Eddie "Rochester" Anderson
Edmund Lincoln Anderson był amerykańskim wykonawcą i komikiem, którego głos był słynny. Dla kohorty, która po wczesnej komedii radiowej i telewizyjnej, został zidentyfikowany jako "Rochester".
Edmund Lincoln Anderson był amerykańskim wykonawcą i komikiem, którego głos był słynny. Dla kohorty, która po wczesnej komedii radiowej i telewizyjnej, został zidentyfikowany jako "Rochester".
Edgar Kennedy, urodzony 26 kwietnia 1890 roku w Monterey County, w Kalifornii, był niezwykle płodnym komikiem filmowym z karierą trwającą cztery dekady. Jego rodzicami byli Neil Kennedy i Annie Quinn, imigranci z Kanady. Uczęszczał do San Rafael High School i przez krótki czas uprawiał boks, zanim odnalazł swoje powołanie w rozrywce. Rozpocząwszy karierę, Kennedy występował początkowo jako śpiewak w vodevillu, komediach muzycznych i lekkiej operze, co stanowiło podstawę jego późniejszej sławy jako komika. Jego kariera filmowa rozpoczęła się w 1911 roku i szybko stał się oryginalnym Keystone Kopem, co świadczy o jego wczesnym zaangażowaniu w rozwijający się świat filmów niemych. Styl komediowy Kennedy’ego charakteryzował się „powolnym rozgrzewaniem” – znakiem rozpoznawczym, który zapewnił mu przydomek "Slow Burn". Polegało to na przedstawianiu postaci z powoli narastającym gniewem, wyrażanym poprzez subtelne grymasy i gesty. Pojawił się co najmniej w 500 filmach, obejmujących zarówno czasy niemych, jak i dźwiękowych produkcji, i współpracował z licznymi wybitnymi postaciami z branży filmowej, takimi jak Roscoe Arbuckle, Charlie Chaplin, Laurel i Hardy, bracia Marx, W.C. Fields, Charley Chase oraz Our Gang. Jego wszechstronność jest widoczna w różnorodnych rolach, jakie odgrywał, od głupich policjantów i detektywów po nawet więziennego strażnika. Wyreżyserował sześć krótkich komedii dla Hala Roacha i grał w filmach takich jak 'Para spodenek' (1928) i 'Zupa z kaczek' (1933), co dowodzi, że potrafił robić różne rodzaje komedii. Być może najbardziej znany z komediowego serialu "Zwykły Człowiek", który rozpoczął się w 1930 roku, Kennedy portretował przeciętnego człowieka stawiającego czoła codziennym wyzwaniom rodzinnym i zawodowym. Serial ten produkował sześć krótkich filmów rocznie przez 17 lat. Zagrał również w filmie instruktażowym "The Other Fellow" i wystąpił w filmach takich jak "Dwudziesty wiek" (1934) i "Narodziny gwiazdy" (1937). W latach 40. Kennedy stał się ulubieńcem zarówno fanów filmowych, jak i krytyków, występując w ponad 400 filmach, w tym w około 100 fabularnych i ponad 200 krótkometrażowych. Od 1931 do 1948 roku Kennedy wystąpił w 103 dwuczęściowych krótkich filmach wyprodukowanych przez RKO Radio Pictures. Często przedstawiały one komiczne sytuacje skupione na problemach rodzinnych, kryzysach w domu, przypadkach pomyłki tożsamości i próbach szybkiego wzbogacenia się, zwykle z udziałem roztarganej żony, ingerującej teściowej i leniwego szwagra. Edgar Kennedy zmarł 9 listopada 1948 roku w szpitalu Motion Picture Hospital na raka gardła, pozostawiając po sobie spuściznę jako pierwszy "sitcomowy" gwiazdor w Ameryce, wyprzedzając "I Love Lucy" o dwie dekady; miał 58 lat. Bill Cassara napisał biografię zatytułowaną "Edgar Kennedy, Mistrz Powolnego Rozgrzewania", która została opisana jako wyczerpująca i uważana za lekturę obowiązkową dla fanów Laurel i Hardy'ego.
Edie Adams, urodzona Edith Elizabeth Enke 16 kwietnia 1927 roku w Kingston, Pensylwania, była amerykańską artystką o wszechstronnej karierze. Edie Adams spędziła część młodości w Grove City, Pensylwania, a także w Tenafly, New Jersey. Jej rodzicami byli Sheldon Alonzo Enke i Ada Dorothy Adams. Adams ukończyła formalne studia, uzyskując dyplom wokalny z Juilliard oraz ze Szkoły Dramatycznej Columbia. W Nowym Jorku odbywała szkolenia w Actors Studio. Rozpoczęcie jej kariery nastąpiło, gdy wygrała konkurs piękności 'Miss U.S. Television' w 1950 roku, co zaowocowało występem w programie telewizyjnym Miltona Berle’a. Adams zyskała uznanie jako komiczka i aktorka, często współpracując z Ernie Kovacsem w telewizji, począwszy od lat 50.; wzięli ślub w 1954 roku i potajemnie uciekli. Prezentowała swoje talenty komediowe poprzez naśladowanie postaci takich jak Marilyn Monroe i Zsa Zsa Gabor, zarówno na scenie, jak i w telewizji. Jej debiut na Broadwayu nastąpił w 1953 roku w Wonderful Town , a następnie w 1956 roku zdobyła nagrodę Tony za rolę Daisy Mae w Li’l Abner . Pojawiła się również w wielu filmach, w tym w The Apartment (1960), Lover Come Back (1960) z Rockiem Hudsonem i Doris Day, It's a Mad, Mad, Mad, Mad World (1963) oraz The Best Man (1964). W latach 1963–1965 prowadziła własny program rozrywkowy, Here’s Edie , otrzymując cztery nominacje do Emmy. Poza aktorstwem i komedią, Adams była również bizneswoman. Przez dwie dekady Edie Adams pracowała jako przedstawicielka marki Muriel Cigars, a w latach 60. założyła dwie firmy kosmetyczne: Edie Adams Cosmetics i Edie Adams Cut 'n' Curl. Po nagłym zgonie Ernie Kovacsa w 1962 roku w wyniku wypadku samochodowego, stanęła przed poważnymi problemami finansowymi, w tym spłatą jego znacznych niezapłaconych podatków. Kontynuowała pracę, pojawiając się w rolach gościnnych w programach takich jak Fantasy Island , The Love Boat , Murder, She Wrote i Designing Women do lat 70. i później. W 2004 roku zagrała wróżkę w produkcji PBS spektaklu Rodgers & Hammerstein’s Cinderella . Edie Adams zmarła 15 października 2008 roku w Los Angeles na skutek powikłań związanych z zapaleniem płuc i rakiem.
Elaine Iva May, amerykańska aktorka, komik, pisarka i reżyser, po raz pierwszy stała się sławna w latach 50. XX wieku, kiedy wykonała szkice improwizacji obok Mike 'a Nicholsa. Później pisała i pomagała w wielu filmach, które zyskały krytyczną pochwałę. Jej szafka z trofeami posiada BAFTA, Grammy i Tony wśród wielu innych zaszczytów. W 2013 roku prezydent Barack Obama wręczył jej National Medal of Arts i otrzymała Honorową Nagrodę Akademii w 2022 roku.
Elliott Charles Kalan, amerykański komik, pracował jako scenarzysta, a następnie główny pisarz w The Daily Show z Jonem Stewartem w latach 2008-2014 i zajmował te same stanowiska dla Mystery Science Theater 3000 w latach 2017-2018. Pisze również komiksy i współprowadzi podcast The Flop House.
Urodzony w Constance Francesca Gabor Hilton i powszechnie nazywany Francesca Hilton, kontynuowała karierę aktorki i komiksu stand-up w Stanach Zjednoczonych i należała do znanego rodu Hilton. Była jedynym potomkiem Conrada Hiltona, założyciela Hilton Hotels, i jego drugi małżonek, aktorka i postać społeczna Zsa Zsa Gabor.
Franklyn Ajaye, amerykański komik, aktor i pisarz, zaczął emitować albumy komediowe w 1973 roku i od lat 70. XX wieku jest prezentacją w filmie i telewizji. Odgrywał wiodącą rolę w 1976 roku w zespole Car Wash i pojawił się w charakterze wsparcia w filmie Konwój Sama Peckinpah z 1978 roku.
Frederic Charles Willard, amerykański wykonawca i humorarzysta, jest najbardziej znany ze współpracy z Christopher Guest w serii filmy dokumentalne: This Is Spinal Tap (1984), Waiting for Guffman (1996), Best in Show (2000), A Mighty Wind (2003), For Your Consignation (2006) and Mascots (2016). Grał również w komediach Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999), American Wedding (2003) i Anchorman: The Legend of Ron Burgundy (2004). W telewizji Willard zdobył kilka nominacji Primetime Emmy Award za pracę nad sitcomami Everybody Loves Raymond and Modern Family.
Amerykańska piosenkarka Hannah Williams kontynuowała karierę aktorki, piosenkarki i komika, a w różnych czasach była żoną Rogera Wolfe 'a Kahna i Hall-of-Sławny bokser Jack Dempsey.
Harry Richman, urodzony jako Henry Reichman Jr. 10 sierpnia 1895 roku w Cincinnati, Ohio, był wszechstronnym amerykańskim artystą. Jego rodzice, Henry i Katie Reichman, byli rosyjskimi imigrantami żydowskimi. Od najmłodszych lat wykazywał talent muzyczny, zaczynając grać na pianinie w salonie w Cincinnati w wieku dziesięciu lat, a później w lokalnych barach w wieku jedenastu. W wieku dwunastu lat wszedł do świata vodevillu jako komik czarnoskóry i połączył siły ze skrzypkiem Budem Remingtonem w wieku czternastu lat. Kariera Richmana osiągnęła szczyt między latami 20. a 30., obejmując wodewille, pokazy sceniczne, filmy, audycje radiowe i nagrania. Debiutował na Broadwayu w 1922 roku jako część trupy koncertującej z Norą Bayes, i często występował w "George White's Scandals", nawet grając rolę konferansjera w wydaniu z 1926 roku. Pracował również jako pianista akompaniujący Mae West, Norze Bayes i siostrom Dolly. Prezentując charakterystyczny baryton nosowy, Richman stworzył występ z piosenkami i tańcami, który zawierał naśladownictwa Ala Jolsona i Davida Warfielda. W 1931 roku twierdził, że zarabia 25 000 dolarów tygodniowo i przez krótki czas był właścicielem "Club Richman" obok Carnegie Hall; jednak klub spłonął w 1929 roku. Pojawił się w "Ziegfeld Follies" z 1931 roku i zadebiutował na ekranie w "Puttin’ On the Ritz" w 1930 roku, popularyzując piosenkę Irvinga Berlina o tym samym tytule, która stała się hitem fonograficznym. Razem z Henrym Tindallem 'Dickiem' Merillem, Richman służył jako drugi pilot podczas inauguracyjnego, bez przerwy lotu w obie strony nad Atlantykiem w 1936 roku. Głównie wycofując się z występów publicznych w latach 40., Richman mimo to pojawił się pod koniec 1941 roku w klubie Latin Quarter w Bostonie, MA. Udokumentował swoje doświadczenia życiowe we wspomnieniach, *Cholerna Życie*, opublikowanych w 1966 roku. Tragicznie, w 1931 roku jego jacht Chevalier II eksplodował, powodując jedną śmierć. Harry Richman zmarł 3 listopada 1972 roku w Hollywood, Kalifornia, dożywszy 77 lat; miejsce jego wiecznego spoczynku to cmentarz Hillside Memorial Park Cemetery.
Harvey Herschel Korman był amerykańskim aktorem i komikiem, który pracował zarówno w telewizji, jak i w filmach. W latach 1967-1977, wraz z Carol Burnett, Timem Conwayem i Vicki Lawrence, został zapamiętany jako główny członek zespołu CBS z serii skeczu-komedii. Jego występy w programie zdobyły mu cztery Primetime Emmy Awards i Złoty Globe.
Ivy Wolk, amerykańska aktorka, komik i pisarka, zdobyła notkę za swoją kolej jako Tellulah w serii Freeform Everything 's Gonna Be OK (2020), za granie Crystal in Anora (2024) i Diany in If I Had Legs I' d Kick You (2025). Pojawia się również w adaptacji telewizyjnej The Shards, w reżyserii Ryana Murphy 'ego, i stała się znana w Internecie ze swojej śmiałej obecności w mediach społecznościowych.
Albania
1
Armenia
2
Argentyna
36
Austria
27
Australia
52
Azerbejdżan
1
Bangladesz
1
Belgia
13
Bułgaria
57
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
27
Białoruś
2
Kanada
125
Demokratyczna Republika Konga
3
Szwajcaria
17
Wybrzeże Kości Słoniowej
1
Chile
15
Kamerun
1
Chiny
8
Kolumbia
4
Kuba
4
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Ekwador
2
Estonia
5
Egipt
10
Hiszpania
74
Etiopia
1
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
365
Gruzja
1
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Chorwacja
2
Haiti
1
Węgry
7
Indonezja
23
Irlandia
31
Izrael
10
Indie
47
Irak
3
Iran
6
Islandia
4
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
37
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
3
Liban
5
Sri Lanka
1
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
4
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Singapur
3
Słowenia
4
Słowacja
2
Salwador
1
Syria
1
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
11
Uganda
7
Urugwaj
4
Uzbekistan
1
Wenezuela
5
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
3
Zimbabwe
1
Stany Zjednoczone mają jedną z najbardziej różnorodnych i wpływowych scen komediowych na świecie, z amerykańskimi komikami występującymi od małych klubów komediowych i teatrów po duże festiwale, studia telewizyjne, platformy streamingowe i wypełnione po brzegi hale widowiskowe. Od klasycznego stand-upu i komedii sytuacyjnej po improwizację, sitcomy i nowoczesny humor internetowy, komedia w USA występuje w niezliczonych stylach.
GiggleTime łączy komików z całych Stanów Zjednoczonych, ułatwiając odkrywanie znanych amerykańskich komików, a także nowszych wykonawców z dynamicznie rozwijającej się sceny komediowej w tym kraju.
Amerykańska stand-up komedia ma długą tradycję rozwoju materiału przez komików w klubach komediowych, zanim trafi on do teatrów, telewizji i serwisów streamingowych. Duże miasta takie jak Nowy Jork, Los Angeles, Chicago, Boston i Austin stały się ważnymi ośrodkami stand-upu, a kluby zapewniają scenę zarówno dla uznanych wykonawców, jak i wschodzących komików.
Amerykański stand-up obejmuje ogromny zakres tematów i stylów. Niektórzy komicy koncentrują się na humorze sytuacyjnym i codziennym życiu, podczas gdy inni zgłębiają relacje, politykę, kulturę, rodzinę, problemy społeczne lub osobiste doświadczenia. Jedną z cech definiujących amerykańską scenę komediową jest ten właśnie wachlarz, przy czym artyści często rozwijają wysoce indywidualne głosy i podejścia do komedii.
Stany Zjednoczone wydały pokolenia komików, którzy stali się wpływowymi postaciami w stand-upie, telewizji, filmie i kulturze popularnej. Tacy twórcy jak George Carlin, Richard Pryor, Robin Williams, Eddie Murphy, Steve Martin, Jerry Seinfeld i Joan Rivers pomogli ukształtować amerykańską komedię dla różnych pokoleń.
Nowszy amerykańscy komicy kontynuowali poszerzanie możliwości występu stand-up i rozrywki komediowej. Artyści tacy jak Dave Chappelle, Kevin Hart, Amy Schumer, Jim Gaffigan, Ali Wong, John Mulaney i wielu innych zdobyli duże grono odbiorców dzięki występom na żywo, telewizji, filmom i specjalnym programom streamingowym.
GiggleTime umożliwia odkrywanie komików z różnych pokoleń i poznawanie wykonawców wykraczających poza najbardziej znane nazwiska.
Amerykańska komedia jest o wiele większa niż stand-up. Komedia sytuacyjna odgrywała ważną rolę w telewizji, a programy takie jak Saturday Night Live wprowadziły pokolenia komików, pisarzy i wykonawców przed ogromną publicznością.
Improvizacyjna komedia jest również ważną częścią amerykańskiej sceny, szczególnie w miastach takich jak Chicago i Nowy Jork. Grupy improwizacyjne i tworzące skecze otworzyły drogę dla wielu wykonawców, którzy później przenieśli się do telewizji, filmów i występów stand-upowych.
Amerykańskie sitcomy i komedie filmowe również miały ogromny wpływ na kulturę popularną. Od klasycznych komedii telewizyjnych po nowoczesne produkcje streamingowe, amerykańscy komicy regularnie przemieszczają się pomiędzy występami na żywo, aktorstwem, pisaniem, produkcją i rozrywką online.
Komedia w Stanach Zjednoczonych nie jest skoncentrowana w jednym regionie. Nowy Jork i Los Angeles to główne ośrodki dla profesjonalnych komików, natomiast Chicago ma szczególnie silną tradycję improwizacji i komedii skeczowej.
Inne miasta, takie jak Boston, Austin, Filadelfia, Seattle i Nashville, rozwinęły aktywne lokalne społeczności komediowe z klubami, teatrami, wieczorami otwartych mikrofonów i niezależnymi wykonawcami.
To zróżnicowanie regionalne sprawia, że amerykańska komedia może wydawać się bardzo różna w zależności od miasta. Kultura lokalna, akcenty, doświadczenia i publiczność wpływają na materiał, który komicy tworzą na scenie.
Sposób, w jaki ludzie odkrywają komików w USA, uległ znaczącej zmianie wraz z rozwojem platform streamingowych, podcastów, mediów społecznościowych i krótkich filmów. Komik może teraz zbudować publiczność za pomocą fragmentów i występów online, zanim pojawi się w telewizji lub wystąpi w dużych miejscach.
Podcasty stały się również ważną częścią amerykańskiego ekosystemu komedii, umożliwiając komikom rozwój ich osobowości i nawiązywanie kontaktu z publicznością poza tradycyjnymi występami stand-up. Media społecznościowe stworzyły kolejną drogę dla wschodzących komików, zwłaszcza tych, którzy specjalizują się w krótkich szkicach, obserwacjach i komedii wirusowej.
Niezależnie od tego, czy lubisz klasyczny amerykański stand-up, nowoczesne programy komediowe, komedie sytuacyjne, improwizację, czy humor internetowy, jest niezliczona ilość amerykańskich komików do odkrycia.
Odkryj katalog komików GiggleTime, aby znaleźć komików z Stanów Zjednoczonych i poznać różne pokolenia, style komediowe i głosy z amerykańskiej sceny komediowej.