Александр Владимирович Ревва, более известный под сценическир именер Артур Пирожков, - росийский стендаВ-комик, ведущий телепрограми актр озвучивания, имеющий украинские корни. Раньше выступал в КВВ, а в 2006 годВ стал резидентоВ проекта "Русский Comedy Club".
Natalya Buzko, urodzona 27 listopada 1963 roku w Sewastopolu, jest ukraińską aktorką, komikiem i nauczycielem teatralnym. Od pięciu miesięcy mieszka w Odessie. Jej edukacja początkowo potoczyła się inną drogą; w 1985 roku ukończyła Odeską Narodową Uniwersytet Morska z dyplomem inżyniera. Jednakże, podczas podążania tą ścieżką akademicką, Buzko również rozwijała swoje zainteresowania artystyczne, uczęszczając na kursy pantomimy i dołączając do zespołu komediowego „Maski”. Te wczesne doświadczenia położyły fundament pod jej przyszłą karierę sceniczną. Filmografia Buzko rozpoczęła się rolą w filmie Kiry Muratowej 'Astheniczny Syndrom' (1989), po czym pojawiła się w filmach takich jak 'Trzy Historie' (1997) i później 'Dwoje w Jednym' (2007). Film spotkał się z dużym uznaniem, prezentowany na Tribeca Film Festival w Nowym Jorku w maju 2007 roku. Następnie zdobył nagrodę Nika za "Najlepszy film krajów CIS i państw bałtyckich". W 2007 roku uhonorowano ją nagrodą za najlepszą drugoplanową rolę na festiwalu filmowym w Brigantine za występ w 'Dwoje w Jednym'. Pojawiła się również w epizodycznej roli w 'Poślub Kasanovę' w 2009 roku i współpracowała z wieloma reżyserami przy innych filmach. Jej praca teatralna obejmuje rolę Julii i Dezdemony w komediowych adaptacjach 'Romea i Julii' oraz 'Otella' Williama Szekspira, w reżyserii Georgija Deliewa, a także kreację Białej Tancerki w 'Nocnej Symfonii', surrealistycznej komedii napisanej i wyreżyserowanej przez Deliewa. Poza aktorstwem, Buzko wniosła wkład w sztukę jako edukatorka. Posiadała stanowiska nauczycielskie z zakresu aktorstwa zarówno w centrum produkcyjnym Star Time, jak i szkole filmowej RemarkaFilm, obie zlokalizowane w Odessie. Pracowała również w „Domu Klounów” w Odessie. Jest matką córki Anny (ur. 7 sierpnia 1986) i syna Antona (ur. 24 lipca 1999), oraz babcią Yasny (ur. 25 kwietnia 2008). Po ślubie z Oleksandrem Postolenko doszło do rozwodu. Natalya Buzko nadal pracuje jako aktorka i nauczycielka, wywierając trwały wpływ na ukraiński humor i teatr.
Oleksandr Serhijowycz Pedan, znany również jako Олександр Педан, urodził się 24 marca 1982 roku w Chmielnickim. Jest ukraińskim prowadzącym programy rozrywkowe, telewizyjnym gospodarzem, komikiem i osobą publiczną. Jego rodzice, Serhij Josypowycz i Valentyna Mykołajewna, poznali się w zespole tanecznym; ojciec pracuje jako choreograf, a matka jest wykładowcą akademickim. Od dzieciństwa Oleksandr marzył o zostaniu aktorem i uczestniczył w amatorskich występach oraz zajęciach pozalekcyjnych w szkole. Studiował na wydziale teatralnym Szkoły Sztuk w Chmielnickim i przez 13 lat zajmował się ukraińskim tańcem. Wczesna kariera Pedana obejmowała szeroki udział w KVN (Klub Kreatywnej Młodzieży). Rozpoczął w wieku 16 lat z drużyną Khmelnyckiego Państwowego Uniwersytetu, uczestnicząc w turniejach z takimi zespołami jak ‘Stylynyi viter’ i ‘TM-TV.’ Był również członkiem telewizyjnej drużyny KVN Wyższej Ukraińskiej Ligi ‘Trzej Grubasi’. Po ukończeniu studiów na Wydziale Ekonomii Khmelnyckiego Państwowego Uniwersytetu w 2004 roku, przeniósł się do Kijowa w 2006. W tym samym roku został prowadzącym Comedy Club UA i otrzymał pseudonim ‘Anioł,’ biorąc udział w jego cotygodniowych imprezach i telewizyjnych wersjach. Oleksandr Pedan prowadził liczne programy telewizyjne w trakcie swojej kariery. W latach 2008–2011 współprowadził poranne show 'Pіd'yom' (Rise) na Novyi Kanal wraz z Oleksandrą Freimut i Serhijem Prytułą. Prowadził również ‘Ukraina slyzam ne virit’ (Ukraine Doesn’t Believe in Tears) w 2008 roku, oraz uczestniczył w ‘Zroby meni smіšno’ (Make Me Laugh) i ‘Spivay, yakshcho zmozhеš’ (Sing If You Can) w latach 2010–2011. Do jego innych obowiązków jako gospodarza należą ‘Ya – Heroi!’ (I am a Hero!) w 2011 roku, ‘Pakuĭ valizy’ (Pack Your Bags) od marca do czerwca 2012 roku oraz 'KabrioLito' podczas lata 2012 roku. W latach 2013–2014 prowadził i był producentem kreatywnym programu ‘Pedan-Prytula Show,’ a następnie dwie sezony ‘Deshevo i serdito’ (Cheap and Cheerful) w latach 2014–2015. Od 2010 roku grał również w piłkę nożną dla FC Maestro. Oleksandr jest żonaty z Inną Pedan, nauczycielką języka angielskiego, i mają dwójkę dzieci.
Olena Kravets, z domu Maliashenko, urodzona 1 stycznia 1977 roku w Krywym Rihu, obwód dniepropetrowski, jest wszechstronną postacią w ukraińskim świecie rozrywki. Jej rodzice, Jurij Wiktorowycz Maliashenko, hutnik, i Nadia Fedorivna Maliashenko, ekonomistka zarządzająca bankiem oszczędnościowym, wychowali ją jako jedynaczkę. Ukończyła studia wyższe w Kryworyjskim Instytucie Ekonomicznym, uzyskując dyplom z finansów-ekonomii. Zanim odnalazła swoje miejsce w komedii, przez krótki czas pracowała w restauracji McDonald’s w Krywym Rihu. Jej wczesny talent komediowy ujawnił się dzięki udziałowi w KVN (Klub Kreatywnych Młodych Ludzi) w Krywym Rihu, co oznaczało początek jej drogi do kariery w show-biznesie. W 1998 roku Olena dołączyła do zespołu '95 Kwartał' i w 2003 roku przeniosła się do Kijowa wraz ze Studio Kwartal-95. Od tamtej pory zasłynęła jako aktorka komediowa, producentka telewizyjna, prezenterka i piosenkarka. W szczególności pełni funkcję dyrektora generalnego Studia Kwartal 95 od 2000 roku, a także była dyrektorem administracyjnym kolektywu. Olena jest znana z kreowania wszystkich żeńskich ról w programach '95 Kwartał', często naśladując znane osobistości, takie jak Julia Tymoszenko i Natalia Korolewska. Ona i jej mąż, aktor Siergiej Krawiec, których poślubili 21 września 2002 roku, mają troje dzieci: Marię (urodzona 24 lutego 2003 roku) oraz bliźniaki Iwana i Katerynę (urodzeni 15 sierpnia 2016 roku). Podczas drugiej ciąży uruchomiła linię odzieżową dla kobiet w ciąży o nazwie "OneSize by Lena Kravets". Współprodukowała film dokumentalny 'Legenda. Ludmiła Gurczenko' w 2011 roku. Kariera Oleny rozciąga się na ponad dwie dekady i charakteryzuje się znaczącymi wkładami w ukraińską telewizję i film. Prowadziła program informacyjno-rozrywkowy ‘Tviy Den’ od 24 maja 2021 roku. Z powodów zdrowotnych opuściła Kvartal 95 pod koniec 2022 roku po 25 latach, decydując się skupić na innych projektach. Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę w lutym 2022 roku ewakuowała się ze swoimi dziećmi, ale wróciła do Kijowa pod koniec tego samego roku. W 2010 roku magazyn 'Viva!' uznał ją za jedną z najpiękniejszych kobiet w Ukrainie. Obecnie Olena nadal angażuje się w kontakt z publicznością poprzez rodzinny podcast o nazwie ‘Vdoma Pohovorymo’, uruchomiony na jej kanale YouTube w 2024 roku.
Roman Hryshchuk urodził się 27 sierpnia 1989 roku w Kijowie. Wcześnie wykazał talent do występów komediowych, zostając dwukrotnym mistrzem Kijowa w szkolnym KVN. Po ukończeniu szkoły z złotym medalem podjął studia wyższe na Kijowskim Politechicznym Instytucie im. Igoря Sikorskiego, na wydziale medyczno-inżynieryjnym. W czasie studiów zdobył doświadczenie współpracując ze studiem '95 Kwartal' i organizował koncerty ze swoim zespołem w KPI po zakończeniu działalności w KVN. Te wczesne doświadczenia położyły podwaliny pod jego przyszłą karierę w komedii i produkcji medialnej. W 2012 roku Hryshchuk założył studio Mamahohotala i rozpoczął tworzenie różnorodnych projektów medialnych, w tym Mamahohotala, Jak hartowano styl, Maslyuky i Nowa Policja. Koncert z wiosny 2013 roku został sfilmowany dla kanału UFO TV, co jeszcze bardziej poszerzyło zasięg studia. W latach 2012–2022 pełnił funkcję szefa Mamahohotala oraz prowadził program Mamahohotala Show w latach 2014–2020. Pojawił się również w młodzieżowej komedii 'Jak hartuvalasya styl' (2013-2015), a także współprodukował i grał w 'Nova poliatsiya' (2015) oraz współtworzył i grał w 'Maslyuky' (2015). Jego zaangażowanie w te projekty świadczy o jego wszechstronności w ukraińskim krajobrazie komediowym. Od 2019 roku Roman Hryshchuk jest posłem w IX kadencji ukraińskiego parlamentu, związany z partią polityczną „Sługa Narodu”. Roman Hryshchuk uczestniczy w pracach Komisji Edukacji, Nauki i Innowacji Wierzchnej Rady; dodatkowo, współprowadzi grupy zajmujące się budowaniem więzi parlamentarnych zarówno z Turcją, jak i Argentyną. W 2021 roku Roman Hryshchuk zakończył projekt mający na celu przywrócenie zegara znajdującego się na elewacji Instytutu Historii Ukrainy, a wcześniej zainicjował działania mające na celu pomoc młodym ludziom przesiedlającym się z terytoriów okupowanych w integracji ze społeczeństwem ukraińskim. Hryshchuk aktywnie angażuje się w różne inicjatywy, w tym przeciwdziała rozwojowi gruntów należących do instytucji edukacyjnych, dokumentując te problemy na zabudovazvo.com.ua oraz wspiera instalację tablicy pamiątkowej dla Vasyla Stusa w czerwcu 2024 roku. Jest również Wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej Kijowskiego Instytutu Lotnictwa oraz Przewodniczącym Rady Powierniczej Międzynarodowej Ukraińskiej Szkoły.
Serhij Prytuła, urodzony 22 czerwca 1981 roku w Zbarażu, obwodzie tarnopolskim, jest ukraińskim działaczem publicznym i politycznym, rozpoznawanym jako prowadzący telewizyjny, komik, menedżer kultury oraz założyciel Fundacji Charytatywnej Serhija Prytuły. Jego wczesne osiągnięcia akademickie obejmują drugie miejsce w konkursie naukowym w 1997 roku i ukończenie szkoły średniej ze złotym medalem. Studiował na Tarnopolskiej Akademii Narodowej Gospodarki, rozpoczynając naukę w 1998 roku, a między 1999 a 2001 rokiem krótko studiował w Londynie. Podczas studiów był zaangażowany w organizacje młodzieżowe i współzałożył 'Artystów' oraz wydawnictwo 'Slina'. Kariera Prytuły rozpoczęła się w radiu, gdzie pracował jako prowadzący w Radiu Ternopil 106.1 FM od stycznia 1999 roku pod pseudonimem 'Siryi'. W latach 2000. prowadził różne programy telewizyjne, w tym 'Ukraina nie wierzy w łzy' i 'Było wasze, stało się nasze'. Od 2006 do 2009 roku brał udział w 'Real Comedy' i był rezydentem 'Comedy Club UA', rozwijając postać 'Ternopil Siryi'. Od 2008 do 2011 roku współprowadził poranne audycje 'Pid'om' wraz z Oleksandrem Pedanem i Olgą Freimut. W latach 2008–2010 roku współtworzył program skeczowy 'Faina Ykraina' jako aktor, autor i współproducent. Prowadził również 'Varyaty' od 2009 roku oraz ‘Khto zverkhu?’ od 2012 roku. Od 2017 do 2020 roku prowadził 'Vidbir', ukraiński program wyboru reprezentanta na Eurowizję. Od 2006 roku Prytula zasłynął jako komik i prezenter telewizyjny. W 2019 roku kandydował do parlamentu, a w 2020 roku na urząd mera Kijowa. Po rosyjskiej inwazji na Ukrainę w lutym 2022 roku założył Fundację Charytatywną Prytuły i zainicjował znaczące kampanie zbiórki funduszy. Kampania 'Bayraktar Ludu' zebrała ponad ₴600 milionów na zakup UAV-ów i satelity rozpoznawczej. Stanem na lipiec 2022 roku zgromadził ponad 34 miliony dolarów dla Sił Zbrojnych Ukrainy, a w listopadzie 2022 roku kolejna zbiórka zapewniła 5,5 miliona dolarów na transportery opancerzone. Aktywnie angażuje się w wolontariat, zbierając i dostarczając pomoc ukraińskim żołnierzom od początku wojny. W sierpniu 2020 roku opuścił program 'Varyaty Show' i zakończył karierę aktorską. Obecnie prowadzi program w Radio NV o nazwie ‘Posered tyzhnia z Serhiem Prytuloyu’ oraz uruchomił podcast wideo 'Hurtom ta vschient' w lipcu 2023 roku.
Wasyl Baidak to ukraiński komik, urodzony 14 stycznia 1991 roku w Winnycji. Od dzieciństwa wykazywał talent do rozbawiania ludzi. Studiował na Narodowym Uniwersytecie Prawa im. Jarosława Muzyki, gdzie również uczestniczył w drużynie KVK i zaczął występować z humorem jako część uniwersyteckiej grupy stand-upowej. Jego styl komediowy opisywany jest jako absurdalny humor, a on często bierze udział w projektach dla podziemnego klubu stand-upowego 'Pidpilnyi stendap' oraz kanału YouTube 'Tochka Zboru'. Jest również członkiem parodystycznej grupy 'BADstreet Boys' i rezydentem 'Pidpilnyi Standap'. W 2012 roku Baidak współzałożył grupę stand-up'ową 'Vorobushek' wraz z Oleksandrem Serdiukiem, Oleh Svyshchem i Vadymem Kozedubem. Zespół został zdyskwalifikowany z KVN w kwietniu 2012 roku z powodu różniących się scenariuszy, ale następnie stworzył absurdalny teatr 'Vorobushek'. To doprowadziło do udziału w programach telewizyjnych takich jak 'Rassmishyi Komika' i 'Liha Smiekhu'. W 2013 roku dał swój pierwszy koncert solowy pod pseudonimem Uncle Vasia, później znany jako 'Diada Vasya'. Od marca 2022 roku aktywnie zbiera fundusze na rzecz ukraińskiej armii, występując na charytatywnych pokazach stand-up w strefach wojny i współtworząc 'Nashe Bachannia', projekt pozyskujący fundusze poprzez aukcje. Praca Baidaka wykracza poza stand-up comedy; pracuje również jako aktor i reżyser w filmach i reklamach. Komentuje ukraińskie transmisje Konkursu Piosenki Eurowizyjnej i prowadzi Vidbir, konkurs mający na celu wyłonienie reprezentanta Ukrainy na Eurowizję. W lutym 2024 roku współprowadził finał krajowych eliminacji Eurowizji wraz z Timur Miroshnichenko i Yulią Saniną. Jego żona, Yelyzaveta Sazonova, z którą jest od czasów studiów, pomaga mu w organizacji jego występów stand-up, kręceniu filmów i działalności aktywistycznej. 5 czerwca 2024 roku wydał specjalny występ stand-upowy zatytułowany 'Dovilno-khaotichne' z tłumaczeniem na język migowy, a 2 kwietnia 2025 roku tragicomedii 'Śmierć, Papuga i Pianino'. We wrześniu 2026 roku wystąpił z 'Khmarne Skhovyche' w Pałacu Sportów przed publicznością liczącą 7500 osób. Otrzymał nagrodę 'Varti' w lutym 2024 roku i nagrodę 'Złote Serce' od Prezydenta Ukrainy 4 grudnia 2025 roku, uhonorowując jego wkład. W listopadzie 2023 roku został sklasyfikowany wśród '100 ukraińskich liderów' przez Ukrainska Pravda w kategorii 'kultura'.
Albania
1
Armenia
1
Argentyna
24
Austria
28
Australia
22
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
12
Kanada
48
Szwajcaria
17
Chile
8
Kamerun
1
Chiny
7
Kolumbia
2
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
4
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
326
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
28
Izrael
9
Indie
11
Irak
3
Iran
6
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
Ukraina posiada bogatą i zróżnicowaną tradycję komediową, obejmującą klasyczny teatr, telewizję, komedie sytuacyjne, satyrę oraz współczesny stand-up. Humor ukraiński często charakteryzuje się ironią, ekspresyjnym opowiadaniem historii, grą słów i obserwacjami dotyczącymi codziennego życia, relacji i społeczeństwa. Od ikonicznych postaci komediowych po współczesnych wykonawców wypełniających kluby komediowe, ukraińscy komicy zdobyli publiczność zarówno w kraju, jak i wśród społeczności ukraińskich na całym świecie. Komedie są wystawiane głównie w języku ukraińskim, z rosnącą liczbą oryginalnych materiałów odzwierciedlających kulturę, język i doświadczenia tego kraju.
Jedną z najbardziej rozpoznawalnych na świecie postaci ukraińskiego humoru jest Andriy Danylko, najlepiej znany ze swojej popularnej scenicznej persony Verka Serduchka. Łącząc humor, muzykę, parodię i występy teatralne, Danylko stał się domowym nazwiskiem na Ukrainie i zyskał międzynarodowe uznanie po reprezentowaniu kraju na Eurowizji w 2007 roku. Kolejnym znanym nazwiskiem jest Wołodymyr Zełenski, który zbudował swoją karierę rozrywkową jako komik, aktor i performer z Kwartal 95, studia produkcyjnego komediowego, które współzałożył. Grupa zyskała szeroką rozpoznawalność dzięki telewizyjnym sketcom, satyrycznym występom i programom komediowym, w tym Wieczorny Kwartal i Sługa Narodu.
Ukraina wydała również wielu innych popularnych komików, w tym Yevhen Koshovyi, Olena Kravets, Oleksandr Pikalov, Yuriy Tkach, Viktor Rozovyi i Serhiy Prytula. Prytula zyskał rozpoznawalność dzięki prowadzeniu programów telewizyjnych, komediom sytuacyjnym i występom stand-up, w tym swojej pracy w Faina Ukraina. Ci artyści przyczynili się do szerokiego wachlarza ukraińskiego humoru, od scenek opartych na postaciach i improwizacji po satyrę i rozrywkę na żywo.
Ukraiński stand-up comedy wykształcił odrębną tożsamość, a komicy występują w klubach, teatrach i na wydarzeniach na żywo w miastach takich jak Kijów, Lwów, Odesa i Charków. Anton Tymoshenko jest jednym z wiodących współczesnych ukraińskich komików stand-up, znany ze swoich trafnych obserwacji, opowiadania historii i satyry społecznej. Inni wykonawcy, w tym Nastya Zukhvala, Vasyl Baidak, Sasha Kachura i Dmytro Zhelezniak, reprezentują różnorodność współczesnej ukraińskiej sceny stand-up.
Ukraińscy komicy poruszają tematy takie jak związki, rodzina, codzienne frustracje, tożsamość kulturowa i zmiany społeczne. Scena komediowa w tym kraju również znacznie ewoluowała w ostatnich latach, a coraz więcej wykonawców tworzy materiał w języku ukraińskim i dociera do publiczności za pośrednictwem filmów online, podcastów oraz międzynarodowych tras koncertowych. Ukraiński humor stał się ważnym sposobem dla artystów na dzielenie się osobistymi doświadczeniami i nawiązywanie kontaktu z odbiorcami zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.
Od ikonicznych występów Verki Serduchki i telewizyjnej komedii Kvartal 95, po współczesny ukraiński stand-up, scena komediowa tego kraju oferuje szeroką gamę stylów i osobowości. Niezależnie od tego, czy lubisz dowcipną satyrę, komedię sytuacyjną, humor obserwacyjny czy na żywo stand-up, odkrywaj komików z Ukrainy na GiggleTime, poznawaj nowych wykonawców i ciesz się żartami i humorem z całego kraju.
