Globalny Katalog Talentów

Komicy: Francja

Katalog komików: Francja. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

214 Komicy

Charles Prince

Francusko-urodzony aktor filmowy i komik, Charles Prince, pierwotnie nazwany Charles Ernest René Petitdemange, urodził się w Maisons-Laffitte 27 kwietnia 1872 roku. Rozpoczął swoją karierę na scenie, zdobywając pierwszą nagrodę za komedię. Jego twarz, charakteryzująca się zadartym nosem, doskonale nadawała się do odgrywania ról komediowych. Prince początkowo występował na scenie, a później w 1908 roku został zatrudniony przez Pathé Frères. Podczas swojej kariery pracował jako aktor, reżyser i scenarzysta. Książę zyskał międzynarodową sławę dzięki postaci 'Rigadyna', którą stworzył w licznych krótkich filmach reżyserowanych przez Georga Moncę między 1910 a 1920 rokiem. Zagrał w ponad 200 filmach z serii ‘Rigadin’ między 1909 a 1920 rokiem, wcielając się w postać przypominającą 'Maksia' Maxa Lindera, obaj przedstawiali mężczyzn z wyższych sfer, którzy nieustannie wpadały w tarapaty. Ta popularność uczyniła go drugim co do wielkości gwiazdą filmową na świecie przed I wojną światową, po Maxie Linderze, i uważano go za jego rywala. Wykonywany przez Księcia Rigadin miał różne międzynarodowe pseudonimy, takie jak Moritz w Niemczech, Whiffles w Anglii i USA oraz Tartufini we Włoszech. Filmy z udziałem Księżyca obejmują Rigadin Directeur de Cinéma (1912), Rigadin et le Chien de la Baronne (1912), Rigadin Peintre Cubiste (1912), Rigadin aux Balkans (1912) i Rigadin, Winetaster (1913). Chociaż jego popularność spadła do 1920 roku, Książę nadal występował w filmach, często w rolach drugoplanowych. Reżyserował filmy takie jak Le Contrôleur des wagons-lits (1913) i La Mariée récalcitrante (1916), oraz współreżyserował kilka filmów z Georges Monca. Pisał również scenariusz do filmu Rigadin reçoit deux jeunes mariés (1914). Jego późniejsze występy filmowe obejmowały A Royal Family (1915), Kiss Me (1929), Departure (1931), His Highness Love (1931), Buridan's Donkey (1932) i His Best Client (1932). Książę poślubił Aimée Campton w 1900 roku, z którą miał córkę, Renée Petitdemange (1901-1993); rozwiedli się w kwietniu 1905 roku. Następnie ożenił się z Emily Straham Cager w 1908 roku, rozwodząc się z nią w 1909 roku, a potem z Gabrielle Marchou w 1909 roku. Charles Prince zmarł 17 lipca 1933 roku w Saint-Maur-des-Fossés, pozostawiając po sobie spuściznę, która obejmuje jego prawnuka, reżysera filmowego Crisa Ubermanna, oraz zachowanie dwóch krótkometrażowych filmów z serii ‘Rigadin’ w 2010 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Daniel Prévost

Daniel Prévost to francuski aktor, komik i pisarz. Urodził się 20 października 1939 roku w Garches, a także używał pseudonimu Denis Forestier. Jego rodzicami byli Mohand Aït-Salem, pochodzenia berberyjskiego z regionu Kabylii w Algierii, oraz Micheline Chevalier. Uczęszczał do szkoły teatralnej w Paryżu, krótko studiując w szkole na rue Blanche. Prévost rozpoczął swoją karierę występując na scenie, w tym grając w lokalnych kabaretach i zadebiutował w teatrze w Un certain M. Blot u boku Michela Serraulta. Jego kariera telewizyjna i filmowa rozpoczęła się w latach 60., występując pod reżyserią takich twórców jak Gérard Pirès, Michel Audiard i Jean Yanne. Na początku kariery występował z Boby Lapointe i zapoznał się z Jeanem Yanne, który uważał go za ulubionego aktora. Zaczynał występować w telewizji w latach 60. z Jean-Christophe Averty. W latach 1975–1976 zyskał popularność dzięki segmentom w satyrycznym programie informacyjnym Jacquesa Martina *Le petit rapporteur*, co znacznie zwiększyło jego rozpoznawalność publiczną. Jego poczucie humoru opisywano jako „sygnalizujące uśmiech”. Współpracował z Pierre’em Bonte nad segmentem poświęconym wiosce Montcuq. Prévost jest najlepiej znany ze swojej roli inspektora podatkowego w Le petit rapporteur oraz później, jako inspektor podatkowy w komedii Francisa Vebera z 1998 roku Le Dîner de Cons . W 1998 roku otrzymał nagrodę Cezara za najlepszą rolę drugoplanową za tę kreację. Rozwijał francuską publiczność przez ponad cztery dekady, występując w licznych filmach i na scenie. Jego najwyżej ocenianym filmem jest The Crime Is Mine (2023), a najniżej ocenianym Little Nicholas (2009). Zagrał komunistycznego kolejarskiego pracownika o imieniu Rochard w Uranus (1990) i wystąpił u boku Gérarda Depardieu w tym samym filmie. Daniel Prévost jest ojcem aktorów Sörena, Erlinga i Christophe Prévosta. Poślubił Jette Bertelsen (Yette) w latach 60., a ona zmarła w 2007 roku. W ostatnich latach pojawiał się w produkcjach takich jak La Vérité si je mens ! 2 (2001), Les vacances du petit Nicolas (2014) i występował w sztukach teatralnych takich jak Les Stars . W 2008 roku otrzymał Globe de Cristal za swoją rolę w filmie telewizyjnym René Bousquet ou le Grand Arrangement .

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Darry Cowl

Darry Cowl, urodzony jako André Pierre Darricau 27 sierpnia 1925 roku w Vittel, w departamencie Vosges we Francji, był francuskim komikiem, aktorem i muzykiem. Zmarł 14 lutego 2006 roku w Neuilly-sur-Seine, w departamencie Hauts-de-Seine, w wieku 80 lat, w wyniku powikłań związanych z rakiem płuc. Początkowo zamierzał podążać karierą muzyka, kompozytora i autora, studiując grę na pianinie i muzykę klasyczną w Konserwatorium Paryskim, choć ostatecznie został odrzucony. Rozpoczął swoją karierę komediową jako pianista-akompaniator w kabaretach, przyjmując pseudonim „Darry Cowl”, który opisał jako "à l'américaine". Cowl zyskał rozgłos po obsadzeniu go w filmie "Asasyni i złodzieje" (1956) autorstwa Sacha Guitry’ego. Często pojawiał się w filmach w reżyserii Sacha Guitry’ego, w tym w "Trójka to para" w 1957 roku. Jego wczesne występy sceniczne i telewizyjne przyniosły mu uznanie na początku lat 50. XX wieku. Stworzył postać głupkowatej, zdezorientowanej osoby z zaburzeniem mowy i tendencją do opadania włosów na usta, włączając ją do swojej komediowej persony; omówił przyczyny i konsekwencje tego zaburzenia w programie "Aujourd'hui la vie" w 1984 roku. Jego pierwszą rolą aktorską był film "Le Triporteur" (1957), który przyciągnął prawie pięć milionów widzów. Grał w około pięciu filmach rocznie przez trzy dekady, występując w tytułach takich jak "Zła dziewczyna" (1956), "Hotel Pałacowy w Paryżu" (1956), "Trójka to para" (1957), "Wielki włóczęga" (1962) i wielu innych. Przez całą swoją karierę Darry Cowl występował w wielu filmach, w tym w "Don’t Touch the White Woman!" (1974) jako Major Archibald, "Arrete ton Char Bidasse" (1978) oraz "Une Nuit a l'assemblee nationale" (1988). Często współpracował z Francisem Blanche’em (22 razy) i Michelem Galabru (20 razy).

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Eddy King

Eddy King to francusko-kanadyjski humorysta, komik i autor. Urodził się 14 grudnia 1982 roku w Goussainville we Francji, a dorastał na przedmieściach Paryża, konkretnie w Goussainville, w departamencie Val d’Oise. Jego rodzice pochodzą z Konga, a on jest kuzynem Félixa Tshisekedi, prezydenta Republiki Demokratycznej Kongo. Eddy King jest starszym z dwójki dzieci, ma siostrę. W 1995 roku, w wieku 13 lat, wyemigrował do Quebecu wraz z rodziną, co stanowiło znaczącą zmianę w jego życiu i wpłynęło na jego późniejszą perspektywę komediową. Początkowo Eddy King wykazał się zamiłowaniem do sztuk performatywnych. Podczas studiów założył grupę rap Dögone Tribe ze znajomym. Ta grupa zdobyła nagrodę za najlepszą grupę rap na festiwalu Hip Hop 4ever w Montrealu w 2004 roku. Po prowadzeniu programów rozwinął pasję do stand-up comedy i dwukrotnie próbował dostać się do École nationale de l’humour, ale został odrzucony. Pomimo tych niepowodzeń kontynuował pisanie i występy podczas wieczorów otwartych scen. W 2007 roku otrzymał nagrodę 'Coup de cœur' na konkursie Nowych Talentów Juste Pour Rire. Następnie w 2009 roku wykonał utwór zatytułowany 'Tintin au Congo' na Gali Rachida Badouri, zyskując uznanie i sympatię publiczności. W tym samym roku został nazwany 'odkryciem roku' na festiwalu Juste Pour Rire. Eddy King rozpoczął swoją pierwszą solową sztukę zatytułowaną „Eddy King” pod koniec 2011 roku w teatrze St-Denis w Montrealu oraz na Coucous Comedy Show. Przedstawienie to odbywało się do jego trzydziestych urodzin w 2012 roku, co doprowadziło do występów we Francji, Belgii i Haiti. Od tamtego czasu pojawił się w wielu programach telewizyjnych, w tym w „Cliptoman”, „L’Heure est grave”, „Laugh Out Loud with Kevin Hart” oraz „Par ici l’été”. Zagrał również role filmowe, szczególnie w belgijskim filmie „Marokańskie Gigolo” na początku 2013 roku i w filmie Denysa Arcanda „Upadek amerykańskiego imperium” w 2018 roku. Eddy King intensywnie koncertuje po Kanadzie, występując zarówno po francusku, jak i po angielsku, i pojawił się na wielu galach Just For Laughs. Uważany jest za jednego z wybitnych artystów sceny humorystycznej w Quebecu. Jego komedia jest opisywana jako zabawna i inteligentna, często skupiająca się na jego życiu rodzinnym, doświadczeniach i przekonaniach. Obecnie przygotowuje swoją drugą solową sztukę zatytułowaną „Mokonzi”.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Jean- Charles

Jean Louis Marcel Charles, znany jako "Jean- Charles", urodził się 2 grudnia 192 roku w Saint- Aulaye w Dordogne i zmarł 2 czerwca 2003 roku w Cahors; pracował jako humorarzysta i francuski pisarz.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Jeff Panacloc

Urodzony 8 września 198 roku w Notent- sur- Marne, Val- de- Marne, Damien Colcanap, lepiej znany jako Jeff Panacloc, pracuje jako brzuchomówca i francuski humorarzysta.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Julie Ferrier

Julie Ferrier, urodzona 5 grudnia 1971 roku w Courbevoie, jest francuską aktorką, komikiem, tancerką, pisarką i reżyserką teatralną. Pochodzi z rodziny o teatralnych tradycjach sięgających ośmiu pokoleń po stronie matki, podczas gdy jej ojciec pracuje w dziedzinie medycznej. Dorastała na osiedlu mieszkaniowym w Noisy Le Grand (Seine-Saint-Denis). Artystyczna podróż Ferrier rozpoczęła się od formalnego szkolenia tanecznego, początkowo studiowała taniec klasyczny i jazz. Praktykowała to zawodowo przez dziesięć lat, współpracując z choreografami takimi jak Philippe Decouflé, Redha i Rick Odums. Ważnym momentem we wczesnej karierze było wystąpienie jako tancerka podczas ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Albertville w 1992 roku. Jej formalne wykształcenie obejmowało studia w Conservatoire de Paris, rozpoczynając w 1988 roku, oraz udział w szkole cyrkowej Académie Fratellini. Studiowała również w L'École Internationale de Théâtre Jacques Lecoq od 1996 do 1998 roku, uzyskując dyplom w 1998 roku. Kariera Ferrier obejmuje pracę na scenie, w filmach i telewizji. Wystąpiła w krótkim filmie *Sensuelle solitude* w 1995 roku i zagrała główną rolę w filmie ‘Today is Ferrier’ w reżyserii Isabelle Nanty w 2004 roku. Jej monodram, również zatytułowany 'Today is Ferrier,' odniósł zarówno sukces publiczny, jak i krytyczny w 2006 roku, co zapewniło jej nagrodę SACD dla Nowego Talentu w Monodramie. Dubbingowała postacie w animowanym serialu telewizyjnym *Moot-Moot* w 2007 roku i wystąpiła jako aktorka pierwszego planu w *Mademoiselle* (2008), francuskiej adaptacji 'Ladykracher'. Na swoim koncie filmowym ma osiem filmów, w tym *Madame Irma* (2005) i *Micmacs à tire-larigot* (2009), gdzie zagrała "kobietę z gumy". Pojawiła się również w wielu innych filmach i serialach telewizyjnych. W 2010 roku została nominowana do nagrody Césara za najlepszą rolę drugoplanową. Obecnie występuje ze swoim spektaklem "À ma place, vous Ferrier quoi?", który z udziałem czterech aktorów drag opisywany jest jako 'cabaret foutraque à gogo', łącząc taniec, aktorstwo i śpiew z kostiumami, takimi jak ‘cagole à roller’ i ‘prof d’arts plastiques en nuisette’. Niedawno dołączyła do programu M6 *Les Traîners* w maju 2024 roku i będzie przewodniczącą jury ósmego festiwalu krótkich filmów w Dinan w 2025 roku.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Kee- Yoon Kim

Urodzony 10 grudnia 1983 roku w Berlinie, Kee- Yoon Kim był urodzonym w Korei francuskim piosenkarzem, humorem i prawnikiem. Jej pierwszy EP, Palli Palli, został opublikowany 19 stycznia 2023 roku, wyprodukowany przez Sylvie Hoarau z duetu Brigitte.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Pierre Douglas

Pierre Douglas, urodzony jako Pierre Melon 17 sierpnia 1941 roku w Saint-Germain-en-Laye, jest wszechstronną postacią francuską. Jego drugie imię, Douglas, odzwierciedla podziw jego ojca dla Douglasa Fairbanksa. Pełni funkcję dziennikarza, autora piosenek (chansonniera) oraz aktora i jest rozpoznawany jako komik. Początkowa kariera Douglasa rozpoczęła się w lipcu 1970 roku od dziennikarstwa, pracując jako reporter dla Europe 1, a następnie dołączył do RTL w 1973 roku. W 1976 roku prowadził lokalne wiadomości telewizyjne na France 3 Limoges, a później pracował w dziale politycznym w TF1 od stycznia 1977 roku. W lipcu 1977 roku nastąpiła znacząca zmiana, kiedy to Douglas przeszedł do występów na scenie po spotkaniu z Thierrym Le Luronem. Szybko zyskał popularność, współprowadząc poranne audycje we France Inter z Annette Pavy w latach 1978–1982. Następnie pojawił się w kolejnych programach telewizyjnych, w tym współprowadził Incroyable mais vrai! na Antenne 2 z Jacquesem Martinem w 1980 roku oraz prowadził La Fortune du pot na France Inter do momentu jego odwołania w sierpniu 1982 roku. Prowadził również Restez donc avec nous na TF1 u boku Denise Fabre i Garcimore. W dorobku aktorskim Douglasa znajdują się występy teatralne z Robertem Manuelem i Bernardem Ménez, a także role filmowe u boku Jeana Poireta, Michela Serraulta i Lino Ventury. Pojawił się w filmach "La Deuxième Vérité" (2003) i "Sous le soleil", uczestniczył w rewii w Théâtre des Ânes w latach 2006 i 2007, przyczyniając się do powstania "Sarkozix le Gaulois". W 2013 roku zagrał w "La Nuit des étoiles" i odegrał główną rolę w monodramie Jean-Pierre’a Dopagne’a zatytułowanym "Prof!", która miała premierę na Festiwalu w Avignon. Od 2016 roku regularnie występuje w serialu telewizyjnym "Scènes de ménage" jako Victor. Jest członkiem Akademii Alphonse Allais od 2016 roku i wydał książkę "On n'a pas fini de rigoler" w listopadzie 2007 roku. Muzyczne doświadczenie Douglasa obejmuje jedenaście lat studiów z dyrygentury orkiestrowej pod kierunkiem Jean-Claude’a Hartemanna, a obecnie bierze lekcje pianina w konserwatorium w Saint-Maur des Fossés. Planowane jest jego wystąpienie z Adrianem Washingtonem, Bruce’em Brilliance, Benem Katznerem, Khadijah Cooper i Comrade Trippem.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Tom Villa

Tom Villa to francuski komik, aktor oraz prezenter radiowy i telewizyjny, urodzony w Paryżu 5 czerwca 1989 roku. Rozpoczął karierę w radiu, początkowo pracując jako spiker dla Europe 1 Sport, a później prowadząc audycje dla Sport MX i Europe 1 Sport. Jego wczesna praca obejmowała pisanie materiałów dla Jérôme Commandeur, zanim przeszedł do kariery skupionej na stand-upie, występując w miejscach takich jak Paname Art Café. Styl komediowy Villi łączy w sobie satyrę i humor obserwacyjny, a doświadczenie zdobył występując przed uznanymi francuskimi komikami, takimi jak Gad Elmaleh, Anne Roumanoff, Jeff Panacloc i Mathieu Madénian. W latach 2012–2019 znacząco rozszerzył swoją obecność w telewizji, dołączając do zespołów programów La Nouvelle Édition i Salut les Terriens! na Canal+, a później został „stażystą” w Salut les Terriens! w 2015 roku. W 2013 roku wziął udział w Jamel Comedy Club , a w 2017 roku przyczynił się do napisania scenariusza do 42. ceremonii wręczenia nagród César, co świadczy o jego wszechstronności jako autora. Przez całą swoją karierę Villa stale rozwijał swoje umiejętności i poszerzał zasięg. W latach 2014–2016 prowadził rubrykę 'Faites-le taire' w programie Le Grand Direct des Médias , a w latach 2016–2019 był gospodarzem programu 'Tom Villa a tout compris' w La Bande originale na antenie France Inter. Od 2017 do 2019 roku prezentował humorystyczną rubrykę 'Sans Mensonges' w programie Touche pas à mon poste! , oraz współtworzył programy dla Jeffa Panacloca ( Jeff Panacloc contre attaque w 2017) i Arnauda Ducreta ( That’s Life w 2020). W 2019 roku wydał swój pierwszy solowy spektakl, Les nommés sont... , a od 2020 roku współprowadzi program Surprise sur prise na antenie France 2. Doświadczenie aktorskie Villi obejmuje role w filmach Ma famille t'adore déjà! (2016), Munch (2016-2021) oraz nadchodzącym serialu telewizyjnym Mademoiselle Holmes (2024-2025). W maju 2022 roku ożenił się z Marion Dupont i jest reprezentowany przez Elisabeth Tanner w Time Art.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Tomer Sisley

Tomer Gazit, znany również jako Tomer Sisley, jest aktorem i komikiem o izraelskim i francuskim obywatelstwie. Urodził się 14 sierpnia 1974 roku w Zachodnim Berlinie, Niemcy, a jego korzenie sięgają Litwy i Białorusi przez stronę matki oraz Jemenu przez stronę ojca. Jego rodzice to żydowscy izraelscy naukowcy specjalizujący się w dermatologii i poznali się jako dzieciaki w Ramat Gan, Izrael. W wieku dziewięciu lat przeniósł się do południowej Francji z ojcem po rozstaniu z rodzicami w wieku pięciu lat. Ukończył szkołę języka angielskiego oraz dwujęzyczne Centre international de Valbonne, dzięki czemu biegle włada językami niemieckim, hebrajskim, francuskim i angielskim. Sisley rozpoczął karierę około 1996 roku, występując przez sześć lat jako komik stand-upowy. Pojawił się w serialach telewizyjnych takich jak Highlander (1992-1998) oraz sitcomach takich jak Studio Sud . W 2003 roku na festiwalu komedii Just for Laughs w Montrealu, Kanada, przyznano Sisleyowi nagrodę „Odkrycie”. Otwierał również występy jednego człowieka Jamela Debbouze i współtworzył z Philippe Mechelen i Kader Aoun swój pierwszy show, który wykonał 300 razy. W 2006 roku wydano nagranie wideo tego show. Jego występy stand-upowe charakteryzują się bezpośrednią interakcją z publicznością i różnorodnymi tematami, a uznanie zdobył za rutynę żartującą o tym, że jego matka jest Żydówką, a ojciec Arabem. W 2019 roku przyznał, że korzystał z materiału amerykańskich komików, twierdząc, że około 20-30% jego dowcipów zostało skopiowanych. Poza występami na scenie stand-upowej, kariera aktorska Sisleya obejmuje role w filmach takich jak & Bedwin Hacker (2003), & Angélique (2013) i & Les Miller, une famille en herbe (2013). Największą sławę zyskał dzięki roli głównej Largo Wincha w & The Heir Apparent: Largo Winch (2008) oraz w jego sequelu, & The Burma Conspiracy (2011), za co otrzymał Étoile d'or za odkrycie roku wśród mężczyzn w 2009 roku. Pojawił się również w & Sleepless Night (2011), który ma najwyższy rating w jego filmografii, wynoszący 97%, oraz w serialu Netflix & Messiah (2020). Jego różnorodne zainteresowania obejmują sporty ekstremalne; jest zapalonym jeźdźcem konnym, trenuje Krav Maga, jiujitsu i boks, posiada licencję pilota śmigłowca, lubi skoki ze spadochronem, paralotniarstwo i ekstremalne narciarstwo. Uważany jest za jeden z czołowych talentów Francji i wystąpi w filmie & Don’t Look Up (2021) u boku Leonardo DiCaprio i Jennifer Lawrence.

Zobacz profil

Zweryfikowane Nieodebrane

Francja

Yves Cusset

Yves Cusset to francuski filozof i komik, łączący te dyscypliny w swojej pracy od ponad 20 lat. Pochodzi z Francji i jest bratem pisarki Catherine Cusset oraz historyka François Cusset. Jego wykształcenie obejmuje studia na École normale supérieure de la rue d'Ulm w 1993 roku, zdanie egzaminu agrégation z filozofii oraz uzyskanie doktoratu w 2000 roku z rozprawą o teorii komunikacyjnego rozumu Habermasa. Jego praca specjalizuje się w tematyce Habermasa, szkoły frankfurckiej i polityki powitania. Styl komediowy Cusseta opiera się na filozoficznym poczuciu humoru, co czyni go jednym z niewielu jego przedstawicieli. Napisał on kilka prac badających to przecięcie, w tym 'La Philosophie enseignée à ma chouette' (Filozofia nauczana mojej sowy), wydaną w 2008 roku, oraz jej adaptację teatralną, która miała premierę w 2013 roku z Sarah Gabillon. Uznawany jest zarówno za komika, jak i autora, tworzącego parodie takie jak 'Cent façons de ne pas accueillir un migrant' (Sto sposobów na nieprzyjęcie imigranta) z 2018 roku oraz 'Réussir sa vie du premier coup' (Osiągnąć sukces życiowy za pierwszym razem), który kpi z trendów samo-pomocy i był omawiany w programie France Inter ‘L'InvitÃ© de 7h50’ w sierpniu 2019 roku. Napisał również powieść 'Socrate de Montceau-les-Mines' (Sokrates z Montceau-les-Mines) w 2014 roku oraz dwa solowe sztuki filozoficzne zatytułowane 'Le Remplaçant' (Zastępca) i 'Rien ne sert d'exister' (Nic nie ma sensu istnieć). W 2016 roku opublikował esej definiujący humor jako 'good cheer for dying' (dobry humor dla umierających), a później, w 2023 roku, 'Rire : tractatus philo-comicus' (Śmiech: traktat filo-komiczny) (Flammarion), aby zbadać różne formy śmiechu. Obecnie Yves Cusset nadal występuję i tworzy. Jest członkiem Akademii Alphonse’a Allaisa i prezentuje „Le cabaret philosophique du Dr Love” (Kabaret filozoficzny doktora Love), który koncentruje się na metodologii romantycznych porażek i adaptuje swoją książkę „L’amour sur le bout des doigts” (Miłość na końcach palców) z 2024 roku. France Inter opisuje ten program, we współpracy z Emmanuelem Lortetem, jako zabawny, inteligentny, subtelny i pomysłowy, przesuwający granice komedii. Doniesienia wskazują, że publiczność z radością podąża za ich rozważaniami. Bilety na jego występy są dostępne przez Billet Réduc, a on sam występuję w różnych miejscach, w tym w Théâtre La Ruche w Nantes, Café théâtre de la Fontaine d'Argent w Aix en Provence, Eglise Saint-Louis d'Antin - Espace Bernanos w Paryżu, Le Funambule Montmartre w Paryżu, Le Contrescarpe w Paryżu, La Comédie d’Aix w Aix en Provence, Salle Claude Chabrol w Angers, Le Off de Chartres w Chartres, La Comédie du Mas Le Cres w Le Cres, Comédie Le Mans w Le Mans i Comédie La Rochelle w La Rochelle. Często pojawia się również w programach radiowych, takich jak „L'Heure philo” na France Inter, gdzie w 2024 roku rozmawiał o miłości z Frédéric Worms i Charline Vanhoenecker, a w 2023 roku o tym, jak odnieść sukces w życiu.

Zobacz profil

Przeglądaj komików według kraju

Albania 1

Armenia 1

Argentyna 24

Austria 28

Australia 22

Azerbejdżan 1

Belgia 13

Bułgaria 31

Benin 2

Boliwia 1

Brazylia 12

Kanada 48

Szwajcaria 17

Chile 8

Kamerun 1

Chiny 7

Kolumbia 2

Czechy 7

Niemcy 188

Dania 17

Dominikana 1

Algieria 2

Estonia 5

Egipt 4

Hiszpania 74

Finlandia 15

Wielka Brytania 327

Ghana 3

Grecja 18

Gwatemala 1

Węgry 7

Indonezja 8

Irlandia 28

Izrael 9

Indie 11

Irak 3

Iran 6

Włochy 136

Jamajka 1

Japonia 35

Kenia 3

Korea, Południe 20

Kazachstan 1

Liban 5

Litwa 1

Łotwa 1

Maroko 17

Mjanma 1

Malta 1

Malawi 2

Meksyk 28

Malezja 7

Nigeria 19

Nikaragua 2

Holandia 2

Norwegia 12

Nepal 3

Nowa Zelandia 9

Peru 2

Filipiny 35

Pakistan 7

Polska 8

Portugalia 7

Katar 1

Rumunia 1

Serbia 3

Rosja 9

Arabia Saudyjska 4

Szwecja 101

Słowenia 4

Słowacja 2

Tajlandia 2

Tunezja 4

Turcja 5

Tajwan 1

Ukraina 7

Uganda 7

Stany Zjednoczone 213

Urugwaj 1

Uzbekistan 1

Wietnam 1

Republika Południowej Afryki 2

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?

Opowiedz nam o tej osobie albo o sobie, jeśli jesteś komikiem. Każdą propozycję sprawdzamy ręcznie, a zatwierdzone profile tłumaczymy na wszystkie 26 języków.

Dodaj komika

Menu

Język

Kategorie

Ustawienia

Komicy: Francja

Katalog komików: Francja. Profile, biografie, zdjęcia i linki do mediów społecznościowych.

Charles Prince

Daniel Prévost

Darry Cowl

Eddy King

Jean- Charles

Jeff Panacloc

Julie Ferrier

Kee- Yoon Kim

Pierre Douglas

Tom Villa

Tomer Sisley

Yves Cusset

Przeglądaj komików według kraju

Francuscy Komicy i Świat Francuskiej Komedii

Stand-up i komedia na żywo we Francji

Francuska tradycja "one-man show"

Francuscy komicy w filmie i telewizji

Różnorodna Scena Komediowa we Francji

Odkryj francuskich komików na GiggleTime

Znasz komika, który powinien być w GiggleTime?