Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Występy komediowe Najpopularniejsi Dodaj komika

Wszyscy A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Nadchodzące występy Zweryfikowane Przejęte profile

Zaczyna się na F Zweryfikowane Wyczyść wszystko

Wyświetlono 25-36 z 67 komików

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Fary

Fary Lopes, znany zawodowo jako Fary, jest francuskim humorystą. 7 lipca 1991 roku urodził się w Paryżu; następnie spędził dzieciństwo w Saint-Maur-des-Fossés, przedmieściu paryskim. Jego rodzice pochodzą z Republiki Zielonego Przylądka i pracują odpowiednio jako technik chłodniczy oraz opiekunka do dzieci. Imię i nazwisko Fary to Fary Lopes. Komiczna podróż Fary'ego rozpoczęła się od zachęty ze strony jego nauczycielki historii i geografii, Jessie Troja, która pomogła mu napisać swój pierwszy program. W okresie od października 2010 do stycznia 2011 roku wystąpił w programie telewizyjnym 'On n'demande qu'à en rire' w sumie w pięciu odcinkach. Kontynuował występy w tym programie w październiku 2011 roku. Zdobył popularność dzięki występom w 'Jamel Comedy Club' w latach 2014–2016 i dał występy z wyprzedanymi biletami w Grand Point Virgule w Paryżu w latach 2014–2015. Wystąpił również w Théâtre du Châtelet w Paryżu w marcu 2016 roku. Fary rozszerzył swoje twórcze działania poza stand-up, przyczyniając się do specjalnego odcinka 'Festival de Cannes' programu 'On n'est pas couché' i stając się stałym współtwórcą w sezonie 2016-2017. Wydał nagrania koncertowe, takie jak 'Fary is the New Black' w grudniu 2017 roku i 'Hexagone' w kwietniu 2020 roku, a Fary: Hexagone i Fary Is the New Black zyskały międzynarodowe uznanie na Netflixie. W 2019 roku powstał paryski klub komediowy Madame Sarfati jako wspólne przedsięwzięcie z JR i Paolin Pascot. Zagrał w filmach takich jak 'Océane' (2013), 'Tout simplement noir' (2020) i 'Les Méchants' (2021), a w 2025 roku planowane są jego role w 'Banger' i 'Le Grand Déplacement'. Pojawił się również w serialach telewizyjnych 'Roxane, la vie sexuelle de ma pote' od 2013 do 2013 roku oraz 'En place de Jean-Pascal Zadi' w 2023 roku. W 2024 roku prowadził program 'Loups-garous' na Canal +. Wydał EPkę zatytułowaną 'Le stand up m'a tué.e' w 2022 roku i singiel o nazwie 'Faciès' w 2020 roku. Fary jest obecnie w związku z Aminą Muaddi, projektantką mody, od kwietnia 2022 roku. W 2024 roku otrzymał nagrodę SACD Humour i wystąpił z nowym show, 'Aime-moi si tu peux,' na korcie Philippe-Chatrier w Roland Garros 7 lipca 2023 roku, przed 15 000 widzów.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Félix Galipaux

Félix Galipaux, urodzony jako Félix Martin w Bordeaux 12 grudnia 1860 roku, był francuskim aktorem, dramaturgiem i humorystą. Louise Fénélon-Galipaux zidentyfikowała go w 1866 roku, po czym został wykształcony w Bordeaux i Paryżu, ostatecznie zdobywając pierwszą nagrodę z Konserwatorium Paryskiego. Początkowo wybrał występy w Théâtre du Palais-Royal zamiast Comédie-Française, później przenosząc się do Théâtre de la Renaissance. Galipaux zmarł w Paryżu 7 grudnia 1931 roku i został pochowany na cmentarzu Père-Lachaise, gdzie znajduje się jego brązowy posąg. Kariera komediowa Galipauxa była rozległa i obejmowała około czterdziestu sztuk wystawionych w teatrach paryskich. Jego popularność wynikała z humorystycznych monologów scenicznych, szczególnie 'Komunikatu Telefonicznego' (1906), z których kilka zachowano dzięki nagraniom. Współpracował również z Henri Pagat pod wspólnym pseudonimem Pagalipaux, a on i Coquelin Cadet popularyzowali w latach 80. XIX wieku występy monologowe w stylu muzycznym. Jego styl opierał się na pisaniu, aby wywoływać śmiech, a nie na cechach fizycznych czy dziwnych akcentach wymowy. Pisał wiele sztuk boulevardowych, komedii, szkiców, monologów i fantazji, oraz prowadził kolumny w gazetach pod pseudonimem Félix Mayran. Poza teatrem, Galipaux wkroczył na arenę wczesnego kina, występując w pracach Ferdinanda Zeccy, Georges’a Mélièsa i Pathé Frères, w tym w filmie „Prawdziwie przygodowa podróż samochodem” oraz we wczesnych francuskich filmach dźwiękowych takich jak „La Lettre” i „Au Telephone” (1905). Charles-Émile Reynaud nakręcił go podczas wykonywania „Le Premier Cigare” około 1896 lub 1897 roku. Nagrywał również nagrania słowne dla płyt gramofonowych i zagrał w filmach takich jak „Un monsieur qui a un tic” (1911) i „Gorgibus et Sganarelle” (1912), a jego ostatnią rolą filmową był udział w „Lorena” (1918). Przedstawiono go u boku Gabrielle Réjane na litografii z 1893 roku autorstwa Henri de Toulouse-Lautrec. Galipaux napisał również „Galipettes”, które zawierały zabawne sceny z Floridorem, Cinguyem, Dazincourtem i Caméléonem. Sceny te dotyczyły grupy teatralnej wędrownej. Po tym Galipaux otrzymał tytuł Officier de l'Instruction Publique w Ordre des Palmes Académiques.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Felix Herngren

Felix Herngren jest komikiem ze Szwecji, urodzonym w 1967 roku. Znany z 101- letniego starca, który wyskoczył na Billa i zniknął, Hundred- Year-Staruszek, który wspiął się przez okno i zniknął, Enkelstöten.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Czechy

Felix Holzmann

Czeski komik i scenarzysta, Felix Holzmann, urodził się w Teplicach, Czechosłowacji (obecnie Republika Czeska) 8 lipca 1921 roku. Był pochodzenia czesko-niemieckiego, a jego rodzina prowadziła firmę w Litoměřicach, gdzie spędził swoje wczesne lata. Jego ojciec był Niemcem, a matka Czeszką. Przed II wojną światową Holzmann uczęszczał do szkoły handlowej w Ústí nad Labem. Życie Holzmanna w znacznym stopniu ukształtowały wydarzenia XX wieku. W wieku 19 lat został powołany do Wehrmachtu z powodu deklaracji niemieckiego obywatelstwa przez jego rodzinę i służył w artylerii morskiej podczas II wojny światowej. Przeżył ciężkie naloty bombowe i stacjonował w Gdańsku, Gdyni, Kilonii, Francji, Estonii i Łotwie. Po schwytaniu przez Armię Czerwoną w maju 1945 roku spędził rok w sowieckim gułagu. Po zwolnieniu powrócił do Czechosłowacji i na początku lat 50. rozpoczął występy na scenach estradowych. Opracował charakterystyczny styl znany z humoru opartego na grze słów, unikalnego sposobu mówienia i rozpoznawalnego wyglądu, często występując na scenie w słomkowym kapeluszu, apasce i okularach z grubymi ramkami. Komedia Holzmanna często zawierała precyzyjnie skonstruowane dialogi pełne gry słów i charakteryzowała się postacią prostodusznego mężczyzny. Rozległą współpracę prowadził z Františkiem Budínem, tworząc długotrwałe sceniczne partnerstwo, a także pracował z innymi wybitnymi postaciami, takimi jak Lubomír Lipský, Iva Janžurová, Miloslav Šimek, Karel Gott i Viktor Maurer. Pojawił się w kilku filmach i programach telewizyjnych, w tym w 'Deset malých běloušků' (1993) i 'Buďte pozdraven, pane Jouda!' (2006), oraz często występował w telewizyjnych programach sylwestrowych jako zdezorientowany 'Pan Jouda'. Holzmann poślubił Evę Vorlíčkovą w 1968 roku po dwudziestoletnim współdzieleniu mieszkania; popełniła ona samobójstwo w 1970 roku, co głęboko go poruszyło. Później jego żoną została Barbara Greif, niemiecka aktorka i piosenkarka, z którą często koncertowali. Felix Holzmann zmarł 13 września 2002 roku w Chemnitzie w wieku 81 lat i jest upamiętniony popiersiem i tablicą pamiątkową w Litoměřicach.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Włochy

Ferdinand Guillaume

Ferdinand Guillaume, urodzony 19 maja 1887 roku w Bayonne, był włoskim aktorem i reżyserem filmowym, który występował również pod pseudonimami Tontolini i Polidor. Jego rodzina miała długą historię związaną z rozrywką; byli to członkowie cyrku o korzeniach we francuskiej szlachcie, która uciekła z Francji podczas rewolucji 1789 roku. Jego ojciec, Onorato, był znanym akrobatą i żonglerem, a jego matka, Itala Truzzi, była włoską tancerką cyrkową z Brescii. Kilku wujów, Cesare (Bebè) i Umberto (Antonet), zyskało międzynarodowe uznanie jako klauni. Guillaume i jego brat Natale uczyli się takich umiejętności jak akrobatyka, żonglerka i clownada w tym środowisku rodzinnym. Guillaume rozpoczął swoją karierę pracując przez kilka lat w cyrku swojej rodziny przed 1910 rokiem. W 1908 roku on i Natale zostali odkryci przez filmowców w Rzymie, a około 1910 roku oni, wraz ze swoimi żonami, przeszli do pracy w filmie. Szybko stał się siłą komediową, występując w ponad 100 komediowych krótkich filmach niemych jako postać Tontolini w studiach Cines, kończąc ten niezwykle produktywny dorobek w zaledwie ponad rok. Pojawił się w filmie Giulio Antamoro "Pinokio" w 1911 roku. Od 1912 do 1914 roku stworzył około 100 komedii pod pseudonimem Polidor. Jego filmy były dystrybuowane międzynarodowo, docierając do publiczności w Wielkiej Brytanii, Francji, Hiszpanii, Niemczech, Austrii, Holandii i Ameryce. Później pracował dla Pasquali Film w Turynie. Przez swoją rozległą karierę, obejmującą prawie 300 filmów, Guillaume stale pojawiał się w różnorodnych produkcjach. Należały do nich Pałac nad rzeką (1940), Córka Zielonego Pirata (1940), Muzyka ucieka (1943), Szalony Marechiaro (1952), Anioł w taksówce (1958), Pracownik (1959) i Wszyscy są zakochani (1959). Znaczące współprace obejmowały role w filmach Federico Felliniego: Le notti di Cabiria (1957), La dolce vita (1960) i 8½ (1963), a także w Accattone (1961) Pier Paolo Pasoliniego. Od lat 20. XX wieku występował również z zespołami wędrownymi w całej Italii. Guillaume mieszkał we Viareggio od 1946 roku aż do śmierci 3 grudnia 1977 roku, w wieku 90 lat.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Fernandel

Fernand Joseph Désiré Contandin, znany zawodowo jako Fernandel, urodził się 8 maja 1903 roku w Marsylii we Francji. Jego rodzicami byli Désirée Bédouin i Denis Contandin, którzy pochodzili z Perosa Argentina we Włoszech; ojciec pracował jako księgowy i występował jako amator komik pod pseudonimem „Sined”. Miał dwóch braci, Auguste’a-Marcela (1897-1961) i Francisa (Fransined) (1914-2012), oraz siostrę, Marguerite (1910-2006). Po rozpoczęciu kariery w muzycznych halach, Fernandel przyjął pseudonim sceniczny Fernandel w 1922 roku, zaproponowany przez jego teściową. W 1925 roku poślubił Henriette Félicie Manse. Kariera Fernandela rozpoczęła się od występów w kawiarniach i na weselach, po czym zdobył zwycięstwo w dziecięcym konkursie śpiewu w Théâtre du Châtelet w Marsylii w wieku siedmiu lat. Debiut filmowy miał w 1930 roku w Le Blanc et le Noir . Jego popularność systematycznie rosła w latach 30. i 40. XX wieku, dzięki kluczowym rolom w filmach takich jak Angèle (1934), Regain (1937), Le Schpountz (1938) i La Fille du Puisatier (1940). Rozległa współpraca łączyła go z Marcel Pagnolem, występował w trzynastu jego filmach. W 1939 roku wydał popularną piosenkę „Félicie aussi”, a w 1947 roku nagrał udany utwór „La Caissière du Grand Café”. Fernandel stał się jedną z największych gwiazd francuskiego kina przez kilka dekad, występując w ponad 125 filmach między 1930 a 1969 rokiem. Był znany przede wszystkim z roli włoskiego wiejskiego księdza w serii filmów Don Camillo od 1951 do 1970 roku, co doprowadziło do spotkania z papieżem Pius XII w 1953 roku. Jego charakterystyczne rysy twarzy, które sam nazywał „gueule de cheval” (końska paszcza), stały się znakiem rozpoznawczym. Pojawił się również we włoskich i amerykańskich filmach, takich jak Wokół świata w 80 dni (1956) z Davidem Nivenem i Wakacje w Paryżu (1958) z Bobem Hope’em i Anitą Ekberg. Fernandel był zaangażowany w reżyserię lub współprodukcję wielu filmów podczas swojej kariery. Filmy Fernandela zgromadziły ponad 200 milionów widzów podczas jego kariery, a w 1968 roku generał Charles de Gaulle stwierdził, że Fernandel jest jedynym Francuzem sławniejszym od niego samego na całym świecie. Po zdiagnozowaniu raka płuc zmarł 26 lutego 1971 roku, a jego szczątki spoczywają na cmentarzu Passy w Paryżu. Jego syn Franck Fernandel został aktorem i piosenkarzem i występował u boku ojca w filmach L'Âge ingrat i En avant la musique .

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Chile

Fernando Larraín

Fernando Larraín to chilijski komik, aktor filmowy i telewizyjny, piosenkarz, prezenter radiowy i telewizyjny. Urodził się 21 września 1962 roku w Santiago, Chile, jako Fernando José Larraín de Toro i pochodzi z baskijskiego rodu. Jego ojciec był znany jako "Mago Larraín" lub "Mago Helmut". Studiował aktorstwo w Escuela Teatro Imagen Gustava Mezy, kończąc studia w 1985 roku. Używał również pseudonimów Fernando Larrain i Fernando Larraino. Larraín rozpoczął swoją karierę z komediowym triem Fresco y Natural después del postre u boku brata, Nicolása Larraína i Felipe Izquierdo, gdzie parodiowali chilijskich celebrytów. W latach 90. pojawiał się w programach telewizyjnych takich jak 'Bodybuilder' i 'CorazonesService' z Felipe Izquierdo. Prowadził program 'Chile Tuday' (MEGA) od 1998 do 2002 roku, współprowadząc go z Felipe Izquierdo i Nicolásem Larraín. Pojawił się również w ‘Arroz con leche’ (1994). Zyskał znaczną popularność dzięki roli w remake'u serialu "Tak, kocham cię" (Married... with Children), zatytułowanym "Casado con Hijos", w latach 2006-2008, uzyskując główną rolę. Grał Tito Larraína w 30 odcinkach tego serialu. Od 2011 roku współpracuje z Los Hermanos Badilla przy dziesięciu filmach, w tym tytułach takich jak "El Limpiapiscinas" i "Eternamente adolescente" (2023). Występował w reklamie Banco Santander w latach 2002-2014, a obecnie pojawia się w reklamach Petrobras od 2021 roku u boku Javieri Contador. Jest żonaty z Gabrielą Olivares i ma troje dzieci. Został nominowany do nagrody Best Lead Actor in a Comedy/Sitcom Series or Miniseries na Premios PRODU za rolę w "Casado con Hijos", co stanowi jego pierwszą międzynarodową nominację, i czuje się zaszczycony możliwością reprezentowania Chile.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Szwecja

Filip Dikmen

Filip Dikmen to szwedzki komik i influencer urodzony 14 sierpnia 1996 roku w Landskronie. Spędził lata dorastania w Landskronie, Szwecja, i ma pochodzenie asyryjskie/syryjskie. Jego droga do komedii zaczęła się jako sposób na radzenie sobie ze stresem związanym ze studiami prawniczymi na Wydziale Ekonomii w Gothenburg; zaczął tworzyć komediowe skecze na Instagramie. Te wczesne próby okazały się owocne, a postacie Chantelle i Suleyman szybko zyskały dużą popularność na platformie. Sukces Dikmena w internecie przełożył się na kolejne możliwości. W 2018 roku prowadził program "Suleyman söker svar" na SVT, rolę, do której powrócił w 2019 roku. Podjął również próbę występu w programie muzycznym "Idol" tego samego roku, występując jako postać Suleymana. Jego wpływ wykraczał poza telewizję; w 2018 roku otrzymał nagrodę ‘Årets Instagram’ na Guldtuben i został sklasyfikowany na 31. miejscu w Medieakademin Maktbarometer, co podkreśla jego rosnący wpływ w mediach społecznościowych. Zawsze znajdował się wśród czołowych influencerów, osiągając nawet 9. miejsce w 2022 roku, uwzględniając rankingi TikToka. Poza komedią i wpływami, Dikmen eksplorował również inne ścieżki twórcze. W 2019 roku współprowadził program kulinarny "Mataam" na Viafree. Pokazał również gotowość do wyjścia ze swojej strefy komfortu, biorąc udział w Vasaloppet z Gunde Svanem 2 marca 2025 roku. Pojawił się w programie telewizyjnym "Mot alla odds", a w 2020 roku prowadził podcast świąteczny Spotify wraz z Zeiną Mourtadą i Markiem Levengoodem. Warto zauważyć, że w 2022 roku Dikmen zajął drugie miejsce w popularnym programie tanecznym "Let’s Dance" na TV4. Filip Dikmen nadal angażuje się w interakcje z publicznością za pośrednictwem różnych platform. Jego kariera pokazuje ewolucję od szkiców na Instagramie do prowadzenia programów telewizyjnych i udziału w różnorodnych wydarzeniach, umacniając jego pozycję jako wybitnej postaci w szwedzkiej rozrywce.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

15 lis 2026 Wielka Brytania

Fin Taylor

Urodzony w St Albans, Fin Taylor to brytyjski komik, który występuje na scenach stand-upowych i prowadzi podcast. Dzieciństwo Taylora było wielokulturowe; mieszkał w Glasgow do siódmego roku życia, a jego matka pochodzi ze Szkocji. Jest synem filmowca i byłego nauczyciela Jeremy’ego Taylora. Zainteresowanie występami i komedią zaczęło się podczas nauki w Abingdon School, co kontynuował studiując na Uniwersytecie Bristolu, gdzie aktywnie uczestniczył w jego scenie komediowej. Rozpoczął występy stand-upowe w 2008 roku, szybko zdobywając doświadczenie dzięki licznym występom w miejscach takich jak The Wardrobe Theatre w Bristolu (1 listopada 2012), Oppo w Bristolu (25 listopada 2012) i Three & Ten w Brighton (4 grudnia 2012). Wspierał również Glenn Woola na trasie koncertowej i występował jako rozgrzewający publiczność przed programem BBC2 Never Mind the Buzzcocks , a także występował jako akt otwierający i prowadzący ceremonię w różnych lokalizacjach. Taylor zadebiutował swoim solowym programem na Edynburskim Festiwalu w 2014 roku, a kolejne pokazy – 'Whitey McWhiteface', 'Lefty Tighty Righty Loosey' i 'When Harassy Met Sally' (w latach 2014-2016) – spotkały się z uznaniem krytyków. Choć często opisywany jako prowokacyjny i konfrontacyjny, recenzenci zauważają również, że komedia Fina Taylora może być zarówno śmiała, jak i społecznie świadoma. Jego twórczość wykracza poza scenę; miał wycięte ujęcie w filmie Tomb Raider z 2018 roku i wystąpił w programie panelowym BBC *Have I Got News for You*, gdzie jego dowcipy czasami wywoływały kontrowersje. We wrześniu 2022 roku Taylor pojawił się w amerykańskim programie NFL *Good Morning Football*. Współpracuje również corocznie z Comedy Crackers, aby produkować świąteczne zabawki. Od 2022 roku Taylor prowadzi serię wideo Fin vs the Internet . Ponadto współprowadzi podcast Fin vs History z Horatio Gould, który został uruchomiony w 2025 roku. Podcast odniósł znaczny sukces, zdobywając nagrodę Chortle dla Najlepszego Podcastu w 2026 roku i gromadząc ponad 66 milionów pobrań do września 2026 roku. W 2026 roku wydał Historia Ludzkości w Całości (Skrócona): Nienadzorowany Doktorat . Obecnie mieszkający w Londynie, Taylor jest żonaty i ma dwoje dzieci: córkę i syna. Kontynuuje pracę w komedii i obecnie rozwija swój pierwszy solowy program.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Dania

Finn Nørbygaard

Som dansk skuespiller, entertainer, musiker og psykoterapeut har Finn Nørbygaard haft en alsidig karriere. Selvom han oprindeligt blev uddannet som skolelærer, fik han sit store gennembrud som buskonduktør i en tv-serie sammen med Jacob Haugaard, hvorefter de gjorde den regionale vending "Ja-dak" kendt i hele landet. Duoen stod også bag Jydekompagniet- filmene og medvirkede i de popuære Tuborg Squash-reklamer. I 1994 skabte Nørbygaard sammen med sangerinden Jette Torp det komiske musikprogramme "Musik og Fis", som senere blev kaldt "Finn og Jette Show".

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Niemcy

Fips Asmussen

Fips Asmussen, urodzony jako Rainer Pries 30 kwietnia 1938 roku w Hamburgu, był niemieckim komikiem i artystą rozrywkowym. Jego ojciec, urzędnik bankowy z Lbecka, początkowo chciał, aby podjął się stażu jako litograf. Zamiast tego studiował w Werbe-Akademie (Akademii Reklamy) w Hamburgu i uzyskał dyplom wykwalifikowanego litografa. Przed karierą komediową prowadził od późnych lat 60. do początku lat 70. kabaretowy bar o nazwie 'Violette Zwiebel' w Hamburgu, gdzie występował z piosenkami kabaretowymi, chansonami i poezją artystów takich jak Kurt Tucholsky i Bertolt Brecht. Asmussen rozpoczął pracę jako komik na początku lat 70., przyjmując pseudonim Fips Asmussen od 1973 roku. Początkowo jego komedie były bardziej wyrafinowane i polityczne. Jednak od około 1973 roku przeszedł na opowiadanie żartów w szybkim tempie. Ten styl stał się cechą charakterystyczną jego występów, często towarzyszyły im celowo niezabawne żarty i gry słowne przekazywane z dużą prędkością. Jego debiutancki album, 'Witze am laufenden Band' (Żarty na taśmie), wydany w 1973 roku, odniósł sukces komercyjny, zdobywając platynową płytę za sprzedaż 500 000 egzemplarzy. Wydał również kilka singli, w tym covery popularnych piosenek takich jak 'Ein Korn im Feldbett' i 'Mein Gott, Walther!', które znalazły się na listach przebojów w Niemczech. Przez całą swoją karierę Fips Asmussen występował w licznych programach radiowych i telewizyjnych, oraz grał główne role w serialach telewizyjnych takich jak 'Eine geschiedene Frau', 'Großstadtrevier' i 'Riverboat'. Prowadził również humorystyczną rywalizację z Oliverem Kalkofe. Był znany z publicznego oskarżania Dietera Hallervordena o używanie jego dowcipów bez pozwolenia, szczególnie odnosząc się do skeczu z 'porcją frytek'. Do 2020 roku Asmussen sprzedał siedem milionów płyt, kaset i CD. W latach 90. mieszkał w Wolfenbüttel. Zmarł 9 sierpnia 2020 roku w Querfurt w Saksonii-Anhalt w wieku 82 lat na raka, pozostawiając po sobie bogate dorobek twórczy i spuściznę jako charakterystyczny głos w niemieckim komediodramie.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Wielka Brytania

Florence Desmond

Florence Desmond, z domu Dawson, urodzona 31 maja 1905 roku w Londynie, była angielską aktorką, komikiem i naśnowniczką. Jej kariera sceniczna rozpoczęła się w wieku dziesięciu lat, podczas gdy była uczennicą szkoły Dame Alice Owen w Islington. Jej rodzina mieszkała nad sklepem jej ojca, który pracował jako obuwkowicz. Desmond wypracowała charakterystyczny styl komediowy oparty na naśladowaniu znanych gwiazd. Jej występy obejmowały piosenki i imitacje postaci takich jak Janet Gaynor, Greta Garbo, Jimmy Durante, Gracie Fields i Marlene Dietrich. W 1928 roku odbyła tournée po USA i Kanadzie z Noëlem Cowardem i Beatrice Lillie w spektaklu 'This Year of Grace.' Płyta gramofonowa o prędkości 78 obr./min, 'A Hollywood Party,' zawierająca jej naśladowania, stała się bestsellerem w 1933 roku, co jeszcze bardziej umocniło jej reputację. W tym okresie wystąpiła w licznych brytyjskich filmach, w tym w ‘Sally in Our Alley’ (1931), ‘The Road to Fortune’ (1930) i ‘Three Came Home’ (1950). Zagrała również u boku George'a Formby'ego w 'No Limit' (1935). W latach 1937 i 1951 wystąpiła w Royal Variety Performance. Podczas II wojny światowej zapewniała rozrywkę wojskowym poprzez ENSA; dodatkowo miała krótki angaż w londyńskiej produkcji 'Ciotka Mame' w 1958 roku. Jej życie małżeńskie obejmowało dwa związki: początkowo z lotnikiem Tomem Campbell Black, trwający od 1935 do 1936 roku, a następnie małżeństwo z lotnikiem i pośrednikiem ubezpieczeniowym Charlesem Hughesdonem, które trwało aż do jej śmierci. Pojawiła się w programie 'This Is Your Life' w 1959 roku, a Gracie Fields była gościem telefonicznym tego dnia. Desmond przeszła na emeryturę z branży rozrywkowej w 1954 roku, ale nadal wspierała cele charytatywne, w tym Szpital St. Luke’s uhonorował ją oddziałem noszącym jej imię. Florence Desmond zmarła w Guildford, Surrey, 16 stycznia 1993 roku w wieku 87 lat.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 2

Argentyna 36

Austria 27

Australia 52

Azerbejdżan 1

Bangladesz 1

Belgia 13

Bułgaria 57

Benin 2

Boliwia 1

Brazylia 27

Białoruś 2

Kanada 125

Demokratyczna Republika Konga 3

Szwajcaria 17

Wybrzeże Kości Słoniowej 1

Chile 15

Kamerun 1

Chiny 8

Kolumbia 4

Kuba 4

Czechy 7

Niemcy 188

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Ekwador 2

Estonia 5

Egipt 10

Hiszpania 74

Etiopia 1

Finlandia 15

Francja 214

Wielka Brytania 365

Gruzja 1

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Chorwacja 2

Haiti 1

Węgry 7

Indonezja 23

Irlandia 31

Izrael 10

Indie 47

Irak 3

Iran 6

Islandia 4

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 37

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 3

Liban 5

Sri Lanka 1

Litwa 1

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 12

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 4

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Singapur 3

Słowenia 4

Słowacja 2

Salwador 1

Syria 1

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 11

Uganda 7

Stany Zjednoczone 213

Urugwaj 4

Uzbekistan 1

Wenezuela 5

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 3

Zimbabwe 1

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Fary

Félix Galipaux

Felix Herngren

Felix Holzmann

Ferdinand Guillaume

Fernandel

Fernando Larraín

Filip Dikmen

Fin Taylor

Finn Nørbygaard

Fips Asmussen

Florence Desmond

Przeglądaj komików według kraju

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?