Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na C Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 37-48 z 127 komików
Chabelo (1935–2023), komik (Meksyk)
Zweryfikowane Nieodebrane
Meksyk

Chabelo

38.4K obserwujących

Xavier López Rodríguez, znany zawodowo jako Chabelo, był meksykańskim aktorem, komikiem i prowadzącym programów telewizyjnych. Urodził się 17 lutego 1935 roku w Chicago, Illinois, a jego wczesne lata spędził w León, Guanajuato, Meksyk, po tym jak jego rodzina przeniosła się tam. Jego rodzice, José Luis López Barba i Eulalia Rodríguez, również pochodzili z León. Jako niemowlę mieszkał i pracował na rodzinnej farmie, zanim w wieku 18 lat wrócił do Stanów Zjednoczonych do służby wojskowej. Służył w US Army podczas wojny koreańskiej, spędzając trzy miesiące w San Diego, Kalifornia. Po krótkim okresie służby wojskowej początkowo podjął studia medyczne, kształcąc się przez cztery lata przed pracą w prywatnym sanatorium. Kariera Chabelo w show-biznesie rozpoczęła się w 1952 roku, kiedy dołączył do Televicentro jako asystent producenta, stopniowo przechodząc na stanowiska kamerzysty i kierownika planu. Pseudonim „Chabelo” zyskał po opowiedzeniu dowcipu o chłopcu imieniem Chabelo. To przezwisko stało się jego tożsamością zawodową. Następnie podpisał kontrakt z PepsiCo, stając się mówcą, który podróżował szeroko po Ameryce Północnej i Południowej. Jego praca obejmowała również pobyt w Puerto Rico Theater w Nowym Jorku oraz prowadzenie programu radiowego o nazwie La media hora de Chabelo przez siedem lat. Pojawił się w ponad trzydziestu filmach, w tym w 'El Extra' (1962) jako 'Panchito', i podkładał głos postaciom w filmach takich jak 'Kaczorze Howard' (2005) i 'Coco' (2017). Nagrał również ponad trzydzieści albumów muzycznych, często skupionych na muzyce dla dzieci. Chabelo jest najbardziej znany z tworzenia i prowadzenia długotrwałego programu telewizyjnego En Familia con Chabelo , który miał premierę w 1967 roku. Program, prezentujący konkursy, gry i nagrody dla dzieci i ich rodziców, nadawany był przez 48 lat, kończąc się w grudniu 2015 roku. Ta niezwykła długowieczność zapewniła En Familia con Chabelo rekord Guinessa w 2012 roku za 44 lata nieprzerwanych nadawania. Ponadto, sam Chabelo otrzymał rekord Guinessa za odgrywanie postaci „Chabelo” przez ponad 57 lat. Poza En Familia con Chabelo , produkował również inne programy, takie jak 'La Cuchufleta', 'La Güereja Quiere Más' i 'Los Simuladores'. Pojawił się także w różnych programach telewizyjnych, takich jak La criada bien criada , El show del Loco Valdés i Familia P. Luche . Javier López Rodríguez, znany jako Chabelo, zmarł 25 marca 2023 roku w Mexico City w wieku 88 lat na wstrząs septyczny.

Zweryfikowane Nieodebrane
Nowa Zelandia

Cal Wilson

32.9K obserwujących

Cal Wilson, urodzony w Nowej Zelandii, sfabrykował karierę komika, pisarza i nadawcę po przeprowadzce do Australii. W latach 2001-2003 napisała sitcom Willy Nilly z Nowej Zelandii. Następnie pojawiła się na różnych programach komediowych i telewizyjnych, kierując Sleuth 101, współhostując The Great Australian Bake Off i udzielając głosu bohaterom Petal i Thorn w dziecięcej serii Kitty nie jest kotem. Wilson regularnie prezentował także kilka programów radiowych.

Carlos Librado, komik (Hiszpania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Carlos Librado

31.6K obserwujących

Juan Carlos Librado Gallego, zawodowo znany jako Nene, urodził się w Madrycie 9 sierpnia 1976 roku; jest hiszpańskim aktorem i komikiem. Pasja do sceny rozwinęła się u niego w młodym wieku, ale jego wczesna kariera potoczyła się inaczej. Zanim przeszedł na ścieżkę aktorską, Librado spędził dziesięć lat jako zawodowy futbolista, rozpoczynając w 2000 roku od Real Sociedad Deportiva Alcalá. Następnie grał dla CD Badajoz przez dwa sezony do 2004 roku i Alicante CF, gdzie wygrał Segunda División B Hiszpanii w sezonie 2004–05. Jego kariera piłkarska trwała z Unión Deportiva Lanzarote w sezonie 2007–08, zanim zakończył ją w sezonie 2009–10 powrotem do RSD Alcalá. Po zakończeniu kariery piłkarskiej, Librado podjął szkolenia aktorskie w grupie teatralnej związanej z Uniwersytetem w Alicante. W 2010 roku przeszedł na ścieżkę występowania w stand-upie po podpisaniu kontraktu z Comedy Central, co stanowiło znaczącą zmianę w jego życiu zawodowym. Szybko zdobył uznanie występując w programach stand-upowych zarówno w telewizji, jak i na żywo, a jego pierwszy występ w prime time miał miejsce w El club de la comedia na La Sexta. Jego kariera aktorska również kontynuowana była w tym okresie; po raz pierwszy pojawił się na ekranie w sitcomie Aída, a później zagrał Clemente "Clemen" Guerrero w serialu Gigantes (2018). W jego filmografii znajdują się takie tytuły jak Niewidzialny opiekun (2017) i jego kontynuacje, Dziedzictwo kości, oraz Ofiara dla burzy. Inne filmy z jego udziałem to Lejos de ti, Los relojes del diablo, Señor, dame paciencia, Dos años y un día, La Moderna, Undercover Wedding Crashers, Very Bald Trip, The Champion, From Good to the Hood, Operación Camarón (2021) i Por los pelos (2021). Kariera Carlosa Librado obejmowała współpracę z różnymi programami telewizyjnymi. Był współautorem Zapeando w 2018 roku i Las que faltaban w 2019 roku, co ukazuje jego wszechstronność jako wykonawcy. W 2023 roku dołączył do Salón de té La Moderna do popołudniowego programu na La 1. Ma również wystąpić w Hercúlea (2020), grając rolę przestępcy. Carlos Librado pracuje jako aktor i komik. Ma wiele ról i występów w hiszpańskiej telewizji oraz filmach.

Catherine Deveny, komiczka (Australia)
Zweryfikowane Nieodebrane
Australia

Catherine Deveny

21.7K obserwujących

Catherine Deveny to australijska pisarka, komiczka, autorka i mówczyni publiczna. Urodzona w 1968 roku i dorastająca w Melbourne, doświadczyła trudności finansowych w dzieciństwie, w tym zajęcia samochodu rodzinnego przez wierzyciela oraz zamieszkiwania w mieszkaniach socjalnych. W połowie lat dwudziestych przeniosła się z Melbourne do Sydney. Deveny zaczęła od występów stand-up i pisania, występując w The Espy w wieku 23 lat i otrzymując pozytywną recenzję za swój pierwszy występ. Jej kariera obejmuje pisanie dla telewizji, stand-up, przygotowywanie publiczności do występów, pisanie felietonów, występy jednoosobowe, autorstwo książek, przemówienia kluczowe, prowadzenie konferencji oraz prowadzenie warsztatów pisarskich Gunnas Writing Masterclasses. Zawodowa kariera Deveny obejmuje znaczące wkład w australijskie media. W dniu swoich 24. urodzin otrzymała stałe stanowisko pisarki komediowej w programie Tonight Live, do którego wcześniej dostarczała materiały dla Steve’a Vizarda. Następnie pojawiła się w programach telewizyjnych takich jak Tonight Live z Stevem Vizardem i Good News Week. W latach 2001–2010 była stałą kolumnistką w gazecie The Age, publikując ponad 1000 artykułów, a jej pisanie kolumn zostało zebranych w kilku książkach, w tym It’s Not My Fault They Print Them (2007), Say When (2008) i Free To A Good Home (2009). W 2005 roku Russell Crowe i ona wspólnie napisali wręczenie nagród AFI Awards, a ona również pisała materiały dla Logie Awards. W marcu 2009 roku zorganizowała strajk jednej kobiety protestujący obniżki wynagrodzeń w The Age; jej kolumna została usunięta z The Age po kontrowersyjnych wpisach na Twitterze związanych z Logies w 2010 roku. Praca Deveny wykracza poza pisanie i występowanie. Pojawiła się sześć razy w programie Q&A oraz uczestniczyła w 'Go Back To Where You Came From' (2014) z Angry Andersonem i Peterem Reithem. W 2009 roku słynnie debatowała z kardynałem George’em Pellem na Festiwalu Niebezpiecznych Pomysłów i w Sydney Opera House. Jest ateistką i otworzyła w 2010 roku Światowy Kongres Ateistów wraz z Richardem Dawkins’em. Widowisko jednoosobowe 'Bóg jest bzdurą; to dobre wiadomości' osiągnęło kompletne wyprzedanie biletów zarówno w 2010, jak i w 2011 roku. Deveny jest autorką dziesięciu książek, w tym ‘True North: A Memoir’ (2022) i 'Mental' (2018, współautorstwo ze Stevem Ellenem). Założyła Gunnas Writing Masterclass, która od 2014 roku służy ponad 9000 osób i rozszerzyła się o międzynarodowe obozy. Deveny jest również częstą wykonawczynią na Melbourne International Comedy Festival i pracuje jako prelegent korporacyjny oraz członek panelu, angażując się w organizacje takie jak Law Institute of Victoria i Beyond Blue.

Christian Tramitz, komik (Niemcy)
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Christian Tramitz

15.8K obserwujących

Christian Tramitz to niemiecko-austriacki aktor, komik, aktor głosowy i autor. Urodził się 13 lipca 1955 roku w Monachium, Bawaria, i pochodzi z rodziny o artystycznych korzeniach; jego dziadek był austriackim aktorem Paulem Hörbigerem, a ojciec producentem filmowym Rudolfem Tramitzem. Początkowa kariera Tramitza obejmowała zdobywanie doświadczenia medialnego w Radiu Gong Monachium, gdzie współprowadził program 'Die Bayern Cops' z Michaelem Herbigiem. Następnie podjął studia akademickie, początkowo studiując historię sztuki, filozofię i teatralistykę w Monachium. Uczestniczył również w lekcjach aktorstwa u Ruth von Zerboni oraz lekcjach gry na skrzypcach w Monachijskim Konserwatorium. Jego pierwsze doświadczenia telewizyjne obejmowały występy w 'Eine schrecklich nette Familie', 'Alf' i 'Isar 3' w grudniu 1996 roku. Zdobył uznanie dzięki udziałowi w komediowym serialu telewizyjnym 'Bullyparade' w latach 1997–2002, gdzie pełnił rolę aktora i autora. Tramitz jest również znany z obszernej pracy głosowej, podkładając głosy aktorom takim jak Matt Dillon, Jackie Chan, John Cusack, Ben Stiller i Ted McGinley, oraz wcielając się w postacie takie jak Asterix, Chick Hicks i Scrad/Charlie (Johnny Knoxville). W 2004 roku rozpoczął prowadzenie własnego programu komediowego 'Tramitz und Freunde' na ProSieben. Jego filmy to m.in. 'Erkan & Stefan' (2000), 'Der Schuh des Manitu' (2001), '(T)Raumschiff Surprise – Periode 1' (2004) i '7 krasnoludków'. Od 2011 roku występuje w serialach telewizyjnych takich jak 'Hubert und Staller', a później w 'Hubert ohne Staller' od 2018 roku. Otrzymał Bambi i Niemiecką Nagrodę Komedii za swoją pracę w 'Der Schuh des Manitu' i '(T)Raumschiff Surprise – Periode 1'.

Christoph Maria Herbst, komik (Niemcy) – Kabaret
Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Christoph Maria Herbst

12.9K obserwujących

Christoph Maria Herbst jest niemieckim aktorem, komikiem, aktorem głosowym i mówcą. Urodził się 9 lutego 1966 roku w Wuppertal w Niemczech i ukończył Wilhelm-Dörpfeld-Gymnasium w Wuppertal-Elberfeld. Jego rodzicami byli urzędnik państwowy i gospodyni domowa. Podczas lat szkolnych uczestniczył w projektach kabaretowych oraz w klubie teatralnym. Po ukończeniu Abitur, Herbst odbywał szkolenie bankowe w Deutsche Bank w latach 1985–1987, jednocześnie angażując się w scenę niezależnego teatru w Wuppertal. W 1986 roku założył wspólnie prywatny teatr i szkołę aktorską w Cronenberg. Kontynuował występy w niemieckich teatrach, biorąc udział w produkcjach takich jak Szelmostwa serca Neila Simona i Makbet Williama Szekspira. W 1989 roku otrzymał angaż w Landestheater Dinslaken, a później występował w Stadttheater Bremerhaven od 1992 do 1996 roku. Jego kariera telewizyjna rozpoczęła się w 1997 roku od występu w serialu Szkice – Następne pokolenie . Herbst zyskał uznanie dzięki swoim komediowym rolom, w tym epizodycznej roli w serialu Ladykracher w latach 2002–2004, za którą otrzymał Deutscher Comedypreis w 2002 roku. Szczególnie znany jest z głównej roli jako Bernd Stromberg w serialu ProSieben Stromberg , który rozpoczął się w 2004 roku i był niemiecką adaptacją The Office . Ta rola przyniosła mu liczne nagrody, w tym Bayerischer Fernsehpreis w 2005 roku, Goldener Gong w 2005 roku oraz Adolf-Grimme-Preis w 2006 roku. Pojawił się również w filmach takich jak Der wirklich letzte Junggeselle (1998), T(Raumschiff Surprise – Periode 1) (2004) i podkładał głos królowi Juliuszowi w Hui Buh: The Goofy Ghost (2006). Od tamtego czasu pozostaje aktywny na scenie; jego ostatnią rolą był występ w 'Männerhort' w teatrze Theater am Kurfürstendamm w Berlinie w 2023 roku, u boku Bastiana Pastewki, Michaela Kesslera i Jürgena Tonkela. Obecnie współprowadzi program naukowy Terra X i często pojawia się w quizie Wer weiß denn sowas? . W 2026 roku otrzyma Order Karla Valintina.

Colin Mochrie, komik (Kanada) – Improwizacja
Zweryfikowane Nieodebrane
5 gru 2026 Kanada

Colin Mochrie

9 000 obserwujących

Urodzony w Szkocji, Colin Mochrie, kanadyjski aktor i komik specjalizujący się w improwizacji, przyszedł na świat 30 listopada 1957 roku. Urodził się w Kilmarnock w Szkocji i w 1964 roku wyemigrował do Kanady z rodziną, początkowo osiedlając się w przedmieściach Montrealu, a pięć lat później przeniosł się w pobliże Vancouver. Po ukończeniu Killarney Secondary School, Mochrie spędził trzy lata studiując teatr w Studio 58, które jest częścią Langara College. Jego ojciec był dyrektorem ds. utrzymania samolotów linii lotniczych. Praca z Vancouver TheatreSports League pozwoliła Mochrie’emu rozwinąć swoje umiejętności komediowe; to tam po raz pierwszy spotkał Ryana Stilesa i później występował w teatrze Second City w Toronto. Dwukrotnie brał udział w przesłuchaniach w Londynie do programu Whose Line Is It Anyway? w 1989 roku, początkowo obsadzony na jeden odcinek, zanim po trzecich przesłuchaniach stał się stałym członkiem przez siedem lat. Pojawił się we wszystkich 220 odcinkach amerykańskiej wersji programu w latach 1998–2006 i nadal występuje w odrodzonej amerykańskiej wersji od 2013 roku. Pisał dla wielu innych seriali i wydarzeń, a nawet występował na kolacji Stowarzyszenia Korespondentów Białego Domu. To jego praca nad programem Whose Line Is It Anyway? , zarówno brytyjska, jak i amerykańska wersja, jest najbardziej znana. Poza pracą telewizyjną, Mochrie ma bardzo owocową karierę komediową. Współtworzył, współprodukował i zagrał w kanadyjskich sitcomach Getting Along Famously i She’s the Mayor ze swoją żoną, Debrą McGrath, którą poślubił w styczniu 1989 roku. Mają córkę, Kinley Mochrie, urodzoną w 1990 roku, która publicznie ujawniła w 2017 roku, że jest osobą transpłciową. Pojawił się również w filmach takich jak Surviving My Mother (2007) i Astronaut (2019), oraz zagrał główną rolę w filmie telewizyjnym z 2022 roku Les Douze gourmandises de Noël . Występuje na żywo w programach z Bradem Sherwood pod nazwą "From Whose Line Is It Anyway?" Tour, przekształcając sugestie publiczności w komedię. Colin Mochrie otrzymał liczne nagrody na przestrzeni lat, w tym dwie Canadian Comedy Awards, Gemini Award i nagrodę od Writers Guild of Canada; ponadto w 2013 roku został uznany za Kanadyjską Osobę Roku w dziedzinie Komedii. Obecnie intensywnie koncertuje, występuje w programach komediowych improwizacyjnych z segmentami muzycznymi i współtworzył 'Hyprov: Improv Under Hypnosis' z Asadem Mecci, który odbył tournée po ponad 200 miastach i miał znaczące pokazy w Las Vegas i Off-Broadwayu. Opisuje się go jako bardzo płodnego improwizatora, który występował przez ponad 35 lat.

Charlie Chuck, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Charlie Chuck

4 640 obserwujących

Charlie Chuck, a właściwie David Kear, to komik pochodzący z Burmantofts w Leeds, West Yorkshire, Anglia. Urodził się 21 kwietnia 1946 roku. Występuje pod pseudonimem Charlie Chuck, co potwierdzają liczne źródła. Jego kariera rozpoczęła się pod koniec lat 70. i na początku lat 80. jako perkusista w różnych zespołach, w tym w Amazing Bavarian Stompers oraz, w pewnym momencie, w Small Faces. W 1981 roku program dziecięcy *Tiswas* pokazał występ zespołu The Amazing Bavarian Stompers. Przechodząc do solowej stand-up komedii pod koniec lat 80., Charlie Chuck stworzył charakterystyczny występ sceniczny. Często jego pokazy zawierały niszczenie zestawu perkusyjnego i odniesienia do wyimaginowanych istot, takich jak Jednooki Pies, Ciastowy Świnia i osioł. Malcolm Hardee dostrzegł jego talent w 1990 roku i załatwił mu występ w programie Joolsa Hollanda "Happening". Następnie DJ James Whale zatrudnił go do kilku odcinków programu radiowego "The James Whale Radio Show" po tym, jak zauważył go podczas "Sky Star Search". Był również członkiem obsady serialu BBC Two "The Smell of Reeves and Mortimer" w latach 1993–1995, grając rolę „Wujka Piotra”. Jego praca obejmowała gościnne występy w programie dla dzieci "Scratchy & Co." w latach 1995–1998. Kariera Charliego Chucka wykracza poza występy na żywo i telewizję. W 2001 roku pojawił się w reklamach telewizyjnych czekolady Cadbury's Double Decker, a w 2002 roku zagrał główną rolę w spektaklu Charlie Chuck jest Ebenezer Scrooge na Festiwalu Edynburskim. Tego samego roku wyreżyserował monodram Iana Watta zatytułowanego John Laurie, Frazer & I. Pojawił się również w filmach takich jak Bait (2014), Attack of the Adult Babies (2017) oraz osadzonym w Leeds Boy Called Bremner (2014), a także w filmie telewizyjnym zatytułowanym Teddy w 2012 roku. Jest wymieniony jako komik na Chortle.co.uk i występował w klubie komediowym Malcolm Hardee’s Up The Creek, a także brał udział w pokazach upamiętniających Malcolma Hardee, w tym jednym w Hackney Empire w 2006 roku. Obecny był również na Festiwalu Glastonbury, gdzie znane były psoty Hardee'go. W 2022 roku przyjął rolę wuja Charliego w jednym odcinku serialu *Mandy*.

Zweryfikowane Nieodebrane
Niemcy

Christian Martin Halangk

3 428 obserwujących

Christian Martin Halangk, urodzony w 1977 roku i obecnie liczący 48 lat, jest niemieckim komikiem, artystą kabaretowym i muzykiem występującym pod pseudonimem C.Heiland. Dorastał na obszarze Ruhr i ukończył liceum Theodor-Heuss-Gymnasium Waltrop w 1998 roku. Jego wykształcenie obejmuje studia z psychologii i pedagogiki resocjalizacyjnej na Uniwersytecie w Dortmundzie oraz Uniwersytecie im. Humbolta w Berlinie. Zanim poświęcił się karierze scenicznej, Halangk pracował jako pracownik socjalizacyjny z przestępcami psychicznymi w LWL Clinic Dortmund, kontynuując tę pracę po ukończeniu studiów. Styl komediowy C.Heilanda łączy elementy stand-upu i anarchistycznego kabaretu, często z interakcją z publicznością i oferowaniem porad. Znany jest ze swojego charakterystycznego wyglądu, regularnie nosząc kurtkę bombę zdobioną palmami, która stała się jego znakiem rozpoznawczym. Elementy muzyczne są również integralną częścią jego występów; wykorzystuje Omnichord, japoński instrument muzyczny z lat 80., łącząc dźwięki Ballermann z głębokim smutkiem. Jego poczucie humoru czerpie z języka niemieckiego, czego przykładem są żarty, takie jak ten odwołujący się do słowa "Pfropfen", które brzmi jak zatkana toaleta, oraz rada, by nie podróżować do Korei Północnej autobusem Flixbus podczas Świąt Bożego Narodzenia. Odniósł się również do chińskiego himalaisty o imieniu Hing-an-Hang. Kariera Halangka obejmuje kilka programów solowych, rozpoczynając od 'Scheiße, ist das schön!' w 2014 roku, później zmienionego na 'Ich bin in der Brigitte,' a następnie 'Der Mann mit dem Schatten' w 2017 roku, który zawierał Omnichord. Jest stałym gościem w programach komediowych takich jak Quatsch Comedy Club, NightWash i Die Komische Nacht, oraz wystąpił w licznych programach telewizyjnych i radiowych, w tym Nuhr im Ersten i Die Mitternachtsspitzen. Jego praca przyniosła mu kilka nagród, w tym Bielefelder Kabarettpreis w 2010 roku, Tuttlinger Krähe w 2013 roku, Scharfe Barte w 2016 roku, Tegtmeiers Erben w 2017 roku oraz Dresdner Satirepreis (Nagroda Publiczności) w 2021 roku. Obecnie koncertuje ze swoim najnowszym programem 'Wahre Schönheit kommt von außen,' który miał premierę w kwietniu 2024 roku i jest zaplanowany na występ w Kornmühle w Nordhorn 12 kwietnia 2025 roku.

Cyrus Broacha, komik (Indie) – Satyra, Komedia polityczna
Zweryfikowane Nieodebrane
Indie

Cyrus Broacha

1 650 obserwujących

Cyrus Broacha, urodzony 7 sierpnia 1971 roku, jest indyjskim człowiekiem o zróżnicowanych talentach, w tym prowadzeniem programów, występami teatralnymi, komedią, satyrą polityczną, pisaniem felietonów, podcastingiem i twórczością literacką. Pochodzący z Bharuch w Gudżaracie, jego rodzina przeniosła się z Rawalpindi w 1947 roku w wyniku podziału; jego ojciec jest Parskim, a matka katolicką. Sceniczna kariera Broachi rozpoczęła się w wieku pięciu lat od roli w szkolnym spektaklu „Nowe szaty cesarza”, a następnie brał udział w różnych przedstawieniach teatralnych, przyczyniając się również do szkolnego magazynu, otrzymując nagrody zarówno za język angielski, jak i dramat. Xavier’s College, Mumbai. Kariera Broachy rozwinęła się poza produkcjami szkolnymi. W 1985 roku wziął udział w swoim pierwszym profesjonalnym spektaklu teatralnym, 'Brighton Beach Memoirs', a w wieku 15 lat zadebiutował na ekranie w filmie 'Jalwa' (1987). W 1993 roku pracował jako radiowy DJ, prowadząc programy takie jak 'Dial-In Show'. Studiował aktorstwo w Lee Strasberg Theatre and Film Institute w Nowym Jorku. Został jednym z założycieli MTV VJ i przez osiem lat, począwszy od 1999 roku, prowadził program 'MTV Bakra', znany z psikusów. Prowadził również satyryczny późnowieczorny program 'The Week That Wasn’t' na CNN-News18 od 2006 roku, przeprowadzając wywiady z takimi znanymi osobami jak Amitabh Bachchan i Shah Rukh Khan. Do jego zasobów aktorskich należy rola postaci inspirowanej Chandlerem Bingiem w indyjskiej wersji 'Przyjaciół', zatytułowanej 'Hello Friends'. Broacha konsekwentnie rozwija swoją twórczość, publikując książki 'Karl, Aaj aur Kal' w 2010 roku i 'The Average Indian Male' w 2011 roku. W 2015 roku rozpoczął prowadzenie podcastu 'Cyrus Says' (C&Bull), a obecnie prowadzi na YouTube program 'A Century of Stories: Cricket'. Pojawił się w licznych filmach, w tym 'Jalwa', '99', 'Little Zizou', 'Fruit and Nut', 'Mumbai Chakachak', 'The Shaukeens' i 'Roy'. Broacha brał również udział w programach typu reality show, takich jak 'Jhalak Dikhhla Jaa' (2007) i 'Fear Factor – Khatron Ke Khiladi Level 3,' oraz wziął udział w 'Bigg Boss OTT season 2' w czerwcu 2023 roku. Jest żonaty z Ayeshą, fotografką, i mają dwójkę dzieci: Mihaila i Mayę.

Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Caroline Grimm

1 130 obserwujących

Caroline Grimm, urodzona 8 czerwca 1964 roku, jest wszechstronną francuską specjalistką kreatywną. Rozpoczęła karierę muzyczną w 1985 roku wydaniem 'La Vie sans toi,' które zdobyło status złotego albumu i utrzymało się w Top 50 przez 19 tygodni. Jej matką jest aktorka Sophie Grimaldi, a ojcem Gilbert Ledermann. Studiowała literaturę, co świadczy o jej wczesnym zainteresowaniu opowiadaniem historii i językiem. Kariera Grimm obejmowała wiele ról, w tym scenarzystki, aktorki, producentki, reżyserki, powieściopisarki i piosenkarki. W latach 1996–2000 produkowała i prowadziła audycję 'La Nuit Caroline' we France Inter przez cztery latające lata. Pod koniec 2000 roku wydała również erotyczną powieść zatytułowaną 'La Nuit Caroline'. Jej twórczość wykracza poza fikcję; jest również biografką, opublikowała w 2009 roku Moi, Olympe de Gouges , która została zaadaptowana na udany spektakl teatralny w Petit Théâtre de Paris. Dalszym dowodem na jej wszechstronność było późniejsze wydanie w 2014 roku Churchill m’a menti , spotykającego się z pozytywnymi recenzjami krytyków, a następnie wydanie Vue sur Mère w 2019 roku, po którym nastąpiło wydanie Ma Double vie avec Chagall w 2021 roku. Poza pisaniem, Grimm aktywnie angażuje się w kręcenie filmów i opowiadanie historii. W 2009 roku pojawiła się we Francji na France 3 z Marcem Jolivem w programie 'Rire c'est bon pour la planète', prezentującym minutowe sketche. W 2010 roku napisała i wyreżyserowała swój pierwszy krótki film, 'Sous l'oreiller'. Pracowała również jako konsultantka scenariuszy i zajmuje się produkcją fikcji, pełniąc tę rolę dla France 3 w latach 2000–2004. Grimm lubi opowiadać historie łączące osobiste doświadczenia z uniwersalnymi tematami, dążąc do połączenia emocji, napięcia narracyjnego i głębi ludzkiej, i wypracowała wizualny, cielesny i wrażliwy styl pisania. Jest również radiową opowiadaczką i pisze teksty piosenek, co świadczy o jej wielu talentach artystycznych.