Brytyjski rzemieślnik komedii Daniel Gideon Mazer pisze, reżyseruje i produkuje. Od wielu lat współpracuje z Sacha Baron Cohen, pomagając kształtować osobowości Ali G, Borat i Brüno. Razem zapisali i wyprodukowali filmy fabularne Ali G Indahouse, Borat i Brüno.
Henry Normal, angielski pisarz, poeta oraz producent filmowy i telewizyjny, założył Festiwal Poezji w Manchesterze i współtworzył Festiwal Poezji w Nottingham. W czerwcu 2017 otrzymał specjalny BAFTA za swoje usługi dla telewizji. W 1999 roku założył Baby Cow Productions ze Stevem Cooganem i pozostał dyrektorem zarządzającym do czasu przejścia na emeryturę w 2016 roku.
Winifried Emms, który stał się sławny pod pseudonimem Hetty King, był angielskim wykonawcą, który spędził około siedemdziesięciu lat zachwycając tłumy w sali muzycznej przez podszywanie się pod mężczyzn.
Ivor Cutler, urodzony jako Isadore Cutler 15 stycznia 1923 roku w Govan, Glasgow, był wszechstronnym szkockim artystą. Urodził się w aszkenazyjskiej rodzinie żydowskiej, a nazwisko jego rodziny zostało zanglicyzowane z Kushner na Cutler. Spędził dzieciństwo w dzielnicy Govan w Glasgow i doświadczył antysemityzmu jako uczeń. Jego ojciec, Jack Moris Cutler, pracował jako handlarz tkaninami i jubiler. Kariera Cutlera trwała ponad pół wieku, co zaowocowało ponad 1500 pracami pisarskimi oraz około 400 występami w radiu i telewizji. Zmarł 3 marca 2006 roku. Zajęcia artystyczne Cutlera były różnorodne; był poetą, śpiewakiem, muzykiem, kompozytorem, artystą, ilustratorem, rzeźbiarzem i dramaturgiem. Zaczął występować w radiu BBC pod koniec lat 50., w tym 38 razy w programie Monday Night at Home między 1959 a 1963 rokiem. Jego pierwszą nagrywką była EP-ka Ivor Cutler of Y’Hup w 1959 roku. Pojawił się również w filmach, najbardziej znany jako Buster Bloodvessel w filmie The Beatles Magical Mystery Tour (1967) i It's All Over Town (1964). Rozlegle nagrywał dla Johna Peela, począwszy od 1969 roku, ustanawiając rekord pod względem liczby sesji obok zespołu The Fall. Cutler wydał 11 albumów, w tym Ludo (1967), wyprodukowany przez George’a Martina, oraz Velvet Donkey (1975). Poza swoimi występami artystycznymi, Cutler poświęcił ponad 30 lat nauczaniu, kształcąc się jako nauczyciel w Jordanhill College w Glasgow, a następnie pracując w Paddington Green i Fox Primary schools w Londynie. Krótko uczył w Summerhill School we wczesnych latach 50. XX wieku. Jego kariera pedagogiczna charakteryzowała się niechęcią do regimentacji szkockiego systemu edukacji, co zilustrowało zdarzenie związane z paskiem skórzanym wydanym przez rząd. Współpracował z licznymi artystami, w tym z Neilem Ardleyem, Robertem Wyattem, Fredem Frithem, Davidem Toopem i Stevem Beresfordem, przyczyniając się do albumów takich jak A Symphony of Amaranths (1971) i Rock Bottom (1974). Phyllis King była częstą współpracowniczką i partnerką w życiu i sztuce. Praca Cutlera została doceniona przez takie postacie jak Bertrand Russell i Billy Connolly, a on sam opublikował 29 książek, często samodzielnie ilustrowanych, zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci.
James Hamilton Bachman, angielski komik, aktor i pisarz, wniósł zarówno scenariusze, jak i występy do licznych brytyjskich programów telewizyjnych i radiowych, wśród nich Mitchell i Webb Look, Saxondale, Bleak Oczekiwania i przepraszam, Nie mam głowy. W 2014 roku pojawił się w małej roli w filmie Transformers: Age of Exttlement.
Joseph Murray Cornish, znany zawodowo jako Joe Cornish, urodził się 20 grudnia 1968 roku w Stockwell, Londyn. Jest on angielskim komikiem, filmowcem, pisarzem, reżyserem i spikerem. Kariera Cornisha rozpoczęła się od długotrwałej współpracy z Adamem Buxtonem; wspólnie tworzą duet komediowy Adam and Joe. Cornish później studiował na Bournemouth Film School. Cornish i Buxton zyskali początkową sławę dzięki pracy telewizyjnej, szczególnie tworząc i prowadząc program 'The Adam and Joe Show' w latach 1996–2001, który trwał cztery serie. Program ten zapewnił im nagrodę Royal Television Society za Najlepszych Nowych Twórców w 1998 roku. Po tym sukcesie kontynuowali współpracę przy różnych projektach dla Channel 4, w tym 'Adam & Joe’s American Animation Adventure' i 'Adam and Joe’s Fourmative Years'. Cornish prowadził również program filmowy BBC Radio 4 'Back Row' w latach 2002–2003 oraz współprowadził program dyskusyjny Channel 4 'This Week Only' w 2001 roku u boku Nicka Frosta i Lauren Laverne. Ich praca rozszerzyła się na radio, z programem w BBC Radio 6 Music rozpoczynającym się w 2007 roku, który zdobył nagrodę Broadcasting Press Guild za Program Radiowy Roku. Przejęli również program radiowy Ricky’ego Gervaisa na XFM pod koniec 2003 roku, co doprowadziło do powstania serii podcastów. Cornish wniósł znaczący wkład do filmu zarówno jako scenarzysta, jak i reżyser. Zareżyserował swój debiut reżyserski, *Atak na blok* (Attack the Block), który ukazał się w 2011 roku i spotkał się z uznaniem krytyków oraz zdobył nagrody. Współtworzył scenariusz filmu *Przygody Tintina: Sekret Jednorożca* (The Adventures of Tintin: Secret of the Unicorn) ze Stevenem Moffatem i Edgiem Wrightem, a obecnie pracuje nad filmową adaptacją *Ant-Mana* z Edgiem Wrightem, Adamem McKayem i Paulem Ruddem. Reżyserował również dokumenty o kulisach powstawania *Little Britain*, *Shaun of the Dead* i *Hot Fuzz*. Cornish pojawiał się w epizodach w filmach *Hot Fuzz* (2007) i *Gwiezdne wojny: Ostatni Jedi* (Star Wars: The Last Jedi) (2017). Wspólnie napisał książkę *The Adam and Joe Book*, oraz uczestniczył w podcastach, takich jak The Earwolf podcast, gdzie brał udział w grach takich jak Hollywood Facts i Would You Rather.
John William Oliver, podwójny obywatel brytyjsko-amerykański, jest komikiem, komentatorem politycznym, aktorem i osobistością telewizyjną. Aktualnie zakotwiczył dziś z Johnem Oliverem ostatni tydzień HBO i rozpoczął karierę w Wielkiej Brytanii. W latach 2006-2013 uzyskał szerokie uznanie w Stanach Zjednoczonych jako starszy brytyjski korespondent The Daily Show z Jonem Stewartem.
John Patrick Thomson, angielski komik, talent i aktor, jest głównie zapamiętany za swoje występy w The Fast Show, Men Behaving Basly, Cold Feet, 24 Hour Party People, Grimsby i Coronation Street.
Evan George Patrick Barlow, urodzony w Leicester, jest angielskim aktorem, komikiem i dramaturgiem. Wynalazł postać komiksu Desmond Olivier Dingle, który działa jako założyciel, dyrektor artystyczny i dyrektor naczelny Teatr Narodowy Brent, firma, która wystąpiła na scenie, telewizji i radia.
Rebecca Carrington to angielska komiczka muzyczna, klasycznie przeszkolona jako wiolonczelistka. Kontynuowała swoje muzyczne kształcenie, uzyskując tytuł magistra muzyki na Rice University w Houston, w Teksasie. Jej ojciec, Simon Carrington, jest brytyjskim dyrygentem i założycielem The King's Singers, co świadczy o głęboko zakorzenionej w muzyce rodzinie. W trakcie swojej kariery występowała z prestiżowymi orkiestrami, takimi jak London Symphony Orchestra, London Philharmonic Orchestra, Royal Philharmonic Orchestra, Philharmonia oraz BBC Symphony Orchestra; jednak sugestia Claudio Abbado zachęciła ją do eksplorowania występów scenicznych zamiast tego. Kariera komediowa Carrington rozpoczęła się na scenie w USA, z występami w miejscach takich jak The New York Comedy Club i The Comedy Store w Los Angeles. Występuje jako duet ze swoją XVIII-wieczną wiolonczelą o imieniu ‘Joe’, a ich opisuje się jako wielojęzycznych. Ich show parodiuje różne gatunki muzyczne, w tym Pop, Operę, Jazz i Bollywood. Jeden z ich występów nosi tytuł 'Ja i moja wiolonczela'. Duet otrzymał wiele nagród i zyskał znaczne uznanie, w tym Prix Pantheon w czerwcu 2007 roku oraz Prix du public na festiwalu komedii w Wersalu w kwietniu 2007 roku. Uczestniczyli również w programie Britain's Got Talent, a film z ich występu zgromadził ponad 351 635 wyświetleń od 24 maja 2020 roku. Wpływ Rebeki Carrington i Joego wykracza daleko poza nagrody i występy telewizyjne. Wiolonczysta Mischa Maisky poprosił ich o występ na swoim ślubie i urodzinach, a Yo Yo Ma wyraził zainteresowanie zarządzaniem nimi ze względu na ich unikalną zdolność gry na wiolonczeli i śpiewu jednocześnie. Liczne wybitne osobistości chwaliły ich pracę; Simon Callow nazwał ich jednym z najbardziej zwariowanych i błyskotliwych duetów komediowych, magazyn The Stage Magazine wychwalał ich show jako mile widziane oderwanie od jednolitości, Adam Driver uznał go za „absolutnie niesamowity”, a Robbie Williams wykrzyknął „Jesteście zajebiści, kolesie!”. Sir Simon Rattle ocenił ich występ jako „Absolutnie genialny!”. Nawet były prezydent USA Barack Obama wyraził radość z jej głosu. Obecnie Carrington zyskuje popularność na kabaretowej scenie, jest często rezerwowana na imprezy firmowe i nadal prezentuje solowy program na różnych festiwalach i w teatrach w Wielkiej Brytanii, który spotkał się z uznaniem, szczególnie na Festiwalu Edynburskim. Pojawia się również w radiu i telewizji.
Russell Howard jest angielskim komikiem, prezenterem telewizyjnym i radiowym oraz aktorem. Wystawił swój własny serial, Russell Howard 's Good News i The Russell Howard Hour, i wziął udział w targach Mock the Week. W 2006 roku otrzymał nagrodę Best Compère na Chortle Awards i otrzymał nominację do nagrody Edynburg Comedy Award za wystawę Fringe. Nazwał Lee Evansa, Richarda Pryora i Franka Skinnera komediowym wpływem.
Simon Amstell to angielski komik, pisarz i reżyser urodzony 29 listopada 1979 roku w południowo-wschodnim Londynie. Pochodzi z rodziny żydowskiej i ma troje rodzeństwa; jego rodzicami są David i Tina (z domu Leventhal) Amstell. Wczesne lata jego życia obejmowały naukę w Beal High School w Ilford. Wykazując zainteresowanie występami już we wczesnym dzieciństwie, wystąpił jako uczestnik w programie teleturnieju "GamesMaster" w 1993 roku i zaprezentował imitację Dame Edny Everage w programie "Good Morning with Anne and Nick" w 1994 roku. Po rozwodzie rodziców, gdy miał trzynaście lat, rozpoczął karierę w stand-up comedy i szybko zyskał reputację najmłodszego uczestnika, który dotarł do finałowego etapu BBC New Comedy Awards. Kariera Amstella rozwijała się poprzez różne role telewizyjne, w tym prowadzenie Nickelodeon w 1998 roku oraz program Popworld na Channel 4 od 2000 do 2006 roku u boku Miquity Oliver. Pracując przy Popworld, dodatkowo podkładał głos zarówno dla Timothy’ego, postaci melona z Popworld, jak i Richarda, postaci konia z Popworld. Znaczącym okresem w jego karierze telewizyjnej było prowadzenie Never Mind the Buzzcocks od 2006 do 2009 roku; za tę pracę otrzymał nagrodę Royal Television Society dla Najlepszego Pokazu Rozrywkowego w 2007 roku oraz nominację do nagrody BAFTA dla Najlepszego Pokazu Rozrywkowego w 2008 roku. Współpracował również z Danem Swimerem przy współtworzeniu Grandma's House, który był emitowany od 2010 do 2012 roku. Poza telewizją, Amstell zasłynął jako filmowiec. Stworzył i nadzorował produkcję filmów *Carnage* w 2017 roku i *Benjamin* w 2018 roku. Film *Benjamin*, w którym występuje Colin Morgan, opowiada historię filmowca o imieniu Benjamin. Poza tym, był narratorem filmu *Carnage*, który bada brytyjską historię spożywania zwierząt, osadzony w utopijnym 2067 roku. Niedawno wystąpił ze stand-up show zatytułowanym *Set Free*, poruszającym tematy miłości, ego, intymności i ayahuasca. Amstell wydał książkę *Help* w miękkiej oprawie 17 stycznia 2019 roku, która bada samotność, lęk i depresję, zawierając relację z jego podróży ayahuasca w amazońskiej dżungli. Książka spotkała się z dużym uznaniem; Martin Freeman głośno się śmiał 57 razy podczas czytania jej, Alain de Botton opisał ją jako „ogromnie wciągającą, poruszającą, zabawną i uroczą”, Hadley Freeman zauważyła jego zdolność do sprawienia, by samotność i lęk były zabawne, a Adam Buxton nazwał ją „szaleńczo szczerym samookresem”. Matt Lucas również wychwalał książkę jako „briljantowo zabawną, smutną, inteligentną i głupią”.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
7
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
Wielka Brytania ma długą i wpływową tradycję komediową, produkującą komików, którzy zyskali popularność nie tylko w całej Wielkiej Brytanii, ale i na całym świecie. Od komików wystęujących na scenie i aktorów komediowych po osobowości telewizyjne, pisarzy i wykonawców, brytyjska komedia obejmuje ogromny zakres stylów i formatów.
W GiggleTime łączymy profile brytyjskich komików, komików z Wielkiej Brytanii, aktorów komediowych i innych osób związanych ze światem komedii i rozrywki. Przeglądaj powyższe profile, aby dowiedzieć się więcej o ich karierach, występach i wkładzie w brytyjską scenę komediową.
Stand-up comedy jest ważną częścią brytyjskiej sceny komediowej, z komikami występującymi w różnych miejscach – od dedykowanych klubów i teatrów komediowych, po festiwale, puby i duże obiekty rozrywkowe.
Brytyjski stand-up obejmuje szeroki wachlarz stylów. Niektórzy komicy koncentrują się na komedii obserwacyjnej i codziennych doświadczeniach, podczas gdy inni zgłębiają opowiadanie historii, satyrę, tematy polityczne i społeczne, humor absurdalny lub osobiste przeżycia. Scena komediowa w Wielkiej Brytanii dała również platformę wielu komikom, którzy później stali się znanymi twarzami w telewizji, radiu i na platformach streamingowych.
Londyn jest jednym z głównych centrów komedii w Wielkiej Brytanii, ale stand-up comedy można znaleźć w całym kraju, z aktywnymi scenami komediowymi w miastach takich jak Manchester, Birmingham, Edynburg, Glasgow, Bristol, Liverpool i wielu innych.
Wielka Brytania wydała pokolenia komików, którzy zyskali sławę dzięki telewizji, filmowi, radiu, teatrowi i występom na żywo.
Niektórzy brytyjscy komicy są najbardziej znani ze swoich występów stand-upowych, podczas gdy inni zbudowali swoje kariery dzięki sitcomom, programom z improwizacją, talk-showom komediowym, filmom komediowym lub fikcyjnym postaciom. Wielu z nich pracowało również w różnych dziedzinach rozrywki, łącząc występy z pisaniem, aktorstwem, prowadzeniem programów lub produkcją.
Brytyjski humor wywarł również znaczący wpływ na arenie międzynarodowej. Brytyjscy komicy i programy komediowe zyskały publiczność na całym świecie, a brytyjskie formaty i style komediowe zostały zaadaptowane dla odbiorców w innych krajach.
Telewizja odegrała znaczącą rolę w rozwoju współczesnej brytyjskiej komedii. Programy z krótkimi scenkami, sitcomy, programy panelowe, seriale komediowe i satyryczne wprowadziły pokolenia widzów w świat nowych komików i wykonawców.
Brytyjski humor można znaleźć również w filmach, radiu, podcastach i platformach internetowych. Dziś komicy mogą budować publiczność za pomocą YouTube, mediów społecznościowych, podcastów i serwisów streamingowych, obok tradycyjnej telewizji i występów na żywo.
To połączenie mediów tradycyjnych i cyfrowych stworzyło możliwości zarówno dla uznanych komików, jak i wschodzących artystów, by dotrzeć do publiczności w całej Wielkiej Brytanii i poza jej granicami.
Odkryj naszą kolekcję brytyjskich komików i osobowości komediowych powyżej i poznaj artystów z różnych pokoleń i obszarów brytyjskiej sceny komediowej.
Możesz użyć funkcji wyszukiwania, aby znaleźć konkretnego komika lub przejrzeć katalog, aby odkryć nowe nazwiska. Profile poszczególnych osób mogą zawierać informacje biograficzne, szczegóły kariery, występy, zdjęcia i inne ciekawe fakty.
Niezależnie od tego, czy szukasz brytyjskich komików stand-up, znanych brytyjskich komików, aktorów komediowych, komików telewizyjnych czy wschodzących talentów komediowych, GiggleTime ułatwia odkrywanie kolejnych komików z Wielkiej Brytanii.
Katalog stale się powiększa wraz z dodawaniem nowych komików i osobowości komediowych.
