Basketmouth
Bright Okpocha, który nazywa się Basketmouth, jest nigeryjskim komikiem i aktorem. Zmontował znane na całym świecie występy komediowe - w tym Basketmouth Uncensorted.
Bright Okpocha, który nazywa się Basketmouth, jest nigeryjskim komikiem i aktorem. Zmontował znane na całym świecie występy komediowe - w tym Basketmouth Uncensorted.
Bülent Ceylan to niemiecki komik i artysta kabaretowy, urodzony 4 stycznia 1976 roku w Mannheim. Jego matka, Hilde, jest pochodzenia węgiersko-niemieckiego, natomiast jego ojciec, Ahmet Ceylan (zm. 2012), był tureckim przedsiębiorcą, który przybył do Niemiec jako gość pracowniczy w 1958 roku. W Mannheim ukończył szkołę podstawową Friedrich-Ebert oraz liceum Ludwig-Frank-Gymnasium. Dzieciństwo Ceylana wiązało się z wykorzystywaniem humoru, aby złagodzić problemy finansowe rodziny i dawać radość innym. Po ukończeniu Abitur w 1995 roku, Ceylan krótko odbywał staże w stacjach VIVA i radiu RPR1. Początkowo podjął studia wyższe, studiując filozofię i nauki polityczne od 1998 roku, ale porzucił uniwersytet, aby skupić się na komedii. Na początku kariery zaczął występować na małych scenach i w 1998 roku stworzył program 'Produzier’ mich net!' z Rolandem Junghansem. Kolejne programy to ‘Nou Mässitsch!’ (listopad 1999) przed osiągnięciem szerszego uznania dzięki 'Döner for one' w listopadzie 2002 roku. Komedie Ceylana często koncentrują się na doświadczeniach Niemców z tureckimi korzeniami i mieszkańcach Mannheim, często włączając dialekt mannheimski. Opracował wiele udanych programów, w tym 'Halb getürkt' (październik 2005), 'Kebabbel net', 'Ganz schön turbülent' (2010) i 'Luschtobjekt' (styczeń 2020). Jego praca przyniosła mu kilka nagród, w tym German Comedy Award (Newcomer) w 2009 roku, CIVIS-Medienpreis w 2009 roku, German Comedy Award (Najlepszy komik) w 2010 roku oraz Kleinkunstpreis des Landes Baden-Württemberg w 2002 roku. Pojawiał się w programach telewizyjnych takich jak 'Quatsch Comedy Club' i grał role w odcinkach 'Hausmeister Krause' i 'Bewegte Männer'. Poza komedią, zagrał w filmie 'Verpiss dich, Schneewittchen' (marzec 2018) i wziął udział w mistrzostwach 'Autoball' Stefana Raaba w 2008 roku. Występował również na festiwalach metalowych, takich jak Summer Breeze (2010) i Wacken Open Air (2011, 2014). W 2019 roku wziął udział w programie 'The Masked Singer', zajmując trzecie miejsce jako Engel (Anioł), a w grudniu 2024 roku wygrał 'Schlag den Star'. Ceylan jest żonaty i ma czwórkę dzieci, mieszkając w Weinheim. Opublikował swoją autobiografię 'Ankommen. Aber wo war ich eigentlich?' (wrzesień 2021), która stała się bestsellerem Spiegela. W 2023 roku wydał swój debiutancki album 'Ich liebe Menschen' i koncertuje ze swoim zespołem, łącząc różnorodne grupy poprzez muzykę. Jest zaangażowany w działalność Mannheim Aidshilfe, hospicjum dziecięce Sterntaler oraz projekty antyrasistowskie i pełni rolę ambasadora czytelnictwa dla Stiftung Lesen. Założył również fundację pomagającą dzieciom w potrzebie o nazwie 'Bülent Ceylan für Kinder' i napisał powieść kryminalną z elementami komedii zatytułowaną 'Yallah Mord!' (2024), której bohaterami są postaci z jego programów. Bülent Ceylan jest uważany za jednego z najpopularniejszych artystów rozrywkowych w Niemczech, znanego ze swojego charakterystycznego dialektu Mannheim i dowcipnych postaci.
Brad H. Urodzony 14 kwietnia 1960 roku, Brad Garrett, a właściwie Gerstenfeld, jest amerykańskim aktorem i komikiem. Pochodzi z rodziny o korzeniach w Rosji i Polsce, ponieważ jego dziadkowie pochodzili z tych krajów. Kariera Garretta rozpoczęła się we wczesnych latach 80., kiedy to osiągnął początkowy sukces jako komik stand-up. W wieku 23 lat wystąpił w programie 'The Tonight Show Starring Johnny Carson', a następnie występował przed takimi znanymi wykonawcami jak Diana Ross, Liza Minnelli, Frank Sinatra i David Copperfield. W 1984 roku zdobył również nagrodę za grand championa w kategorii komedii w programie 'Star Search' w wysokości 100 000 dolarów. Przez całą końcówkę lat 80. Garrett pojawiał się w epizodycznych i gościnnych rolach zarówno w telewizji, jak i filmie. Jego kariera zyskała znaczną rozpoznawalność, gdy od 1996 do 2005 roku zaczął grać Roberta Barone'a w serialu 'Everybody Loves Raymond'. Ta rola przyniosła mu trzy nagrody Primetime Emmy oraz uznanie krytyków. Pokazał również swój wachlarz aktorski, wcielając się w Jackie’ego Gleasona w filmie telewizyjnym z 2002 roku, za co otrzymał nominację do Emmy. Poza telewizją i występami na żywo, umiejętności wokalne Garretta zostały wykorzystane w filmach animowanych takich jak '2 Głupie Psy' (nadając głos Big Dog), 'Casper' (1995), 'Życie pszczoły' (1998), 'Szukając Nemo' (2003) i 'Garfield' (2004); udzielał również głosu Eeyore’owi w serii animowanych filmów Disneya o 'Królu Lwie'. Od 1985 do 1986 roku Garrett podkładał głos Hulk Hoganowi w animowanym programie telewizyjnym 'Hulk Hogan’s Rock ‘n’ Wrestling'. Brad Garrett nadal pozostaje aktywny w branży rozrywkowej. Od 2006 do 2010 roku grał rolę Eddie Starka w sitcomie "Til Death", a później występował w serialu "Single Parents" od 2018 do 2020 roku. W 2021 roku pomógł stworzyć serial Disney+ "Big Shot". Oprócz pracy aktorskiej i komediowej, Brad Garrett prowadzi prosperujący biznes; jest właścicielem klubu komediowego Brad Garrett's Comedy Club w MGM Grand w Las Vegas, gdzie często występuje. Klub, często określany jako BGCC, prezentuje różnych komików każdej nocy tygodnia, w tym Rudy’ego Pavicha w poniedziałki, Kristeen Von Hagen we wtorki, Michaela Malone od środy do soboty oraz Ralphie Roberts w niedziele. Anthony Bonazzo i Dave Landau są również występującymi komikami od wtorku do niedzieli. W lokalu odbywają się koncerty na żywo w saloniku (lounge) w każdy piątek, począwszy od godziny 18:30, bez opłaty wstępu za rozrywkę w saloniku, a z klubem związany jest Paul Ogata.
Brent Butt to kanadyjski aktor, komik i pisarz urodzony 3 sierpnia 1966 roku w Tisdale, w prowincji Saskatchewan. Uczęszczał do szkoły średniej Tisdale Unit Composite School, a po ukończeniu szkoły uczęszczał przez krótki czas na Sheridan College w Ontario. W 1988 roku Brent Butt rozpoczął występy komediowe na żywo, szybko zyskując popularność dzięki występom w klubach komediowych Yuk Yuk w całej Kanadzie, w tym w lokalizacjach w Zachodniej Kanadzie i Toronto. Prezentował występy stand-upowe dla różnych platform, takich jak CTV, CBC Television, CBC Radio, A&E (USA) i SBS (Australia). Najbardziej znany jest z stworzenia, napisania, wyprodukowania i zagrania głównej roli w sitcomie "Corner Gas", który miał premierę w 2004 roku i był nadawany na CTV do 2009 roku. Serial, osadzony w Saskatchewan i inspirowany wiejskim życiem małych miasteczek, stał się kanadycką ikoną i był nadawany w ponad 26 krajach. Butt prowadził również wręczenie nagród Juno Awards w 2005 roku oraz galę z okazji Royal Command Performance dla królowej Elżbiety II i księcia Filipa tego samego roku. Kreatywność Brenta Butta wciąż się rozwija. Stworzył i napisał serial telewizyjny "Hiccups" (2010-2011) oraz wystąpił w "The Brent Butt Comedy Special" (2010). Współtworzył i zagrał w "Corner Gas: The Movie" (2014), a później stworzył serial animowany "Corner Gas Animated" (2018). Napisał również film "No Clue" (2013). W 2023 roku wydał swój debiutancki powieściowy tom "Huge", psychologiczny thriller, który stał się bestsellerem #1 w kategorii fikcji w Kanadzie. Butt otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia w trakcie swojej kariery, w tym Comedy Network Sir Peter Ustinov Award w 2008 roku, Medal Jubileuszowy Królowej Elżbiety II w 2013 roku oraz cztery Canadian Comedy Awards.
Jako angielska artystka, Bridget Christie pracuje jako komik, aktorka, pisarka, producentka i prezenterka. Bridget Christie urodziła się 17 sierpnia 1971 roku w Gloucester, w hrabstwie Gloucestershire, w Anglii. Jej ojciec, Peter Christie, pochodzi z hrabstwa Roscommon w Irlandii, a jej matka, Mary Anne Kelly, z hrabstwa Leitrim w Irlandii. Uczęszczała do szkoły średniej St Peter's Roman Catholic High School i opuściła ją w wieku 15 lat bez żadnych kwalifikacji. Początkową ambicją Christie było zostać aktorką, wyrażając to pragnienie już w wieku czterech lat. Stypendium na trzy lata umożliwiło jej podjęcie studiów dramatycznych w ALRA (Academy of Live and Recorded Arts) w Londynie, rozpoczynając je w 1994 roku. Po rozpoczęciu kariery w teatrze, w 2004 roku przeszła do stand-upu komediowego, szybko zyskując uznanie jako finalistka Funny Women Awards tego samego roku. Zaczęła występować jako komik w 2004 roku i od tamtej pory napisała i wystąpiła w 13 solowych przedstawieniach, wiele z nich powstało na Festiwalu Edynburskim. Jej komedia często porusza tematy takie jak zmiany klimatyczne, poród i podwójne standardy płciowe. Jej twórczość obejmuje trzy cykle radiowe BBC Radio 4: Bridget Christie Minds the Gap (pierwsza emisja w kwietniu 2013), Bridget Christie's Utopia (2018) i Mortal (2021). Premiera jej pierwszego stand-upowego programu na Netflix, *Stand Up for Her*, miała miejsce w marcu 2017 roku, po jego nagraniu w maju 2016. W 2013 roku zdobyła nagrodę Edinburgh Comedy Award za swój spektakl 'A Bic For Her', otrzymując również nagrodę South Bank Sky Arts Award. Pojawiła się w serialu telewizyjnym *Ghosts* (2020-2022) jako Annie i była uczestniczką 13. sezonu programu *Taskmaster* (2022), zajmując trzecie miejsce. Channel 4 wystartował z serialem telewizyjnym Bridget Christie, *The Change*, w czerwcu 2023 roku; drugi sezon jest zaplanowany na marzec 2025 roku, a ona pełniła funkcję twórczyni, scenarzystki, producentki wykonawczej i gwiazdy tego dramatu komediowego, który został nominowany do nagrody BAFTA. Obecnie opracowuje scenariusze do drugiego sezonu.
Billy Tellier to kowiecki komik, znany również jako kanadyjski komik i humorysta. Prowadzi profile na Facebooku, Instagramie i X. Jako jeden z najpopularniejszych komików w Quebecu, nawiązuje kontakt z publicznością poprzez trafne anegdoty i wplatając autoironię w swój styl komediowy, który obejmuje humor obserwacyjny i angażujące opowiadanie historii. Znany jest ze swojego ciętego dowcipu i wykorzystuje styl humoru składający się z pojedynczych zdań i krótkich, mocnych punchline'ów. Kariera Telliera obejmuje różne role w telewizji i radiu. Przez dziesięć lat, do lata 2023 roku, współprowadził poranne audycje w radiu 96.9 CKOI z Martinem Cloutierem, Tammy Verge i Valérie Roberts. Wcześniej prowadził takie programy jak 'Trouve-moi ça' (2014), 'Des champions du web' (2014-2015) oraz 'Le poker show' (2008) na V/TQS. Pojawił się również jako aktor w 'La vie parfaite' i 'Colocs.TV', współtworząc i występując w tym ostatnim. W latach 2019–2021 był felietonistą w programie 'Sucré Salé'. Brał udział w wielu innych programach, w tym 'Plus ou moins misérable', 'Juste pour rire en direct' i 'Vrak la vie'. Jego praca sceniczna rozpoczęła się od 'La loi du plus fort' w zimie 2013 roku, wyreżyserowanego przez Christiana Viaua i wydanego na DVD. Krytycy i publiczność chwaliły ten występ. Następnie przez dwa kolejne lata, 2016 i 2017, współprowadził galę ComediHa z Mario Jean, a w 2017 i 2018 roku prezentował 'Le petit monde de Billy Tellier Live' w Place des Arts. Jego obecny spektakl to "Hypocrite", który bada aspekty współczesnego życia. Spektakl 'Hypocrite(s)' odbywał się na terenie Quebecu od 2019 do grudnia 2023 roku, sprzedając ponad 50 000 biletów i zdobywając certyfikat 'billet or'. Oczekuje się, że w 2024 roku otrzyma nagrodę Oliviera za humorystyczny kapsułowy lub szkic radiowy. Jego trzeci solowy spektakl, 'Kicker la ruche', wyreżyserowany przez Laurenta Paquina, miał premierę 5 lutego i bada lęk przed podejmowaniem decyzji z powodu potencjalnych konsekwencji, w tym tych podjętych dla dzieci i przez jego matkę. Spektakl sprzedał około 40 000 biletów i jest zaplanowany na jesień 2024 roku, z kolejnymi występami w listopadzie i grudniu 2026 roku w takich miejscach jak Gatineau, Val d’Or, Rouyn-Noranda, Matagami, Brossard i Saint-Eustache.
Brian Copeland to amerykański aktor, komik, gospodarz talk show radiowego, dramaturg i autor. Urodził się w Akron w stanie Ohio, a lata formowania się jego osobowości spędził w Hayward i San Leandro w Kalifornii, uczęszczając do Moreau Catholic High School, a później studiując nauki polityczne na Holy Names University. Obecnie mieszka w obszarze Zatoki San Francisco, regionie, w którym wywarł znaczący wpływ zarówno na krajobraz rozrywkowy, jak i literacki. Na początku kariery Copeland zdobywał doświadczenie występując u boku znanych artystów, takich jak Ray Charles, Natalie Cole, Aretha Franklin i Ringo Starr, co świadczyło o jego wczesnym talencie do angażowania publiczności. Kariera Copelanda obejmuje dziesiątki lat pracy w radiu i telewizji, przerywane znaczącymi osiągnięciami teatralnymi. Przez 27 lat prowadził audycję radiową w KGO w San Francisco, a od 2010 roku do nieokreślonej daty prowadził program '7 Live' w KGO-TV. Najbardziej znany jest jednak ze sztuki 'Not a Genuine Black Man', która miała premierę w The Marsh w 2004 roku. Ten monodram osiągnął niezwykłą długowieczność, grany przez siedem lat i stając się najdłużej trwającym solowym spektaklem w historii San Francisco, kulminując jego tysięcznym przedstawieniem. Sukces sztuki doprowadził do wydania w 2006 roku pamiętników opartych na niej, a w 2009 roku Silicon Valley Reads wybrało tę książkę do dyskusji społecznej. Copeland napisał również inne sztuki, takie jak 'The Waiting Period' (2012), 'The Jewelry Box' (2013), 'The Scion' (2016) i 'Grandma & Me' (2022). Poza swoją pracą teatralną, Copeland zafascynował się kryminałami, publikując w 2024 roku 'Outraged', który w 2025 roku został nominowany do nagrody McCavity, a następnie 'Shadows of Justice' w kwietniu 2025 roku. Pojawił się również w filmach takich jak 'The Bucket List' (2006) i 'Venom 2: Let There Be Carnage' (2020). Wkład Copelanda w scenę komediową San Francisco zapewnił mu uznanie jako Legendy Komedii San Francisco w 2015 roku, a w 2025 roku ma zostać wprowadzony do Bay Area Radio Hall of Fame. Obecnie on i The Marsh zbierają fundusze na prezentację 'The Waiting Period', spektaklu o depresji, który spotkał się z uznaniem krytyków i będzie wystawiany co tydzień przez rok bezpłatnie. Jego sztuka 'Not a Genuine Black Man' jest prezentowana w szkołach średnich i na uczelniach społecznych w Bay Area, opisywana jako „edukacja empatyczna”, co świadczy o zaangażowaniu w wykorzystywanie swojej sztuki do celów edukacyjnych. Copeland wystąpi w spektaklu 'THE WAITING PERIOD' w The Marsh SF 29 października 2026 roku.
Albania
1
Armenia
2
Argentyna
36
Austria
27
Australia
52
Azerbejdżan
1
Bangladesz
1
Belgia
13
Bułgaria
57
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
27
Białoruś
2
Kanada
125
Demokratyczna Republika Konga
3
Szwajcaria
17
Wybrzeże Kości Słoniowej
1
Chile
15
Kamerun
1
Chiny
8
Kolumbia
4
Kuba
4
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Ekwador
2
Estonia
5
Egipt
10
Hiszpania
74
Etiopia
1
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
365
Gruzja
1
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Chorwacja
2
Haiti
1
Węgry
7
Indonezja
23
Irlandia
31
Izrael
10
Indie
47
Irak
3
Iran
6
Islandia
4
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
37
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
3
Liban
5
Sri Lanka
1
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
4
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Singapur
3
Słowenia
4
Słowacja
2
Salwador
1
Syria
1
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
11
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
4
Uzbekistan
1
Wenezuela
5
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
3
Zimbabwe
1