Chuck - rysunkowy komik GiggleTime opowiadający dowcipy
GiggleTime na Androida
Za darmo w Google Play
Pobierz aplikację
GiggleTime - dowcipy, komicy i występy komediowe GiggleTime
Menu
Go Premium Zgłoś żart Komicy Występy komediowe Komicy z największą liczbą obserwujących O nas Najczęściej zadawane pytania Kontakt Dodaj komika
Pobierz aplikację
Obserwuj nas

Prawne
Polityka prywatności Regulamin Polityka plików cookie Polityka zwrotów i anulowania Przypisania
Loguj się
Język
Kategorie
Ustawienia
Język polski polski
Tryb awaryjny
Losowe żarty – automatyczne odtwarzanie
Powiadomienia
Globalny Katalog Talentów

Komicy: Wenezuela

Katalog komików: Wenezuela. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

Wenezuela Wyczyść wszystko
Wyświetlono 1-5 z 5 komików
Zweryfikowane Nieodebrane
Wenezuela

Beba Rojas

1M obserwujących

Beba Rojas, właśc. Reymarvi Rojas Velásquez, urodzona w Caracas 25 września 1975 roku, to wenezuelska komiczka, aktorka, prezenterka telewizyjna i radiowa oraz była modelka, z wykształceniem w zakresie komunikacji społecznej i prawa, mająca ponad trzydzieści lat kariery w filmie, telewizji, teatrze i radiu. Jako dziewczynka naśladowała gwiazdy rewii, takie jak Iris Chacón, a jako nastolatka uczyła się aktorstwa razem z ojcem, co przyniosło jej pracę statystki w Venevisión, m.in. w odcinkach Historia Musical i w serialu ¡Qué Chicas! w 1991 roku. W 1995 roku zaproszono ją na casting do programu komediowego Bienvenidos, w którym występowała jako jedna z komiczek do 2001 roku, gdy Venevisión zdjęła program z anteny. W tym samym czasie grała w telenowelach, m.in. Como tú ninguna i Pecado de amor (1995), Sol de tentación (1996), Guerra de mujeres (2001–2002), Las González (2002) i Cosita rica (2004). W 2002 roku zaczęła prowadzić programy dla Univision z Portoryko, a w 2004 roku wróciła do Wenezueli jako jurorka komediowego konkursu talentów Súper Cómico Sensacional. W 2005 roku magazyn TeVe Guía uznał ją za najpiękniejszą twarz portorykańskiej telewizji, a w październiku tego roku wygrała Bailando con las Estrellas. Następnie grała główną rolę w programie komediowym Cásate y verás (2006–2007), gdzie parodiowała m.in. Chiquinquirę Delgado jako prowadzącą „Patada’s”. Krytycy chwalili jej czarne charaktery w El amor las vuelve locas (Lily Fajardo, 2005) i La viuda joven (Vicenta Palacios, 2011), a w De todas maneras Rosa (2013–2014) zagrała Adę Luz Campanero. Na scenie w 2010 roku dołączyła do przebojowej sztuki Las tres reinas z Kiarą i Dorą Mazzone, a także występowała w Preñadas, La jaula de las plumas, Venezolanos desesperados, Despedida de casada, Mujer a la carta i Juegos de niña para adultos. Jej filmy to m.in. El Caracazo (2005), Al fin y al cabo (2008), ¡Qué Detectives! (2012) i El plan perfecto (2017). Obecnie mieszka na Dominikanie, gdzie od 2016 roku pracuje dla grupy medialnej Telemicro jako prowadząca Sábado Extraordinario, wraz z Leonardem Villalobosem, oraz La Opción 13.0. W 2020 roku, po prawie trzynastu latach przerwy od programów komediowych, wróciła do humoru z El Reperpero (2020–2022).

Zweryfikowane Nieodebrane
Wenezuela

Víctor Medina

870K obserwujących

Víctor Medina, znany pod pseudonimem Nanutria, to wenezuelski komik stand-upowy, autor tekstów komediowych i podcaster mieszkający w Buenos Aires. Urodził się 14 listopada 1988 roku w San Cristóbal w stanie Táchira i ukończył inżynierię systemów na Uniwersytecie Santiago Mariño, choć nigdy nie pracował jako inżynier. Od dzieciństwa się jąka i nigdy nie pozwolił, by przeszkodziło mu to w występach czy publicznych wystąpieniach; często wykorzystuje to w swoich żartach. Medina wyrobił sobie najpierw nazwisko jako autor. Był głównym scenarzystą i redaktorem treści w Plop Contenido, agencji kreatywnej tworzącej komedię dla internetu i telewizji w Ameryce Łacińskiej i Stanach Zjednoczonych, oraz w El Chigüire Bipolar, najbardziej znanym wenezuelskim serwisie satyrycznych wiadomości. W 2013 roku wraz z Andreíną Borges i Jesúsem „Chucho” Roldánem współtworzył Santo Robot, kanał ze skeczami na YouTube, w którego odcinkach występowali goście tacy jak Daniel Pistola, Led Varela i José Rafael Guzmán. Stand-up uprawia od 2013 roku. Przez kilka lat mieszkał w Meksyku, gdzie nagrał występ stand-upowy dla Comedy Central. W 2018 roku musiał opuścić Meksyk z powodu swojego statusu imigracyjnego, spędził trochę czasu w Kolumbii, a potem osiadł w Argentynie – tę podróż opisuje w swoim podcaście i w programie La Balada del Migrante. W roku przeprowadzki do Argentyny stworzył El showcito, występ zrywający z typową formułą, oparty na improwizacji i rozmowie z publicznością. Jego programy stand-upowe to m.in. El ciclo de la vida, Macho Beta, La Balada del Migrante, El Gocho de Oro i No Paper. W 2026 roku znalazł się na liście Global South World 75 najbardziej wpływowych komików Ameryki Łacińskiej na Instagramie. Podcasty stanowią dużą część jego pracy. W grudniu 2018 roku uruchomił El Súper Increíble Podcast de Nanutria, który ma ponad 150 000 subskrybentów i porusza wszystko – od królowych piękności i astrologii po klęski żywiołowe i osobiste historie. W lutym 2020 roku zaczął Tercermundistas z argentyńskim komikiem Lucasem Laurientem, a w połowie 2020 roku cotygodniowy podcast komediowy Aislados z argentyńskimi komikami Lucianem Mellerą, Nicolásem de Tracym i Lucasem Laurientem, w którym rozmawiają o codziennym życiu i o wszystkim, co przyjdzie im do głowy.

Zweryfikowane Nieodebrane
Wenezuela

Verónica Gómez

501K obserwujących

Verónica Gómez Pino, znana jako La Vero Gómez, to wenezuelska komiczka stand-upowa, prowadząca radiowa i twórczyni treści. Urodziła się w Maracaibo w stanie Zulia 22 stycznia 1983 roku. Pracowała przy kilku programach rozgłośni La Mega, jeździ ze stand-upem po Wenezueli, Ameryce Łacińskiej, Europie i Stanach Zjednoczonych, a od 2017 roku współprowadzi galę Pepsi Music Awards w Wenezueli. W radiu zaczęła w wieku 19 lat jako praktykantka komunikacji społecznej i asystentka produkcji programu A salvo w La Mega z Luisem Chataingiem i Miguelem Ariasem. Praca u boku takich osób jak Chataing, Henrique Lazo, Erika de la Vega i Ana María Simón dała jej cenne doświadczenie. Nie była wtedy pewna swojej drogi i skłaniała się ku prasie i reportażowi kryminalnemu, ale szansa występowania w La Mega przyciągnęła ją do radia. Wygrała konkurs talentów stacji, La Voz Mega, a nagrodą był jej pierwszy program, El Ferrari de La Mega z Ivánem Mattą, z którym jeździła po całym kraju. Później pracowała przy La Guardia Musical i La Zona Escolar oraz współprowadziła Calma pueblo z Manuelem Silvą i José Rafaelem Guzmánem, aż do zdjęcia programu z anteny 25 września 2017 roku. Następnie wróciła do stacji z programem Fuera de forma u boku dziennikarza i komentatora sportowego Humberta Turinese. W latach 2017–2021 prowadziła z komikiem Manuelem Silvą od piątej do dziewiątej edycji Pepsi Music Awards w Wenezueli. W 2018 roku założyła internetowy podcast De A Toque, który zaczynał jako projekt trojga wenezuelskich komików, a który ostatecznie prowadziła z Gabem Ruizem; odcinki trwają od pięćdziesięciu minut do półtorej godziny i zdobyły dużą publiczność. Wystąpiła też w Relatos, komedii scenicznej aktorki i piosenkarki Nati Román, i występowała ze stand-upem w długiej liście miast w kraju i za granicą, m.in. w programach z kolegami Reyem Vecchionacce i Alejandrą Otero.

Zweryfikowane Nieodebrane
Wenezuela

Joselo

Joselo, właściwie José Manuel Díaz Márquez, był wenezuelskim komikiem, aktorem i piosenkarzem, który przez blisko trzy dekady był jedną z najbardziej lubianych twarzy wenezuelskiej komedii telewizyjnej. Urodził się 27 września 1936 roku w Barbacoas w stanie Aragua jako jedno z ośmiorga dzieci nauczycieli Juana Díaza i Maríi Márquez de Díaz; był młodszym bratem piosenkarza i autora piosenek Simóna Díaza. Po przeprowadzce rodziny do Caracas imał się różnych zajęć, m.in. był dostawcą. Początkowo próbował pójść w ślady brata w muzyce, ale jego talent do żartów o codziennym życiu Wenezuelczyków wyznaczył kierunek jego kariery. Dzięki przyjaciołom z Wydziału Architektury Centralnego Uniwersytetu Wenezueli trafił do radia, do programu Víctora Saume’a El Show de las Doce w Radio Caracas Radio, do segmentu, który przekształcił się w Radio Rochela, a w 1959 roku zadebiutował w telewizyjnej wersji Radio Rochela w Radio Caracas Televisión. RCTV zatrzymało go długoterminowym kontraktem, który uczynił go producentem jego własnego cotygodniowego programu El Show de Joselo (1964–1970 i 1981). Później przeszedł do Venevisión, gdzie program przez wiele lat, do 1993 roku, nadawano jako Humor con Joselo, a w latach 1971–1972 robił też Diviértase con Joselo dla Cadena Venezolana de Televisión. Jego czysty, pogodny humor trafiał do wszystkich grup wiekowych, także do dzieci, a skecze poruszały tematy społeczne i parodiowały bieżącą politykę. Do jego najpopularniejszych postaci należeli El Pavo Lucas, Madam Cosmetic, El Adeco y el Copeyano, El Dr. Chimbín, El Mendigo, El Doctor Pensamos, El Viejito de la Marabunta, El Licenciado Protocolo Esparragoza i El Roquero. Joselo grał też główne role w filmach w Meksyku i Wenezueli, m.in. El reportero (1968) w reżyserii Rafaela Baledóna oraz El raspado i Yo, el gobernador René Cardony Jr., a także występował w telenowelach, takich jak Leonela, María José i Mariela. Z Simónem Díazem nagrał Las Gaitas de Joselo y Simón w produkcji Hugo Blanco, popularne podczas wenezuelskich świąt Bożego Narodzenia w latach 1978–1989. Był żonaty z aktorką Mary Soliani; para wystąpiła razem w świątecznym programie Venevisión La Cucarachita Martínez y el Ratón Pérez w 1982 roku. Joselo zmarł w Caracas 5 stycznia 2013 roku w wieku 76 lat po chorobie wątroby. Następnego dnia pośmiertnie odznaczono go Orderem Francisca de Mirandy pierwszej klasy.

Zweryfikowane Nieodebrane
Wenezuela

Rey Vecchionacce

Rey Vecchionacce to wenezuelski komik stand-upowy, nauczyciel komedii i prowadzący radiowy, należący do pokolenia, które w latach 2010. zbudowało scenę stand-upu na żywo w Caracas. Zainteresowanie humorem zaczęło się w dzieciństwie, gdy w wieku jedenastu lat przeczytał El hombre más malo del mundo wenezuelskiego humorysty Otrovy Gomasa. W 2008 roku, po lekturze o wolontariacie, trafił do Doctor Yaso, grupy szpitalnych klaunów, i dzięki niej odkrył teatr improwizacji. Dzielił tam scenę z Juliem Ramónem Pérezem, Nadią Maríą i Ronem Chávezem, których uważa za swoich mentorów. W 2012 roku wziął udział w swoim pierwszym prawdziwym programie, 3 en 1 Stand-up Comedy, razem z Juliem Ramónem Pérezem i Reubenem Moralesem, a potem dołączył do warsztatów prowadzonych przez Laureana Márqueza, Luisa Chatainga, José Rafaela Briceña i Bobby’ego Comedię. Komedią zajął się na pełen etat w wieku 36 lat, zaczynając w barach takich jak El Molino, gdzie zyskał przydomek „Cinco minutos” (Pięć minut) od pięciominutowych występów, w których testował nowy materiał. Od tego czasu występował z kolegami, takimi jak Víctor Medina, Manuel Ángel Redondo, José Rafael Briceño, Alejandra Otero, Verónica Gómez i Gabriel Ruiz, w programach El banquito, Cambiando de tema, Es relativo i Malas ideas, z którym wyruszył potem w trasę międzynarodową, m.in. do Miami. Brał też udział w Festival del Humor Libre i internetowym Delivery de Comedia na Instagramie, przedstawił swój solowy program Un tipo normal w Sala Experimental banku BOD w Caracas i objechał uczelnie z Un Mundo Sin Mordaza, występując w głównych aulach Centralnego Uniwersytetu Wenezueli, Katolickiego Uniwersytetu Andrésa Bello i Uniwersytetu Metropolitalnego. W 2017 roku został koordynatorem akademickim kursu przedstawianego jako pierwszy dyplomowy kurs stand-upu w Ameryce Łacińskiej, prowadzonego przez Escuela de Humor wraz z centrum CIAP Katolickiego Uniwersytetu Andrésa Bello. W radiu pracował przy Así nos quieren w Circuito Hot 94 z komiczką Nadią Maríą i prowadzącą Gaby Cortés, a w La Mega 107.3 prowadzi 5 minutos más z Orianą Infante i Profesorem Briceño. Prowadził też podcast Que Se Vayan Todos.