Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na L Wyczyść wszystko
Wyświetlono 73-84 z 85 komików
Lutz van der Horst, komik (Niemcy) – Satyra
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Lutz van der Horst

Lutz van der Horst to niemiecki prezenter telewizyjny i komik, urodzony w Kolonii nad Renem, w Niemczech, 20 sierpnia 1975 roku. Jego ojciec, Rolf van der Horst, był przedsiębiorcą, który prowadził firmę drukującą offsetową. Studiował język angielski i niemiecki na Uniwersytecie w Kolonii, co świadczyło o jego wczesnym zainteresowaniu językiem i komunikacją. Po ukończeniu studiów Lutz van der Horst rozpoczął karierę jako spiker i autor programów radiowych takich jak 'Bürgerfunk' i 'Mehr von mehr', a także odbył staż w radiu 1LIVE. Od roku 2000 przeszedł na pisanie dla telewizji, dostarczając dowcipy do produkcji Brainpool, takich jak 'Die Wochenshow,' 'Rent a Pocher' i 'TV total'. Pisał również dla innych programów komediowych, w tym 'Switch Reloaded' i 'Sechserpack'. Jego pierwszy występ przed kamerą miał miejsce w grudniu 2001 roku w 'TV total', gdzie pojawił się w różowym kostiumie królika. Od sierpnia 2003 roku grał satyrycznego reportera Günniego w tym samym programie. W 2008 roku Lutz van der Horst współzałożył biuro komediowe N2O Comedy wraz z Manuelem Buttem i Thomasem Rogelem. Od 2009 roku jest członkiem obsady satyrycznego programu telewizyjnego 'heute-show', zdobywając przydomek 'Polityczny Terror' jako satyryczny korespondent zagraniczny. W latach 2011–2012 współprowadził program quizowy 'Iss oder quizz'. Grał również nieudanego komika stand-upowego Jimmy’ego Breuera w radiowym programie Jimmy Breuer Radioshow od 2009 roku do maja 2013 roku i występował z 'Jimmy Breuer', dając 36 koncertów w 2011 roku. Od 2013 roku prowadzi 'Wie werd' ich …?' z Christiane Stenger. Eksplorował również inne role, grając nadzorcę więziennego od 2016 roku i występując jako 'Frosch' w Die Fledermaus od 2016 do 2017 roku. Podkładał głos Arabello w Trolls World – Voll vertrollt! w 2019 roku i założył zespół synth Tippy Toppy w 2020 roku. Otwarcie mówi o swojej orientacji seksualnej i identyfikuje się jako queer. W czerwcu 2022 roku zagrał narratora w The Rocky Horror Show , a od marca 2022 roku prowadzi wprowadzenia do serii filmów Saw . Obecnie prowadzi 'Lutz van der Horst – Der Filmtalker' na Tele5 i współprowadzi podcast Uns fragt ja keiner z Ilką Bessin. Jego pierwszy romans, Konfetti-Blues , został opublikowany w październiku 2025 roku, a w listopadzie 2025 roku on i Fabian Köster wygrali Schlag den Star .

Vicco von Bülow (1923–2011), komik (Niemcy) – Komedia skeczowa, Komedia fizyczna
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Vicco von Bülow

Wszechstronny niemiecki twórca, Bernhard-Viktor Christoph-Carl von Bülow, znany jako Vicco lub Loriot, pełnił wiele ról, w tym komika, aktora, rysownika, pisarza, reżysera filmowego i humorysty. Urodził się 12 listopada 1923 roku w Brandenburg an der Havel, Prusy (obecnie Brandenburg, Niemcy). Głównie używał pseudonimu Loriot, pochodzącego od francuskiego słowa oznaczającego dzięciołka siatkę, zwierzęta herbu rodziny von Bülow. Jego rodzicami byli Johann-Albrecht Wilhelm von Bülow i Charlotte von Roeder; rozstali się krótko po jego urodzeniu. Dorastał w Berlinie z babcią po śmierci matki, gdy miał sześć lat. Służył jako Oberleutnant na Froncie Wschodnim podczas II wojny światowej przez trzy lata, otrzymując Żelazny Krzyż 2. i 1. klasy oraz Odznakę Za Zniszczenie Czołgów w Brązowym stopniu. Loriot początkowo zasłynął jako rysownik, publikując kreskówki pod pseudonimem Loriot od 1950 roku w magazynach takich jak *Die Straße*, *Stern* i *Quick*. Von Bülow zdał maturę w 1946 roku po ukończeniu studiów z zakresu grafiki oraz malarstwa w hamburskiej Landeskunstschule. Od 1950 roku zaczął poszerzać swoją działalność o inne dziedziny kreatywne, pracując jako aktor, scenarzysta, animator, gospodarz programu, reżyser oraz projektant scenografii i kostiumów. W 1971 roku stworzył kreskówkę Wum, a sam podkładał jej głos; dodatkowo piosenka związana z Wumem, zatytułowana 'Ich wünsch' mir 'ne kleine Miezekatze,' zyskała szeroką popularność w 1972 roku. Jego styl komediowy opierał się na pokerowej twarzy, dążąc do wywołania śmiechu u publiczności, a nie u niego samego, często wyśmiewając niemiecką formalność i powagę. Scenki z kaczką Mullera-Lüdenscheida w wannie oraz sytuacje związane z poradami małżeńskimi i opłatami za parkowanie. Serial telewizyjny Loriot zadebiutował w 1976 roku, łącząc poważne slapstick z ironicznymi żartami na temat stereotypów niemieckich. Wyreżyserował filmy (1988) i (1991), oraz poprowadził humorystyczny koncert galowy z okazji 100. rocznicy Berlinskej Filharmonii w 1982 roku. Bawarski Festiwal Filmowy przyznał mu nagrodę dwukrotnie, w 1988 i 1993 roku, a Uniwersytet w Wuppertalu uhonorował go doktoratem honoris causa w 2001 roku. Jego twórczość znacząco wpłynęła na język niemiecki dzięki grze słów i dowcipowi, a znana jest z pełnych czułości nonsensu i szalonych scen. Szkice często zawierają powracające motywy, takie jak krzywo powieszony obraz na ścianie i znane cytaty, takie jak „Kaczka zostaje na zewnątrz”. Loriot zmarł 22 sierpnia 2011 roku w Münsing-Ammerland, pozostawiając po sobie spuściznę humorystycznych szkiców, opowiadań i filmów, które nadal bawią publiczność do dziś, w tym trwające tournée prezentujące jego szkice w wykonaniu kabaretu Leipziger Pfeffermühle.

Zweryfikowane Nieodebrane
Grecja

Lambros Konstantaras

Lambros Konstantaras, urodzony 13 marca 1913 roku w Atenach, Grecja, był uważany za jednego z najlepszych greckich komediowych aktorów. Od młodego wieku uczestniczył w sporcie, będąc zawodnikiem AEK i grając na pozycji bramkarza w drużynie rezerwowej w sezonie 1929-30. Początkowo zapisany do Szkoły Kadetów Marynarki w Korfu w 1930 roku, uciekł pływając. Następnie w 1934 roku został wysłany do Paryża na studia złotnicze, ale porzucił je. Debiutował na scenie teatralnej we Francji w 1937 roku i powrócił do Grecji w 1938 roku, rozpoczynając karierę aktorską. Wystąpił w ponad 80 filmach między 1940 a 1981 rokiem, w tym w "Pieśni pożegnalnej" z 1939 roku, pierwszym greckim filmie dźwiękowym. Konstantaras początkowo grał poważne role, ale później skupił się na rolach komediowych, często wcielając się w postaci takie jak dyrektorzy lub ojciec panny młodej. W latach 50. i 60. XX wieku często współpracował z Alekos Sakellarios, tworząc wiele uznanych filmów, w tym 'Alicja na pokładzie okrętu wojennego' i 'Yparhei kai Filotimo'. Ponadto, jego kariera obejmowała współpracę z aktorkami takimi jak Ellie Lambeti i Aliki Vougiouklaki; ponadto, założył zespół teatralny wraz z Jenny Karezi, Maro Kontou i Nikosem Rizosem. W 1969 roku 'O Blofatzis' zdobył dla niego nagrodę za najlepszą rolę aktorską na Festiwalu Greckiego Kina w Salonikach. Jego ostatnim filmem był 'Ballada Lamproukosa' w 1981 roku, a w latach 1938-1978 wystąpił w 191 zarejestrowanych przedstawieniach teatralnych. Pamiętany jest za rolę w komedii z 1972 roku 'O Anthropos pou Espage Plaka', gdzie zagrał bogatego plotkara, który traci swój majątek.

Zweryfikowane Nieodebrane
Chiny

LAN Ban

Był aktorem, komikiem i reżyserem w Chinach i należał do Partii Komunistycznej. W 1956 roku stworzył inauguracyjny, satyryczny film komediowy. Rok później jego życie zawodowe zostało skrócone, kiedy władze zabraniały mu reżyserowania, po stłumieniu jego drugiej satyrycznej pracy, The Unfinished Comedy, która nigdy nie dotarła do publiczności. Krytycy nazwali ten film zarówno niesławny, jak i prawdopodobnie najlepszy chiński film wyprodukowany w ciągu 17 lat od 1949 roku do rewolucji kulturalnej.

Zweryfikowane Nieodebrane
Kanada

Lara Rae

Lara Rae - niegdyś występująca jako Al Rae - jest kanadyjskim komikiem, najbardziej znanym z jej długiej kadencji dyrektora artystycznego Winnipeg Comedy Festival oraz jej powtarzających się występów w serii komediowej The Debaters CBC Radio One.

Zweryfikowane Nieodebrane
Filipiny

Lassy Marquez

Reginald Charias Marquez, który występuje pod nazwą Lassy Marquez, jest filipińskim komikiem, aktorem, artystą, gospodarzem, osobistością telewizyjną i biznesmenem. Stał się jednym z trzech członków grupy komediowej Beks Batalion, wraz z MC Muah i Chad Kinis, oraz regularnym współgospodarzem programu "It 's Showtime". Marquez jest również znany ze swoich występów w kilku filmach komediowych Viva Films.

Zweryfikowane Nieodebrane
Argentyna

Leo Rosenwasser

Leonardo Fabián Rosenwasser, znany zawodowo jako Leo Rosenwasser, był argentyńskim komikiem i aktorem. Urodził się w Buenos Aires 27 sierpnia 1955 roku i zmarł tam 17 lutego 2017 roku w wieku 61 lat. Jego szczątki spoczywają w panteonie Związku Aktorów na cmentarzu Chacarita. Rosenwasser przez całą karierę pracował jako aktor, lektor, prowadzący programy i humorysta. Kariera Rosenwassera rozpoczęła się w 1991 roku programem Noticreo. Znaczną popularność zyskał dzięki pracy w Arriba las gomas (1992) i, co najważniejsze, Videomatch (1992-2003). W Videomatch był znany z segmentów z ukrytej kamery, w tym 'El Oso,' 'Leo Leonor,' 'Rompe Pepe,' 'Leo Taxista' i 'El Panadero.' Daniel Jacubovich zaprosił go do udziału w Videomatch po zobaczeniu go w NotiCreo. Marcelo Tinelli pomógł mu osiągnąć szczyt popularności, a często określano go jako 'Leo de Tinelli'. Jego sketche dobrze się zestarzały, a niektóre zostały odzyskane lata później. Stworzył postacie takie jak Pachu, Pablo Granados i Listorti, i jest zapamiętywany za postaci takie jak Leo Panadero i Pepe Rompé. Poza telewizją, Rosenwasser wystąpił w telenoweli "Alas, poder y pasión" w 1998 roku i zagrał w sztuce "La marquita del zorro" w 1999. Prowadził program o nazwie "Noche y Pico" w Urugwaju (1999), prezentujący jego postaci i rozrywkę erotyczną, a następnie pracował w Paragwaju i Ekwadorze. W 2013 roku prowadził program kablowy "Contamelo Todo", gdzie doszło do kontrowersyjnego incydentu z udziałem wypowiedzi dziecka. Rosenwasser miał również długą karierę radiową, najpierw dla Radia Rivadavia, a następnie dla Radia Belgrano, prowadząc program "Rompé, Leo Rompé". Był związany z Asociación Argentina de Actores od 1993 roku. Jego ostatnim występem był program wywiadu telewizyjnego na kanale kablowym.

Zweryfikowane Nieodebrane
Armenia

Lewon Ter Petrosjan

Lewon Ter Petrosjan był ormiańskim komikiem, aktorem, muzykiem i jednym z założycieli wpływowego DEMQ Show , grupy komediowej, która stała się ważną częścią rozrywki dla ormiańskiej diaspory. Urodzony w Erywanie w 1981 roku, przeniósł się z rodziną przez Rosję i Kanadę, zanim osiadł w Stanach Zjednoczonych, ostatecznie czyniąc Glendale w Kalifornii swoim domem. Wraz z bliską grupą przyjaciół, Ter Petrosjan pomógł w rozwoju DEMQ Show w latach 90., wykorzystując komedię i opowiadanie historii do eksploracji ormiańskiej tożsamości, codziennego życia i doświadczeń diaspory. Jego praca nawiązała kontakt z ormiańską publicznością pokoleń i pomogła ustanowić charakterystyczny styl ormiańsko-amerykańskiej komedii. Ter Petrosjan zmarł 16 kwietnia 2026 roku w wieku 45 lat. Pamiętany jest za swoje wkład w ormiańską komedię i rozrywkę, szczególnie dzięki swojej pracy z DEMQ Show, oraz za trwałe połączenie, jakie jego humor stworzył w ormiańskiej diasporze.

Zweryfikowane Nieodebrane
Austria

Liesl Löwinger

Liesl Löwinger, urodzona jako Elisabeth Meinhard 11 stycznia 1918 roku w Grazu, Styria, była austriacką aktorką i komikiem ludowym. Zmarła w Wiedniu 15 października 1980 roku w wyniku zawału płucnego, co opisano jako „ciężki cios” dla społeczności Altlengbach. Początek kariery Löwinger w występach wiązał się z rozległym szkoleniem; studiowała w Konserwatorium w Grazu i otrzymała lekcje gry na pianinie, harmonii, emisji głosu, literatury, aktorstwa u Dorothei Neff, tańca u Willy Fränzla oraz śpiewu u profesora Rittersheima. W 1938 roku wyszła za mąż za ludowego aktora Paula Löwingera, co przyczyniło się do jej zaangażowania w rodzinny teatr prowadzony przez niego. Znana jako „drastyczna komiczka”, często grała proste kobiety o silnym, wiejskim charakterze, wcielając się w postacie takie jak Mirzl, Zenzi, Kathi, Leni i Mitzi. Pojawiła się w licznych filmach między 1950 a 1970 rokiem, w tym w „Der keusche Adam” (1950), „Lachendes Wien” (1957) i „Das Liab am Almsee” (1966). Scena Löwingera stała się centralnym punktem jej pracy. Zdobyła doświadczenie teatralne na scenie Löwingera, a nagrania telewizyjne jej przedstawień uważane są za klasyki gatunku. Występowała w licznych sztukach ludowych u boku Paula Löwingera i swojej ciotki Gretl. W 1970 roku wycofała się z życia publicznego, aby skupić się na rodzinie, która liczyła troje dzieci: Sissy, Guggi i Paula Jr. Po śmierci jej ojca w 1988 roku, Sissy Löwinger przejęła zarządzanie sceną Löwingera, która od 1997 roku koncertuje po Austrii. Znacząco przyczyniła się również do programowania sceny Löwingera, reżyserując, pisząc pod pseudonimem i organizując tournée po Niemczech i USA. Minister Kultury Claudia Schmied nazwała Liesl Löwinger „pełnokrotną aktorką”, która oczarowywała publiczność humorem, podczas gdy gubernator Dolnej Austrii Erwin Pröll podkreślił jej wkład w rozśmieszanie ludzi poprzez swoją grę aktorską.

Zweryfikowane Nieodebrane
Indie

Lollu Sabha Seshu

Lakshmi Narayanan Seshu, powszechnie znany przez swojego scenarzystę Lollu Sabha Seshu, był indyjskim aktorem filmowym i komikiem, który występował w filmach Tamilskich. Karierę rozrywkową rozpoczął w serialu Lollu Sabha, dzieląc się ekranem z innymi humorystami, wśród nich z Santhanamem.