Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na M Wyczyść wszystko
Wyświetlono 85-96 z 232 komików
Michelle Desrochers, komiczka (Kanada) – Improwizacja, Surrealistyczny i absurdalny
Zweryfikowane Nieodebrane
1 maj 2027 Kanada

Michelle Desrochers

6 171 obserwujących

Michelle Desrochers to kanadyjska (quebecka) komiczka, urodzona w Châteauguay w Quebecu. Jest trzecim z czwórki dzieci i ukończyła École secondaire Louis-Philippe Paré w 2010 roku. Jej wykształcenie obejmuje studia na Cégep du Vieux Montréal, gdzie studiowała sztukę, literaturę i komunikację, oraz na Uniwersytecie w Montrealu, gdzie uzyskała licencjat z językoznawstwa francuskiego. Uczęszczała również do École nationale de l'humour. Jej kariera rozpoczęła się około 2016 roku. Styl komediowy Desrochers łączy absurd z obserwacjami codziennego życia, a znana jest ze swojej autentyczności i przepełnionej energią osobowości. Jest utalentowaną improwizatorką, biorąc udział w programie Punch Club oraz turniejach improwizacji w Quebecu i Europie. Zdobyła publiczne uznanie dzięki udziałowi w programie Prochain stand-up . W marcu 2018 roku wystąpiła ze swoim pierwszym solowym show zatytułowanym 'All dressed' w kawiarni Open mic du Rouge, przyciągając około 30 000 osób, a później ponad 25 000. Pojawiła się na kilku festiwalach humoru w Montrealu podczas lata 2018 roku, w tym na Minifest i Zoofest. Jej praca obejmowała współpracę telewizyjną z programami takimi jak Bonsoir Bonsoir! , Taxi Payant oraz Big Brother Célébrités , gdzie została wyeliminowana w czwartym tygodniu w 2022 roku. Desrochers występowała w różnych środowiskach, w tym na festiwalach, wieczorach komediowych i imprezach firmowych, przyczyniając się do ich sukcesu dzięki swojej komediowej inteligencji i elastyczności. W 2019 roku brała udział w podcaście Mike Ward Sous écoute , a w 2020 roku została kolumnistką w La soirée est encore jeune . W 2021 roku pojawiła się na festiwalach i galach, takich jak Juste Pour Rire i ComediHa! Fest-Québec. W 2022 roku ogłosiła tournée solowe show zatytułowany Michelle Desrochers i uruchomiła podcast z siostrą, Stéphanie, o nazwie Les sœurs boulottes . Obecnie pracuje nad nowym spektaklem jednoosobowym. Jej zarządzanie sprawuje Laurence Godcharles w Lollol.ca, a Audrey Latendresse-Bourdon pełni funkcję koordynatorki.

Markus Maria Profitlich, komik (Niemcy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Markus Maria Profitlich

6 103 obserwujących

Markus Maria Profitlich, urodzony 25 marca 1960 roku w Bonn, Niemcy, jest doświadczonym i odnoszącym sukcesy niemieckim komikiem, aktorem i lektorem. Po ukończeniu nauki zawodu cieślarskiego, rozpoczął karierę komediową występując na lokalnych scenach, w tym w Bonner Springmaus-Theater. Jego nazwisko „Profitlich” nie jest pseudonimem i może oznaczać „osobę działającą z zyskiem”. Profitlich porzucił szkołę w wieku 14 lat i ma pięcioro rodzeństwa: dwóch braci i trzy siostry. Zyskał uznanie dzięki swojej pracy w programie telewizyjnym 'Die Wochenshow' w latach 1999–2001. W tym czasie grał różne postacie, najbardziej znany z nich to 'Erklärbär' (Niedźwiedź Wyjaśniający), a także Peter Wuttke, Mawegda Gandhi i Baby Markus. Następnie Profitlich prowadził, reżyserował i produkował własny program rozrywkowy 'Mensch Markus' w latach 2002–2007 za pośrednictwem swojej firmy mmp production. Był również producentem programów 'Weibsbilder' i 'Deutschland ist schön'. W 2002 roku otrzymał Niemiecką Nagrodę Komedii za Najlepszego Komika za 'Mensch Markus', a łącznie otrzymał tę nagrodę trzy razy. Niesamowity w niemieckich wersjach dubbingowych filmów "Rodzina Superszybkich" i "Rodzina Superszybkich 2". Pojawił się również w filmach takich jak "Barfuss" (Bosymi stopami) Tila Schweigera (2006) i "Siegfried" (Zygfryd) Svena Unterwaldta (2013). Od lat 80. występował z różnymi programami stand-upowymi, w tym z takimi jak 'Magic Marabus', 'Dinner for One' i 'Mensch Markus Live'. W kwietniu 2018 roku Profitlich publicznie ujawnił swoją diagnozę Parkinsona i otwarcie o niej mówił z humorem, czując się fizycznie i psychicznie stabilny dzięki lekom. Obecnie jest członkiem wolnego kościoła protestanckiego i czerpie radość z zajęć takich jak gra w ping-ponga jako członek klubu PingPongParkinson.

Michel Barrette, komik (Kanada) – Opowiadanie historii
Zweryfikowane Nieodebrane
27 kwi 2027 Kanada

Michel Barrette

5 993 obserwujących

Kanadyjski artysta, Michel Barrette, ma na swoim koncie role aktora telewizyjnego i filmowego, prowadzącego programów telewizyjnych i radiowych oraz występy komediowe. Urodził się 26 kwietnia 1957 roku w Chicoutimi, Quebec, a dzieciństwo spędził w Alma. Letnie opowieści jego dziadka wywarły na nim znaczący wpływ, stanowiąc inspirację dla jego późniejszej kariery. Barrette rozpoczął swoją artystyczną przygodę jako amator komik w 1982 roku, a debiut filmowy miał tego samego roku w L'Empereur du Pérou . W 1983 roku przeszedł na profesjonalną ścieżkę występowania stand-up comedy. Kariera Barrette'a obejmuje różnorodność ról i formatów. Przed rozpoczęciem kariery w show-biznesie, początkowo służył w Kanadyjskich Siłach Zbrojnych i przez krótki czas zajmował stanowiska inkasenta oraz dyrektora kredytowego. Współprowadził program Casse-Tête z Jean-Marc Parent w latach 1987–1988, a w 1998 roku prowadził Planete en folie . Wokół 1988 roku stworzył postać stand-upową Rolanda „Hi-Ha” Tremblaya, co pomogło zaistnieć Vincentowi Bolducowi. W grudniu 1988 roku wydał swój pierwszy album, 'Le temps d'une dinde,' który rozszedł się w nakładzie 250 000 egzemplarzy. Jego kariera aktorska rozpoczęła się w 1982 roku i obejmuje role w filmach takich jak Les Boys (1997) jako Roger, Mourir d'amour , Coyote oraz Ma vie en cinémascope (2004). Zagrał główną rolę w filmie The Rocket (2005), hołdzie dla legendy Montreal Canadiens, Maurice’a Richarda, wcielając się w postacie Père Norchet i Adjutor Gagnon. W latach 1998–2006 przez prawie osiem lat grał Denisa Charesta w serialu telewizyjnym TVA, KM/H . Przez całą swoją karierę Barrette zaprezentował kilka solowych komediowych programów, w tym En spectacle avec Michel Barrette (1989), 100% Barrette (1997), Quelques excès (2000), 20 ans déjà, je me souviens (2004) i Michel Barrette, 100% neuf (2006). Szczególnie popularny był program Quelques excès , który w ciągu sześciu miesięcy sprzedał 50 000 biletów. Prowadził audycje radiowe na stacjach takich jak CKOI, CKMF i CHMP-FM oraz był stałym gościem w programie Normanda Brathwaite’a Piment Fort w latach 90. W 2005 roku wziął udział w unikalnej wymianie barterowej z Kyle MacDonald jako część projektu „Jedna czerwona spinaczka”. Po powodzi w Saguenay w 1996 roku Michel Barrette poświęcił swój czas jako wolontariusz, aby wesprzeć poszkodowanych. Michel Barrette otrzymał nagrody Métrostar w latach 2001 i 2002 za swoją pracę nad KM/H . Obecnie występuje w serialu Grand-papa Normand i wznowił swoją trasę koncertową „Un mot, une histoire” w styczniu 2025 roku.

Michael Crawford, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Michael Crawford

5 299 obserwujących

Michael Crawford, urodzony jako Michael Patrick Smith 19 stycznia 1942 roku, to angielski aktor, komik i piosenkarz. Jego wczesna edukacja obejmowała naukę w szkole katolickiej St Michael's w Bexleyheath oraz szkole przygotowawczej Oakfield w Dulwich, gdzie był znany jako Michael Ingram. Po raz pierwszy wystąpił na scenie w 1955 roku jako Sammy z 'Małego Miota' w szkolnym przedstawieniu 'Zróbmy Operę', biorąc udział w nagraniu tego dzieła w tym samym roku. Kolejne występy sceniczne nastąpiły, w tym 'Noye's Fludde' w 1958 roku. Jego kariera filmowa rozpoczęła się krótko później rolami w 'Blow Your Own Trumpet' i 'Soapbox Derby', również w 1958 roku. Crawford jest powszechnie uznawany za swoją kreację Franka Spencera w komedii telewizyjnej 'Some Mothers Do 'Ave 'Em', rolę, która znacząco przyczyniła się do jego międzynarodowego uznania krytyków. Pojawił się również na filmie, szczególnie jako Cornelius Hackl w 'Hello, Dolly!'. Jednakże, największy sukces i nagrody odniósł na scenie, przede wszystkim jako tytułowy bohater w musicalu 'The Phantom of the Opera'. Za tę rolę otrzymał zarówno Laurence Olivier Award, jak i Tony Award. Był oryginalnym Fantomem i wziął udział w hołdzie dla spektaklu z okazji zakończenia jego trwania na Broadwayu po 35 latach, choć opuścił ostatni występ z powodu nagłej operacji stomatologicznej. Jego kariera charakteryzuje się licznymi nagrodami i wyróżnieniami, w tym odznaczeniem prezydenta Waszyngtonu. Poza karierą aktorską, Michael Crawford wykazał się długotrwałym zaangażowaniem w działalność charytatywną. Od 1987 roku jest związany z brytyjską organizacją społeczną Sick Children's Trust. Wystąpi na koncercie chórów 'Together at Christmas London Choir Show' SCT 3 grudnia 2023 roku, obok innych gości, takich jak Tim Downie i Rochelle Humes. Niedawno wziął udział w wywiadzie dla BBC, celebrującym pięćdziesiąte urodziny serialu ‘Some Mothers do ‘ave ‘Em’ z Michele Dotrice. Crawford opublikował autobiografię zatytułowaną 'Parcel Arrived Safely: Tied With String'. Wysyła pozdrowienia świąteczne swoim przyjaciołom, życząc im bezpieczeństwa, siły i zdrowia, a w trakcie swojej kariery otrzymuje od wielu życzenia urodzinowe. Planowany jest film dokumentujący 40. rocznicę gali 'The Phantom of the Opera', w którym wystąpił, który ma trafić do kin w 2027 roku. Uważany za legendę sceny i ekranu, Michael Crawford nadal angażuje się w kontakt z publicznością.

Maxime Godart, komik (Francja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Maxime Godart

5 154 obserwujących

Maxime Godart to francuski aktor, humorysta, scenarzysta i reżyser filmowy. Urodził się w Compiègne we Francji 2 października 1998 roku (lub 9 października 1999 roku, według innych źródeł) i rozpoczął karierę aktorską w 2009 roku. W wieku ośmiu lat zaczął uczęszczać na zajęcia teatralne w Noyon Cultural Center, zmotywowany wczesną ambicją zostania aktorem. Jego determinacja zaimponowała reżyserowi Laurentowi Tirardowi, który po zobaczeniu reklamy online i przesłuchaniu obsady, wybrał go na znaczącą rolę w filmie Le Petit Nicolas w 2008 roku. Godart jest najbardziej znany ze swojej roli Petita Nicolasa w filmie z 2009 roku Le Petit Nicolas, opartym na twórczości René Goscinny’ego i wyreżyserowanym przez Laurenta Tirarda. Zagrał główną rolę, zdobywając ją dzięki swojemu podobieństwu do postaci z komiksu oraz widocznemu pragnieniu aktorstwa. Film został wydany na kontynentalnym Chinczyku 10 lutego 2013 roku i otrzymał nominacje do nagrody za najlepszy film nieanglojęzyczny zarówno na Europejskich Festiwalach Filmowych, jak i Brazylijskich Nagrodach Filmowych. Pojawił się również w Les Meilleurs Amis du Monde (2009) jako Bruce oraz w Le Grand Restaurant (2010) jako Charles, a także miał epizodyczną rolę w The Best Friends in the World (2010). W tym okresie wręczył nagrodę The Black Eyed Peas podczas NRJ Music Awards w 2010 roku i uczestniczył w Prix Louis Lumière. Poza aktorstwem, Godart poszerzył swoje działania twórcze. W 2015 roku zaprezentował konferencję astrofizyka Huberta Reeves w szkołach na całym terenie Pikardii. W 2017 roku został chrzestnym stowarzyszenia "Coming Alive" i wystąpił w teledysku dla Christophe Madrolle. Zagrał w krótkich filmach *Par un Regard* (2019) i *Par un regard : chapitre 2* (2019). Godart spróbował również sił jako reżyser, produkując i reżyserując krótki metraż *Constellation* z 2024 roku, w którym również występuje jako aktor. Uczestniczył w premierze filmu *Le Petit Nicolas* w Paryżu oraz na 81. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji z Claude Lelouchem i brał udział w wydarzeniach charytatywnych dla organizacji takich jak ‘Premiers de Cordée’, która zapewnia zajęcia sportowe dzieciom hospitalizowanym.

Marc Silk, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Marc Silk

4 982 obserwujących

Marc Silk urodził się 14 września 1972 roku i jest brytyjskim aktorem głosowym z karierą obejmującą kilka dekad. Już we wczesnych latach wykazywał skłonność do kreatywności, prezentując fałszywe audycje radiowe podczas lat szkolnych. Audycja ta zwróciła uwagę BBC Radio 4, co stanowiło wczesne uznanie dla jego talentu. Następnie Silk pracował jako producent radiowy w Coventry, gdzie prowadził program i reżyserował innych aktorów głosowych. Mimo propozycji stanowiska w BBC Radio 1, odmówił z powodu tremy. Jego ojciec, Reg Silk, również miał związek z branżą rozrywkową, występując jako kaskader w filmie 'Wyspa Skarbów'. Te doświadczenia z dzieciństwa położyły podwaliny pod jego przyszłą karierę. W 1996 roku Marc Silk założył The Production Pit, koncentrując się na pracach związanych z aktorstwem głosowym. Czerpie inspirację od postaci takich jak Jim Henson, Frank Oz i Mel Blanc, kształtując swoje podejście do kreacji postaci. W 1998 roku krótko prezentował na żywo ciąg wydarzeń w CITV i współtworzył lektorskie nagrania dla promocji Disney Channel i Cartoon Network. Godny uwagi jest fakt, że w 1999 roku podkładał głos Scooby’emu-Doo w Radio 1 Breakfast oraz grał Teya Howa i Aksa Moe w Star Wars: Epizod I – Mroczne Widmo . Jego wszechstronność kontynuowała się rolami, takimi jak Johnny Bravo w spotach Cartoon Network w latach 2000–2001 oraz szeregiem postaci, w tym Scooby i Shaggy Rogers w różnych materiałach promocyjnych. Rozległe portfolio Marc’a Silka obejmuje podkłady głosowe do postaci w popularnych produkcjach takich jak Chicken Run , Bob Budowniczy , Pingu Show , Danger Mouse i Go Jetters . Od 2015 roku prowadzi Symphonic Star Wars w Royal Albert Hall, rolę, którą ponownie wcieli się w 2023 roku. Jest również znany z odgrywania roli "Czapka Sortująca" w Universal Studios Hollywood i Orlando, Warner Bros Hollywood, The Worldwide Harry Potter Exhibition oraz Warner Bros Wizarding World, a także na gadżetach z Talking Sorting Hat. Marc Silk użycza głosu postaci "Grandmaster Glitch" w nominowanym do nagrody BAFTA serialu BBC "Go Jetters", a także jest znany z podkładów głosowych do Boba Budowniczego (USA i Kanada) oraz Kapitana Rigby’ego w "Thunderbirds Are Go". Podkładał głosy ponad 30 postaciom w Danger Mouse , pojawia się w LEGO Mini-Movies i atrakcjach w LEGOLAND. Poza aktorstwem, pracuje jako Trener Wokalny / Reżyser dla nagradzanego przez BAFTA programu "Share A Story" na CITV i jest patronem oraz wspiera organizację The Brain Tumour Charity w Wielkiej Brytanii.

Marjan Šarec, komik (Słowenia) – Satyra, Komedia polityczna
Zweryfikowane Nieodebrane
Słowenia

Marjan Šarec

3 928 obserwujących

Marjan Šarec, urodzony 2 grudnia 1977 roku, to wszechstronna postać ze Słowenii, znany jako polityk, aktor i komik. Początkowo ukończył szkołę podstawową Marija Vera w Kamniku, a następnie studia w Liceum Rzemieślniczym w Lublanie. W 2001 roku ukończył studia wyższe z dyplomem aktorskim na Uniwersytecie w Lublanie. Następnie rozpoczął swoją karierę zawodową jako satyryk i komik, zyskując uznanie dzięki rolom w radiowym programie Sašo Hribara Radio Ga-Ga oraz w programie telewizyjnym Hri-bar. Znany jest ze swojej scenicznej persony Ivana Serpentinšeka, ponurego wiejskiego bohatera, i zyskał rozgłos dzięki politycznym imitacjom postaci takich jak Janez Drnovšek, Karel Erjavec, a nawet Osama bin Laden i Fidel Castro. Praca komediowa Šarca często zawierała satyrę polityczną, a imitacje licznych postaci publicznych stały się znakiem rozpoznawczym jego występów. Pracował również jako dziennikarz i redaktor, co przyczyniło się do jego zrozumienia tematów, które później parodiował. Jego zaangażowanie polityczne znacznie pogłębiło się, gdy został dwukrotnie wybrany na burmistrza Kamnika, sprawując urząd w latach 2010–2018. W 2017 roku kandydował na prezydenta, blisko przegrywając z Borutem Pahorem. Po zakończeniu kadencji burmistrza Šarec pełnił funkcję premiera Słowenii od 17 sierpnia 2018 do 27 stycznia 2020 roku, zanim zrezygnował z tego stanowiska. Służył jako Minister Obrony od czerwca 2022 do lipca 2024 roku. Jest żonaty z Barbarą Iskrą Šarec od 2005 roku. W lipcu 2024 roku został wybrany do Parlamentu Europejskiego, co stanowi kolejny rozdział w jego barwnej karierze. Choć jego kadencja jako Premiera była stosunkowo krótka, wcześniejsza praca jako komik i satyryk, zwłaszcza jego imitacje, pozostaje znaczącą częścią jego wizerunku publicznego.

Markus Majowski, komik (Niemcy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Markus Majowski

3 815 obserwujących

Markus Majowski to niemiecki aktor, komik, reżyser, autor i przedsiębiorca. Urodził się w Berlinie Zachodnim 29 kwietnia 1964 roku i obecnie mieszka w Berlinie. Jego ojciec, Heinrich Majowski, był wiolonczelistą w Berliner Philharmoniker, co zapewniło mu wczesne połączenie ze sztuką. Majowski studiował aktorstwo w Else Bongers Schauspielschule w latach 1983–1987 i zadebiutował tam na scenie teatralnej, a także odbył szkolenie wokalne. Kariera Majowskiego rozpoczęła się w 1988 roku od występów w serialu "Klinika nad Czarnym Lasem", gdzie pojawił się w trzech odcinkach. Następnie zagrał role w serialach takich jak "Diabelskie Sąsiedztwo" i "7 Krasnoludków – Mężczyźni Sami w Lesie", co pokazało jego wszechstronność w komediowych i dramatycznych gatunkach. W latach 2002–2008 zyskał szersze uznanie dzięki udziałowi w komediowym serialu Sat.1 "Die Dreisten Drei – Die Comedy-WG". W 2008 roku Majowski prowadził niemiecką wersję programu "Come Dine with Me" na VOX. W trakcie swojej kariery Majowski występował w różnych teatrach, w tym w Theater am Kurfürstendamm i Hamburger Kammerspiele. Poza aktorstwem, Majowski prowadzi barwne życie zawodowe. Od 1997 roku jest zatrudniony w niemieckim Telekomie w dziale reklamy, często wcielając się w komiczną postać T. Neumanna. Prowadzi również firmę zajmującą się reklamą imprez o nazwie Majowski party advertising i pracował na rzecz producenta drobiu Wiesenhof. W 2013 roku wydał swoją autobiografię, 'Markus, glaubst du an den lieben Gott?', która porusza tematykę osobistych zmagań. Nadal jest aktywny w branży rozrywkowej, występując w filmach takich jak Philippika (2023-2024) i Kreuzfahrt ins Glück (2021-2022), oraz obecnie grając Henriego Schuhmanna w Ein Herz aus Schokolade w Comödie Dresden. Od 1 listopada 2026 roku Majowski wyruszy w niemiecką trasę koncertową z „Die fetten Jahre sind vorbei” (Edukatorzy), a planowane jest, że wcieli się w rolę sędziego w „The Jury Experience – Death by AI”. Do jego wyróżnień należą nagroda teatralna Berliner Morgenpost przyznana w 2005 roku oraz Deutscher Comedy Preis z 2004 roku.

Michel Courtemanche, komik (Kanada) – Satyra, Komedia skeczowa
Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Michel Courtemanche

3 681 obserwujących

Michel Courtemanche to kanadyjski komik, aktor i producent telewizyjny z Quebecu. Urodził się 11 grudnia 1964 roku w Laval, Quebec, a swoją karierę rozpoczął w 1981 roku dołączając do ligi improwizacji w Collège Montmorency. Studiował reżyserię filmową tam do 1985 roku i należał do zespołu Claude’a Legaulta w tym czasie. Około dwudziestego roku życia występował z Ligue d'improvisation universitaire (LUI) i pojawiał się w telewizji, prezentując humorystyczne skecze. Styl komediowy Courtemanche'a łączy w sobie pantomimę z efektami dźwiękowymi, często obejmując interakcje z niewidzialnymi przedmiotami lub osobami, i jest znany ze swoich ekspresyjnych wyrazów twarzy. Osiągnął znaczący sukces w 1987 roku dzięki swojemu skeczu 'Le Batteur' na festiwalu Juste pour rire. Jego debiutancki program, 'A New Comic is Born,' miał premierę w 1989 roku i był wystawiany ponad 500 razy, co przyniosło mu dwie nominacje Felix. Po tym początkowym sukcesie odbył tournée po Ameryce Północnej i Europie z 'The New Adventures of Michel Courtemanche,' który miał premierę w 1992 roku i obejrzał go ponad 200 000 widzów, wyprzedając duże teatry na całym świecie. Poza pracą sceniczną, Courtemanche wystąpił w filmach Québécois takich jak Nuit de Noces i Karmina 2, oraz zagrał Passepartouta w kanadyjsko-brytyjskim serialu telewizyjnym The Secret Adventures of Jules Verne (2000). Komiks w twardej oprawie inspirowany jego twórczością, 'Les Aventures de Courtemanche,' został wydany w 1995 roku. W 2002 roku przeszedł z aktorstwa do pracy za kamerą, produkując francusko-kanadyjską wersję Caméra café poprzez swoją firmę producencką, Encore Télévision. Planetoida 63129 Courtemanche została nazwana jego imieniem w 2000 roku, a cytat dotyczący nadania nazwy został opublikowany w 2006 roku. Kontynuuje on wkład w scenę komediową Quebecu w języku francuskim, biorąc udział w satyrycznym programie Bye Bye od 2010 do 2013 roku i występując w nowej wersji 'Le Batteur' w 2016 roku.

Manolo Royo, komik (Hiszpania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Manolo Royo

1 962 obserwujących

Manolo Royo, znany również jako Manolito Royo, to hiszpański humorysta i komik. Urodzony 14 stycznia 1951 roku w Caspe, prowincja Saragossa, uważany jest za jednego z najbardziej znanych humorystów w Hiszpanii. Już od młodego wieku szukał możliwości wykorzystania swojego poczucia humoru, współpracując z kolegami z klasy i podczas nauki. Jego kariera artystyczna rozpoczęła się około 1970 roku dołączeniem do cyrku braci Tonetti. Wczesne prace Roya obejmowały występy w programach telewizyjnych takich jak 'Esta noche, fiesta' w 1977 roku i '625 líneas' w 1978 roku. W latach 70. XX wieku i na początku lat 80. występował w madryckich klubach nocnych, takich jak Xénon, Windsor i Cleofás. Dużą popularność zdobył w latach 1987–1993 dzięki programowi 'Un, dos, tres... Responda otra vez,' gdzie jego postać Mc Royo oraz hasło '¡Aquí no passa nada!' cieszyły się szczególnym uznaniem. Od 1995 do 1996 roku regularnie występował również w programie muzycznym 'La Revista'. Przez całą swoją karierę, trwającą ponad 50 lat, Manolo Royo wystąpił w licznych programach telewizyjnych i filmach. Współpracował z José Luis Moreno przy programach takich jak 'Noche de fiesta' od 2001 do 2002 roku, oraz grał w komediach z Conchą Velasco na Antena 3 i w serialu telewizyjnym Compuesta y sin novio z Liną Morgan. Nagrał również płytę CD z dziesięcioma utworami muzycznymi z Maestro Morcillo i wystąpił w 16-odcinkowym serialu o nazwie El Imprevisible dla COPE. Od wczesnych lat 90. skupił swoją działalność artystyczną na występach scenicznych w teatrach i klubach nocnych, często występując w krajach Ameryki Łacińskiej, takich jak Chile, Kolumbia i Wenezuela. Pod koniec 2021 roku Royo doświadczył kryzysu zdrowotnego po przyjęciu trzeciej dawki szczepionki COVID-19, co doprowadziło do 55-dniowego śpiączki, podczas której doznał dwóch zawałów serca, zakrzepicy płucnej i udaru mózgu.

Mimie Mathy, komiczka (Francja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Mimie Mathy

1 900 obserwujących

Michèle Mathy, znana zawodowo jako Mimie Mathy, urodziła się w Lyonie we Francji 8 lipca 1957 roku; jest francuską artystką, która pracuje jako aktorka, komik i piosenkarka. Znana jest ze swojego wzrostu wynoszącego 1,32 metra (4 stopy 4 cale) z powodu achondroplazji, formy krasnoludztwa. Jej rodzicami byli Marcel Mathy, były kierowca ciężarówki i pracownik fabryki, oraz Roberte Mathy z domu Bonnet, gospodyni domowa. Jej ojciec, amatorski saksofonista, wprowadził ją w świat muzyki. Mathy rozpoczęła karierę po studiach z zakresu sztuk dramatycznych w warsztacie Michela Fugaina w Nicei w latach 1979–1981. W tym czasie uczęszczała również do Studios de la Victorine w Nicei, gdzie studiowała śpiew, taniec i aktorstwo. We wczesnych latach 80. występowała w różnych rolach teatralnych i pojawiła się w programie 'Le Petit Théâtre de Bouvard'. W 1982 roku Mathy stworzyła i zaprezentowała swój pierwszy solowy występ zatytułowany 'Elle voit des géants partout'. Od 1982 do 1985 roku kontynuowała pracę z 'Le Petit Théâtre de Bouvard'. W 1987 roku wystąpiła również w teledysku Claudii Phillips. Od połowy lat 80. do początku lat 90. Mathy była częścią komediowego tria "Les Filles" z Michèle Bernier i Isabelle de Botton. Występowali w teatrach kawiarnianych, w radiu oraz w różnych programach. Trio odbyło tournée po Reunionie i Mauritiusie w 1988 roku z przedstawieniem "Existe en trois tailles". Od 1988 do 1993 roku założyła touringową grupę komediową "Le Trio des Filles", występującą z takimi przedstawieniami jak "Existe en trois tailles". Film telewizyjny "Une nounou pas comme les autres" z Mathy w roli głównej został wyemitowany w 1993 roku i zdobył 52,7% udziału w oglądalności. Od 1997 roku gra w serialu telewizyjnym "Joséphine, Guardian Angel" i jest najbardziej znana dzięki tej roli. Od 1994 roku Mimie Mathy angażuje się w "Les Enfoirés", coroczny koncert charytatywny, biorąc w nim udział przynajmniej piętnasto razy; edycja "Les Enfoirés" z 2009 roku była najbardziej oglądanym programem we francuskiej telewizji tego roku. W 2006 roku wydała album muzyczny "La Vie M'a Raconté". Poślubiła restauratora Benoist Gérard 27 sierpnia 2005 roku. W trakcie swojej kariery Mathy została uhonorowana odznaczeniami, w tym mianowaniem na Rycerza Orderu Zasługi Francuskiej w 2013 roku i Rycerza Legii Honorowej w 2015 roku.

Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Max Boyce

1 742 obserwujących

Leonard Maxwell Boyce, komik, piosenkarz i artysta z Glynnee w Walii, po raz pierwszy zyskał uwagę publiczną w połowie lat siedemdziesiątych, mieszając komedię muzyczną z entuzjazmem do unii rugby i korzeniami w południowo-walijskiej społeczności górniczej. Jego 1975 rekord We All Had Doctors 'Papers pozostaje jedynym albumem komediowym kiedykolwiek na szczycie UK Albums Chart, i w ciągu czterech dekad kariery sprzedał ponad Dwa miliony albumów.