Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Katalog komików

Przeglądaj profile komików, streszczenia biograficzne, kraj pochodzenia oraz oficjalne linki.

Zaczyna się na A Zweryfikowane Wyczyść wszystko
Wyświetlono 61-72 z 205 komików
Andrew Maxwell, komik (Irlandia)
Zweryfikowane Nieodebrane
Irlandia

Andrew Maxwell

68.7K obserwujących

Andrew Maxwell to irlandzki komik i narrator, pochodzący z Dublina w Irlandii. Jego przygoda z komedią rozpoczęła się w 1992 roku, kiedy po raz pierwszy spróbował swoich sił w stand-upie w Comedy Cellar w Dublinie. Szybko nabrał rozpędu, regularnie występując w programie BBC Two "Sunday Show" od 1995 roku i później zdobywając rolę korespondenta z Stanów Zjednoczonych dla RI:SE. Te wczesne występy pomogły mu się zakorzenić w brytyjskich i irlandzkich środowiskach komediowych. Kariera Maxwella obejmuje szeroki zakres prac telewizyjnych. Od 2003 do 2011 roku był stałym gościem w programie RTÉ One "The Panel", co ukazywało jego zdolność do komentowania bieżących wydarzeń. Często pojawiał się również w popularnych brytyjskich programach, takich jak "Never Mind the Buzzcocks" i "Mock the Week", umacniając swoją pozycję w mainstreamowej komedii. W 2006 roku wziął udział w "Secret Policeman's Ball" Amnesty / Channel Four. Tego samego roku wydano specjalny program "Andrew Maxwell – My Name Up In Lights". W 2004 roku wygrał reality show Channel 4 "Kings of Comedy", a w 2007 roku był nominowany do nagrody if.comedy. Jego wszechstronność jest dodatkowo podkreślana przez pracę lektorską, szczególnie dla programu MTV "Ex on the Beach" od 2014 roku, obejmującą dotychczas dziesięć sezonów. Poza telewizją, Maxwell zyskał reputację jako dynamiczny performer na żywo. Prowadzi cotygodniowy nocny program komediowy o nazwie Fullmooners, który rozpoczął się w Londynie i obecnie koncertuje na festiwalach, prezentując komików takich jak Russell Brand, Simon Pegg, Tommy Tiernan i Ed Byrne. Dodatkowo, Andrew Maxwell prowadzi program w BBC Radio 4 zatytułowany Welcome to Wherever You Are i jest stałym członkiem panelu programu The News Quiz, sporadycznie pełniąc rolę gościnnego gospodarza. Maxwell występował wielokrotnie z wyprzedanymi salami na Festiwalu Fringe w Edynburgu i brał udział w Glastonbury, Cat Laughs w Kilkenny, US Comedy Arts Festival HBO w Las Vegas oraz Montreal Just for Laughs Festival. Andrew Maxwell współzałożył ALTITUDE, festiwal komedii górski. Maxwell wyprodukował trzy programy stand-up comedy: "Conflict Revolution", “Andrew Maxwell: Live In Dublin” i “Maxwell: One Inch Punch”. Ponadto, często występuje na imprezach firmowych i prywatnych, współpracując z organizacjami takimi jak BSKYB, Tourism Ireland i Publicis, oraz brał udział w inicjatywach promocyjnych dla 888Sport, Paddy Power, Aer Lingus i Guinness. W 2019 roku wziął udział w programie I'm A Celebrity... Get Me Out of Here!, dobrowolnie sprzątając toaletę każdego dnia.

Angela Barnes, komiczka (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
1 gru 2026 Wielka Brytania

Angela Barnes

64.8K obserwujących

Angela Barnes to angielska komiczka wystąpiąca na scenie, urodzona 9 listopada 1976 roku. Spędziła dzieciństwo w Sidcup, Londyn i później przeniosła się do Maidstone, Kent. Jej edukacja obejmowała naukę w Invicta Grammar School oraz studia na Uniwersytecie Sussex w Brighton od 1996 roku. Przed rozpoczęciem kariery komediowej zawodowo, Barnes pracowała jako pielęgniarka, a następnie w opiece społecznej – doświadczenia, które prawdopodobnie wpływają na niektóre z jej obserwacji dotyczących życia. Śmierć jej ojca w 2008 roku znacząco wpłynęła na jej decyzję o przejściu do stand-upu. Kariera Barnes rozpoczęła się od organizacji wieczorów komediowych w Brighton, co świadczyło o jej wczesnym zaangażowaniu w tę dziedzinę. Szybko zyskała uznanie, docierając do finału konkursu Nowego Aktora Roku na festiwalu Latitude w 2011 roku i zdobywając Nagrodę BBC Radio 2 dla Nowej Komedii tego samego roku. Ta nagroda oznaczała przełomowy moment, wyprowadzając ją na szerszą scenę. Jej występy w programach telewizyjnych takich jak Mock the Week i Unspun z Mattem Forde na kanale DAVE jeszcze bardziej umocniły jej pozycję w świecie komedii. Występowała również w Live At The Apollo i regularnie przyczyniała się do BBC Radio 4, w tym w programach The Now Show i The News Quiz. Poza występami stand-upowymi, Barnes poszukiwała nietypowych miejsc na swoje komediowe showy. W 2017 roku, jako część swojego programu na festiwalu Edinburgh Fringe Fortitude, wystąpiła w gigu w bunkrze atomowym. Prowadziła również program Newsjack w BBC Radio 4 Extra od 2017 do 2018 roku. Od stycznia 2020 roku współprowadzi podcast We Are History z Johnem O'Farrellem. Barnes otrzymała diagnozę ADHD w maju 2021 roku i wyszła za mąż za swojego męża Matta we wrześniu tego samego roku. Nadal jest aktywną postacią w świecie komedii, biorąc udział w wydarzeniach takich jak Shepherds Bush Comedy Festival, który odbył się od 18 do 23 czerwca 2017 roku, i otrzymując poparcie ze strony Billa Bailey'a.

Adil Ray, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Adil Ray

57.4K obserwujących

Adil Ray pełni funkcję brytyjskiego aktora, komika i prezentera radiowego oraz telewizyjnego. Uczęszczał do Yardley Junior and Infant School oraz Handsworth Grammar School, a następnie podjął studia wyższe na Uniwersytecie w Huddersfield, gdzie ukończył studia licencjackie (BA Hons) z zakresu marketingu z oceną 2:1 w 1997 roku. Jego wczesne zainteresowania wykraczały poza naukę; w latach 80. i 90. XX wieku grał w krykieta dla West Bromwich Dartmouth. Podczas studiów uniwersyteckich, kariera zawodowa Raya rozpoczęła się w 1992 roku, obejmując role takie jak gospodarz programu radiowego na nielegalnej stacji w Huddersfield i DJ w Eden, przestrzeni rozrywkowej uczelni. Od 2002 roku prowadził program The Adil Ray Show w BBC Asian Network, zdobywając nagrodę za najlepszy program radiowy na UK Asian Music Awards w 2008 roku. Pojawił się w kilku dokumentach BBC Radio 4, w tym w Picturing Britain i Towering Ambition . Szeroko uznawany, Adil Ray jest znany jako twórca, współautor i główny wykonawca w sitcomie BBC One *Citizen Khan*, który nadawany był między 2012 a 2016 rokiem. Ta praca przyniosła mu liczne nagrody RTS North West dla Najlepszego Aktorskiego Wykonania w Komedii w latach 2013, 2014 oraz nominację w 2016 roku. Pojawił się również w serialu Channel 4 *Ackley Bridge*, serialu Channel 5 *The Inheritance*, serialu ITV *Beecham House* oraz filmach fabularnych takich jak *Blithe Spirit*, *Arthur’s Whisky* i *Picture This*. Od 2021 roku prowadzi odświeżoną wersję programu *Lingo* i często uczestniczy w programach panelowych, takich jak *Have I Got News For You* i *Have I Got A Bit More News For You*. Za zasługi dla nadawania Adil Ray otrzymał Order Of The British Empire (OBE) i został umieszczony na długiej liście kandydatów do National Television Award w latach 2023 i 2021, a także nominowany do nagrody RTS Midlands Award w 2021 roku.

Albert Dupontel, komik (Francja) – Surrealistyczny i absurdalny, Czarny humor
Zweryfikowane Nieodebrane
Francja

Albert Dupontel

55.2K obserwujących

Albert Dupontel, urodzony 11 stycznia 1964 roku w Saint-Germain-en-Laye, jest wszechstronnym francuskim artystą. Pełni funkcję aktora, reżysera filmowego, scenarzysty i humorysty. Jego pochodzenie rodzinne obejmuje ojca – lekarza z Trégomeur – i matkę – dentystkę, a także dziadka, Jean-Louisa Philippe, który pełnił funkcję burmistrza Trégomeur. Wczesna edukacja Dupontela obejmowała naukę w École Paul-Bert w Conflans-Sainte-Honorine, gdzie uczestniczył w zajęciach z gimnastyki i judo oraz zdał maturę w 1982 roku. Dupontel początkowo studiował medycynę przez cztery lata na Uniwersytecie Paryża Diderota (CHU Bichat-Claude-Bernard), zanim przeszedł na studia teatralne. Krótko uczył się aktorstwa pod kierunkiem Yvesa Pignota, a następnie trenował w École du théâtre national de Chaillot od 1986 do 1988 pod okiem Antoine’a Viteza. Jego kariera rozpoczęła się jako komik na początku lat 90., a Patrick Sébastien odegrał znaczącą rolę w jej rozwoju, w tym występy w telewizyjnym programie Sébastiena Sébastien c'est fou w 1990 roku. Występował z recitalami i zdobył uznanie jako humorysta w takich miejscach jak Théâtre de Poche Graslin w Nantes i Théâtre Tristan-Bernard. Dupontel specjalizuje się w czarnym komediodramie i przeszedł ze stand-upu do kina. Filmografia Dupontela obejmuje reżyserię swojego pierwszego filmu krótkometrażowego, Désiré , w 1992 roku oraz swojego pierwszego filmu fabularnego, Bernie , w 1996 roku, za który otrzymał Grand Prix na 9. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Fantastycznych w Yubari. Wyreżyserował również kilka innych filmów, w tym Le Créateur (1999), 9 Mois ferme (2013), Au revoir là-haut (2017), Adieu les cons (2020) i Second Tour (2023). Zagrał również w wielu filmach, w tym w La Maladie de Sachs , A Very Long Engagement i Dead Man’s Hand . Praca Dupontela spotkała się z szerokim uznaniem, zdobywając liczne nagrody Cezara za najlepszy scenariusz oryginalny, najlepszą adaptację, najlepszą reżyserię i najlepszy film. Jego filmy często zawierają czarny humor, surrealizm, przemoc i komentarz społeczny. Obecnie przygotowuje się do premiery filmu "Il faut brûler maman" w 2026 roku, planowane są pokazy przedpremierowe i sesje pytań i odpowiedzi z publicznością, a także aktywnie angażuje się w kontakt z odbiorcami za pośrednictwem Facebooka i aktualizacji strony internetowej. Wspiera stowarzyszenie Accès-Cité, pomagając osobom niepełnosprawnym, zwłaszcza niewidomym, oraz przyczynia się do ich inicjatyw edukacyjnych.

Andy Parsons, komik (Wielka Brytania) – Komedia skeczowa
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Andy Parsons

42.7K obserwujących

Urodzony w Poole, Dorset, w 1967 roku, Andrew John Parsons, występujący pod pseudonimem Andy Parsons, jest angielskim komikiem i pisarzem. Jego rodzice byli nauczycielem fizyki i dyrektorem szkoły oraz radiologiem. Uczęszczał do Parc Eglos Primary School, Helston Comprehensive School i Churston Ferrers Grammar School, a następnie studiował prawo na Christ's College w Cambridge. Po ukończeniu studiów pracował jako pomoc prawna na stoczniach w Greenock. Wczesna kariera Parsonsa obejmowała pisanie dla programów takich jak Weekending, Smith and Jones oraz pracę jako główny scenarzysta w Spitting Image, co świadczyło o jego wczesnym talencie do pisania komediowego. Parsons współzałożył TBA, pierwszy londyński klub komedii improwizowanej, wraz z Henrym Naylorem, co oznaczało początek jego bardziej bezpośredniego zaangażowania w scenie komediowej. Następnie wystąpił w różnych programach telewizyjnych i radiowych, takich jak They Think It’s All Over, QI, Fighting Talk, Asylum, Saturday Live, The Stand-Up Show i The Comedy Store. Przez dekadę, obejmującą Serię 3 do Serii 14, Andy Parsons regularnie występował w Mock the Week, gdzie zyskał uznanie za swój sarkastyczny dowcip i trafne obserwacje dotyczące brytyjskiego społeczeństwa. Od 2001 roku Parsons współpracował z Jonem Naylorem przy tworzeniu i prowadzeniu dziewięciu serii Parsons and Naylor’s Pull-Out Sections w BBC Radio 2; dodatkowo prowadził program The PMQ na BBC Radio 5 Live. Jego komedia jest często opisywana jako przemyślana i dobrze skonstruowana, dostarczająca inteligentnych komentarzy na temat brytyjskiego krajobrazu politycznego. Andy Parsons wydał cztery DVD, w tym "Britain’s Got Idiots" (2009) i "Slacktivist" (2013), oraz intensywnie koncertował z przedstawieniami takimi jak "Andy Parsons: Citizens!" (2009), "Live & Unleashed – but Naturally Cautious" (2015), "Peak Bullsh*t" (2017) i "Healing The Nation" (2019-2021). Jego trasa koncertowa z 2023/2024 roku, "Bafflingly Optimistic", była wyprzedana i nagrana jako specjalny odcinek dla ITVX. Parsons brał również udział w Comedy Gala na Channel 4 w 2010 roku i występował na Netflixie, Amazon Prime oraz BBC iPlayer. W 2002 roku otrzymał nagrodę Time Out za wybitne osiągnięcia i wygrał nagrodę Time Out Comedy Award, a także inne wyróżnienia, takie jak New Zealand International Comedy Award i Montreal Just For Laughs Comedy Festival Award. Pisał artykuły do The Independent i "i", poruszając tematy od pub crawlów po polityków takich jak Liz Truss i Boris Johnson. Obecnie pracuje nad nowym showem i ma podcast o nazwie Slacktivist Action Group.

Aníbal Gómez, komik (Hiszpania) – Satyra, Surrealistyczny i absurdalny
Zweryfikowane Nieodebrane
Hiszpania

Aníbal Gómez

36.5K obserwujących

Aníbal Gómez to hiszpański komik, piosenkarz i aktor urodzony 8 maja 1979 roku w Villanueva de la Jara, Cuenca. Jego kariera rozpoczęła się od pracy jako DJ w lokalnym klubie nocnym w młodości. Znany jest z występów w programach takich jak Muchachada Nui, Retorno a Liliflor i Vodafone yu, oraz z ról filmowych w filmach takich jak Campamento Flipy (2010) i Las brujas de Zugarramurdi (2013). Informacje biograficzne na jego temat zostały opracowane przez Manuela Barrero w 2023 roku, powołując się na Tebeosfera jako źródło. Brał udział w programie surrealistycznego humoru Muchachada nui od 2007 do 2010 roku i współpracował przy radiowym programie Vodafone yu. Pracował również jako współpracownik programu telewizyjnego Los Felices Veinte z Paulą Púa i Nacho Vigalondo, a od października 2020 roku kontynuuje występy i współpracę przy Los felices veinte na OrangeTV, czasami prowadząc program w nieobecności Nacho Vigalondo. Ponadto jest częścią komediowego zespołu La Hora Chanante i pojawił się w Museo Coconut oraz Retorno a Lilifor. Poza telewizją i filmem, Aníbal Gómez jest również zaangażowany w muzykę. Tworzy duet muzyczny Ojete Calor z Carlosem Areces, opisując ich styl jako 'subnopop' z dowcipnymi tekstami. Utwory takie jak ‘Soy mocatriz’ i ‘Viejoven’ cieszą się popularnością na festiwalach i w klubach nocnych. W 2015 roku rozpoczął swój solowy projekt Ruido Paraíso, wydając album Polifonía, a także pracował jako rysownik, dążąc do tworzenia satyrycznych miniatur, jak widać w Estoy regular (Hidroavión). Potwierdzono jego udział jako uczestnika w 13. sezonie programu Tu cara me suena w marcu 2026 roku.

Alan Davies, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
4 gru 2026 Wielka Brytania

Alan Davies

31.8K obserwujących

Alan Davies, urodzony w Anglii, pracuje jako aktor, prezenter telewizyjny, komik stand-upowy i autor. Urodził się 6 marca 1966 roku w Loughton, Essex, a dzieciństwo spędził w Chingford. Wczesne lata jego życia były naznaczone znaczną stratą; jego matka zmarła na białaczkę, gdy miał tylko sześć lat, i od tego czasu wychowywał go ojciec oraz dziadkowie ze strony ojca. Davies uczęszczał do Staples Road School i Bancroft's School, a następnie podjął dalszą edukację w Loughton College of Further Education oraz na Uniwersytecie w Canterbury (Kent), gdzie ukończył studia w 1988 roku. Te kształtujące doświadczenia, w tym doświadczenie wykorzystywania seksualnego ze strony ojca w latach od 8 do 13, wpływają na materiał, z którego czerpie w swojej komedii. W 1988 roku Davies rozpoczął swoją zawodową karierę komediową występami w klubie Labour w Whitstable. Szybko zyskał uznanie, zostając nazwany przez Time Out Najlepszym Młodym Komikiem w 1991 roku. Zdobywając nagrodę Edinburgh Festival Critics Award za Komedię w 1994 roku, jego show został następnie dystrybuowany na kasetach VHS w 1995 roku pod tytułem 'Alan Davies Live at the Lyric'. W latach 1994-1995 prowadził program Alan's Big One w Radiu 1. Znany jest również ze swoich występów w programie Top Gear w 2001 i 2008 roku, gdzie osiągnął czasy odpowiednio 1:54 i 1:50.3. Jego styl komediowy opisywany jest jako zarówno lekki i bezstresowy, jak i miażdżący, często czerpiący z jego doświadczeń z dzieciństwa. Najbardziej znane role Daviesa obejmują rolę główną w serialu BBC o tajemnicach kryminalnych & Jonathan Creek & z 1997 do 2016 roku, grając tytułową postać. Od 2003 roku jest stałym członkiem panelu w programie panelowym BBC & QI &, biorąc udział od premiery. Szeroko uznawany za popularnego komika w Wielkiej Brytanii, Davies otrzymuje również pochwały krytyków za swoje występy stand-upowe. Davies napisał trzy wspomnienia: & My Favourite People and Me: 1978–1988 &, & Rebel Without A Clue: How the 80s Made Me & i & Just Ignore Him &, wydane w 2020 roku, a następnie & White Male Stand-Up & w 2023 roku. Kontynuuje trasy koncertowe ze swoimi występami stand-upowymi, w tym 'Think Ahead', rozpoczynający się we wrześniu 2025 roku, i obecnie jest na Jesiennej Trasie 2026, która zakończyła się niedawno. Zaplanowany występ w Soho Theatre Walthamstow odbędzie się 4 grudnia 2026 roku. Jego występy, takie jak & Urban Trauma & i & Life is Pain and Little Victories &, rozeszły się po całym Wielkiej Brytanii, a czas trwania jego obecnego występu wynosi dwie godziny i dziesięć minut, w tym przerwa, i jest polecany dla osób powyżej 16 roku życia. Występ zawiera dyskusję na temat przemocy.

Alfred Dorfer, komik (Austria) – Satyra, Kabaret
Zweryfikowane Nieodebrane
Austria

Alfred Dorfer

30.9K obserwujących

Alfred Dorfer pochodzi z Austrii i pracuje jako komik, pisarz i aktor. Jest jednym z najbardziej znanych artystów kabaretowych i komiksowych w kraju, co wzmacnia jego udział w wielu austriackich filmach. Po wczesnych osiągnięciach zespołu Schlabarett zyskał szerszą sławę zarówno jako scenarzysta, jak i lider filmu Indien. Obecnie Dorfer jest uważany za jednego z czołowych satyrów i autorów w sferze języka niemieckiego.

Alistair Barrie, komik (Wielka Brytania)
Zweryfikowane Nieodebrane
Wielka Brytania

Alistair Barrie

28.2K obserwujących

Alistair Barrie, brytyjski artysta rozrywkowy, pracuje jako komik, pisarz i aktor. Uważa się go za jednego z najbystrzejszych komików w Wielkiej Brytanii według The Herald i popularnego headlinera na międzynarodowym obwodzie komediowym. Regularnie występuje w londyńskim Comedy Store w Soho i często pojawia się jako członek panelu w programie BBC Radio 4 'Broadcasting House' oraz w programie BBC Radio 5 'Question Time Extra Time'. Ponadto, Alistair Barrie jest kluczową postacią w grupie The Cutting Edge w londyńskim Comedy Store. Kariera Barrie rozpoczęła się od licznych występów na terenie Wielkiej Brytanii i międzynarodowo, obejmujących ponad pięćdziesiąt krajów, w tym Nowy Jork, Bombaj i Hongkong. W ponad 40 państwach prowadził komediowe występy i zapewniał rozrywkę dla personelu wojskowego stacjonującego w Afganistanie, Cyprze i ZEA. Jego styl komediowy charakteryzuje się ciętym humorem na bieżące tematy, często serwowanym z nonszalanckim, sarkastycznym poczuciem humoru. Alistair Barrie zaprezentował siedem indywidualnych programów na Festiwalu Edynburskim; jego produkcje z 2013 i 2015 roku otrzymały nominacje do nagrody za najlepszy program na The Fringe. Jego program z 2015 roku został przeniesiony do londyńskiego Soho Theatre. Otrzymując dwie nominacje do nagrody za najlepszy program na Festiwalu Edynburskim, produkcja Alistaira Barrie z 2018 roku, 'The InternationAL,' zadebiutowała początkowo na Festiwalu w Melbourne, a następnie pojawiła się w Edynburgu i Nowej Zelandii. Poza występami stand-up, Barrie pisał dla komików Frankie Boyle, Jason Manford i Jack Whitehall, a także współtworzył materiały dla BBC, ITV, Channel 4, Sky, Radio 4 oraz innych mediów. Pojawił się w sztukach teatralnych 'Breaker Morant' i 'Coalition'. W latach 2011–2015 Alistair Barrie współpracował z Nickiem Revellem nad projektem ‘No Pressure to be Funny,’ pełniąc rolę współproducenta, autora i wykonawcy. Opisując ten projekt jako „odpowiedź fringe’u na Question Time,” The Daily Telegraph zwrócił na niego uwagę, a The Observer umieścił go na liście dziesięciu najlepszych podcastów w 2015 roku. Jego spektakl z 2022 roku 'Alistaircratic' miał wyprzedane pokazy w Edynburgu i spotkał się z uznaniem krytyków. Festiwal Fringe w 2023 roku gościł premierę najnowszego spektaklu Alistaira Barrie, 'Woke in Progress,' który zakończył się wyprzedanym występem w The Comedy Store, nagranym przez NextUp Comedy i dostępnym na ITVX. Alistair Barrie regularnie pojawia się na wiodących brytyjskich wydarzeniach muzycznych, takich jak Glastonbury, Latitude, Bestival i Green Man; dodatkowo wyróżnia się jako jedyny komik, który występował zarówno na spotkaniach Partii Pracy, jak i Partii Konserwatywnej przez kilka lat.

Alain Auderset, komik (Szwajcaria)
Zweryfikowane Nieodebrane
Szwajcaria

Alain Auderset

27.9K obserwujących

Alain Auderset, urodzony 27 października 1968 roku, jest szwajcarskim pisarzem i humorystą. Urodził się w Grenchen w Szwajcarii i obecnie mieszka w Saint-Imier ze swoją żoną, Eliane, oraz czwórką dzieci. W dzieciństwie i okresie dojrzewania lektura francuskiego magazynu komiksowego Tournesol doprowadziła go do przyjęcia chrześcijaństwa. Auderset studiował graficzny projekt na Haute École d'arts appliqués de La Chaux-de-Fonds przez pięć lat i rozpoczął rysowanie komiksów. Jest znany jako autor komiksów o tematyce chrześcijańskiej. Prace Auderseta obejmują kilka znanych albumów komiksowych, takich jak Willy Grunch, Marcel i ROBI. Jego pierwsza książka, Conventional Wisdom , została wydana w 2001 roku i przetłumaczona na sześć języków, w tym niemiecki, angielski, hiszpański, duński, chiński i portugalski. Kolejne publikacje to: Idées Reçues (2001), Marcel (2004), Robi (2005), Idées reçues 2 (2006), Les indécrottables questions de Willy Grunch (2008) i Robi pour les intimes (data niedostępna). Sprzedał około 110 000 egzemplarzy swoich książek, a do 2025 roku sprzedano ponad 80 000 egzemplarzy Idées Reçues . Jego twórczość została uhonorowana wieloma nagrodami, w tym Międzynarodową Nagrodą za Francuskojęzyczne Komiksy Religijne na festiwalu w Angoulême w 2007 i 2009 roku za ROBI i Willy Grunch odpowiednio, oraz specjalnym wyróżnieniem jury w Angoulême w 2006 roku za Idées reçues . Podczas Międzynarodowego Konwentu Kolekcjonerów Komiksów w Albuquerque w 2007 roku został uhonorowany nagrodami wyboru publiczności, zajmując odpowiednio 1., 3. i 4. miejsce. Poza pracami z komiksów, Alain Auderset jest artystą performance i gitarzystą w zespole Saahsal. Od 2010 roku występuje ze stand-upem komediowym zatytułowanym „Niepraktykujący Ateista”, koncertując z nim po Europie i Quebecu. W 2013 roku został wygłoszony podczas nabożeństwa w Drummondville, QC, które było transmitowane na żywo, a także wystąpił w radiu CKZW w Montrealu. Kampania Kickstarter z powodzeniem pozyskała fundusze w 2012 roku na stworzenie pięciu odcinków pilotażowych „Życia i Próby Willy’ego Gruncha”, które zostały wydane na początku 2013 roku. Obecnie prowadzi blog, na którym publikuje listy, komiksy i seriale animowane, zamieszczając co miesiąc rysunek oraz serię wpisów na blogu, takie jak „No stress et timing Divin” (Ep.8/8) opublikowany 10 listopada 2025 roku. Bierze również udział w tournée, uruchamiając studio animacji chrześcijańskiej w lipcu 2025 roku i przygotowując się do wystawy w szpitalu w Saint-Imier 27 września 2025 roku, a także publikując kolorową wersję swojego komiksu Robi 1 kwietnia 2026 roku.

Ari Eldjárn, komik (Islandia) – Satyra
Zweryfikowane Nieodebrane
23 lis 2026 Islandia

Ari Eldjárn

24.1K obserwujących

Ari Eldjárn to islandzki komik stand-upowy, autor tekstów i aktor. Urodził się w Reykjavíku 5 września 1981 roku. Jego ojciec, Þórarinn Eldjárn, jest pisarzem, a matka, Unnur Ólafsdóttir, meteorolożką; dziadek ze strony ojca, Kristján Eldjárn, był trzecim prezydentem Islandii w latach 1968–1980. Ari zaczął występować ze stand-upem w maju 2009 roku. Należy do grupy komediowej Mið-Ísland i pisał dla islandzkich programów telewizyjnych, takich jak Mið-Ísland i Hversdagsreglur. Współtworzył ogólnokrajową sylwestrową satyrę Áramótaskaupið, a od lat co roku wystawia własny noworoczny program stand-upowy Áramótaskop. Występował też ze stand-upem z Islandzką Orkiestrą Symfoniczną, a w 2015 roku wystąpił w Drekasvæðið w publicznej telewizji RÚV. Za granicą zabrał swój program Eagle Fire Iron na Edinburgh Festival Fringe, a potem Pardon My Icelandic, i występował aż w Australii i Finlandii. W Wielkiej Brytanii pojawił się w programie BBC Mock the Week. W listopadzie 2020 roku wytwórnia Monkey Barrel Records wydała Eagle Fire Iron na winylu, a w grudniu 2020 roku Pardon My Icelandic trafił na Netflix, przybliżając widzom na całym świecie jego spojrzenie na islandzkie życie i język. W styczniu 2021 roku prezydent Guðni Th. Jóhannesson wręczył mu Islandzką Nagrodę Optymizmu za 2020 rok. W 2024 roku otrzymał Nagrodę im. Jónasa Hallgrímssona za wkład w język islandzki. W 2026 roku RÚV wyemitowało jego serię Stjörnubíó, w której omawiał słynne islandzkie filmy, takie jak Hrafninn flýgur, Stella í orlofi i Englar alheimsins. Ma dwie córki.

Arnell Ignacio, komik (Filipiny)
Zweryfikowane Nieodebrane
Filipiny

Arnell Ignacio

20.7K obserwujących

Arnell Ignacio, znany również jako Arnel Ignacio, jest filipińskim obywatelem urodzonym 17 marca 1964 roku. Osobowość telewizyjna, aktor, piosenkarz-autor tekstów i urzędnik publiczny, obecnie ma 62 lata. Jego kariera rozpoczęła się od prowadzenia różnych programów telewizyjnych, w tym Chibugan Na!, Kwarta o Kahon, GoBingo, Katok Mga Misis i K! The 1 Million Peso Videoke Challenge. Sporadycznie prowadził również programy ASAP i Wil Time Bigtime, co świadczy o jego wszechstronności w branży rozrywkowej. Ignacio dodatkowo zaprezentował swoje talenty jako gościnny juror w specjalnym wydaniu Philippine Idol o nazwie Kakaibang Idol. Kariera Ignacia wykracza poza prowadzenie programów telewizyjnych; angażował się również w działalność polityczną. Odmówił oferty bycia kandydatem na wiceburmistrza byłego burmistrza Mela Mathaya, a w 2004 roku ubiegał się o mandat radnego w 4. dzielnicy Quezon City. Kontynuował pracę w radiu, prowadząc audycje takie jak Si Susan Na, si Arnell Pa! z Susan Enriquez na DZBB oraz No More Lonely Nights z Arnellem na DZIQ, a także współprowadził PATOL: Republika ni Arnelli na Radyo5 i AksyonTV. Jego wkład w telewizję został uhonorowany wieloma nagrodami, w tym tytułem Najlepszego Prowadzącego Programy Telewizyjne (Game Show Host) w 1997 i 2006 roku oraz Najlepszych Prowadzących Programy Talent Show w 2008 roku, obie przyznane przez PMPC Star Awards for Television. Przez całą swoją karierę Ignacio pełnił ważne stanowiska publiczne. Prezydent Rodrigo Duterte mianował go wiceprezesem pomocniczym w PAGCOR w 2016 roku; sprawował tę funkcję do stycznia 2018, po czym został zastępującym dyrektora wykonawczego i zastępcą administratora w OWWA. Zrezygnował z funkcji w OWWA w lutym 2019 roku, zanim ponownie został powołany na stanowisko administratora OWWA przez prezydenta Bongbonga Marcosa w 2022 roku. To ostatnie mianowanie zakończyło się w maju 2025 roku, kiedy to został zwolniony z powodu utraty zaufania związanego z umową dotyczącą zakupu gruntów. Poza rolami w służbie publicznej, Ignacio utrzymywał również aktywną obecność w świecie rozrywki, pracując w dramatach, filmach i programach telewizyjnych. Miał 12-letni związek z Frannie Ignacio, poślubił ją w 2004 roku, a następnie w tym samym roku się rozstali i mają córkę.