Carlos Núñez Cortés

Carlos Núñez Cortés, znany z czułością jako 'Carlitos', jest wszechstronnym argentyńskim artystą urodzonym w Buenos Aires 15 października 1942 roku. Jego rodzicami byli Anselmo Núñez Cortés i Julia Alazdraqui; ma dwóch rodzeństwo, Eduardo Enrique i Mónica. Z dziadkami po stronie ojca pochodzenia hiszpańskiego i dziadkami po stronie matki z Turcji, jego rodzina przeniosła się do Posadas (Misiones), gdy miał sześć lat, gdzie mieszkał do trzynastego roku życia. To wczesne doświadczenie wykształciło głębokie zainteresowanie naturą i dziką przyrodą. W tym samym wieku rozpoczął lekcje pianina i kontynuował naukę z Roberto Saccente, dając swoje pierwsze koncerty w wieku czternastu lat, jednocześnie samodzielnie studiując kompozycję i harmonię.

Podróż zawodowa Núñeza Cortesa jest ściśle związana z cenioną grupą komediową Les Luthiers. Po uczestnictwie w chórach studenckich na Wydziale Nauk Ścisłych i Wydziale Inżynierii, był częścią zespołu I Musicisti, który później rozpadł się na Les Luthiers i I Musicisti. Dołączył do Les Luthiers pod koniec 1968 roku i pozostał członkiem od 1969 roku aż do przejścia na emeryturę w 2017 roku. W grupie uchodzi za wszechstronnego członka o umiejętnościach muzycznych, aktorskich i kompozytorskich. Często pełnił rolę wokalisty prowadzącego, często niosąc melodię w utworach chóralnych ze względu na swój wysoki zakres głosowy, i wykonywał utwory takie jak 'Voglio Entrare' i serenaty. Znacząco przyczynił się również do ich repertuaru, komponując wiele utworów, w tym 'Las Majas', 'Teorema de Thales', 'San Ictícola', 'Epopeya de Edipo', 'Calypso de las píldoras' i 'Kathy, la reina del saloon'. Stworzył nowe instrumenty dla grupy, takie jak flet Bunsen i glamocot, oraz zajmował się harmonizacją wokalną, czego przykładem jest 'Conozca el Interior'. Jego umiejętności aktorskie komediowe są rozpoznawane i inspirowane przez Charlesa Chaplina.

Poza swoją pracą z Les Luthiers, Núñez Cortés wykazał się szerokim zakresem zainteresowań i wiedzy. W 1967 roku uzyskał dyplom z chemii biologicznej na Uniwersytecie w Buenos Aires (UBA) i pracował jako chemik do 1972 roku. Jest ekspertem w dziedzinie malakologii, posiada dużą kolekcję muszli i był współautorem '100 Caracoles Argentinos' wraz z naturalistą Tito Narosky. Napisał również trzy książki po hiszpańsku: 'Los juegos de Mastropiero', '100 caracoles argentinos' oraz 'Memorias de un luthier'. Obecnie jest felietonistą podcastu 'La Hora de la Nostalgia'. Różnorodne talenty i wkład Núñez Cortésa w kulturę argentyńską, obejmujący muzykę, komedię, naukę i literaturę, umacniają jego pozycję jako wyjątkowej i trwałej postaci.