Seanna Walsha obejmują trzy występy w programie 'Live at the Apollo', 'Comedy Roadshow' Michaela McIntyrea oraz rolę kapitana drużyny w czterech seriach programu 'Virtually Famous' w latach 2014–2017. W 2013 roku prowadził program 'Seann Walsh World', a w latach 2013 i 2014 – 'Seann Walsh's Late Night Comedy Spectacular'. W 2019 roku współprowadził dziesięć odcinków programu Netflix 'Flinch'. Od 2012 roku koncertuje po Wielkiej Brytanii i Irlandii z programami stand-upowymi, występując na festiwalach takich jak Reading i Leeds w 2010 roku. Jego występy często opisywane są jako pełne energii i śmiechu. Wystąpił w 'Get Me Out of Here!' w 2022 roku, a w 2023 roku zajął dwunaste miejsce w programie 'I'm a Celebrity... South Africa'. Sunday Times zasugerowało, że wkrótce może rozpocząć trasy koncertowe na stadionach, co odzwierciedla jego rosnącą popularność i prezencję sceniczną.
Stefano Rapone to włoski komik, pisarz i osobowość telewizyjna z Rzymu. Urodził się 31 października 1986 roku i ukończył japoński język i tłumaczenia na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie. Po ukończeniu studiów w 2012 roku przeniósł się do Japonii i zaczął występować jako komik stand-up po angielsku. Jest komikiem stand-up, autorem i podcasterem. Kariera Rapone’a obejmuje udział w kilku znaczących włoskich platformach komediowych. W 2014 roku wziął udział w pierwszym we Włoszech wydarzeniu typu open mic. Uczestniczył w pierwszym sezonie programu Natural Born Comedians na Comedy Central Italia w 2015 roku i powrócił również do drugiego sezonu. Współpracował również z programami takimi jak CCN – Comedy Central News. Od 2018 do 2019 roku Stefano Rapone dołączył do zespołu Mai dire Talk na Italia 1. Jednocześnie on i Daniele Tinti prowadzili podcast na żywo Tintoria, program, który osiągnął ponad 300 odcinków i miliony wyświetleń lub słuchaczy. Napisał powieści graficzne Marco Travaglio Zombi (2014) i Natale a Gotham (2017), a także współtworzył Trio Medusa w programach Wipeout i Takeshi's Castle od 2017 do 2018 roku. Jego ostatnie prace obejmują występy w programach La versione di Fiorella, Gialappa Show i Battute?, a także Una pezza di Lundini. W październiku 2024 roku ukazała się jego satyryczna zbiór opowiadań Racconti scritti da donne nude; otrzymała nominację do Premio Strega 2025, a następnie zdobyła Premio Satira Politica Forte dei Marmi. Komedia Rapone często odnosi się do bieżących wydarzeń, polityki i wrażliwości, dążąc do przekonania Wikipedii o jego znaczeniu. Produktywniejsze występy stand-upowe Rapone to Spettacolo annullato i Stefano Rapone Live Tour. Te występy konsekwentnie rozbijały rekordy frekwencji w teatrach we Włoszech i za granicą, z lokalizacjami takimi jak Arcimboldi w Mediolanie, Brancaccio w Rzymie i Celebrazioni w Bolonii. Jego obecne show nosi tytuł "Comico dai ruoli mai principali" (Komedysta z nigdy głównych ról), jest to produkcja stand-upowa THE COMEDY CLUB i będzie miał premierę w listopadzie 2026 roku. Wersja na Prime Video serialu Tintoria, zatytułowana Tintoria Prime, zostanie wydana w 2026 roku.
Simon Stäblein to niemiecki komik i prezenter urodzony 27 listopada 1987 roku w Heustreu. Studiował administrację biznesu (BWL) w Kolonii i następnie pracował jako certyfikowany administrator biznesu (Diplom-Kaufmann). Jednak jego kariera potoczyła się w innym kierunku, gdy w 2012 roku zaczął występować jako komik. Styl komediowy Stäbleina zyskał uznanie dzięki różnym platformom. Debiutował w telewizji na początku 2016 roku podczas RTL Comedy Grand Prix i od tego czasu pojawiał się w programach takich jak NightWash i The Faisal Kawusi Show. Jego talent został dodatkowo doceniony zwycięstwami w NDR Comedy Contest oraz MDR Newcomer Award, Güldener August. Otrzymał również Comedypreis Kleiner Hurz w kwietniu 2019 roku oraz Złoty Besen na konkursie Stuttgarter Besen. Od 2016 do 2018 roku prowadził Uniklinik-Comedy w Uniklinik RWTH Aachen i od września 2018 roku moderuje na żywo programy NightWash w Kolonii, a także 1Live Hörsaal-Comedy od 2019 roku. Praca Stäbleina wykracza poza występy telewizyjne i prowadzenie programów. Od października 2017 roku do 2020 roku odbywał tournée ze swoim pierwszym solowym programem „Heul doch!”. Od 2020 roku prowadzi program infotainment „Stäblein seine Themen” na kanale ONE. Jego obecne tournée, z nowym programem „Ich schmeiß mich weg!”, trwa do 2024 roku. Prowadzi również podcast „Inside Comedy”, w którym przeprowadza wywiady z komikami w ciągu czterech sezonów składających się z 46 odcinków. Nadchodzące występy obejmują wyprzedane pokazy w Monachium (7 listopada 2026), Wiedniu (13 i 14 listopada 2026) oraz Mülheim a.d. Ruhr (5 listopada 2026). Zaplanowany jest również występ we Freiburg im Breisgau w kwietniu 2027 roku, a pokaz pierwotnie planowany na 19 lutego 2027 roku został przeniesiony do deutsche SchauSpielHaus z powodu remontów. Występy Stäbleina często obejmują jego solowy program komediowy zatytułowany „Absolute Frechheit”. Jest otwarcie gejem i jest żonaty od grudnia 2017 roku. Przełożenie występów w Bernie (na 28 października 2026 r.) i Bazylei (na 29 października 2026 r.) świadczy o trwałym zapotrzebowaniu na jego występy.
Sofie Hagen to duńska komiczka wystąpiąca na scenie, autorka, podcasterka i działaczka na rzecz akceptacji otyłości z siedzibą w Londynie. Urodzona 10 listopada 1988 roku w Kopenhadze, Dania, wychowywała się z matką w Søndersø. W latach 2005–2008 uczęszczała do Allerød Gymnasium, gdzie studiowała STX, język hiszpański i nauki polityczne. Początkowo studiowała rosyjski na uniwersytecie w Kopenhadze z zamiarem zostania międzynarodowym pracownikiem socjalnym. Hagen zaczęła występować jako komik na scenie z dowcipami w języku duńskim w Kopenhadze w 2010 roku. We wrześniu 2012 roku przeniosła się do Londynu i zaczęła regularnie występować po angielsku. Jej talent szybko stał się widoczny, co zaowocowało występami jako finalistka w wielu konkursach dla nowych komików tego samego roku, takich jak Leicester Square New Comedian of the Year, Funny Women Awards oraz Piccadilly Comedy Club New Act competition. Po raz pierwszy wzięła udział w Edinburgh Festival Fringe w 2013 roku, zdobywając nagrodę Laughing Horse New Act of the Year w tym samym roku. Jej styl komediowy czerpie inspirację z doświadczeń z lat nastoletnich, w tym bycia fanką irlandzkiego boysbandu Westlife; pisała fanfiction i nawet wystąpiła w programie TV 2 jako oddana fanka. Jej kariera osiągnęła znaczący kamień milowy w 2015 roku, kiedy jej debiutancki godzinny występ, 'Bubblewrap', miał premierę na Festiwalu Fringe w Edynburgu. Przedstawienie spotkało się z przytłaczająco pozytywnymi recenzjami i przyniosło jej nagrodę Foster's Edinburgh Comedy Award dla Najlepszego Początkującego. Kontynuowała występy solo, a w 2016 roku pojawił się 'Shimmer Shatter'. Hagen napisała również dwie książki i współzałożyła grupę aktywistyczną FedFront z Andreą Storgaard Brok wiosną 2017 roku. Identifikuje się jako osoba niebinarna i jest neurodywergentna. Jej twórczość często dąży do tworzenia przyjaznych przestrzeni dla publiczności, co widać w jej wysiłkach mających na celu umożliwienie kontaktu przed przedstawieniem i żądanie toalet neutralnych płciowo w miejscach występowania. Hagen występowała w BBC Radio 1 i pojawiła się w Zulu Comedy Galla w 2012 roku. Opublikowała 'Får jeg nogensinde sex igen?' (Czy Kiedykolwiek Znowu Będę Miał/a Sex?) w 2025 roku. Obecnie jest zaplanowana do występu w wielu miejscach w latach 2026 i 2027, w tym w Soho Theatre w Londynie, Bremen Teater w Kopenhadze oraz w różnych miejscach w Europie.
Shazia Mirza to brytyjska profesjonalistka, która pracuje jako komiczka, aktorka i pisarka. Urodzona w Birmingham w Anglii, pochodzi z rodziny pakistańskich imigrantów z Pendżabu, którzy przenieśli się do miasta w latach 70. XX wieku. Jej wczesna edukacja obejmowała studia z biochemii na Uniwersytecie w Manchesterze, a następnie uzupełniający certyfikat nauczania na Goldsmiths, Uniwersytet Londyński. Przed rozpoczęciem kariery komediowej Mirza pracowała jako nauczycielka nauk ścisłych przez czternaście lat, nawet ucząc w Langdon Park School, gdzie uczył się Dizzee Rascal. Kariera Mirzy skręciła w stronę występów, rozpoczęła studia aktorskie w Rose Bruford College. Jej styl komediowy opisywany jest jako przekraczający granice i "odważny", co zapewniło jej uznanie jako ikonoklastka z kultowymi występami stand-upowymi, jak podaje The New York Times. W latach 2008–2010 Shazia Mirza pisała dla The Guardian, a w tym samym okresie otrzymała nagrodę Columnist of the Year na PPA Awards za swoje wkład w The New Statesman. Jej występy na festiwalach Edinburgh Fringe regularnie cieszą się wyprzedanymi biletami, a ona sama odbywała tournée po całym świecie. Spektakl "The Kardashians Made Me Do It" obejmował 103 pokazy i odniósł sukces sprzedażowy w wielu krajach, w tym w Wielkiej Brytanii, USA, Szwecji, Irlandii i Paryżu. Praca Mirzy wykracza poza występy stand-upowe i pojawia się w licznych brytyjskich programach telewizyjnych, takich jak , , , , , , , , , , . Gra również w cyfrowym serialu komediowym . Wzięła udział w programach reality show, takich jak (2017) i (2018), a niedawno rywalizowała w w 2024 roku. Jej występy obejmują międzynarodowe programy telewizyjne, takie jak (Szwecja) i (Francja). W 2013 roku Ed Bradley zaprezentował Shazię Mirzę w programie CBS 60 Minutes, a BBC umieściło ją na swojej liście 100 Kobiet. W 2025 roku zadebiutuje jako Dr Ayub w , a dwa filmy, i , są zaplanowane do premiery.
Stéphane Rousseau to kanadyjski aktor i komik, urodzony 17 września 1966 roku w LaSalle, obecnie część Montrealu. Jest również humorystą z Quebecu, aktorem, gospodarzem programu, autorem, piosenkarzem i malarzem. Jego kariera rozpoczęła się w 1988 roku, kiedy po raz pierwszy wziął udział w festiwalu Juste pour rire de Montréal. Niedługo potem, od 1988 do 1989 roku, współprowadził audycję radiową o nazwie Good Morning Québec na CHIK-FM z Mario Grenierem. Wzrost popularności Rousseau’a trwał przez całą końcówkę lat 80. i lata 90. W 1989 roku współprowadził program telewizyjny C'est à ton tour z Natalie Richard przez jeden sezon. Następnie, od 1990 do 1993 roku współprowadził Les Deux pistons au retour à la maison na CKMF-FM Montréal z Mario Lirette, zyskując znaczną rozpoznawalność jako gospodarz. W 1992 roku zadebiutował ze swoim pierwszym solowym programem, 'Rousseau', występując aż 269 razy w 50 miastach. Ten program zapewnił mu nagrodę Félix oraz podwójny platynowy album w 1994 roku, a w 1994 roku wystąpił na Montreal Forum przed publicznością liczącą 8 000 osób. Następnie odbyły się kolejne pokazy, w tym 'Drôle de Stéphane Rousseau' w 1995 roku i 'Stéphane Rousseau vous fait l'humour' w 1999 roku. W tym samym roku otworzył koncert Céline Dion w Centre Bell, a występ był transmitowany na żywo na TVA. Poza stand-upem komediowym, Rousseau również rozwinął udaną karierę aktorską. W 2001 roku otrzymał dwie nagrody Oliviera za występ sceniczny i najbardziej popularny program, oraz wystąpił w Bataclanie w Paryżu tego samego roku. W 2002 roku zagrał Sébastiena w filmie Denysa Arcanda *Inwazja barbarzyńców*, za co otrzymał nagrodę dla aktora drugoplanowego na Toronto Film Festival. Do jego filmografii należą również *Asterix na Igrzyskach Olimpijskich* (2008) i *Fatalny* (2010), parodia o branży muzycznej. Pojawił się w *Nowoczesnej miłości* (2007). W 2021 roku był jurorami w programie *Chanteurs masqués*. Współprowadził również kilka wydarzeń, w tym festiwal Juste pour rire z Franckiem Duboskiem od 2002 do 2006 roku oraz specjalny odcinek świąteczny z Isabelle Boulay w 2004 roku. W 2008 roku wydano DVD jego show, 'Rousseau - One Man Show'. Ma syna o imieniu Axel Saint-Germain-Rousseau, urodzonego 25 grudnia 2008 roku, ze swoją byłą partnerką Maud Saint-Germain.
Sam Breton to francusko-kanadyjski komik bardzo ceniony przez publiczność w Quebecu. Jego komedia jest znana z unikalnego poczucia humoru i dużej wrażliwości. Rozpoczął występy "Au pic pis à pelle" w 2019 roku, spektaklu jednoosobowego, który szybko zyskał znaczną popularność, sprzedając ponad 300 000 biletów i występując ponad 500 razy. Film na YouTube z jego występu w 2017 roku podczas Juste Pour Rire przekroczył 800 000 wyświetleń, co dodatkowo demonstruje jego zasięg. Prowadzi również popularny podcast o nazwie "Avec son Sam" i utrzymuje aktywną obecność na Instagramie. Prace Bretona często czerpią z osobistych doświadczeń. Podczas jego występu jako gościa w programie "En direct du jour de l’an" w 2025 roku, podzielił się historią o otrzymaniu hokejowej bramki będąc dzieckiem – skarbnika pomimo trudności finansowych rodziny, które wymagały wielokrotnego jej naprawiania. Grał w hokeja często jako dziecko, niezależnie od pogody. Te doświadczenia kształtują jego perspektywę; wierzy, że najlepsze wspomnienia są związane z chwilami, a nie przedmiotami, i woli spędzać czas ze swoimi siostrzeńcami i siostrzenicami niż obdarowywać ich prezentami. Ostatnio Breton doświadczył wypalenia zawodowego i zrobił sobie przerwę od branży rozrywkowej, ale od tego czasu wrócił, pojawiając się w programie "Chanteur masqué" i uruchamiając nowy solowy spektakl o nazwie "Ga-lé Aller". Ten występ w "En direct du jour de l’an" oznacza jego pierwsze pojawienie się w mediach po powrocie do zdrowia. Obecnie Sam Breton koncertuje w głównych amerykańskich miastach i teatrach od 4 listopada 2026 do 4 grudnia 2026 roku, a w ciągu roku mogą zostać dodane kolejne lokalizacje. Ceny biletów różnią się w zależności od miejsca, miejsc siedzących, popytu i dostępności; strona internetowa zawiera szczegóły dotyczące potwierdzonych przystanków trasy koncertowej i cen. Wykonuje również spektakl w Théâtre Maisonneuve. Poza występami stand-up, Breton współpracuje z Guillaume Côté, byłym pierwszym tancerzem Narodowego Baletu Kanady, nad produkcją Szekspira , zatytułowaną . Ma również dziewczynę o imieniu Myranie i od czasu do czasu żartuje w Instagramie na temat braku chęci posiadania dzieci.
Simon Lemming Talbot, urodzony 18 lipca 1986 roku, jest duńsko-irlandzkim komikiem i streamerem Twitch. Uważany jest za jednego z najpopularniejszych i najbardziej poszukiwanych komików w Danii. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał trzy lata; jego matka, Irene Lemming, jest Duńczykiem i wychowywana była jako Świadek Jehowy, a ojciec, Thomas James Talbot, jest Irlandczykiem. Talbot dorastał w Skanderborgu i w młodym wieku wyjechał do Kopenhagi, doświadczając prześladowań z powodu swojego wyznania religijnego przed opuszczeniem wiary Świadków Jehowy w wieku 14 lat. Talbot rozpoczął swoją komediową przygodę wcześnie, ćwicząc występy stand-up przed lustrem od 14 roku życia. W 2006 roku zajął czwarte miejsce w krajowym konkursie stand-up, a tego samego roku wygrał Duńskie Otwarte Mistrzostwa Stand-Up. W 2007 roku wziął udział w sezonach 2 i 3 programu Comedy Fight Club , zajmując drugie miejsce w sezonie 2 i wygrywając sezon 3. Dotarł również do finału programu Zulu Djævleræs w 2008 roku jako członek zespołu z Maschą Vang. Jego debiutancki solowy występ, Damp , miał premierę w sierpniu 2011 roku i odbywał się w wielu miastach Danii. Kolejne występy to: Talle alene i verden (2013), Mr. Copenhagen oraz Make Denmark Great Again (2018), które badały jego doświadczenia związane z przeprowadzką do Los Angeles. Kariera Talbota wykracza poza występy stand-upowe i obejmuje występy telewizyjne oraz rolę gospodarza. Wystąpił w programie telewizyjnym Hvor fanden er Herning? w 2009 roku, prowadził Comedy Aid w 2010 roku dla Duńskiego Towarzystwa Walki z Rakiem i współprowadził Bingo Banko w marcu 2010 roku. W latach 2011–2012 był częścią programu skeczowego Live fra Bremen , a w 2016 roku prowadził i pisał do Simon Talbots Sketch Show . Prowadził program Standup Uden Grænser Comedy Central w 2017 roku i wykonał występ stand-upowy w programie The Russell Howard Hour w 2019 roku, który zdobył ponad milion wyświetleń na YouTube. W listopadzie 2019 roku zaczął regularnie transmitować na Twitchu pod pseudonimem SimonTalbotComedy. W 2021 roku uruchomił markę alkoholi o nazwie Crack. Talbot wspierał brytyjskiego komika Russella Howarda w USA, Kanadzie i Europie. Obecnie prowadzi satyryczny program DR Kommissionen i występuje na szóstej trasie koncertowej po Danii, prezentując bardzo udany spektakl EKSTRA EXTRA , który porusza tematy tożsamości duńskiej, ambicji i absurdów oraz zawiera elementy takie jak salwy konfetti i osobiste refleksje na temat ojcostwa.
Stephen Andrew Lynch, amerykański komik, muzyk i aktor, jest uznawany za swoje satyryczne piosenki, że lampoon codziennego życia i kultury popularnej. Wystawił cztery albumy studyjne, cztery albumy na żywo i koncert DVD. Płyta DVD 2004 zatytułowana "Live at the El Rey" otrzymała certyfikat Gold od Recording Industry Association of America (RIAA).
Albania
1
Armenia
2
Argentyna
36
Austria
27
Australia
52
Azerbejdżan
1
Bangladesz
1
Belgia
13
Bułgaria
57
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
27
Białoruś
2
Kanada
125
Demokratyczna Republika Konga
3
Szwajcaria
17
Wybrzeże Kości Słoniowej
1
Chile
15
Kamerun
1
Chiny
8
Kolumbia
4
Kuba
4
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Ekwador
2
Estonia
5
Egipt
10
Hiszpania
74
Etiopia
1
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
365
Gruzja
1
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Chorwacja
2
Haiti
1
Węgry
7
Indonezja
23
Irlandia
31
Izrael
10
Indie
47
Irak
3
Iran
6
Islandia
4
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
37
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
3
Liban
5
Sri Lanka
1
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
4
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Singapur
3
Słowenia
4
Słowacja
2
Salwador
1
Syria
1
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
11
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
4
Uzbekistan
1
Wenezuela
5
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
3
Zimbabwe
1
