Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na E Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 37-48 z 79 komików
Ed Weeks, komik (Wielka Brytania) – Komedia skeczowa
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Ed Weeks

Ed Weeks to angielski aktor, urodzony 25 października 1980 roku i wychowany w Anglii. Jego pochodzenie obejmuje matkę z Salwadoru. Ukończył Queen's College w Taunton, a następnie studiował na Trinity College w Cambridge, gdzie pełnił funkcję przewodniczącego Cambridge Footlights. Po ukończeniu studiów Weeks zaczął pisać dla telewizji, przyczyniając się do programów satyrycznych BBC takich jak Man Stroke Woman , Clone i Hotel Trubble . Do jego wczesnych ról aktorskich należą występy w brytyjskich serialach takich jak My Family , The IT Crowd , Not Going Out i Phoo Action , gdzie słynnie zagrał księcia Williama. Kariera Weeks’a nabrała znaczącego obrotu w 2011 roku, kiedy przeniósł się do Los Angeles. W tym samym roku sprzedał oryginalny pilot do CBS. Szybko zyskał uznanie dzięki roli doktora Jeremy’ego Reeda w serialu The Mindy Project , którą odgrywał w latach 2012–2017. W tym czasie uczestniczył również w Dirty Sexy Funny Olivii Lee jako pomocnik i współwspółpracownik przy psikusach. W 2015 roku wystąpił gościnnie w Royal Pains i pojawił się w The Leisure Class . Dalszym dowodem na swoje umiejętności pisarskie, Weeks współtworzył serial komediowy z Hannah Mackay, który ABC nabyło w listopadzie 2015 roku. Następnie zagrał rolę Colina w LA to Vegas , dołączając do serialu w marcu 2017 roku, choć później tego samego roku został on odwołany. Weeks nadal pracuje w komedii. W 2017 roku sprzedał projekt o nazwie Bastards i miał zagrać główną rolę w nieokreślonym projekcie. Obecnie występuje w serialu komediowym o wampirach Eternally Yours , którego akcja kręci się wokół małżeństwa trwającego 500 lat. W tym serialu wystąpi u boku Allegry Edwards, który CBS zamówił na pełny sezon. Chociaż jego amerykański serial komediowy LA to Vegas został skasowany w 2018 roku, a pojawiły się przesłanki, że mógłby dostać rolę w sitcomie już w 2012 roku, praca Weeks’a sugeruje jego dalszą obecność w krajobrazie komediowym.

Eddi Arent (1925–2013), komik (Niemcy) – Komedia skeczowa, Suchy humor
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Eddi Arent

Gebhardt Georg “Eddi” Arent, znany zawodowo jako Eddi Arent, był niemieckim aktorem, artystą kabaretowym i komikiem. Urodził się 5 maja 1925 roku w Danzig-Langfuhr (obecnie część Gdańska, Polska) i dzielił miejsce urodzenia z filmowym kolegą Wolfgangiem Völzem. Jego ojciec kierował wodociągami w Gdyni. Po ukończeniu humanistycznego gimnazjum i zdaniu egzaminu maturalnego, Arent został powołany do niemieckiej armii w 1939 roku po aneksji Wolnego Miasta Gdańska. Później, po II wojnie światowej, studiował aktorstwo. Arent rozpoczął swoją karierę artystyczną w Blumbergu jako wykonawca kabaretowy po wojnie. W latach 1948–1950 brał udział w kabarecie literackim Jürgena Henckella 'Der Widerspiegel,' występując również w 'Mausefalle' i 'Die Zwiebel' Wernera Fincka. Został odkryty dla filmu w 1955 roku podczas pracy w 'Die Zwiebel' w Monachium. Jego pierwszą znaczącą rolę filmową otrzymał w 1958 roku w 'Doktorze ze Stalingradu,' gdzie jego wychudzony wygląd zapewnił mu tę rolę. Szybko zyskał uznanie, występując w ponad 104 filmach między 1956 a 2002 rokiem i osiągając dużą sławę na ekranie w latach 60. XX wieku. Stał się znany z ról kamerdynera, policyjnego fotografa i pomocnika przestępcy w adaptacjach Edgar Wallace’a autorstwa Horsta Wendlandta (1959–1966), występując w około dwudziestu z tych filmów detektywistycznych i czterokrotnie wcielając się w rolę złoczyńcy. Krytycy chwalili jego slapstick i suchy humor jako „iskrzysty proszek” serii, która przyciągnęła około 60 milionów widzów między 1959 a 1972 rokiem. Arent zagrał również w trzech filmach Karla Maya: 'Skarb Srebrnego Jeziora' (1962), 'Winnetou 2' (1964) i 'Winnetou i Shatterhand w Dolinie Śmierci' (1968) jako Lord Castlepool. Pojawił się w komedii telewizyjnej 'Räuber und Gendarm' (1978) i odniósł znaczny sukces z serialem skeczowym 'Es ist angerichtet' (od 1982), który uważał za swoje najlepsze dzieło. Później współpracował z Haraldem Juhnke w serialu telewizyjnym ze skeczami 'Harald und Eddi' (koniec lat 80.). W 1997 roku otrzymał nagrodę Scharliha, nagrodę Karla Maya i Złoty Honorowy Puchar spotkania Edgar Wallace w 1999 roku. Arent poślubił Franziskę Ganslmeier w 1959 roku; mieli jednego syna i prowadzili hotel 'Neustädter Hof' w Titisee do czasu ogłoszenia upadłości w 2005 roku. Został zdiagnozowany z demencją, a jego stan zdrowia się pogorszył; zmarł w wieku 88 lat 28 maja 2013 roku w Monachium w Niemczech na skutek choroby Alzheimera.

Eddy King, komik (Francja)
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Eddy King

Eddy King to francusko-kanadyjski humorysta, komik i autor. Urodził się 14 grudnia 1982 roku w Goussainville we Francji, a dorastał na przedmieściach Paryża, konkretnie w Goussainville, w departamencie Val d’Oise. Jego rodzice pochodzą z Konga, a on jest kuzynem Félixa Tshisekedi, prezydenta Republiki Demokratycznej Kongo. Eddy King jest starszym z dwójki dzieci, ma siostrę. W 1995 roku, w wieku 13 lat, wyemigrował do Quebecu wraz z rodziną, co stanowiło znaczącą zmianę w jego życiu i wpłynęło na jego późniejszą perspektywę komediową. Początkowo Eddy King wykazał się zamiłowaniem do sztuk performatywnych. Podczas studiów założył grupę rap Dögone Tribe ze znajomym. Ta grupa zdobyła nagrodę za najlepszą grupę rap na festiwalu Hip Hop 4ever w Montrealu w 2004 roku. Po prowadzeniu programów rozwinął pasję do stand-up comedy i dwukrotnie próbował dostać się do École nationale de l’humour, ale został odrzucony. Pomimo tych niepowodzeń kontynuował pisanie i występy podczas wieczorów otwartych scen. W 2007 roku otrzymał nagrodę 'Coup de cœur' na konkursie Nowych Talentów Juste Pour Rire. Następnie w 2009 roku wykonał utwór zatytułowany 'Tintin au Congo' na Gali Rachida Badouri, zyskując uznanie i sympatię publiczności. W tym samym roku został nazwany 'odkryciem roku' na festiwalu Juste Pour Rire. Eddy King rozpoczął swoją pierwszą solową sztukę zatytułowaną „Eddy King” pod koniec 2011 roku w teatrze St-Denis w Montrealu oraz na Coucous Comedy Show. Przedstawienie to odbywało się do jego trzydziestych urodzin w 2012 roku, co doprowadziło do występów we Francji, Belgii i Haiti. Od tamtego czasu pojawił się w wielu programach telewizyjnych, w tym w „Cliptoman”, „L’Heure est grave”, „Laugh Out Loud with Kevin Hart” oraz „Par ici l’été”. Zagrał również role filmowe, szczególnie w belgijskim filmie „Marokańskie Gigolo” na początku 2013 roku i w filmie Denysa Arcanda „Upadek amerykańskiego imperium” w 2018 roku. Eddy King intensywnie koncertuje po Kanadzie, występując zarówno po francusku, jak i po angielsku, i pojawił się na wielu galach Just For Laughs. Uważany jest za jednego z wybitnych artystów sceny humorystycznej w Quebecu. Jego komedia jest opisywana jako zabawna i inteligentna, często skupiająca się na jego życiu rodzinnym, doświadczeniach i przekonaniach. Obecnie przygotowuje swoją drugą solową sztukę zatytułowaną „Mokonzi”.

Edgar Kennedy (1890–1948), komik (Stany Zjednoczone) – Komedia muzyczna
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Edgar Kennedy

Edgar Kennedy, urodzony 26 kwietnia 1890 roku w Monterey County, w Kalifornii, był niezwykle płodnym komikiem filmowym z karierą trwającą cztery dekady. Jego rodzicami byli Neil Kennedy i Annie Quinn, imigranci z Kanady. Uczęszczał do San Rafael High School i przez krótki czas uprawiał boks, zanim odnalazł swoje powołanie w rozrywce. Rozpocząwszy karierę, Kennedy występował początkowo jako śpiewak w vodevillu, komediach muzycznych i lekkiej operze, co stanowiło podstawę jego późniejszej sławy jako komika. Jego kariera filmowa rozpoczęła się w 1911 roku i szybko stał się oryginalnym Keystone Kopem, co świadczy o jego wczesnym zaangażowaniu w rozwijający się świat filmów niemych. Styl komediowy Kennedy’ego charakteryzował się „powolnym rozgrzewaniem” – znakiem rozpoznawczym, który zapewnił mu przydomek "Slow Burn". Polegało to na przedstawianiu postaci z powoli narastającym gniewem, wyrażanym poprzez subtelne grymasy i gesty. Pojawił się co najmniej w 500 filmach, obejmujących zarówno czasy niemych, jak i dźwiękowych produkcji, i współpracował z licznymi wybitnymi postaciami z branży filmowej, takimi jak Roscoe Arbuckle, Charlie Chaplin, Laurel i Hardy, bracia Marx, W.C. Fields, Charley Chase oraz Our Gang. Jego wszechstronność jest widoczna w różnorodnych rolach, jakie odgrywał, od głupich policjantów i detektywów po nawet więziennego strażnika. Wyreżyserował sześć krótkich komedii dla Hala Roacha i grał w filmach takich jak 'Para spodenek' (1928) i 'Zupa z kaczek' (1933), co dowodzi, że potrafił robić różne rodzaje komedii. Być może najbardziej znany z komediowego serialu "Zwykły Człowiek", który rozpoczął się w 1930 roku, Kennedy portretował przeciętnego człowieka stawiającego czoła codziennym wyzwaniom rodzinnym i zawodowym. Serial ten produkował sześć krótkich filmów rocznie przez 17 lat. Zagrał również w filmie instruktażowym "The Other Fellow" i wystąpił w filmach takich jak "Dwudziesty wiek" (1934) i "Narodziny gwiazdy" (1937). W latach 40. Kennedy stał się ulubieńcem zarówno fanów filmowych, jak i krytyków, występując w ponad 400 filmach, w tym w około 100 fabularnych i ponad 200 krótkometrażowych. Od 1931 do 1948 roku Kennedy wystąpił w 103 dwuczęściowych krótkich filmach wyprodukowanych przez RKO Radio Pictures. Często przedstawiały one komiczne sytuacje skupione na problemach rodzinnych, kryzysach w domu, przypadkach pomyłki tożsamości i próbach szybkiego wzbogacenia się, zwykle z udziałem roztarganej żony, ingerującej teściowej i leniwego szwagra. Edgar Kennedy zmarł 9 listopada 1948 roku w szpitalu Motion Picture Hospital na raka gardła, pozostawiając po sobie spuściznę jako pierwszy "sitcomowy" gwiazdor w Ameryce, wyprzedzając "I Love Lucy" o dwie dekady; miał 58 lat. Bill Cassara napisał biografię zatytułowaną "Edgar Kennedy, Mistrz Powolnego Rozgrzewania", która została opisana jako wyczerpująca i uważana za lekturę obowiązkową dla fanów Laurel i Hardy'ego.

Edie Adams (1927–2008), komiczka (Stany Zjednoczone) – Parodie znanych osób
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Edie Adams

Edie Adams, urodzona Edith Elizabeth Enke 16 kwietnia 1927 roku w Kingston, Pensylwania, była amerykańską artystką o wszechstronnej karierze. Edie Adams spędziła część młodości w Grove City, Pensylwania, a także w Tenafly, New Jersey. Jej rodzicami byli Sheldon Alonzo Enke i Ada Dorothy Adams. Adams ukończyła formalne studia, uzyskując dyplom wokalny z Juilliard oraz ze Szkoły Dramatycznej Columbia. W Nowym Jorku odbywała szkolenia w Actors Studio. Rozpoczęcie jej kariery nastąpiło, gdy wygrała konkurs piękności 'Miss U.S. Television' w 1950 roku, co zaowocowało występem w programie telewizyjnym Miltona Berle’a. Adams zyskała uznanie jako komiczka i aktorka, często współpracując z Ernie Kovacsem w telewizji, począwszy od lat 50.; wzięli ślub w 1954 roku i potajemnie uciekli. Prezentowała swoje talenty komediowe poprzez naśladowanie postaci takich jak Marilyn Monroe i Zsa Zsa Gabor, zarówno na scenie, jak i w telewizji. Jej debiut na Broadwayu nastąpił w 1953 roku w Wonderful Town , a następnie w 1956 roku zdobyła nagrodę Tony za rolę Daisy Mae w Li’l Abner . Pojawiła się również w wielu filmach, w tym w The Apartment (1960), Lover Come Back (1960) z Rockiem Hudsonem i Doris Day, It's a Mad, Mad, Mad, Mad World (1963) oraz The Best Man (1964). W latach 1963–1965 prowadziła własny program rozrywkowy, Here’s Edie , otrzymując cztery nominacje do Emmy. Poza aktorstwem i komedią, Adams była również bizneswoman. Przez dwie dekady Edie Adams pracowała jako przedstawicielka marki Muriel Cigars, a w latach 60. założyła dwie firmy kosmetyczne: Edie Adams Cosmetics i Edie Adams Cut 'n' Curl. Po nagłym zgonie Ernie Kovacsa w 1962 roku w wyniku wypadku samochodowego, stanęła przed poważnymi problemami finansowymi, w tym spłatą jego znacznych niezapłaconych podatków. Kontynuowała pracę, pojawiając się w rolach gościnnych w programach takich jak Fantasy Island , The Love Boat , Murder, She Wrote i Designing Women do lat 70. i później. W 2004 roku zagrała wróżkę w produkcji PBS spektaklu Rodgers & Hammerstein’s Cinderella . Edie Adams zmarła 15 października 2008 roku w Los Angeles na skutek powikłań związanych z zapaleniem płuc i rakiem.

Eemeli (1920–1987), komik (Finlandia) – Suchy humor
Zweryfikowane Nieodebrane
Finlandia

Eemeli

Eemeli, urodzony jako Esko Olavi Toivonen 28 czerwca 1920 roku, był fińskim aktorem, komikiem i artystą rozrywkowym. Profesjonalnie znany jako Eemeli, jego kariera trwała wiele dziesięcioleci. Jego imię i nazwisko, Esko Olavi Toivonen, jest mniej znane niż pseudonim, którego używał przez całe swoje życie zawodowe. Eemeli pracował jako aktor, komik i artysta rozrywkowy, wnosząc wkład zarówno w film, jak i muzykę w Finlandii. Pozostało po nim dziedzictwo cenionych występów i nagrań, a fani fińskiego humoru i muzyki nadal czczą jego pracę po jego śmierci 9 listopada 1987 roku. Styl komiczny Eemeliego często charakteryzował się kamienną twarzą, co zaowocowało przydomkiem „Buster Keaton Finlandii”. Często pojawiał się na ekranie wczesnych lat 60. w serii filmów. Jego filmografia obejmuje Suuri sävelparaati (1959), Yks' tavallinen Virtanen (1959), Oho, sanoi Eemeli (1960), Kaks' tavallista Lahtista (1960), Kankkulan kaivolla (1960) i Molskis, sanoi Eemeli, molskis! (1960). Nadal występował w filmach przez całe lata 60., w tym w Mullin mallin (1961) i Voi veljet, mikä päivä! (1961), a później w Tup-akka-lakko (1980). Zagrał również w „Ei se mitään!” sanoi Eemeli (1962). Poza pracą aktorską, Eemeli wydał wiele nagrań. W 1959 roku wydał singiel „Oho, sanoi Eemeli / Taas Rovaniemen markkinoilla”, a później album zatytułowany Eemeli w 1966 roku, po którym nastąpiły Eemeli Pinnalla w 1970 roku i Eemeli joulukierre w 1972 roku. Jego muzyka często zawierała elementy komediowe, a regularnie współpracował z Repe Helismaa przy kilku nagraniach, w tym z „Eemelin saunassa” (1963) oraz różnych humorystycznych EP-kach. Wydał również album zatytułowany "20 suosikkia â Oho sano Eemeli." Te muzyczne osiągnięcia jeszcze bardziej umocniły jego pozycję w historii fińskiego przemysłu rozrywkowego.

Elaine May, komiczka (Stany Zjednoczone) – Komedia skeczowa, Improwizacja
Zweryfikowane Nieodebrane
Stany Zjednoczone

Elaine May

Elaine Iva May, amerykańska aktorka, komik, pisarka i reżyser, po raz pierwszy stała się sławna w latach 50. XX wieku, kiedy wykonała szkice improwizacji obok Mike 'a Nicholsa. Później pisała i pomagała w wielu filmach, które zyskały krytyczną pochwałę. Jej szafka z trofeami posiada BAFTA, Grammy i Tony wśród wielu innych zaszczytów. W 2013 roku prezydent Barack Obama wręczył jej National Medal of Arts i otrzymała Honorową Nagrodę Akademii w 2022 roku.