Said Bey
Saeed Bay, ekspatriatorka, jedna z najbardziej widocznych twarzy wypełniających kino i ekrany telewizyjne, uczestniczyła w wielu marokańskich działaniach, takich jak film al- Qulla al- Qulda, film Zero i seria odcięta od drzewa.
Saeed Bay, ekspatriatorka, jedna z najbardziej widocznych twarzy wypełniających kino i ekrany telewizyjne, uczestniczyła w wielu marokańskich działaniach, takich jak film al- Qulla al- Qulda, film Zero i seria odcięta od drzewa.
Australijska komik, pisarka i była prawniczka Sashi Perera jest znana ze swojej pracy w tych dziedzinach. Urodzona w Kolombo na Sri Lance, wychowała się w Perth, w Zachodniej Australii, a także spędziła czas w Dubaju i Maskacie. Obecnie mieszka w Melbourne, przeprowadzając się tam w 2018 roku na studia podyplomowe. Przed rozpoczęciem kariery komediowej Perera pracowała jako prawnik, specjalizując się w prawie uchodźczym i prawach człowieka, w tym przez pewien czas pracowała dla organizacji pozarządowej w Egipcie. To doświadczenie współpracy z międzynarodowymi organizacjami zajmującymi się uchodźcami nadal kształtuje jej punkt widzenia. Komiczna podróż Perery rozpoczęła się w 2018 roku, kiedy to dotarła do finałów stanu konkursu Raw Comedy na Melbourne International Comedy Festival. Od tamtej pory występowała szeroko, pojawiając się na festiwalach takich jak Melbourne International Comedy Festival, Sydney Comedy Festival, Adelaide Fringe, Edinburgh Festival Fringe i New Zealand Comedy Festival. Jej występy poruszają tematykę języka, życia i kulturowych absurdów, często koncentrując się na emocjonalnych i kulturowych motywach. Po występie na Melbourne International Comedy Festival w 2021 roku, Sashi Perera zaprezentowała 'Endings' w 2023; produkcja ta została sfinansowana grantem Eurydice Dixon i badała tematykę śmiertelności i zmian. Kontynuowała tę eksplorację w 2024 roku spektaklem 'Boundaries'. Jej filmy online zgromadziły ponad 40 milionów wyświetleń, a krytycy z ArtsHub chwalili ją za osobiste i społeczne spostrzeżenia. W 2024 roku Perera podjęła znaczącą decyzję, porzucając prawo i stając się komikiem na pełen etat. Pojawiła się w programach telewizyjnych takich jak 'Have You Been Paying Attention?' i 'Guy Montgomery's Guy Mont-Spelling Bee.' Jej występ z kwietnia 2026 roku został opisany przez The Age jako zaskakująco poruszający, podkreślając jej komiczny timing i interakcję z publicznością. Publikacje takie jak The Sydney Morning Herald zauważyły jej zdolność do sprawiania, że kolonializm staje się zabawny, a The Morning podkreśliło jej gotowość do przyjęcia niepewności. Indian Link przypisuje jej wirusowości treści dokładne obserwacje. Jest zamężna z Charlie, a śmierć jej ojca w grudniu 2021 roku wpłynęła na jej decyzję o odejściu z prawa. W 2025 roku wydała swoje wspomnienia pod tytułem 'Standstill', które poruszają tematy utraconej tożsamości, relacji i przynależności, i spotkały się z szerokim uznaniem; szczegółowo opisują wydarzenia po odwołaniu ślubu na Sri Lance i jej późniejszą pracę z organizacjami pomocowymi dla uchodźców. W trakcie 2025 roku Sashi Perera mieszkała przez dłuższy czas na Sri Lance. Jej show 'Pear Tree' był wystawiany na New Zealand Comedy Festival w 2026 roku, co demonstruje międzynarodowy zasięg jej występów.
Simon Lussetti to szwedzki youtuber urodzony 25 marca 1992 roku w parafii Dalköpinge, gminie Trelleborgs, län Malmöhus. Jego obecność w sieci rozpoczęła się 23 kwietnia 2010 roku wraz z przesłaniem pierwszego filmu na YouTube. Prowadził dalsze twórcze przedsięwzięcia wspólnie z Clarą Henry, komikiem znaną z komediowych filmów internetowych i liczącego ponad 360 000 subskrybentów kanału na YouTube. Razem uruchomili podcast 'Podcast à la Simon & Clara' 4 sierpnia 2012 roku, który trwał 14 odcinków i zakończył się w sierpniu 2012 roku. Lussetti i Henry kontynuowali swoją współpracę, zakładając 12 listopada 2012 roku kanał YouTube 'Schmack it productions'. Kanał ten zyskał popularność dzięki filmom takim jak 'Magiczna pizza', który do 2014 roku osiągnął ponad 300 000 wyświetleń. Rozpoczął również działalność w dziedzinie transmisji internetowych, współprowadząc od 29 września 2013 roku program 'Snooza med Simon & Emil' z Emilem Beerem; był to pierwszy w Szwecji internetowy program poranny. ‘Snooza’ nadawany był przez dwa sezony, od września 2013 do kwietnia 2014 roku, regularnie przyciągając około 20 000 widzów każdego ranka. Sukces programu został uhonorowany nagrodą 'Årets youtubeserie' (YouTube Series of the Year) na Vitamine Well Guldtuben w 2014 roku. Kreatywność Lussettiego wykracza poza kanały YouTube i poranne programy telewizyjne. W listopadzie 2015 roku uruchomił program radiopodkastowy 'Ditt Aunsikt' ze swoją siostrą Emmą Lussetti, publikując ponad 100 odcinków. Uczestniczył w wydarzeniu Cafe Sweden's Best Dressed Man w Sztokholmie. Stanem na 2 września 2024 roku zgromadził znaczącą publiczność online, posiadając ponad 200 000 subskrybentów na swoich kanałach YouTube i 100 000 obserwujących na Instagramie. Przed karierą youtubera Lussetti studiował w Söderslättsgymnasiet, kończąc go w 2011 roku ze specjalizacją w zarządzaniu hotelarstwem i gastronomicznym.
Suzy Eddie Izzard urodziła się jako Edward John Izzard 7 lutego 1962 roku w Adenie, Jemen. Rozpoczęwszy karierę we wczesnym okresie, brytyjska komiczka, aktorka i działaczka osiągnęła znaczny sukces. Jej rodzicami byli Dorothy Ella Izzard (1927–1968) i Harold John Michael Izzard (1928–2018). Uczęszczała do kilku szkół, w tym do St John's School, St Bede's Prep School oraz Eastbourne College, a następnie studiowała dramat na Uniwersytecie Sheffield. Styl komediowy Izzard charakteryzuje się długimi, fantazyjnymi monologami. Intensywnie koncertowała z wieloma programami stand-upowymi, rozpoczynając od Live at the Ambassadors w 1993 roku i kontynuując przez Definite Article (1996), Glorious (1997), Dress to Kill (1998), Circle (2000), Stripped (2009), Force Majeure (2013) oraz Wunderbar (2022). Uznana za swoje talenty, otrzymała dwie nagrody Primetime Emmy w 2000 roku; były to nagrody za film *Dress to Kill*. Ponadto, jej występ w *A Day in the Death of Joe Egg* na Broadwayu zapewnił jej nominację do Tony Award. Poza występami stand-upowymi, pojawiła się w kilku filmach, takich jak *Ocean's Twelve* (2004) i *Valkyrie* (2008). Zagrała również w *Absolutely Anything* (2015) i zagrała główną rolę podczas trwania serialu telewizyjnego *The Riches* (2007–2008). Ponadto, użycza głosu w filmach, takich jak Five Children and It (2004), Cars 2 (2011) oraz The Lego Batman Movie (2017). Zaangażowanie Izzard wykracza poza występy. Dla Sport Relief w 2009 roku ukończyła 43 maratony w ciągu 51 dni, a w 2016 roku przebiegła 27 maratonów w 27 dni w RPA, zbierając 1,35 miliona funtów. Występuje na scenie ze stand-upem w wielu językach, w tym w arabskim, francuskim, niemieckim, rosyjskim i hiszpańskim, i obecnie występuje z komediowym show po hiszpańsku z fragmentami po angielsku. Finalny charytatywny występ 'Hamleta' zobaczy ją na scenie De La Warr Pavilion 27 grudnia w Bexhill-on-Sea. Ta produkcja, zaadaptowana przez Marka Izzarda i wyreżyserowana przez Selinę Cadell, wykorzystuje pustą scenę, aby podkreślić słowa Szekspira. Wykonuje również 'de Force Majeure a Remix' w Londynie w The Bill Murray między 9 listopada a 22 grudnia, z występami w określone daty, w tym 9, 10, 12, 13, 15, 16, 17, 18, 19 i 22. De La Warr Pavilion zostanie zamknięty na modernizację i remont po występie 'Hamleta'.
Song Eun-i, południowokoreańska wokalistka, aktorka i komiks, po raz pierwszy wystąpiła na scenie jako aktorka w 1993 roku. W tym samym roku rozpoczęła karierę komika KBS. Obecnie pracuje pod banerem agencji, którą stworzyła, Media Lab Seesaw (SISO). Jako dyrektor naczelny, Song prowadzi firmę obok swojego przyjaciela Kim-Sook, który zajmuje stanowisko dyrektora.
Sean Christopher Walsh, urodzony 2 grudnia 1985 roku, to angielski komik i aktor stand-upowy. Pochodzi z Camden w Londynie i spędził dzieciństwo w Lewisham, zanim przeniósł się do Brighton. Początek kariery Seana w komedii nastąpił po tym, jak w wieku 17 lat uczestniczył w występie stand-upowym, co zainspirowało go do podjęcia tego zajęcia na poważnie. Zanim zdecydował się na to w pełni, pracował w pubie Round Hill oraz w sklepie TK Maxx, a także ukończył kurs komediowy prowadzony przez Jill Edwards w 2006 roku. Pierwszy występ odbył w listopadzie 2006 roku i szybko zyskał popularność, stając się rezydentem prowadzącym wieczór komediowy 'Comic Boom' w Komedia. Styl komediowy Walsha często opisywany jest jako uroczy, charyzmatyczny i oparty na obserwacjach, a krytycy zauważają porównania do Dylana Morana, opisując go jako najlepszego komika obserwacyjnego jego pokolenia. Czerpie z codziennych doświadczeń, takich jak wspomnienia o naprawianiu kaset wideo, tworząc relatywne i humorystyczne występy. Wczesne uznanie obejmowało wygraną nagrody Leicester Mercury Comedian of the Year w 2009 roku oraz nagrodę Chortle Best Newcomer tego samego roku. Amos występował na trasie koncertowej w latach 2008/09 i 2009/10, a także brał udział w konkursie 'So You Think You're Funny' na Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2008 roku. Pomimo doświadczenia ataku paniki na scenie podczas swojego pierwszego solowego występu w 2009 roku, od tego czasu wrócił na Festiwal Fringe w Edynburgu osiem razy do 2018 roku, umacniając swoją pozycję jako stałego wykonawcy. Występy telewizyjne Seanna Walsha obejmują trzy występy w programie 'Live at the Apollo', 'Comedy Roadshow' Michaela McIntyrea oraz rolę kapitana drużyny w czterech seriach programu 'Virtually Famous' w latach 2014–2017. W 2013 roku prowadził program 'Seann Walsh World', a w latach 2013 i 2014 – 'Seann Walsh's Late Night Comedy Spectacular'. W 2019 roku współprowadził dziesięć odcinków programu Netflix 'Flinch'. Od 2012 roku koncertuje po Wielkiej Brytanii i Irlandii z programami stand-upowymi, występując na festiwalach takich jak Reading i Leeds w 2010 roku. Jego występy często opisywane są jako pełne energii i śmiechu. Wystąpił w 'Get Me Out of Here!' w 2022 roku, a w 2023 roku zajął dwunaste miejsce w programie 'I'm a Celebrity... South Africa'. Sunday Times zasugerowało, że wkrótce może rozpocząć trasy koncertowe na stadionach, co odzwierciedla jego rosnącą popularność i prezencję sceniczną.
Stefano Rapone to włoski komik, pisarz i osobowość telewizyjna z Rzymu. Urodził się 31 października 1986 roku i ukończył japoński język i tłumaczenia na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie. Po ukończeniu studiów w 2012 roku przeniósł się do Japonii i zaczął występować jako komik stand-up po angielsku. Jest komikiem stand-up, autorem i podcasterem. Kariera Rapone’a obejmuje udział w kilku znaczących włoskich platformach komediowych. W 2014 roku wziął udział w pierwszym we Włoszech wydarzeniu typu open mic. Uczestniczył w pierwszym sezonie programu Natural Born Comedians na Comedy Central Italia w 2015 roku i powrócił również do drugiego sezonu. Współpracował również z programami takimi jak CCN – Comedy Central News. Od 2018 do 2019 roku Stefano Rapone dołączył do zespołu Mai dire Talk na Italia 1. Jednocześnie on i Daniele Tinti prowadzili podcast na żywo Tintoria, program, który osiągnął ponad 300 odcinków i miliony wyświetleń lub słuchaczy. Napisał powieści graficzne Marco Travaglio Zombi (2014) i Natale a Gotham (2017), a także współtworzył Trio Medusa w programach Wipeout i Takeshi's Castle od 2017 do 2018 roku. Jego ostatnie prace obejmują występy w programach La versione di Fiorella, Gialappa Show i Battute?, a także Una pezza di Lundini. W październiku 2024 roku ukazała się jego satyryczna zbiór opowiadań Racconti scritti da donne nude; otrzymała nominację do Premio Strega 2025, a następnie zdobyła Premio Satira Politica Forte dei Marmi. Komedia Rapone często odnosi się do bieżących wydarzeń, polityki i wrażliwości, dążąc do przekonania Wikipedii o jego znaczeniu. Produktywniejsze występy stand-upowe Rapone to Spettacolo annullato i Stefano Rapone Live Tour. Te występy konsekwentnie rozbijały rekordy frekwencji w teatrach we Włoszech i za granicą, z lokalizacjami takimi jak Arcimboldi w Mediolanie, Brancaccio w Rzymie i Celebrazioni w Bolonii. Jego obecne show nosi tytuł "Comico dai ruoli mai principali" (Komedysta z nigdy głównych ról), jest to produkcja stand-upowa THE COMEDY CLUB i będzie miał premierę w listopadzie 2026 roku. Wersja na Prime Video serialu Tintoria, zatytułowana Tintoria Prime, zostanie wydana w 2026 roku.
Shane Richie, którego imię przy narodzinach brzmiało Shane Patrick Paul Roche, rozpoczął swoją karierę w Londynie 11 marca 1964 roku. Jego rodzice mają irlandzkie korzenie, a on uczęszczał do Willesden High School. Wczesne zetknięcie ze sceną nastąpiło dzięki udziałowi w młodzieżowym teatrze jako dziecko. W okresie dojrzewania zdobył doświadczenie jako prowadzący rozrywki w Pontins Little Canada na wyspie Wight. Te formacyjne lata położyły podwaliny pod jego przyszłe zaangażowanie w rozrywkę, przechodząc od występów w mniejszych lokalach do szerszych występów telewizyjnych. Richie rozpoczął swoją karierę komediową, gdy został nominowany do nagrody dla najlepszego nowego występu stand-up na pierwszych Brytyjskich Nagrodach Komedii. W 1989 roku Richie pojawił się w programie 'Jameson Tonight' na Sky TV, a w 1990 roku zagrał krótką rolę w programie komediowym BBC One 'Up to Something!'. W latach 90. i na początku lat 2000. prowadził liczne teleturnieje, takie jak 'Reflex', 'Win Your Wish List', 'Decimate', 'Caught in the Act', 'Win, Lose or Draw', 'The Shane Richie Experience' i 'Lucky Numbers'. Zaprezentował również swoją wszechstronność, występując w musicalach takich jak 'Boogie Nights' oraz w nowej inscenizacji 'Grease' z 1993 roku, a także wydał dwa albumy: 'The Album' (1997) i 'Once Around the Sun' (2000). Ważnym momentem było 2003 rok, kiedy osiągnął drugi miejsce na brytyjskich listach przebojów z coverem Wham! 'I'm Your Man' na rzecz Children in Need. Grał również Danny’ego Dextera w ‘Night and Day’ (2002-2003) i miał rolę w serialu telewizyjnym 'Skins' w 2007 roku. Shane Richie jest prawdopodobnie najbardziej znany ze swojej roli Alfiego Moona w serialu 'EastEnders', występując od 2002 do 2005 roku, ponownie od 2010 do 2016 roku i powracając okresowo od 2018 roku, w tym obecną rolą od 2022 roku. Pojawił się również w serialu spin-off 'Redwater' w 2017 roku. Od 2016 do 2019 roku grał kilka pantomim jako Robin Hood. W 2020 roku wziął udział w programie 'I'm a Celebrity...Get Me Out of Here', zajmując czwarte miejsce i zyskał rozpoznawalność dzięki występom w tym show. Rok 2017 przyniósł premierę jego pierwszego albumu muzyki country, zatytułowanego 'A Country Soul', a od tamtego czasu wystąpił jako gość i później zagrał Hugo/Loco Chanelle w 'Everybody's Talking About Jamie', który miał premierę 30 marca 2022 roku. Richie był również obecny na premierze spektaklu 'Elf The Musical' 24 listopada 2022 roku, kontynuując zaangażowanie w produkcje teatralne.
Simon Gosejohann, urodzony 9 stycznia 1976 roku w Gütersloh, Niemcy, jest niemieckim komikiem, prowadzącym programów telewizyjnych i aktorem. Dorastał na rodzinnej farmie w Niehorst, dzielnicy Gütersloh, ze starszym bratem Thilo Gosejohann, którego ojcem jest Helmut Gosejohann, a matką Brigitte Gosejohann. Jego wczesna kariera obejmowała tworzenie krótkich i fabularnych filmów z przyjaciółmi pod nazwą The Neverhorst Company, począwszy od 1991 roku. Filmy te zyskały uznanie w środowisku amatorskich wideoklipów i zdobyły nagrody na festiwalach. W latach 1996–1999 Simon Gosejohann odbył staż jako urzędnik przemysłowy w Union Knopf GmbH. Zadebiutował w telewizji w 2000 roku, wcielając się w rolę w serialu dokumentalnym WG Europa. Jego kariera komediowa nabrała tempa w 2002 roku dzięki programowi Comedystreet, który nadawany był przez pięć regularnych sezonów do 2009 roku i charakteryzował się psikusami z ukrytej kamery. Kolejne sezony pojawiły się jako Comedystreet XXL w latach 2009 i 2011. Simon – Die Show (2008, 2010 i 2012), zdobywając nagrodę Deutscher Comedypreis za najlepszy program komediowy w 2008 roku. Praca Gosejohanna wykracza poza telewizję i obejmuje role w filmach takich jak "Die Nacht der lebenden Loser", "Horst Schlämmer – Isch kandidiere!" oraz "12 Meter ohne Kopf". Brał udział w TV total Stock Car Crash Challenge od 2005 do 2014 roku, zdobywając medal w klasie lat 1900. od 2010 roku. Od marca 2011 roku jest twarzą kampanii wizerunkowej dla rzemiosła i wydał swoją pierwszą książkę, "Schmerzfrei", w sierpniu 2011 roku. Kontynuuje pracę w różnych mediach, w tym występy w serialu streamingowym "Patchwork Gangsta" (2019) oraz rolę w "Jugendsünden - From Shame to Fame" (2019). Obecnie współprowadzi podcast "Mittelalte weiße Männer" ze swoim bratem Thilo od listopada 2019 roku i mieszka w Berlinie, stając się ojcem w maju 2019 roku.
Simon Stäblein to niemiecki komik i prezenter urodzony 27 listopada 1987 roku w Heustreu. Studiował administrację biznesu (BWL) w Kolonii i następnie pracował jako certyfikowany administrator biznesu (Diplom-Kaufmann). Jednak jego kariera potoczyła się w innym kierunku, gdy w 2012 roku zaczął występować jako komik. Styl komediowy Stäbleina zyskał uznanie dzięki różnym platformom. Debiutował w telewizji na początku 2016 roku podczas RTL Comedy Grand Prix i od tego czasu pojawiał się w programach takich jak NightWash i The Faisal Kawusi Show. Jego talent został dodatkowo doceniony zwycięstwami w NDR Comedy Contest oraz MDR Newcomer Award, Güldener August. Otrzymał również Comedypreis Kleiner Hurz w kwietniu 2019 roku oraz Złoty Besen na konkursie Stuttgarter Besen. Od 2016 do 2018 roku prowadził Uniklinik-Comedy w Uniklinik RWTH Aachen i od września 2018 roku moderuje na żywo programy NightWash w Kolonii, a także 1Live Hörsaal-Comedy od 2019 roku. Praca Stäbleina wykracza poza występy telewizyjne i prowadzenie programów. Od października 2017 roku do 2020 roku odbywał tournée ze swoim pierwszym solowym programem „Heul doch!”. Od 2020 roku prowadzi program infotainment „Stäblein seine Themen” na kanale ONE. Jego obecne tournée, z nowym programem „Ich schmeiß mich weg!”, trwa do 2024 roku. Prowadzi również podcast „Inside Comedy”, w którym przeprowadza wywiady z komikami w ciągu czterech sezonów składających się z 46 odcinków. Nadchodzące występy obejmują wyprzedane pokazy w Monachium (7 listopada 2026), Wiedniu (13 i 14 listopada 2026) oraz Mülheim a.d. Ruhr (5 listopada 2026). Zaplanowany jest również występ we Freiburg im Breisgau w kwietniu 2027 roku, a pokaz pierwotnie planowany na 19 lutego 2027 roku został przeniesiony do deutsche SchauSpielHaus z powodu remontów. Występy Stäbleina często obejmują jego solowy program komediowy zatytułowany „Absolute Frechheit”. Jest otwarcie gejem i jest żonaty od grudnia 2017 roku. Przełożenie występów w Bernie (na 28 października 2026 r.) i Bazylei (na 29 października 2026 r.) świadczy o trwałym zapotrzebowaniu na jego występy.
Sofie Hagen to duńska komiczka wystąpiąca na scenie, autorka, podcasterka i działaczka na rzecz akceptacji otyłości z siedzibą w Londynie. Urodzona 10 listopada 1988 roku w Kopenhadze, Dania, wychowywała się z matką w Søndersø. W latach 2005–2008 uczęszczała do Allerød Gymnasium, gdzie studiowała STX, język hiszpański i nauki polityczne. Początkowo studiowała rosyjski na uniwersytecie w Kopenhadze z zamiarem zostania międzynarodowym pracownikiem socjalnym. Hagen zaczęła występować jako komik na scenie z dowcipami w języku duńskim w Kopenhadze w 2010 roku. We wrześniu 2012 roku przeniosła się do Londynu i zaczęła regularnie występować po angielsku. Jej talent szybko stał się widoczny, co zaowocowało występami jako finalistka w wielu konkursach dla nowych komików tego samego roku, takich jak Leicester Square New Comedian of the Year, Funny Women Awards oraz Piccadilly Comedy Club New Act competition. Po raz pierwszy wzięła udział w Edinburgh Festival Fringe w 2013 roku, zdobywając nagrodę Laughing Horse New Act of the Year w tym samym roku. Jej styl komediowy czerpie inspirację z doświadczeń z lat nastoletnich, w tym bycia fanką irlandzkiego boysbandu Westlife; pisała fanfiction i nawet wystąpiła w programie TV 2 jako oddana fanka. Jej kariera osiągnęła znaczący kamień milowy w 2015 roku, kiedy jej debiutancki godzinny występ, 'Bubblewrap', miał premierę na Festiwalu Fringe w Edynburgu. Przedstawienie spotkało się z przytłaczająco pozytywnymi recenzjami i przyniosło jej nagrodę Foster's Edinburgh Comedy Award dla Najlepszego Początkującego. Kontynuowała występy solo, a w 2016 roku pojawił się 'Shimmer Shatter'. Hagen napisała również dwie książki i współzałożyła grupę aktywistyczną FedFront z Andreą Storgaard Brok wiosną 2017 roku. Identifikuje się jako osoba niebinarna i jest neurodywergentna. Jej twórczość często dąży do tworzenia przyjaznych przestrzeni dla publiczności, co widać w jej wysiłkach mających na celu umożliwienie kontaktu przed przedstawieniem i żądanie toalet neutralnych płciowo w miejscach występowania. Hagen występowała w BBC Radio 1 i pojawiła się w Zulu Comedy Galla w 2012 roku. Opublikowała 'Får jeg nogensinde sex igen?' (Czy Kiedykolwiek Znowu Będę Miał/a Sex?) w 2025 roku. Obecnie jest zaplanowana do występu w wielu miejscach w latach 2026 i 2027, w tym w Soho Theatre w Londynie, Bremen Teater w Kopenhadze oraz w różnych miejscach w Europie.
Shazia Mirza to brytyjska profesjonalistka, która pracuje jako komiczka, aktorka i pisarka. Urodzona w Birmingham w Anglii, pochodzi z rodziny pakistańskich imigrantów z Pendżabu, którzy przenieśli się do miasta w latach 70. XX wieku. Jej wczesna edukacja obejmowała studia z biochemii na Uniwersytecie w Manchesterze, a następnie uzupełniający certyfikat nauczania na Goldsmiths, Uniwersytet Londyński. Przed rozpoczęciem kariery komediowej Mirza pracowała jako nauczycielka nauk ścisłych przez czternaście lat, nawet ucząc w Langdon Park School, gdzie uczył się Dizzee Rascal. Kariera Mirzy skręciła w stronę występów, rozpoczęła studia aktorskie w Rose Bruford College. Jej styl komediowy opisywany jest jako przekraczający granice i "odważny", co zapewniło jej uznanie jako ikonoklastka z kultowymi występami stand-upowymi, jak podaje The New York Times. W latach 2008–2010 Shazia Mirza pisała dla The Guardian, a w tym samym okresie otrzymała nagrodę Columnist of the Year na PPA Awards za swoje wkład w The New Statesman. Jej występy na festiwalach Edinburgh Fringe regularnie cieszą się wyprzedanymi biletami, a ona sama odbywała tournée po całym świecie. Spektakl "The Kardashians Made Me Do It" obejmował 103 pokazy i odniósł sukces sprzedażowy w wielu krajach, w tym w Wielkiej Brytanii, USA, Szwecji, Irlandii i Paryżu. Praca Mirzy wykracza poza występy stand-upowe i pojawia się w licznych brytyjskich programach telewizyjnych, takich jak , , , , , , , , , , . Gra również w cyfrowym serialu komediowym . Wzięła udział w programach reality show, takich jak (2017) i (2018), a niedawno rywalizowała w w 2024 roku. Jej występy obejmują międzynarodowe programy telewizyjne, takie jak (Szwecja) i (Francja). W 2013 roku Ed Bradley zaprezentował Shazię Mirzę w programie CBS 60 Minutes, a BBC umieściło ją na swojej liście 100 Kobiet. W 2025 roku zadebiutuje jako Dr Ayub w , a dwa filmy, i , są zaplanowane do premiery.
Albania
1
Armenia
2
Argentyna
36
Austria
27
Australia
52
Azerbejdżan
1
Bangladesz
1
Belgia
13
Bułgaria
57
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
27
Białoruś
2
Kanada
125
Demokratyczna Republika Konga
3
Szwajcaria
17
Wybrzeże Kości Słoniowej
1
Chile
15
Kamerun
1
Chiny
8
Kolumbia
4
Kuba
4
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Ekwador
2
Estonia
5
Egipt
10
Hiszpania
74
Etiopia
1
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
365
Gruzja
1
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Chorwacja
2
Haiti
1
Węgry
7
Indonezja
23
Irlandia
31
Izrael
10
Indie
47
Irak
3
Iran
6
Islandia
4
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
37
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
3
Liban
5
Sri Lanka
1
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
4
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Singapur
3
Słowenia
4
Słowacja
2
Salwador
1
Syria
1
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
11
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
4
Uzbekistan
1
Wenezuela
5
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
3
Zimbabwe
1