Gérard Rinaldi

Gérard Roger Louis Rinaldi, urodzony 17 lutego 1943 roku w XIV dzielnicy Paryża we Francji, był wszechstronnym francuskim artystą. Pełnił funkcję aktora, muzyka, autora tekstów piosenek, kierownika artystycznego i piosenkarza. Jego pełne imię odzwierciedlało jego paryskie pochodzenie, a on sam uczęszczał do liceum Charlemagne, biorąc udział w konkursie tłumaczeń łacińskich w okresie dorastania. Rinaldi wykazywał wczesną pasję do muzyki, odkrywając klarnet w 1958 roku i samodzielnie nauczył się grać na klarnecie i saksofonie, początkowo na tenorze, a następnie przechodząc na altówkę.

Kariera Rinaldiego rozpoczęła się występami w 1963 roku, najpierw w radiowym programie Inter-clocher , gdzie poznał Jeana Sarrusa, który stał się jego bliskim przyjacielem, a następnie grał na saksofonie dla Dicka Riversa w 1964 roku. W 1963 roku przez krótki czas dołączył do Les Rebelles, a w 1966 roku współzałożył Les Charlots. Grupa, w skład której wchodzili również Jean Sarrus, Luis Rego i Patrick Birot, zyskała dużą popularność, wydając czternaście filmów między 1970 a 1992 rokiem, w tym Les Bidasses en folie , Les Fous du stade i Le Grand Bazar . Rinaldi współtworzył około 300 piosenek z Les Charlots, w tym przebój z 1970 roku "Sois érotique", a Jean Sarrus opisał go jako 'duszę Les Charlots', podziwiając jego talent songwriterski i poczucie humoru. Pojawiał się w kilku filmach z Les Charlots od La grande java do Charlots connection aż do 1984 roku.

Poza pracą z Les Charlots, Rinaldi podjął karierę solową, rozpoczynając ją w 1986 roku, wielokrotnie występując na scenie Le Théâtre de la Michodière między 1986 a 2004 rokiem. Zaprezentował również niezwykłą wszechstronność jako aktor głosowy, wykonując francuskie lektorskie wersje dla wielu postaci animowanych, w tym Hazel w Watership Down , Ratigana w Detektyw wielkich myszy , Henriego w Amerykańska ogon , Szefa Louisa w Małej Syrenie , Goofiego w Goofy Movie i Steele’a w Balto . Po śmierci Michela Modo w 2008 roku, Rinaldi przejął role głosowe dla kilku postaci w Simpsonowie , w tym Kenta Brockmana, Seymoura Skinnera, Clancy’ego Wigguma, Charlesa Montgomery’ego Burnsa i Krusty’ego. Kontynuował występy aż do śmierci z powodu chłoniaka 2 marca 2012 roku w wieku 69 lat w Fontenay-lès-Briis (Essonne). Dekadencja odbyła się dziesięć dni później w Le Théâtre de la Michodière. W 2013 roku wydano dokument o jego życiu, 'Gérard Rinaldi: wyznania byłego Charlota,' co zapewnia trwałość jego dziedzictwa.