Franco Bracardi

Urodzony 16 marca 1937 roku w Rzymie, Franco Bracardi był włoskim artystą o wielu talentach, w tym aktorem, kompozytorem, pianistą i komikiem. Zmarł w Rzymie 28 lutego 2005 roku, zaledwie dwa tygodnie przed swoimi 70. urodzinami. Życie zawodowe Bracardiego rozciągało się na wiele lat, obejmując muzykę, telewizję, radio i film, co umocniło jego reputację jako wybitnej postaci w złotym wieku włoskiego radia i telewizji.

Bracardi rozpoczął swoje życie zawodowe w muzyce w pierwszej połowie lat 50. XX wieku, pracując jako pianista jazzowy w klubach nocnych i udzielając się jako akompaniator. W latach 60. dołączył do zespołu beatowego The Flippers, gdzie grał na pianinie u boku Lucio Dalla. The Flippers, który liczył również członków takich jak Maurizio Catalano, Max Catalano, Benny Amoroso, Fabrizio Zampa, Romolo Forlai, odniósł znaczący sukces między 1960 a 1966 rokiem, nawet wygrywając Cantagiro w 1963 roku z utworem 'I Watussi'. Debiutował jako aktor i komik około połowy lat 60. w kabarecie 'Setteperotto', obok takich postaci jak Villaggio, Pippo Franco i Enzo Jannacci. W tym okresie skomponował również piosenki dla Miny, Mireille Mathieu i Raffaelli Carrà, w tym "Une chanson" Mireille Mathieu, która zajęła 12. miejsce na Festiwalu w San Remo w 1968 roku.

Bracardi zyskał szeroką sławę począwszy od 1970 roku dzięki swojej pracy w radiowym programie rozrywkowym 'Alto gradimento', prowadzonym przez Renzo Arbore i Gianni Boncompagni. W tym programie komponował muzykę, pisał materiały i tworzył niezapomniane postacie, takie jak Solforio, Mortification i Pallottino. Często współpracował z Renzo Arbore, występując w programach takich jak 'Quelli della notte'. Kontynuował pracę jako autor dla telewizji RAI przez ponad dziesięć lat, przyczyniając się również do Discoring. Pojawił się w kilku filmach, w tym w 'Splendori e miserie di Madame Royale', 'Io la conoscevo bene', czterech filmach z Totò i szczególnie jako kuzyn Lino Banfiego w komedii z 1982 roku 'Vieni avanti cretino'. Pełnił funkcję oficjalnego pianisty Maurizio Costanzo w jego długo trwającym programie telewizyjnym 'Maurizio Costanzo Show', improwizując, aby podkreślić lub złagodzić różne momenty, oraz skomponował piosenkę przewodnią 'Se penso a te' dla programu w 1985 roku. Pamiętany jest za tworzenie surrealistycznych postaci w radiu i komponowanie licznych udanych piosenek dla Raffaelli Carrà między latami 70. a 80., w tym ‘A far l’amore comincia tu’, ‘Ballo ballo’ i ‘Pedro’.