Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na S Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 49-60 z 150 komików
Sara Escudero, komiczka (Hiszpania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Sara Escudero

81.9K obserwujących

Hiszpańska artystka, Sara Escudero Rodríguez, pracuje jako komik, aktorka, prowadząca programów telewizyjnych i osobowość radiowa. Urodzona 18 sierpnia 1981 roku, wczesne lata Escudero upłynęły jej na dorastaniu w Arenas de San Pedro (Ávila) po urodzeniu w Talavera de la Reina. Początkowo studiowała medycynę na Uniwersytecie w Salamance, ale w 2002 roku przeszła na studia teatralne w Madrycie. Od 2007 roku jest profesjonalną komikiem i aktorką, rozpoczynając karierę od występów stand-up comedy. W 2012 roku wygrała V Konkurs Monologów w El Club de la Comedia, co wiązało się z udziałem w sezonie 2012–2013 u boku Berto Romero, Joaquín Reyes, Florentino Fernández i Ernesto Alterio; występowała z czterema monologami w El Club de la Comedia między 2011 a 2017 rokiem. Styl komediowy Escudero obejmuje występy w przedstawieniach jednoosobowych dla teatrów i wydarzeń prywatnych od 2007 roku oraz trasy koncertowe po Hiszpanii z jej solowymi programami komediowymi. Współpracowała z programami telewizyjnymi, takimi jak La Noche de José Mota (TVE1) od 2013 roku, gdzie brała udział w szybkich segmentach, oraz Zapeando (La Sexta) od 2014 do 2016 roku. Współpracowała również przy programie Hazte un selfie na Cuatro od późnych 2016 do początku 2017 roku. Jej twórczość obejmuje także pisanie i reżyserię; napisała, wyreżyserowała i wyprodukowała sztukę teatralną Te elegiría otra vez , która miała premierę w Madrycie w 2015 roku i kontynuowała wystawianie od stycznia 2016 roku. Prezentowała również programy na Atreseries (Atresmedia) od grudnia 2015 do 2017 roku oraz Sigueme el rollo na TenTv w 2016 roku. Twórczość literacka Escudero obejmuje trzy opublikowane książki: En Ocasiones Veo Frikis (2014), Clericó (2017) i No estás a la altura (2018). Spróbowała również sił w reżyserii krótkich filmów, produkując Dorothy, Ninette y un billete de 50 w 2019 roku oraz reżyserując i grając w Por error tego samego roku. W 2018 roku wystąpiła z monodramem SARA ES...CUDERO w Teatro Alcázar w Madrycie i poprowadziła uroczystość rozdania 25. nagród Festiwalu Filmowego Solidarności w Cáceres. Od 2017 roku współpracuje z programem Cero en Historia na #0 de Movistar+. Jest ambasadorką kampanii UNICEF przeciwko niedożywieniu dzieci w Mauretanii.

Sian Gibson, komiczka (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Sian Gibson

47.9K obserwujących

Sian Gibson, z domu Foulkes, urodzona 15 lipca 1976 roku, jest walijską aktorką, pisarką i producentką wykonawczą, która obecnie ma 50 lat. Dorastała w Mold, Flintshire, w Walii, jako córka cieślika i gospodyni domowej. Wczesne zainteresowanie występami skłoniło ją do uczęszczania do młodzieżowego teatru Theatr Clwyd, a następnie do studiowania sztuk performatywnych na Uniwersytecie Salford. To właśnie podczas studiów w Salford poznała Petera Kaya i Steve’a Edge’a, relacje, które znacząco wpłynęły na jej karierę. Gibson rozpoczęła swoją karierę aktorską od niewielkich ról w programach telewizyjnych takich jak , i między latami 90. a początkiem lat 2000. Pojawiła się również w od 1998 do 1999 roku, powracając na krótko w 2007 roku, oraz zagrała trzy odcinki jako Trish w . Współpraca z Peterem Kay rozpoczęła się w tym okresie, co zaowocowało rolami w projektach takich jak ‘The Services’, ‘Eyes Down’ i ‘Phoenix Nights’. Jednakże, miała okresy trudności ze znalezieniem pracy aktorskiej, w pewnym momencie pracując w call center dla Card One Banking. Gibson jest być może najbardziej znana ze współtworzenia i występu w sitcomie BBC1 "Peter Kay’s Car Share". Zyskała za to znaczną uznanie, zdobywając nagrodę BAFTA TV Award w 2016 roku za najlepszy scenariusz komediowy oraz National Television Award za najlepszą komedię, a także nominację do nagrody BAFTA Television Award w 2018 roku za najlepszą rolę żeńską w programie komediowym i dwie nagrody RTS za występ komediowy. Jej współpraca z Peterem Kay trwa nadal, obejmując filmową serię UKTV "Murder on the Blackpool Express / Murder, They Hope", w której wystąpiła w jedenastu filmach między 2017 a 2024 rokiem. Współtworzyła i wystąpiła również w "The Power of Parker", za którą otrzymała nagrodę Royal Television Society; jej druga seria z 2023 roku spotkała się z uznaniem krytyków i pozostaje najwyżej ocenianym nowym sitcomem na BBC1. 9, "The Reluctant Landlord" oraz czteroodcinkowy serial BBC o nazwie "THE WITCH FARM", co świadczy o jej dalszej obecności w brytyjskiej komedii i telewizji.

Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Shirley Gnome

30.4K obserwujących

Pochodząca z Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej, Shirley Gnome to kanadyjska artystka znana ze swojego talentu wokalnego i komediowego. Spędziła lata formowania się dorastając w Surrey, w Kolumbii Brytyjskiej. Jej kariera rozpoczęła się od albumów wydanych niezależnie, w tym *Ho Down* (2010), *Cuntry Music* (2012) i *The Lady of the Night* (2015). Później podpisała kontrakt z 604 Records, kontynuując wydawanie muzyki łączącej country, rock i elektroniczny pop. Opisuje swój styl muzyczny jako kołysanki o niewypowiedzianych myślach. Humor Gnome'a często porusza tematy tabu, takie jak seksualność. Jej albumy Taking It Up the Notch (2017) otrzymały nominację do Kanadyjskiej Nagrody Komedii w kategorii Najlepszy Album Komediowy w 2018 roku, a Decoxification (2020) zapewniła jej nominację do Juno Award w 2021 roku. Kontynuuje swoją twórczość, co potwierdza jej najnowszy album, Live, Bare and Natural (2025), oraz współtworzenie muzyki do spektaklu SLUGS (2025). Spektakl SLUGS otrzymał nominację do Edinburgh Comedy Award w 2025 roku. Shirley Gnome uważa się za sławną, ponieważ prowadzi stronę internetową shirleygnome.com, gdzie odwiedzający są zachęcani do wpisania się do księgi gości i obejrzenia grafiki zawierającej autoportret z jej kotem. Ma na celu generowanie dochodów przez internet i wyraża zdziwienie istnieniem swojej strony, sugerując, że może być ona finansowana ze środków publicznych. Shirley Gnome wspiera Native Women’s Association of Canada (NWAC), przekazując część swoich dochodów z projektów, uznając, że ziemia należy do Coast Salish, Musqueam i Tsleil-Waututh First Nations. W trakcie swojej kariery otrzymała cztery nominacje do Canadian Comedy Award w kategorii Najlepszy występ kabaretowy (2014, 2015, 2018, 2019).

Susie Essman, komiczka (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Susie Essman

29.5K obserwujących

Amerykańska artystka Susie Essman pracuje jako komik, aktorka, producentka i pisarka. Urodzona 31 maja 1955 roku w Bronxie, Nowy Jork, dorastała w Mount Vernon, przedmieściu Nowego Jorku. Leonard Essman, jej ojciec, pracował jako internista i kliniczny onkolog; Zora Pressman, jej matka, uczyła języka rosyjskiego na Sarah Lawrence College. Cichy aktor filmowy Leo Feodoroff był pradziadkiem Susie Essman, a jej dziadkowie wyemigrowali z Rosji i Polski. W 1977 roku Essman otrzymała tytuł Bachelor of Fine Arts w dziedzinie studiów nad miastem z SUNY Purchase. Essman występuje w stand-upie komediowym od ponad trzech dekad, rozpoczynając karierę w połowie lat 80. w nowojorskich klubach komediowych, gdzie po raz pierwszy spotkała Larry’ego Davida. Pojawiła się w programie HBO "On Location: Women of the Night II" w 1988 roku i wystąpiła gościnnie w "The Tonight Show" z Johnny Carsonem w styczniu 1989 roku. Jej pierwszy półgodzinny występ specjalny został wyemitowany w HBO "One Night Stand" we wrześniu 1992 roku. Wystąpiła tysiące razy na komediowym obwodzie Gotham i prowadziła American Comedy Awards. Essman zadebiutowała jako stand-uperka w Wielkiej Brytanii na Newbury Comedy Festival w lipcu 2007 roku i pojawiła się w programach telewizyjnych takich jak "Politically Incorrect", "The Tonight Show", "8 Out of 10 Cats", "Law & Order", "The King Of Queens" i "Baby Boom". Pojawiła się również w niewielkich rolach w "Crocodile Dundee II" (1988) i "Punchline" (1988), oraz wystąpiła na Broadwayu poza głównym "The Vagina Monologues". Susie Essman jest najlepiej znana ze swojej powtarzającej się roli Susie Greene w serialu HBO "Curb Your Enthusiasm" od 2000 do 2024 roku, wcielając się w rolę żony Jeffa Greene’a, agenta Larry’ego Davida. Jej postać jest rozpoznawalna ze względu na zjadliwy sarkazm i niepohamowane obelgi; "The New York Times" opisał Susie Greene jako "jedną z najbardziej wyrazistych," zauważając, że jej "niecenzuralne napady furii" są ulubione, podczas gdy "The New York Observer" chwalił jej przekleństwa. Poza tym użyczyła głosu Mittens w filmie z 2008 roku "Bolt," Esther Lonstein w "American Dad," oraz Helen Higgins w "Crank Yankers." Jej inne role telewizyjne obejmują występy w "Broad City" (2015-2019) jako Bobbi Wexler i epizodyczny występ w "Those Who Can’t" (2016). Aktor i producent Jim Harder poślubił Essman we wrześniu 2008 roku, a para mieszka ze swoimi czwórką dzieci z poprzednich związków i dwoma psami, dzieląc czas między Manhattan a stanie Nowy Jork. W 2026 roku Essman pojawi się jako gwiazda gościnna w drugim sezonie serialu "Adults in June"; również w 2026 roku mówiła o przekonywaniu Larry’ego Davida do udziału w projekcie książkowym o jego życiu.

Sander Õigus, komik (Estonia) – Opowiadanie historii
Zweryfikowane Nieodebrane
Estonia

Sander Õigus

26.2K obserwujących

Sander Õigus to estoński komik stand-up z Tartu i jeden z pionierów nowoczesnego estońskiego stand-upu. Zaczynał występować w 2011 roku i ściśle związał się z Comedy Estonia , pomagając w budowaniu i rozwoju estońskiej sceny stand-up w języku estońskim. Jego komedia opiera się głównie na osobistych doświadczeniach, codziennych obserwacjach, autoironii oraz długich, często niezręcznych historiach zaczerpniętych z życia. Na przestrzeni lat Õigus stworzył wiele pełnometrażowych solowych programów, w tym Esimesed triibulised , Hoopis teine tera , Kolmandas isikus , Neljanda seina taga , Hinge turule viies i Kuues . Występował również szeroko poza Estonią, w tym na festiwalach komediowych i w krajach takich jak Australia, wykorzystując międzynarodowe występy do rozwoju i testowania swojego materiału w języku angielskim. Õigus jest znany z dostrzegania humoru w tematach od zwykłych codziennych doświadczeń po mroczniejsze i bardziej niepokojące aspekty życia. Jego podejście łączy samokrytykę, osobiste opowiadanie historii i obserwacje dotyczące estońskiego społeczeństwa, a jego praca przyczyniła się do rosnącego uznania estońskiego stand-upu zarówno w kraju, jak i na arenie międzynarodowej.

Siobhan Fallon Hogan, komiczka (Stany Zjednoczone)
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Siobhan Fallon Hogan

25.1K obserwujących

Amerykańska aktorka, komik, pisarka i producent, Siobhan Fallon Hogan, urodziła się jako Siobhan Fallon 13 maja 1961 roku. Spędziła lata formowania się w Cazenovia, Nowy Jork, kończąc Cazenovia High School w 1979 roku. Jej rodzicami byli Jane (z domu Eagan) i William J. Fallon, prawnik; identyfikuje się jako osoba pochodzenia irlandzkiego i wychowywała się w wierze katolickiej. Po ukończeniu szkoły średniej podjęła studia wyższe, uzyskując tytuł magistra sztuki pięknej na The Catholic University of America w 1985 roku, a w 2012 roku otrzymała stamtąd nagrodę za wybitnego absolwenta. Kariera Siobhan Fallon Hogan obejmuje ponad trzy dekady, łącząc pracę na scenie i przed kamerą. Wczesne uznanie przyniosły jej role gościnne w popularnych programach telewizyjnych takich jak 'Złote Dziewczyny' i 'Seinfeld'. W latach 1991–1992 była członkinią obsady programu 'Saturday Night Live', i była zabawna. Jej filmografia obejmuje role w znanych filmach, takich jak 'Forrest Gump' (1994), 'Mężczyźni w czarnych' (1997) i 'Tata od ręki' (2003). Współpracowała z reżyserem Larsem von Trierem przy kilku projektach, w tym z 'Tancerzem w ciemności' (2000), gdzie zaśpiewała duet z Björk, 'Dogville' (2003) i 'Dom, który Jack zbudował' (2018). W ostatnich latach Siobhan Fallon Hogan coraz bardziej skupia się na pisaniu i produkcji. Zagrała i napisała thriller z 2021 roku, 'Rushed', oraz napisała scenariusz do 'Shelter in Solitude' (2023), oba filmy otrzymały wysokie oceny na Rotten Tomatoes. 'Shelter in Solitude' zdobyło nagrody na kilku festiwalach filmowych, w tym za najlepszy film i najlepszą aktorkę. Jej pierwszy spektakl, 'Pożegnanie Matki', czerpie inspirację z jej irlandzko-katolickiego pochodzenia. Niedawno odbyła się publiczna lektura sztuki w Napa Institute w 2025 roku, z udziałem Patricii Heaton, a Teatr Athenaeum w Chicago planuje wystawić ją jesienią 2027 roku. Family Theater zleciło jej napisanie filmowej wersji 'Pożegnania Matki'. Ponadto prowadzi podcast 'Katholicy i Cappuccino' na EWTN, z gośćmi takimi jak Jonathan Roumie, Kevin James i Patricia Heaton. Jest żoną Petera Hogana i mają troje dzieci. Występowała również z wykładami i pokazami filmów w miejscach takich jak Notre Dame i wygłosiła TED Talk.

Sanne Søndergaard, komiczka (Dania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Dania

Sanne Søndergaard

22K obserwujących

Sanne Søndergaard to duńska pisarka, komik stand-up, autorka, prelegentka i była komiczka stand-up. Urodziła się 2 kwietnia 1980 roku w Ikast, w centralnej Jutlandii. Ukończyła Ikast Gymnasium w 1999 roku, a następnie uzyskała dyplom dziennikarstwa w Duńskim Szkole Dziennikarstwa w 2004 roku. Krótko studiowała gender studies na Uniwersytecie Kopenhaskim (2005-2006) oraz administrację publiczną na Uniwersytecie Południowej Danii, ale nie ukończyła rozprawy doktorskiej. Søndergaard zaczęła występować w młodym wieku z ambicjami aktorskimi. Rozpoczęła swoją karierę komediową w lutym 2005 roku w Comedy Zoo w Kopenhadze, debiutując jako komik wystarczający. Wystąpiła w Comedy Zoo w Kopenhadze w 2004 roku, co doprowadziło do tournée. W 2006 roku była półfinalistką duńskiego mistrzostwa stand-upu (DM i stand-up). Jej styl komediowy łączy inteligentne obserwacje z codziennymi sytuacjami, relacjami, życiem rodzinnym, normami społecznymi i tematami, które każdy może zrozumieć, mając na celu wywołanie śmiechu i zachęcanie do refleksji. Występowała szeroko, tworząc siedem solowych programów między 2010 a 2019 rokiem: Dameblade og andre dødstrusler , Ding Dong Darwin , Men Mænd , Mandehader? , Kvinde? , Sindssyg Kælling i Kontroltaber . Wystąpiła również na FBI Klubtour w 2007 i 2008 roku oraz pojawiła się w Comedy Fight Club na TV 2 Zulu wiosną 2007 roku. Søndergaard jest również opublikowaną autorką. Zadebiutowała jako pisarka w październiku 2008 roku powieścią dla młodzieży Kære Dødsbog , która spotkała się z pozytywnymi recenzjami i od tamtego czasu napisała jeszcze sześć książek: Proforma (2011), Hell man (2012), Solo - med mit køn på slæb (2015) oraz nowe wydanie Kære Dødsbog (2023). Jej książka Hell jest wykorzystywana jako materiał dydaktyczny w szkołach. Współpracowała z magazynami dla kobiet i przez ostatnie lata pisała cotygodniowe felietony do magazynu Urban. Pojawiała się również w programach duńskiego tele- i radia, takich jak Sommerhyrderne , Tjenesten , Søndagsfrokosten oraz prowadziła Det Feministiske Talkshow . W 2013 roku otrzymała stypendium im. Suzanne Gieses za swoją pracę feministyczną. Ogłosiła zakończenie kariery w stand-upie na wiosnę 2019 roku z powodu lat prześladowań i seksizmu w branży, w tym komentarzy takich jak „tutaj czuć woń cipki” i „kobiety nie są śmieszne”. Obecnie pracuje nad pięcioma kolejnymi książkami oraz nowym show o nazwie 'Selvsær', który zadebiutuje w 2021 roku. Jest zaangażowana w debaty publiczne od ponad dwóch dekad.

Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Spencer Brown

14.2K obserwujących

Z Londynu, w Anglii, Spencer Brown pracuje jako komik, aktor, reżyser i pisarz. Jego kariera rozpoczęła się od silnego powiązania z Cambridge Footlights, gdzie był członkiem obok Matthew Holness, Richarda Ayoade i Johna Olivera. Odegrał również kluczową rolę w ruchu Alternative Alternative, co wskazuje na wczesne zaangażowanie w innowacyjne podejścia do komedii. Jego występy zostały opisane przez Time Out jako "bardziej wydarzenie niż występ", sugerując unikalne i niezapomniane doświadczenie dla publiczności. Obecnie jest główną gwiazdą występującą po całym kraju, regularnie grając w miejscach takich jak The Comedy Store i odbywając tournée międzynarodowe, w tym występy w Chorwacji. Styl komediowy Browna jest charakterystyczny i odróżniający się, charakteryzowany jako surrealistyczny i zawierający elementy slapsticku, absurdu i głupoty. Często opisuje się go jako wykazujący dziecięcą anarchię i fizyczność w stylu Looney Tunes. To podejście doprowadziło do ról w różnych komediach telewizyjnych, w tym w Nathan Barley , gdzie grał Rufusa, Man to Man with Dean Learner oraz Garth Marenghi's Darkplace . Położył również swoje talenty pisarskie na rzecz Smack the Pony . Jego wszechstronność rozciąga się na role prezenterskie; obecnie prowadzi program The Sexy Ads Show na Fiver/Channel Five, a wcześniej współprowadził Lip Service z Holly Willoughby na ITV2. Brown uczestniczył również w trasie WKD Best of Comedy Network, prezentując trzy solowe pokazy podczas Festiwalu Edynburskiego. Poza pracą telewizyjną i teatralną, Brown stworzył rozległe portfolio twórcze. W 2006 roku wydał album stand-upowy zatytułowany Things I Don't Have To Do , a w 2009 roku wystąpił w piątym sezonie programu Last Comic Standing w Stanach Zjednoczonych. W 2009 roku pojawił się również w trzech reklamówkach mobilnych dla programów komediowych stacji Channel 4. Najnowszym osiągnięciem jest jego debiut jako scenarzysty i reżysera pełnometrażowego filmu fabularnego, T.I.M. , który został wydany na Netflixie w sierpniu 2023 roku. Napisał scenariusz do tego projektu we współpracy z powieściową pisarką Sarah Govett, swoją żoną. Brown wyreżyserował również krótki film Shop Idol , umacniając swoją pozycję jako wszechstronnej siły natury w świecie komedii.

Stefan Odelberg, komik (Szwecja) – Improwizacja, Kabaret
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Stefan Odelberg

12.5K obserwujących

Stefan Odelberg to szwedzki iluzjonista, magik, prowadzący programów i komik, urodzony w parafii Biskopsgården, w Göteborgu. Rozpoczął karierę występując z magicznymi pokazami dla dzieci w 1995 roku, objeżdżając szkoły w Göteborgu. W latach 1996–2001 występował jako artysta sceniczny w Cabaret Lorensberg w Göteborgu, wykonując 731 przedstawień. Odelberg określa się jako rozrywkowicz i dąży do tego, by publiczność wierzyła w niemożliwe i śmiała się z absurdalnych sytuacji. Jego występy obejmują rozmowy, śpiewanie, improwizację i magię, często w szybkim tempie, a znany jest z tego, że jest dobrze czytany i potrafi improwizować, dzięki czemu każde przedstawienie jest wyjątkowe. 'Program Stefana Odelberga' zadebiutował w 2001 roku i odniósł sukces. Jego program 'It’s Magic' osiągnął sukces w Slagthuset w Malmö w 2001 roku, a następnie kontynuował ten sukces w Sundspärlan w Helsingborgu w 2002 roku. Pojawił się w różnych programach rozrywkowych, takich jak 'Prat i kvadrat', 'Allsång på Skansen', 'Carin 21.30' i 'Gokväll'. Odelberg zagrał również epizodyczną rolę w filmie 'Noll tolerans' oraz wcielił się w kieszonkowca w świątecznym kalendarzu z 2005 roku 'En decemberdröm'. W 2006 roku świętował 10 lat jako profesjonalny artysta specjalnym pokazem jubileuszowym w Gothenburgu i występował na dworskich imprezach. Często wynajmuje nowe rekwizyty i materiały do swoich występów. Od jesieni 2013 roku prowadzi cykliczny program sceniczny 'En Talk Talk Show' w Gothenburg, gdzie przeprowadza wywiady z gośćmi i prezentuje ich wizje biznesowe. Od sierpnia 2020 do wiosny 2023 roku współprowadził Bingolotto na TV4 z Lottą Engberg, co wymagało elastyczności w dostosowywaniu się do różnych miejsc. Odelberg pracuje jako gospodarz programów i konferencji, prowadząc gale, pokazy, konferencje oraz transmisje cyfrowe. Jesienią 2023 roku wystąpił z programem 'Get Ready For My Close Up' w Gothenburg, a jego koncepcje programowe są dostosowywane do potrzeb firm, w tym talk show i koncepcja 'Get Ready For My Close Up'. Ponadto produkuje rozrywkę dla Specialkarossers na targach Elmia w dniach od 19 do 22 sierpnia 2024 roku oraz prowadzi imprezę dla liderów Pucharu Gothia. Christian Iwung (B2B) chwali jego umiejętność budowania atmosfery i tworzenia poczucia wspólnoty.

Susy Del Giudice, komiczka (Włochy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Włochy

Susy Del Giudice

11.9K obserwujących

Susy Del Giudice, urodzona Assunta Del Giudice 9 lutego 1969 roku w Neapolu, jest włoską aktorką. Dorastała zanurzona w świecie teatru popularnego, ponieważ jej ojciec był kierownikiem sceny, a matka krawcową. Ojciec zaczął angażować ją do przedstawień teatralnych w wieku siedmiu lat, co oznaczało początek długiej kariery. Debiutowała w filmie Liny Wertmüller Pasqualino Settebellezze w 1975 roku. Jej wczesna kariera obejmowała współpracę z licznymi teatrami prowadzonymi przez Mario Scarpetta, Luigi De Filippo, Aldo Giuffrè, Armando Pugliese i Giancarlo Sepe. To rozległe doświadczenie rozpoczęło się w bardzo młodym wieku, co utrudniało uczęszczanie do szkoły. Luigi De Filippo zaoferował jej rolę po zobaczeniu jej występu, co okazało się przełomowym momentem. Później stała się protagonistką w spektaklach reżyserowanych przez Vincenzo Salemme i wystąpiła w wielu produkcjach teatralnych, w tym Sceneggiata napoletana , Repertorio napoletano i Il volo . Obecnie gra w sztuce 'Benvenuti in casa Esposito', która miała premierę z Giovanni Esposito i Nunzią Schiano. Filmografia Susy Del Giudice obejmuje role w Luna rossa (2001), Marcello Marcello (2008), Napoletans (2011), Tutti i santi giorni (2012), Una piccola impresa meridionale (2013), L'oro di Scampia (2013), A Napoli non piove mai (2015), Anime borboniche (2021), Nero (2024) i Purché Finisca Bene - Tutto a Posto (2024). Pojawiła się również w serialach telewizyjnych takich jak Capri (2010), Gomorra - La serie (2014) i La vita bugiarda degli adulti (2023). W 2022 roku otrzymała nominację do Davida di Donatello w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa za rolę w I fratelli De Filippo . Stawiła czoła wyzwaniom jako kobieta w branży rozrywkowej, czasami rozpoznawana jako „żona Giovanniego Esposito”, z którym jest zamężna i z którym ma córkę o imieniu Mela. Susy Del Giudice to aktorka, która decyduje się stawiać opór i wytrwale podążać swoją karierą.

Sissela Benn, komiczka (Szwecja) – Improwizacja, Komedia fizyczna
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Sissela Benn

8 922 obserwujących

Sissela Benn to szwedzka aktorka, komik i reżyserka. Urodzona 14 maja 1980 roku w Malmö, pochodzi z parafii Kirseberg i dorastała w dzielnicy Kirseberg. Jej ojciec, Kevin Benn, jest aktorem z Anglii. Uczęszczała do Heleneholms gymnasium ze specjalizacją teatralną. Benn rozpoczęła swoją karierę teatralną w 1999 roku, grając Alicję w 'Closer' w Teatrze Miejskim w Malmö. Po nieudanych próbach dostania się do szkół teatralnych, studiowała w Fridhems folkhögskola, gdzie około 2000 roku podczas ćwiczenia improwizacyjnego rozwinęła postać Filippy Bark. Studiowała również sztuki cyrkowe, w tym akrobatykę i clownadę, w Danii i Hiszpanii. Jest częścią grupy komediowej Einsteins kvinnor z Simonem Svenssonem, Emmą Hansson i Jesperem Rönndahlem, a także występującą jako duet komediowy z Emmą Hansson pod pseudonimami Haggan i Ludret. Przez całą swoją karierę Sissela Benn wystąpiła w wielu serialach telewizyjnych, w tym w 'Lilla landet lagom,' 'Sverige pussas och kramas' i 'Morgonsoffan.' W 2008 roku prowadziła audycję radiową 'Sommar i P1.' Znana jest z stworzenia i występu w serialu telewizyjnym 'I Anneli' (2010), gdzie grała zarówno Annelę, jak i jej doppelgängera, oraz z portretowania popularnej postaci Filippy Bark, która pojawiła się w programach takich jak 'Centralskolan,' 'Robins' i 'Melodifestivalen.' Wystąpiła również w sztuce teatralnej 'Sitcom – en tv-fri kväll' od sierpnia 2013 roku i grała recepcjonistkę Terese w 'Kontoret' od 2011 do 2013 roku. Pojawiła się w kilku kalendarzach adwentowych, w tym w 'Mysteriet på Greveholm – Grevens återkomst' (2012), 'Barna Hedenhös uppfinner julen' (2013) i 'Kronprinsen som försvann' (2022). Od 2018 roku gra Karin, matkę Sune i Håkan Andersson, w sześciu filmach. Wspólnie z Jonatanem Unge stworzyła serial komediowy 'Populära problem' (2026) i obecnie planowana jest jej obecność w programie TV4 Bäst i test 16 października 2026 roku.