Jack Benny
Benjamin Kubelsky, znany później jako Jack Benny, urodził się 14 lutego 1894 roku w Chicago. Dzieciństwo spędził w Waukegan, Illinois, i pochodził z rodziny żydowskich imigrantów z Imperium Rosyjskiego; jego rodzicami byli Meyer Kubelsky, który posiadał saloon, a później skład haberdaskii, oraz Naomi Emma Sachs. W wieku sześciu lat, w 1900 roku, rozpoczął lekcje skrzypiec po otrzymaniu instrumentu o połowie wielkości. Jego nauczycielami byli Profesor Harlow i Hugo Kortschak, a w wieku 14 lat występował z zespołami tanecznymi i szkolną orkiestrą. Początki kariery Benny’ego datuje się na rok 1911, kiedy zaczął występować w teatrach wędrownych za 7,50 dolarów tygodniowo, przez krótki czas współpracując z Nedem Millerem. W tym okresie nawiązał również przyjaźń z Zeppo Marxem z braci Marx. Profesjonalna nazwa Benny'ego ewoluowała z czasem. W 1912 roku założył duet muzyczny z Corą Folsom Salisbury i przyjął pseudonim Ben K. Benny, inspirowany Janem Kubelikiem. Ich występ początkowo nosił nazwę „Ben K. Benny: Fiddle Funology” po wojnie, którą w 1918 roku na krótko przerwał, wstępując do Marynarki Stanów Zjednoczonych. Podczas służby bawił marynarzy i rozwijał swój styl komediowy po źle przyjętym występie, osiągając stopień Bosmana Pierwszej Klasy. Po zakończeniu służby wojskowej kariera Benny'ego nadal się rozwijała, szczególnie dzięki programom radiowym i telewizyjnym, które nadawane były w latach 1932–1974. The Jack Benny Program , jego najbardziej udany program, był emitowany w latach 1932–1965. Pojawił się również w filmach takich jak Ciotka Charliego , George Washington Spał Tutaj i Być albo nie być . Komedia Jacka Benny'ego była często opisywana jako "łagodna", a on często współpracował z wykonawcami takimi jak Mary Livingstone, Rochester, Dennis Day, Phil Harris i Don Wilson. Wykorzystywał swoje audycje radiowe jako platformę do wyrażania swoich poglądów na tematy społeczne; w 1946 roku opowiedział się przeciwko uprzedzeniom i wezwał do jedności. Benny wyrażał obawy dotyczące prób podziału Stanów Zjednoczonych podczas wojny, podkreślając znaczenie dobrego sąsiedztwa dla wolności Ameryki. Jack Benny bawił pokolenia za pośrednictwem różnych mediów, w tym wodewilu, radia, filmów, telewizji i występów scenicznych. Zmarł 26 grudnia 1974 roku, pozostawiając po sobie spuściznę, która jest nadal celebrowana przez Międzynarodowy Klub Fanów Jacka Benny'ego, organizację non-profit 501(c)(3) poświęconą dzieleniu się jego humorem.