Ali Reza Farahnakian pracuje jako aktor, pisarz i improwizowany komik w Stanach Zjednoczonych. Założył Peoples Improv Theater w Nowym Jorku i pojawił się jako współprzywódca Sitcom Adult Swim 's Delocated. Od września 2004 roku poślubił Beth Saunders.
Urodzony w Iranie, Shaparak Khorsandi - który kiedyś występował pod nazwiskiem Chappi Khorsandi - jest brytyjskim komikiem i autorem. Jest córką irańskiego satyra politycznego i poety Hadi Khorsandi.
Hamed Ahangi Moghaddam, Irańczyk, który wcześniej występował jako komik, prowadził pokazy, działał i reżyserował, zyskał sławę wraz z jego serią Ahangi Night, uruchomiony w 2021 roku i nadal na antenie, który przyniósł mu nominację do nagrody Hafez. Dodał kolejną nominację Hafeza do swojego CV w 2023 roku za pracę nad TNT.
Kambiz Hosseini, irański polityczny humorzysta, wykonawca i prezenter zarówno w telewizji, jak i w radiu, obecnie prowadzi podcast Paradox, transmitowany przez radio Farda. Wcześniej zakotwiczył satyryczne wiadomości Poletik na tej samej stacji i wyprodukował cotygodniowy irański serial praw pięć popołudniu. Od 2009 do 2012 był gospodarzem nagradzanego programu telewizyjnego Parazit for Voice of America.
Maziyar Jobrani, występujący pod nazwą Maz Jobrani, jest irańsko-amerykańskim komikiem i aktorem. Był członkiem założycielem grupy komediowej znanej jako Oś Zła, która sfilmowała specjalny film dla Comedy Central. Oprócz pracy na stojąco, Jobrani brał udział w różnych filmach i seriach telewizyjnych, takich jak sitcom Better Off Ted i występował na programach radiowych i scenach klubowych. Jego kredyty ekranowe to: The Interpreter, Friday After Next, Dragonfly i Jimmy Vestvood: Amerikan Hero. W 2017 roku dołączył do zespołu CBS Superior Donuts. Były członek rady doradczej Narodowej Irańskiej Rady Amerykańskiej (NIAC).
Urodzona w Iranie, Nasim Pedrad jest aktorką i komikiem, która posiada obywatelstwo amerykańskie. Urodziła się 18 listopada 1981 roku w Teheranie w Iranie i krótko po urodzeniu opuściła kraj wraz z rodzicami, Arasteh Amani i Parvizem Pedrad. Jej rodzina wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych w 1984 roku, a ona spotkała się ponownie z ojcem w USA, gdy miała trzy lata. Spędziła lata kształtowania się w Irvine, w Kalifornii, kończąc szkołę średnią w University High School, a następnie uzyskała dyplom UCLA School of Theater, Film and Television w 2003 roku. Zarówno Nasim, jak i jej młodsza siostra, Nina Pedrad (pisarka komediowa), biegle władają językiem perskim. Początkowo kariera zawodowa Pedrad obejmowała występy z The Groundlings w Los Angeles, a także prezentację jej solowego spektaklu „Ja, Ja i Iran” w ImprovOlympic oraz Upright Citizens Brigade Theatre. Ten spektakl był pokazywany na Festiwalu Komedii HBO w 2007 roku. Otrzymała uznanie za swój talent komediowy, zdobywając nagrodę LA Weekly Best Comedic Performance Award za rolę w „After School Special”. Debiut telewizyjny miała w 2006 roku w serialu Gilmore Girls, po czym zagrała powracającą rolę pielęgniarki Suri w ER. Znana jest ze swojego czasu spędzonego w Saturday Night Live, gdzie była członkinią obsady przez pięć sezonów, od 2009 do 2014 roku. Poza pracą w SNL, Pedrad wystąpiła w licznych filmach i serialach telewizyjnych. Podkładała głos postaciom w filmach "Opowieść o Loraksie" (2012) i "Despicable Me 2" (2013), a także zagrała w "Cooties" (2014), "Aladynie" (2019) – gdzie jej rola komicznego przeciwnika Dżasminy spotkała się z pozytywnymi recenzjami – oraz "Desperados" (2020). Pojawiła się również w sitcomach "Mulaney" (2014–2015) i "New Girl" (2015–2018). Obecnie jest znana z tworzenia, produkcji i występowania w sitcomie "Chad" (2021–2024) na platformach TBS/The Roku Channel, gdzie gra czternastoletniego chłopca pochodzenia perskiego, poruszając tematy dopasowywania się i różnic kulturowych. Posiadając ponad 345 000 obserwujących na Instagramie, Nasim Pedrad pozostaje aktywną postacią w branży rozrywkowej i jest dostępna na różne wydarzenia.
Albania
1
Armenia
2
Argentyna
35
Austria
28
Australia
52
Azerbejdżan
1
Belgia
13
Bułgaria
31
Benin
2
Boliwia
1
Brazylia
27
Kanada
125
Szwajcaria
17
Chile
15
Kamerun
1
Chiny
8
Kolumbia
4
Czechy
7
Niemcy
188
Dania
17
Dominikana
1
Algieria
2
Estonia
5
Egipt
10
Hiszpania
74
Finlandia
15
Francja
214
Wielka Brytania
364
Ghana
3
Grecja
18
Gwatemala
1
Węgry
7
Indonezja
8
Irlandia
31
Izrael
9
Indie
29
Irak
3
Włochy
136
Jamajka
1
Japonia
35
Kenia
3
Korea, Południe
20
Kazachstan
1
Liban
5
Litwa
1
Łotwa
1
Maroko
17
Mjanma
1
Malta
1
Malawi
2
Meksyk
28
Malezja
7
Nigeria
19
Nikaragua
2
Holandia
2
Norwegia
12
Nepal
3
Nowa Zelandia
9
Peru
2
Filipiny
35
Pakistan
7
Polska
8
Portugalia
7
Katar
1
Rumunia
1
Serbia
3
Rosja
9
Arabia Saudyjska
4
Szwecja
101
Słowenia
4
Słowacja
2
Tajlandia
2
Tunezja
4
Turcja
5
Tajwan
1
Ukraina
11
Uganda
7
Stany Zjednoczone
213
Urugwaj
1
Uzbekistan
1
Wietnam
1
Republika Południowej Afryki
2
Iran posiada długą i odrębną tradycję komediową, obejmującą teatr, kino, telewizję, satyrę oraz, w ostatnich czasach, stand-up comedy. Humor irański często czerpie z codziennego życia, relacji rodzinnych, sytuacji społecznych i obserwacji kulturowych, a komicy wykorzystują wszystko od komedii slapstickowej i zapadających w pamięć postaci po satyrę i błyskotliwe gry słowne. Perski, czyli farski, jest głównym językiem irańskiej komedii, a wielu irańskich wykonawców zyskało duże grono odbiorców zarówno w kraju, jak i wśród społeczności perskojęzycznych na całym świecie.
Iraniański humor jest być może najbardziej znany na świecie dzięki filmom i programom telewizyjnym, ale scena komediowa w tym kraju jest o wiele szersza. Teheran tradycyjnie był centrum przemysłu rozrywki, a irańscy komicy i aktorzy komediowi z miast takich jak Meszhad i Isfahan również zyskali dużą popularność.
Jednym z najbardziej rozpoznawalnych nazwisk w nowoczesnej irańskiej komedii jest Mehran Modiri. Aktor, reżyser, scenarzysta i producent, Modiri zyskał szeroką popularność dzięki telewizyjnej komedii, szczególnie serialowi Happy Hour (Saat-e Khosh) w latach 90. XX wieku. Jego twórczość często wykorzystuje komedię i satyrę do badania codziennych zachowań społecznych i problemów kulturowych. Następnie stworzył wiele udanych seriali komediowych, takich jak Pavaneh 57, Bitter Coffee i The Man of a Thousand Faces.
Reza Attaran to kolejna ważna postać w irańskim komediodramie. Urodzony w Meszhadzie, Attaran rozpoczął karierę w teatrze, zanim zyskał szerokie uznanie dzięki telewizji. Jego współpraca z Mehranem Modirim w Happy Hour pomogła mu ugruntować pozycję popularnego komika, a później pracował jako aktor, scenarzysta i reżyser w telewizji i irańskim kinie.
Inni dobrze znani irańscy komicy i aktorzy komediowi to Akbar Abdi, Javad Razavian, Reza Shafiei Jam, Mehran Ghafourian, Nasrollah Radesh, Siamak Ansari, Hadi Kazemi, Mohammad-Reza Hedayati oraz Hamid Lolayi. Wielu z tych wykonawców zyskało rozpoznawalność dzięki irańskim programom komediowym i widowiskom zespołowym, szczególnie w latach 90. i 2000.
Akbar Abdi jest szczególnie zasłużony w historii irańskiego humoru. Jego kariera obejmowała telewizję, teatr i kino, a sławę zyskał dzięki tworzeniu niezapomnianych komicznych postaci i występów. Jego praca stanowi ważny łącznik między starszą tradycją irańskiego humoru opartego na postaciach a nowoczesną branżą rozrywki.
Nowoczesny irański humor wykracza również poza tradycyjną telewizję i kino. Stand-up comedy po persku zdobył publiczność zarówno w Iranie, jak i wśród irańskich społeczności za granicą. Komicy tacy jak Max Amini, Maz Jobrani, Omid Djalili, Enissa Amani, Nasim Pedrad i Shaparak Khorsandi wprowadzili różne formy irańskiego lub irańsko-inspirowanego humoru do międzynarodowej publiczności, często łącząc obserwacje dotyczące kultury perskiej z doświadczeniami życia w różnych krajach.
Komedia irańska może zatem wyglądać bardzo różnie w zależności od wykonawcy. Niektórzy komicy skupiają się na codziennym życiu perskich rodzin i różnicach kulturowych, podczas gdy inni koncentrują się na satyrze społecznej, osobistych doświadczeniach lub życiu w diasporze irańskiej. Ta różnorodność pomogła komedii perskiej znaleźć odbiorców daleko poza Iranem.
Satira zajmuje wyjątkowo ważne miejsce w irańskim komediodramie. Komicy i autorzy komediowi często wykorzystywali fikcyjne postacie, wyolbrzymione sytuacje oraz codzienne obserwacje, aby komentować zachowania społeczne i trudności zwykłego życia. Prace telewizyjne Mehrana Modiriego stanowią szczególnie znany przykład, a wiele z jego programów komediowych wykorzystuje humorystyczne sytuacje do podkreślenia zachowań kulturowych i społecznych.
Dla każdego, kto poznaje irańskich komików, warto spojrzeć poza największe nazwiska. Scena komediowa w tym kraju obejmuje aktorów, występców stand-upowych, satyryków, pisarzy i osobowości internetowe, a nowi wykonawcy nadal wprowadzają perski humor do młodszego odbiorcy.
Niezależnie od tego, czy szukasz znanych irańskich komików, perskiego stand-upu, klasycznych irańskich aktorów komediowych, czy też nowszych wykonawców komediowych, Iran ma fascynujący wachlarz talentów do odkrycia. Odkryj komików z Iranu na GiggleTime, poznaj nowych artystów i ciesz się dowcipami oraz komediami z całego świata perskojęzycznego.
