Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na O Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 25-36 z 48 komików
Oliver Polak, komik (Niemcy)
Zweryfikowane Nieodebrane
21 lis 2026 Niemcy

Oliver Polak

Oliver Polak, urodzony 14 maja 1976 roku w Papenburgu, Niemcy, jest niemiecko-żydowskim komikiem i pisarzem stand-up. Pochodzi z rodziny o skomplikowanej historii; jego ojciec, Wilhelm Polak, przeżył Holokaust po internowaniu w obozach koncentracyjnych, a jego matka, Inna, wyemigrowała z Leningradu do Niemiec w 1975 roku. Jego wychowanie obejmowało naukę w Leer i Papenburgu, a następnie ukończenie egzaminów końcowych (A-Levels) w Carmel College w Anglii. Kariera Polaka na początku obejmowała pracę w telewizji. Przechodził staż w VIVA i współprowadził Viva-Family, później przez rok prowadził Disney Club na RTL. Pojawiał się również w różnych niemieckich serialach telewizyjnych, w tym w Zack und Bernds Hexe na Sat.1, gdzie grał Udo od 2002 roku. Około początku 2006 roku zaczął występować jako komik stand-up w Berlinie, co stanowiło znaczącą zmianę w jego profesjonalnym kierunku. Jego twórczość często łączy jego tożsamość żydowską i historię rodziny, czasami budząc kontrowersje. Przez całą swoją karierę Polak zyskał znaczną rozpoznawalność. W 2010 roku wydał utwór 'Lasst uns alle Juden sein' z Erobique, a w 2013 roku wystąpił jako Adolf Hitler w teledysku K.I.Z. 'Ich bin Adolf Hitler'. Zagrał ponad 1000 koncertów w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Luksemburgu i Holandii, w tym podczas takich wydarzeń jak 'Ich bin Jude, ich darf das' i 'Der Endgegner'. Od 2015 roku współprowadził serial telewizyjny 'Das Lachen der Anderen' z Micky Beisenherz, zdobywając Niemiecką Nagrodę Telewizyjną w 2017 roku. Prowadził również późnonocny program ProSieben 'Applaus und Raus' (2016-2017), za który otrzymał nagrodę Grimme. Jego książka 'Gegen Judenhass', opublikowana w 2018 roku, bada antysemityzm z jego punktu widzenia. Pojawił się w wielu innych projektach, takich jak 'Eldorado KaDeWe' (2021) i 'Sexuell verfügbar' (2024), oraz prowadził komediowy format Netflix 'Your Life Is a Joke' (2021). Obecnie prowadzi talk-show 'Gedankenpalast' na BR i pracuje nad projektem stażu w Domu Thomasa Manna, aby opracować program stand-upowy dla Los Angeles.

Oliver Welke, komik (Niemcy) – Satyra, Parodia
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Oliver Welke

Oliver Welke, urodzony 19 kwietnia 1966 roku w Bielefeldzie, jest wszechstronnym niemieckim artystą rozrywkowym. Pełni funkcję prowadzącego programy telewizyjne, dziennikarza, satyryka, komika i aktora głosowego. Jego rodzicami byli Rolf Welke i Karin Welke, a dzieciństwo od piątego roku życia spędził w Harsewinkel koło Gütersloh. Godną uwagi jest anegdota o tym, że w wieku czterech lat przez krótki czas pozował do etykiety na puszkę z kiełbasą, co czasem wspomina. Welke podjął formalną edukację, studiując dziennikarstwo, nauki polityczne i studia niemieckie na Westfälische Wilhelms-Universität Münster, uzyskując tytuł magistra w 1993 roku. Przed rozpoczęciem kariery jako satyryk pracował jako dziennikarz sportowy i prezenter. Na początku swojej kariery pisał na zlecenie dla gazety Westfalen-Blatt od 1987 do 1988 roku, a następnie pracował w telewizji WDR w Dortmund między 1988 a 1992 rokiem. Współpracował również z Radiem ffn od 1990 roku, stając się stałym współautorem i mówcą od 1993 roku oraz prowadził poranne audycje ‘ffn hellwach’ od września 1995 roku. Komediowe współprace Welke'a są znaczące. Połączył siły z Oliverem Kalkofe, aby podkładać niemieckie głosy do filmu Mystery Science Theater 3000: The Movie i Little Britain , a także wspólnie napisali scenariusz parodii filmowej Der WiXXer (2004). W 2000 roku wydali również dwa CD, Kalk & Welk i Kalk & Welk: Zwei Engel der Barmherzigkeit . Od maja 2009 roku prowadzi satyryczny program heute-show w ZDF, uważany za niemiecką adaptację The Daily Show . Program ten zdobył liczne nagrody, w tym Deutscher Fernsehpreis (2001), Grimme Award (2010), Bayerischer Fernsehpreis (2013) i Deutscher Fernsehpreis (2014). Wspólnie napisał kilka książek, w tym Der WiXXer (2007), heute-show: Das Buch (2011) i Frank Bsirske macht Urlaub auf Krk – Deutsche Helden privat (2013). Obecnie regularnie pojawia się w programie heute-show i współprowadzi podcast „Die fabelhaften Boomer Boys” z Oliverem Kalkofe, a także pracuje jako konsultant i autor, opracowując programy rozrywkowe telewizyjne.

Olivia Colman, komik (Wielka Brytania) – Komedia skeczowa
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Olivia Colman

Olivia Colman, urodzona Sarah Caroline Sinclair Colman 30 stycznia 1974 roku w Norwich, jest angielską aktorką. Jej rodzicami są Mary Leakey, pielęgniarka, i Keith Colman, rzeczoznawca majątkowy. Uczęszczała do Norwich High School for Girls oraz Gresham's School przed rozpoczęciem studiów w Homerton College, Cambridge, choć studiowała tam tylko przez jeden semestr pedagogikę przedszkolną. Następnie ukończyła Bristol Old Vic Theatre School w 1999 roku, co oznaczało formalny początek jej kariery zawodowej jako aktorka. Wczesne prace Colman obejmują występy w kilku brytyjskich programach komediowych. Jej pierwszą rolą zawodową był występ w programie skeczowym BBC Two, *Bruiser*, w 2000 roku. Zyskała uznanie dzięki roli w serialu komediowym Channel 4, *Peep Show*, występując w latach 2003–2015. Inne godne uwagi role telewizyjne z tego okresu to występy w *Green Wing* (2004–2006), *That Mitchell and Webb Look* (2006–2008), *Beautiful People* (2008–2009), *Rev.* (2010–2014), *Flowers* (2016–2018) i *Fleabag* (2016–2019). Zaprezentowała swoją wszechstronność dzięki rolom w różnorodnych projektach, takich jak *Accused* (2010) i *Broadchurch* (2013-2017), za którą otrzymała nagrodę BAFTA Television Award dla Najlepszej Aktorki. Jej talent komediowy został również doceniony nagrodą BAFTA dla Najlepszego Kobiecego Wykonu Komediowego za *Twenty Twelve* (2011–2012). Kariera Colman charakteryzuje się licznymi nagrodami i uznaniem. Jej rola w filmie "Faworyta" (2018) przyniosła jej Oscara za najlepszą aktorkę. Od tamtej pory otrzymała nominacje do Oscara za filmy "Ojciec" (2020) i "Zaginiona córka" (2021). Colman nadal występuje w filmach, w tym w niekonwencjonalnej komedii romantycznej "Wicker", u boku Alexandra Skarsgårda. Pojawiła się również w "Joyride" (2022) i "Świetle imperium" (2022), oraz zagrała w projektach takich jak "Żelazna dama" (2011), "Hyde Park na Hudsonie" (2012) i "Łobsterze" (2015). Elisabeth Sereda napisała jej biografię, a Gabriel Lerman dostarczył profil.

Olivia Lee, komiczka (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Olivia Lee

Olivia Lee to brytyjska komiczka, aktorka i pisarka. Urodzona 27 sierpnia 1980 roku, pochodzi z rodziny żydowskiej. Rozpoczęła karierę w programie Channel 4 ‘Balls of Steel’ z rubryką ‘Prank TV with Miss Lee,’ szybko zdobywając uznanie w środowisku komediowym. Jej wczesne prace świadczą o gotowości do przekraczania granic, co widać na przykład w jej występach, podczas których wykonywała psikusy, takie jak wywiady z celebrytami za pomocą mikrofonu w kształcie penisa w programie. Kariera Lee obejmowała szeroki zakres ról telewizyjnych i przedsięwzięć kreatywnych. W 2004 roku współprowadziła program T4 na Channel 4 z Simonem Amstellem. Prowadziła własny program na Channel 4 o nazwie „Naughty Bits”, prezentujący psoty z ukrytej kamery, a także wystąpiła w programie „The Basil Brush Show” w 2004 roku. Jej umiejętności komediowe zostały docenione na całym świecie; pojawiła się w programie „The Tonight Show with Jay Leno”, gdzie napisała i wystąpiła w dedykowanym segmencie komediowym, oraz brała udział w praktycznych żartach z ukrytej kamery. Była również gospodynią programu „Battle of the Bods” na Fox Reality Channel i dołączyła do obsady drugiego sezonu „Balls of Steel Australia” od stycznia 2012 roku. Poza występami telewizyjnymi, Lee zyskała uznanie jako pisarka i producentka. Pisała i dostarczała materiały komediowe do programu ‘The Tonight Show With Jay Leno,’ a TruTV zleciło nakręcenie pilotażowego odcinka komedii ‘The Olivia Lee Show,’ wyprodukowanego przez Red Hour Bena Stillera. Stworzyła program ‘Olivia Lee’s Naughty Bits’ dla Channel 4 i prowadziła serial komediowy ‘Olivia Lee: Dirty, Sexy, Funny’ na Comedy Central. Jej twórczość zdobyła liczne nagrody, a jej pełnometrażowy scenariusz ‘Pardon The Interruption’ otrzymał nagrodę za ‘Najlepszy Pełnometrażowy Scenariusz’ na ‘Rome Prisma Film Awards,’ ‘Najlepszy Scenariusz Komediowy’ na ‘Prague Screenplay Awards’ oraz ‘Najlepszy Scenariusz Komediowy’ na ‘Berlin International Screenwriting Festival.’ Stworzyła i zagrała również w pilocie o nazwie ‘Make Me A Misogynist’ dla Channel 4. Wydała album z Universal Records, ‘Mindful Mum; How Not To Lose Your Total Fuc ing Sh t,’ i opracowała na jego podstawie spektakl solowy ‘Olivia Lee; Losing Her Total Fuc ing Sh t,’ który wkrótce trafi do kin. Obecnie rozwija kilka komediodram, w tym ‘HYSTERICAL’ z Rangabee Productions, ‘UNFAMOUS’ z Objective Fiction, ‘WASTE’ z Expectation Productions, ‘THE GODMOTHER’ z Zeppotron Productions i ‘BREAK’ z CHX Productions. Zagra w nadchodzącej brytyjskiej komedii romantycznej ‘Lola and Freddie’ w lutym 2024 roku. Jej ojciec zmarł na chorobę Parkinsona, co zainspirowało ją do organizacji wydarzeń charytatywnych ‘Comedy For Cure’ na rzecz Cure Parkinson’s, w tym planowanych wydarzeń w październiku 2025 i październiku 2026 roku. Zaplanowany jest również jej występ na festiwalu Kendal Calling, a także kilka nadchodzących koncertów w październiku i listopadzie 2023 roku.

Olivier Baroux, komik (Francja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Olivier Baroux

Olivier Baroux, urodzony jako Olivier Marie 5 stycznia 1964 roku w Caen, jest francuskim aktorem, komikiem, pisarzem i reżyserem. Początkowo zyskał uznanie jako część komediowego duetu Kad & Olivier z Kad Meradem. Jego kariera rozpoczęła się od pracy animatora w radiu Adel w Caen, a następnie przez pięć lat był specjalistą w Radio Vallée de Seine, prowadząc program 'Self-service'. W 1991 roku dołączył do Oui FM w Paryżu, gdzie poznał Kad Merada i w konsekwencji w 1992 roku stworzył komediowy duet 'Kad et Olivier'. Razem prowadzili radiowy program 'Rock'n'Roll Circus' od 12 marca 1992 roku, a pomocą w przejściu na telewizję zapewnił im Jean-Luc Delarue, który doprowadził do prowadzenia programu 'La Grosse émission' na Comédie! w latach 1999–2001. Baroux rozwijał karierę solową, jednocześnie utrzymując współpracę z Kad Meradem. Zanim we współpracy napisał scenariusz do filmu ‘Mais qui a tué Pamela Rose?’ w 2003 roku, pojawiał się w filmach. Jego twórczość obejmuje również aktorstwo głosowe i rolę dżina w 'Iznogoud' w 2005 roku. Zaprezentował swoje talenty reżyserskie w filmie 'Ce soir je dors chez toi' w 2007 roku, opartym na komiksie 'Monsieur Jean', a następnie wyreżyserował 'Safari' w 2009 roku z Kad Meradem w roli głównej. Seria ‘Le Tuche’ zajmuje ważne miejsce w jego filmografii; wyreżyserował 'Les Tuche' w 2011 roku, po czym 'Les Tuche 2: Le Rêve américain' w 2016 roku i 'Les Tuche 3: Liberté, Égalité, Fraternituche' w 2018 roku. Ten ostatni film zapewnił mu nagrodę César du public w 2019 roku, a jego praca nad serią jest inspirowana wyzwaniami związanymi z osiągnięciem amerykańskiego snu. Baroux nadal pozostaje aktywny w branży rozrywkowej. W lipcu 2022 roku wydał we Francji album 'Menteur'. Od 2009 roku jest żonaty z Coralie i mają dwójkę dzieci, Enyę Baroux (ur. 1991) i Borisa Baroux (ur. 2001). W trakcie swojej kariery pracował zarówno jako aktor, jak i reżyser, co świadczy o jego wszechstronności we francuskim krajobrazie komedii.

Olle Palmlöf, komik (Szwecja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwecja

Olle Palmlöf

Olle Palmlöf to szwedzki komik, gospodarz programu radiowego, gospodarz talk-showu telewizyjnego i producent programów telewizyjnych. Urodził się w Sztokholmie 7 października 1972 roku i dorastał w Hässelby, Sztokholm. Jego rodzicami są Bengt Palmlöf, który pełnił funkcję rektora, oraz Inga Palmlöf, nauczycielka. Rozpoczął karierę zyskując uznanie w 1999 roku dzięki programom radiowym Pippirull i PKK nadawanym w Sveriges Radio P3. Programy te obejmowały współpracę z Bobbo Krullem, Kjellem Eriksssonem i Mårtenem Anderssonem i opierały się na rozrywce wokół prowokacyjnych telefonów do znanych osób. Kariera telewizyjna Palmlöfa rozpoczęła się w 2003 roku, kiedy współprowadził program CP-magasinet na SVT z Jonasem Frankssonem. Program ten zapewnił im znaczące uznanie, w tym Stora Journalistpriset w 2004 roku za Årets Förnyare . Następnie prowadził program Faktum na SVT od 2004 do 2005 roku. W 2005 roku tymczasowo zastąpił Annikę Lantz w programie Lantz i P3 , zmieniając jego nazwę na Palmlöf i P3 . Jego praca sporadycznie spotykała się z krytyką; w 2005 roku spotkał się z reakcją negatywną za artykuł wyrażający opinię na temat rzekomej chciwości hokeistów. W 2006 roku współprowadził program społeczny Böglobbyn na SVT ze Sverkerem Åström. Palmlöf nadal jest aktywny w szwedzkich mediach. W 2011 roku wziął udział w programie quizowym På spåret na SVT, docierając do ćwierćfinału u boku Kerstin Brunnberg. Współprowadził program debatujący Opinion live na SVT1 z Belindą Olsson w 2016 roku. Obecnie, od 2021 roku, pracuje jako gospodarz radiowy w podcaście Ekstedt Sport u boku Matsa Strandberga i Jespera Ekstedta. Jego wczesny sukces z prowokacyjnymi telefonami do radia ustalił go jako rozpoznawalną postać w szwedzkiej komedii, a jego późniejsza praca telewizyjna dowodzi stałą obecnością w różnych formatach programów.

Olli Dittrich, komik (Niemcy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Olli Dittrich

Urodzony we Frankfurcie nad Menem 20 listopada 1956 roku, Oliver Michael Dittrich znany jest pod pseudonimem Olli Dittrich. Jego rodzicami byli dziennikarz Kurt Dittrich i malarka/projektantka mody Gisela Dittrich. Rodzina przeniosła się do Hamburga, gdy miał trzy lata. Uczęszczał do szkoły Suederschule Langenhorn, a później do Gymnasium Alstertal, powtarzając dwa roczniki przed przeniesieniem się do Realschule Eschenweg, gdzie w 1975 roku uzyskał świadectwo ukończenia szkoły średniej (Mittlere Reife). Niemiecki artysta rozrywkowy, Olli Dittrich pracuje jako komik, aktor i muzyk. Rozpocząwszy karierę w 1975 roku, Dittrich początkowo podjął szkolenie jako malarz teatralny w Operze Państwowej w Hamburgu od 1975 do 1978 roku, jednocześnie pracując jako muzyk, kompozytor i autor tekstów piosenek. W wieku 16 lat założył grupę skifflową Abbey Tavern Skiffle Company i wydał swój debiutancki singiel 'Ich bin 18' w 1977 roku. Następnie przez siedem lat pracował w Polydor Records, awansując z pakowacza do kierownika produktu. Zdobył sławę w Niemczech dzięki swojej pracy w komediowym programie telewizyjnym RTL Samstag Nacht, w którym wystąpił w 148 odcinkach od 1993 do 1998 roku. Znany jest z tworzenia fikcyjnych postaci. Dittrich często współpracuje z Wigaldem Boningiem; razem założyli zespół Die Doofen, który sprzedał się w ponad 1,5 miliona egzemplarzy i koncertował z Jonem Bon Jovim w 1995 roku. Stworzyli również parodię wywiadu 'Zwei Stühle – eine Meinung,' która zdobyła nagrodę Adolf Grimme w 1995 roku i przyniosła Dittrichowi Bayerischer Fernsehpreis w 1994 roku. Dittrich otrzymał nagrodę Bambi w 1994 i 1995 roku za RTL-Samstag Nacht i Die Doofen odpowiednio, a także nagrodę Złotą Kamerę. Gra również w zespole Texas Lightning, który osiągnął numer jeden. Osiągnął jeden singiel na pierwszym miejscu listy przebojów i album w pierwszej piątce, oraz reprezentował Niemcy na Eurowizji w 2006 roku. Od 1998 roku Dittrich uczestniczy w projektach filmowych i telewizyjnych, występując w wielu programach, serialach i filmach; godne uwagi przykłady to 'Zamach na Hitlera' (2004), 'Same Same But Different' (2009) i 'Hallo Spencer - The Film' (2024). Od lat 2010. produkuje również coroczne świąteczne mockumenty dla ARD. W 2008 roku asteroida, 283141 Dittsche, została nazwana jego imieniem.

Omar Raza, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Omar Raza

Omar Raza to szkocki aktor i komik, urodzony w 1988 roku i spędzający całe swoje życie w Glasgow. Jego kariera zaczęła zyskiwać uznanie w 2007 roku, kiedy dołączył do obsady komedii BBC Radio 4 ‘Fags, Mags and Bags,’ grając rolę Sanjay Majhu. Ta wczesna praca została wyróżniona w październiku 2007 roku dwustronicowym artykułem w Evening Times, szczegółowo opisującym jego rozwijającą się karierę aktorską. W 2008 roku otrzymał również nominację do nagrody BME (Black Minority Ethnic), co świadczyło o wczesnym uznaniu dla jego wkładu w sztukę. Jeszcze bardziej umocnił swoją pozycję, dołączając do głównej obsady ‘Limmy's Show’ Briana Limmy’ego w 2009 roku, występując w Serialu 1, który został wyemitowany na początku 2010 roku. Raza wykazał się wszechstronnością w swoich występach, pojawiając się w różnych miejscach, takich jak Citizens Theatre, Ankur Productions, The Arches (Glasgow), The Stand Comedy Club oraz Tron Theatre. W 2012 roku zyskał szerszą rozpoznawalność dzięki reklamie Aldiego, wcielając się w rolę pracownika drive-thru. Do jego aktorskich osiągnięć należy również rola w krótkim filmie 'The Sharp End' w reżyserii Sue Dunderdale oraz występ w specjalnym programie BBC ‘Don't Drop The Baton’ w 2014 roku, zainspirowanym Igrzyskami Wspólnoty Narodów w Glasgow. Ukończył szkolenie w BBC Actors Centre podczas lata 2010 roku i uzyskał dyplom z wyróżnieniem (2:1 Honours Degree) z zakresu dramaturgii na Uniwersytecie Sunderland w lecie 2013 roku. Poza aktorstwem, Raza poszukuje twórczych ścieżek poprzez sztukę islamską, prezentując swoje prace podczas Miesiąca Historii Czarnych w hotelu Arthouse. Angażuje się również w pracę społeczną, co świadczy o jego zaangażowaniu w sprawy społeczne. Obecnie rozwija monodram zatytułowany ‘Wieczór na 7-8-6 The Coconut Curry’. W listopadzie 2015 roku Raza doświadczył głęboko niepokojącego incydentu; został zaatakowany na ulicy w Glasgow i padł ofiarą rasistowskich obelg, a także fałszywych oskarżeń o "finansowanie ISIS". Policja Szkocji prowadzi śledztwo w sprawie napadu, który z udziałem trzech mężczyzn miał miejsce na ulicy Torrisdale Street. Pomimo tego doświadczenia, otrzymał znaczące wsparcie przez media społecznościowe po tym zdarzeniu.