Han Eu- ddeum jest południowokoreańskim wykonawcą, który pracuje zarówno jako aktorka jak i modelka. Jej portfolio telewizyjne obejmuje dramaty Righteous Love, Niemniej i Celebrity. Ponadto działała w filmach takich jak Revivre i Gentleman.
Hasse Brontén to szwedzki komik, scenarzysta i emerytowany policjant. Urodził się 19 marca 1967 roku w Hägersten, ma szwedzkiego ojca i niemiecką matkę. Jego kariera przeszła nieoczekiwany zwrot po latach służby w organach ścigania; przeszedł z bycia policjantem na komika. Jest również popularnym konferansjerem na gale i imprezy, oraz cenionym komikiem w Szwecji. Komedie Bronténa często nawiązują do jego przeszłej kariery. Uczęszczał na Akademię Policyjną w 1988 roku i pracował w Norrmalmspolisen w Sztokholmie, w tym w grupie patrolowej na Sergels torg. Jego doświadczenia obejmowały również służbę w Komisji Rave oraz pracę dla Szwedzkiego Służby Bezpieczeństwa (Säpo), a nawet stacjonowanie w Göteborgu podczas zamieszek w Göteborgu w 2001 roku. Ukończył kurs stand-upu w Instytucie Dramatycznym i został wybrany Odkrywcą Roku na Szwedzkim Festiwalu Stand-upu w 2005 roku przez Stockholm Comedy Klubb. Wziął również udział w konkursie 'Worlds Funniest Cop Competition' w Jacksonville, Floryda, w 2005 roku, zajmując trzecie miejsce. Jego umiejętność łączenia humoru z elegancją i profesjonalizmem jest ceniona przez klientów. Obecnie Brontén występuje w solowym spektaklu zatytułowanym ‘Daddy Deluxe,’ który bada doświadczenie zostania ojcem dwukrotnie – po raz pierwszy w wieku 24 lat, a następnie w wieku 52 lat. Ten spektakl, jego pierwszy od około dziesięciu lat po 'Hasse Brontén Live' i 'Bipopulär,' bada kontrast między byciem młodym a starszym ojcem, poruszając tematy wyborów życiowych, kryzysów i marzeń. Zaplanowane są występy ‘Daddy Deluxe’ w listopadzie 2026 roku w Norra Brunn, Raw Comedy, a następnie ponownie w Norra Brunn. Poza stand-upem, pojawił się w różnych produkcjach filmowych i telewizyjnych, w tym w serialu Netflix 'Den osannolika mördaren' oraz w humorystycznym serialu SVT 'Flykten till Östermalm,’ i występuje w nadchodzącym amerykańskim filmie zatytułowanym ‘Eonblade.’ Prowadzi również poranne audycje 'Morronrock' na radiu Rockklassiker i od 2017 roku prowadzi podcast o nazwie Snutsnack, w którym rozmawia o życiu jako policjant. Jego strona internetowa to www.bronten.se.
Rozpoczynając karierę jako rozgrzewający publiczność komik dla takich występujących jak Stewart Lee, Henning Wehn jest obecnie niemieckim stand-up comedianem działającym w Wielkiej Brytanii. Urodzony 10 kwietnia 1974 roku w Hagen, w Zachodnich Niemczech, początkowo studiował administrację biznesową w Münsterze, a następnie krótko pracował w obsłudze klienta, a później w dziale marketingu dla Wycombe Wanderers. Przed zostaniem komikiem, Henning Wehn przeniósł się do Wielkiej Brytanii, aby pracować w sektorze marketingowym. Od października 2003 roku prezentuje się jako „Niemiecki Ambasador Komedii w Londynie”, tytuł, który nadal posiada. Styl komediowy Wehna łączy sucharstwo z niemieckimi stereotypami i obserwacjami na temat życia w Wielkiej Brytanii. Często koncertuje i występuje wspólnie z niemieckim komikiem Otto Kuhnle, a także odbywał trasy stand-upowe na całym świecie. Jego pokazy obejmowały 'My Struggle' (2011), 'No Surrender' (2012-2013) oraz 'Westphalia Is Not an Option' (2016-2017), między innymi. Znany jest z analizowania żartów w szczegółach i obszernych wyjaśnień punktów kulminacyjnych, często używając niemieckiego akcentu podczas opowiadania dowcipów. W 2015 roku zbadał kulturowy podział między Niemcami Wschodnimi i Zachodnimi w dokumencie BBC World Service zatytułowanym 'Wall in the Head'. Jego komedia często wykorzystuje niemieckie stereotypy, przesadzając je, aby pokazać lustro swojej brytyjskiej publiczności. Wehn zyskał uznanie dzięki różnym ścieżkom. Początkowo zdobył rozpoznawalność w Niemczech dzięki komediowemu formatowi w Lokalradio Antenne Münster. Pojawił się w kilku brytyjskich programach panelowych, takich jak 8 Out of 10 Cats, Have I Got News for You i QI, oraz jest stałym uczestnikiem Fighting Talk na BBC Radio 5 Live i The Unbelievable Truth na Radio 4. W 2015 roku prowadził program 'An Immigrant’s Guide to Britain', a w 2014 roku współprowadził kronikę podróży 'The Road to Rio' z Markiem Watsonem. Nagrał również 'Henning Knows Best' dla BBC Radio 2 i prowadzi podcast 'In the Membrane' z Jake Wood. W 2005 roku zdobył nagrodę Hackney Empire New Act of the Year, a w 2004 roku zwyciężył w konkursie Bracknell Comedy Festival New Act Competition. Prawdopodobnie jest jedynym niemieckim komikiem stand-up w Wielkiej Brytanii i występuje ze swoimi własnymi programami w licznych brytyjskich klubach komediowych.
Yu Soon. 1962 Rok 7 Miesiąc 19 Urodzony w ciepłej strefie Kirong City. Tak. Tajwan Mężczyzna Artysta, Pokaż Master I komedia. Ludzie. W zakresie studiów On. Pierwszy Tak. Podstawowa edukacja w High Marine Professional School w Liquilong, Tajwan Więc jest południe. Studiuję zdrowie. Zajmij się mistrzem techniki. Podczas jego służby, po służbie w służbie chińskiej konstytucji, był funkcjonariuszem policji sądowej po jego absolutorium, a następnie porzucił swoje obowiązki i głosował. Ciało Przedstawienie. Przez lata... Najbardziej znanym dziełem jest seria Iron Lion Ling. Dwa. Tak. Masz. Masz. Osiągnąłem szczyt kariery. Jest tutaj. Nowonarodzony i bardzo pomocny. Dziewięć dziur, chmury, NONO, Honduras Wong Qi, Ma Pei, Liu Zi Czekaj. Artysta.
Ha Ji- young, aktorka i modelka z Korei Południowej, rozpoczęła karierę aktorską w 2003 roku z 18. komedią obligacji publicznych KBS, i jest notowana za jej części w rozwódce w miłości, nazywasz ją pasją i legendą.
Heinz Gröning, urodzony 18 listopada 1965 roku w Emmerich, jest niemieckim komikiem, muzykiem i prowadzącym programy. Znany jest również zawodowo jako 'Der unglaubliche Heinz', persona sceniczna inspirowana Hulkiem. Kariera Gröninga rozpoczęła się od lat występów w teatrze ulicznym i gry w różnych zespołach. Po odbyciu służby wojskowej podjął studia medyczne w Kolonii i ukończył staż pracy jako lekarz patolog. To doświadczenie wpływa na jego obecną pracę, która często zawiera odniesienia medyczne. Gröning zyskał szersze uznanie, począwszy od 2007 roku, jako stały gość w programie 'NightWash' na Comedy Central. Jego występy charakteryzują się śpiewaniem i recytowaniem autorstwa własnych piosenek i wierszy, często używając broszury Reclamu zatytułowanej 'Ich bin ein sensibler Poet, gefangen im Körper eines zu stark behaarten LKW-Fahrers'. Często wplata interludia muzyczne, podchodząc do gitary z ogłoszeniem, że kobiety są obecne, aby być świadkami tego aktu. W trakcie swojej kariery wydał kilka płyt CD i prowadził różne programy telewizyjne, w tym pierwszy sezon 'u. A. w. g. – um Antwort wird gebeten' na Comedy Central na początku 2007 roku oraz 38 odcinków komediowego serialu 'Fun(k)haus' na WDR od czerwca 2007 do maja 2010 roku. Przedstawił również dziesięć odcinków krótkiej 'poetyckiej serii komediowej’ Poetry Comedy na Sat.1 Comedy. Przez ponad trzy dekady Gröning wypracował swój charakterystyczny komediowy styl, łączący teksty stand-upowe z scenami teatralnymi pełnymi ekspresyjnej naśladki i choreograficznych piosenek. Jego świąteczny program komediowy, "VERSCHOLLEN IM WEIHNACHTSSTOLLEN" (Zgubiony w świątecznym cieście drożdżowym), stał się tradycją dla wielu rodzin, porównywany do choinki. Ten spektakl, który wystawia od 25 lat, zawiera parodie artystów takich jak Elvis Presley, Herbert Grönemeyer, Shirin David i Rolf Zuckowski. Krytycy bardzo go pochwalili; Rheinische Post nazwał go najzabawniejszym świątecznym wieczorem komediowym, jaki widzieli, a Kölner Stadtanzeiger opisał go jako bardzo osobisty, bardzo świąteczny i niesamowicie dowcipny. Podczas ponad 307 występów jego pokazy obejrzało ponad 40 000 widzów, generując łącznie ponad 50 milionów śmiechów. Obecnie Gröning koncertuje z programami takimi jak 'Dr. Laugh - BESTE MEDIZIN,' opisywanym jako humoroterapia, i nadal wystawia "Verschollen im Weihnachtsstollen". Na rok 2025 planowana jest nowa wersja jego spektaklu, "Heinz Punkt 25," zawierająca 25% najlepszych dowcipów z jego kariery. Otrzymał liczne nagrody, w tym Kleinkunstpreis Datteln, DER SPEZIALIST Hannover i Tuttlinger Krähe, oraz został nominowany do German Comedy Award.
Został założony duet manzai 'Nicho Kenjuu,' powiązany z Yoshimoto Kogyo, w czerwcu 1993 roku i po raz pierwszy wystąpił jako 12. klasa studentów Szkoły NSC Osaka. Ich potoczna nazwa to 'Nichoken.' Zostali wybrani do finału Grand Prix M-1 2003 oraz Nissin Foods 2014 THE MANZAI. Oficjalna pisownia ich nazwiska to '2chō Kengun,' zapisana w literach łacińskich, a nie w znakach kanji 'Nichō Kengun.'
Regula Esposito pochodzi ze Szwajcarii i występuje jako komik, autor, aktorka, piosenkarka, prezenter i reżyser. Do 2008 roku był częścią formacji A- cappella i cabaret Acapickels. Od tego czasu występuje niezależnie i używa pseudonimu scenicznego Helga Schneider.
Hans Alfredson, urodzony jako Hans Folke Alfredsson 28 czerwca 1931 roku w Malmö, Szwecja, był wszechstronną szwedzką postacią znaną jako aktor, reżyser filmowy, pisarz i komik. Jego rodzicami byli Folke Alfredson i Aina Eriksson; rodzina przeniosła się do Helsingborg, gdy miał siedem lat. Uczęszczał do szkoły S:t Jörgens tam, a później uzyskał stopień fil. kand. na Uniwersytecie w Lund w 1956 roku. Po studiach rozpoczął pracę w Radiotjänst, która później stała się Szwedzkim Radiem. Od 1948 roku zaczął również pisać dla Helsingborgs-Posten. Kariera Alfredsona przeszła znaczący zwrot w 1961 roku, kiedy rozpoczął współpracę z Tage Danielssonem. Razem byli znani jako „Hasse och Tage” i założyli tę samą rok firmę produkcyjną AB Svenska Ord. To partnerstwo zaowocowało licznymi rewiami, filmami i wydawnictwami płytowymi na etykiecie Svenska Ljud. Alfredson i Danielsson byli cenieni za swoją improwizowaną komedię, szczególnie widoczną w dialogach Lindemana oraz w rewiach takich jak „Gröna Hund” i „Gula Hund”. W 1970 roku zagrał w Grisjakten , a w 1982 roku wyreżyserował i zagrał w The Simple-Minded Murderer ( Prosty morderca ), opartym na jego powieści An Evil Man ( Zły człowiek ). W 1984 roku na krótko powrócił do komedii rewiowej. Reżyserskie osiągnięcia Alfredsona spotkały się z szerokim uznaniem. Zdobył nagrodę za najlepszą reżyserię na 11. Festiwalu Guldbagge za film *Jajko! Jajko! Twarde Gotowanie* (1975), a *Prosty morderca* (1981) otrzymał trzy nagrody na 18. Festiwalu Guldbagge. Otrzymał również nagrodę za najlepszą reżyserię na 21. Festiwalu Guldbagge za film *Fałszywy jak woda* (1985). Poza twórczością komediową i filmową, Alfredson był autorem licznych książek, zarówno komedii, jak i utworów tragicznych. Pełnił funkcję dyrektora Skansenu w Sztokholmie od 1992 do 1994 roku i w tym samym roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Lund. W 1987 roku otrzymał również nagrodę Tage Danielssona, a w 1981 roku został nazwany „Årets skåning” (Osobowością Roku z prowincji Skåne). Pojawił się w duńskim serialu telewizyjnym *Orzeł* w połowie lat 2000. i przyczynił się do filmowej adaptacji *Dziewczyny, która kopnęła gniazdo os* w 2009 roku. Hans Alfredson zmarł 10 września 2017 roku na Lidingö.
Herbert Ballerina, a właściwie Luigi Luciano, jest włoskim aktorem, komikiem i prowadzącym audycje radiowe. Urodził się 7 marca 1980 roku w Campobasso, ukończył liceum klasyczne, a następnie w 2007 roku uzyskał dyplom z DAMS (Wydział Sztuk, Muzyki i Widowisk) w Bolonii. Po ukończeniu studiów przeniósł się do Mediolanu, początkowo pracując jako asystent w Shortcut Productions, a później rozpoczął karierę aktorską i twórczą. Kariera tancerki nabrała tempa dzięki komediowym zwiastunom stworzonym wspólnie z Marcello Macchia, a on sam przyjął pseudonim "Herbert Ballerina" dla tych humorystycznych przedsięwzięć w programach takich jak Mai dire Lunedì , Mai dire Martedì i GialappaShow . Pojawił się w filmie z 2010 roku Che bella giornata , wyreżyserowanym przez Checco Zalone, i kontynuował budowanie swojego CV rolami w serialach internetowych takich jak Drammi medicali i La villa Di Lato . Od stycznia 2011 roku współprowadzi popularny program radiowy Lo Zoo di 105 w sieci Radio 105 obok Maccio Capatonda i Ivo Avido. Często pojawiał się w serialach internetowych Maccio Capatonda i współpracował z nimi przy projektach takich jak 'L'uomo che usciva la gente'. Wszechstronność Herberta Balleriny jest widoczna w jego różnorodnych występach telewizyjnych, w tym rolach w serialu Mario (2013-2014), prowadzeniu programu Testa di calcio na MTV w 2014 roku oraz występie w Italiano medio (2015), gdzie zagrał wiele postaci. Od 2018 roku jest również częścią programu Quelli che il calcio i grał role w Quel Bravo Ragazzo (2016) oraz Omicidio all'italiana (2017). Jego styl komediowy często charakteryzuje się improwizacją i doskonałym wyczuciem czasu, czerpiąc inspirację od Eduardo De Filippo i Nino Frassica. Zajął trzecie miejsce w konkursie LOL - Chi ride è fuori w 2021 roku i niedawno współpracował ze Stefano De Martino przy programach takich jak Bar Stella (2021-2024) i Stasera tutto è possibile . Obecnie jest członkiem obsady czwartego sezonu programu GialappaShow (2024) i występuje ze swoim własnym show, Come una catapulta , będąc jednocześnie stałym gościem w teleturnieju Rai 1, Affari Tuoi od 2021 roku. Opisuje swoją obecność w mediach jako "łowienie" i uważa, że publiczne uznanie jest wymagające, powtarzając sentyment Massimo Troisi na temat sławy.
Hans Süper, niemiecki muzyk i komik, urodził się 15 marca 1936 roku w Kolonii jako Johannes 'Hans' Süper junior. Zmarł w Kolonii 3 grudnia 2022 roku w wieku 86 lat na raka wątroby. Jego ojciec, Hans Süper senior, był członkiem Kölner Gesangsquartet De Vier Botze, co ustanowiło wczesne połączenie z muzyką w rodzinie. Süper rozpoczął swoją karierę artystyczną około 1950 roku z starszym bratem Paulem 'Charly' Süper jako 'Zwei Schnürreme,' grając na akordeonie. W tym czasie poznał Hansa Zimmermanna, który został jego przyszłym partnerem w Colonia Duett. Od 1974 do 1990 roku Süper i Zimmermann tworzyli Colonia Duett, bawiąc publiczność głównie podczas karnawału. Ich występy charakteryzowały się improwizowanymi dowcipami i kompozycjami w stylu Moritaten opartymi na frazie 'Du Ei,' która później zyskała ogólnokrajową sławę dzięki występom telewizyjnym w WDR, ARD i ZDF. Duet osiągnął szczyt 250-300 występów rocznie. Po odejściu Zimmermanna, Süper połączył siły z Wernerem Keppelem od 1991 do 2002 roku jako Süper-Duett, kontynuując ten sam styl widowisk scenicznych. Süper-Duett oficjalnie pożegnał się w styczniu 2002 roku w Kolonii, w Gürzenich. Süper coraz częściej używał wysokiego niemieckiego w swoich późniejszych występach, co stanowiło kontrast z dialektem jego partnera. W 2004 roku na krótko zaprzestał występów, ale powrócił w latach 2011 i 2012 z programem „Mein Leben mit der Flitsch”. Program ten, wraz z jego autobiografią o tym samym tytule, opublikowaną w marcu 2011 roku przez Helmuta Frangenberga, podkreślał jego związek z charakterystycznym instrumentem, czyli mandoliną wykonaną przez jego ojca podczas wojennego uwięzienia, zdrobnieniem „Flitsch”. Wystąpił na wydarzeniach takich jak 'Coelner Giganten' w 2012 roku i ogłoszeniu Dreigestirn w Kolonii w styczniu 2013 roku. W październiku 2016 roku wystąpił na 'Kölle singt' w Lanxess Arena dla około 12 000 widzów. W lutym 2020 roku otrzymał Dürener Papiermacherorden i był uważany za Karnevalslegende (legendę karnawału) z Kolonii. W 2024 roku planowany jest pomnik w Kolonii-Sülz, a lalka Süpera znajduje się w Hänneschen-Theater.
Hisaya Morishige, japoński aktor i komiks, urodził się w Hirakata w Osace. Po ukończeniu studiów w gimnazjum Kitano studiował na Uniwersytecie Waseda. Po raz pierwszy wystąpił jako aktor, później dołączył do NHK jako spiker stacjonujący w Manchukuo. Jego ucieczka w kinie przeszła przez strunę. części humorystycznych, w szczególności serii "Prezes firmy" (Shachō) i "Stacja Front" (Ekimae) produkowanej przez Toho. W trakcie swojej kariery występował w prawie 250 filmach, rozkręcając zarówno nowoczesne ustawienia, jak i Jidaigeki. Na tablicy teatralnej zdobył uznanie za przedstawienie Tevye w japońskiej scenie Fiddlera na dachu. Morishige pojawił się również w licznych dramatach telewizyjnych i specjalnych programach, oraz W 1975 roku został inauguracyjnym gościem w talk show Tetsuko 's Room. Przez wiele lat pełnił funkcję przewodniczącego Związku Aktorów Japonii, oraz w 1991 Cesarz uhonorował go z Zakonem Kultury.
Albania
1
Armenia
2
Argentyna
36
Austria
27
Australia
52
Azerbejdżan
1
Bangladesz
1
Belgia
13
Bułgaria
57
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
27
Białoruś
2
Kanada
125
Demokratyczna Republika Konga
3
Szwajcaria
17
Wybrzeże Kości Słoniowej
1
Chile
15
Kamerun
1
Chiny
8
Kolumbia
4
Kuba
4
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Ekwador
2
Estonia
5
Egipt
10
Hiszpania
74
Etiopia
1
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
365
Gruzja
1
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Chorwacja
2
Haiti
1
Węgry
7
Indonezja
23
Irlandia
31
Izrael
10
Indie
47
Irak
3
Iran
6
Islandia
4
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
37
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
3
Liban
5
Sri Lanka
1
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
4
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Singapur
3
Słowenia
4
Słowacja
2
Salwador
1
Syria
1
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
11
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
4
Uzbekistan
1
Wenezuela
5
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
3
Zimbabwe
1
