Laila Sari
Laila Sari, urodzona jako Nur Laila Sari Jahrotuljannah 4 listopada 1935 roku w Padang Panjang, była indonezyjską aktorką, piosenkarką i komikiem. Wychowywana na Jawie przez dziadków po przeprowadzce z Zachodniej Sumatry w wieku jednego roku, doświadczyła wczesnej straty, gdy jej ojciec zmarł, gdy miała dwa lata. Jej rodzina borykała się z trudnościami finansowymi; jej matka zaprzestała występów ze względów religijnych, co skłoniło Lailę do rozpoczęcia profesjonalnego śpiewu około dziewiątego roku życia, aby zarobić pieniądze. Ten pierwszy występ miał miejsce na weselu w Pontianak, Kalimantanie. Zdobyła przydomek "neli" (zwinna babcia) ze względu na energiczne występy sceniczne i później stała się znana jako „energetyczna stara dama” (nenek-nenek lincah). Przez całą swoją karierę Laila Sari często występowała na koncertach i dla żołnierzy, zyskując uznanie za swoje żywiołowe występy. Prezydent Sukarno zaprosił ją do występu w Pałacu Prezydenckim podczas uroczystości Dnia Niepodległości, podkreślając jej szeroki rozgłos. Debiut filmowy miała w 1955 roku, a następnie wystąpiła w filmach takich jak "Wadjah Seorang Laki-Laki" w 1971 roku, gdzie zagrała rolę ukochanej Slameta Rahardjo. Pomimo tego sukcesu pojawiły się trudności: w 1958 roku zakaz uniemożliwił jej występy w Bekasi i Karawang ze względu na obawy dotyczące zachowania męskich widzów. Para, nie mogąc mieć dzieci, adoptowała jedno dziecko. Później w życiu Laila Sari przeszła do ról komediowych w telewizji i nadal występowała przed publicznością aż do późnych lat. Poświęciła również czas na rozrywkę podopiecznych domów opieki dla osób starszych. W 1993 roku, borykając się z trudnościami finansowymi, sprzedała swoje samochody i drugi dom, aby pokryć koszty leczenia męża i matki, którzy oboje mieli problemy zdrowotne. Jej wkład w przemysł rozrywkowy został doceniony w maju 2005 roku, kiedy otrzymała nagrodę za całokształt twórczości od Inspiring Women Awards w Dżakarcie.
