Douglas Byng

Douglas Byng, urodzony 17 marca 1893 roku w Basford, Nottinghamshire, był angielskim komikiem-śpiewakiem i autorem piosenek, który cieszył się niezwykle długą karierą trwającą 76 lat.

Byng rozpoczął swoją karierę sceniczną w Hastings w 1914 roku, początkowo jako teatralny charakteryzator, zanim dołączył do zespołów koncertowych. Rozległe trasy koncertowe doprowadziły go do występu w "Dziewczynie z taksówki" w wieku 21 lat, występując w ponad 100 miastach. Widzowie rozpoznawali jego pokazy po sugestywnych żartach i oryginalnych kompozycjach, często promowanych pod nazwą „Brawurowy, ale brytyjski”. Znany z parodii kobiet, zapoczątkował styl występowania w stylu camp, często występując w muzycznych halach i kabaretach jako postacie takie jak „Camille”. W 1925 roku założył klub nocny The Kinde Dragon, gdzie prezentował występy kabaretowe w przebraniu. Jego styl komediowy łączył wulgarny podtekst z pomysłową grą słów, a Noel Coward słynnie opisał go jako „najbardziej wyrafinowaną wulgarność w Londynie”. Ze względu na uprzedzenia społeczne, Byng był ukrywającym swoją orientację homoseksualną wykonawcą.

Przez całą swoją karierę Byng występował w licznych produkcjach, w tym w teatrach West End, rewii, kabarecie i pantomimie. W 1921 roku zagrał Wielkiego Wiziera w spektaklu „Aladyn” w London Palladium, a w 1924 roku stworzył postać pantomimowej damy, Elizę, w „Dick Whittington i jego kot”; później wystąpił jako dama w ponad 30 produkcjach teatralnych. Pojawił się również na międzynarodowych scenach w Londynie, Paryżu i Nowym Jorku, w tym z udanym występem kabaretowym w Club Lido w Nowym Jorku w 1931 roku. Podczas II wojny światowej bawił żołnierzy. Jego praca trwała do późnych lat, z udziałem w Hotel Paradiso (1956) i jego wersji filmowej (1966), gościnnym występem w programie Parkinson w 1977 roku z Carol Channing oraz występami do późnych lat osiemdziesiątych. Wpłynął na kolejnych artystów drag i komików, a regularnie zapełniał sale takie jak Chez Henri Club, Café Anglais i Strand Roof Garden. Członkowie brytyjskiej rodziny królewskiej angażowali Bynga na prywatne występy w Windsor Castle i Balmoral, a on często zbierał znaczne sumy pieniędzy dla organizacji charytatywnych dzięki swojej pracy. Douglas Byng zmarł 24 sierpnia 1987 roku.