Juan Verdaguer
Biografia
Juan Verdaguer był urugwajskim humorystą i aktorem z obywatelstwem argentyńskim, który zrobił znakomitą karierę na scenach całej Ameryki Łacińskiej, zwłaszcza w Argentynie, gdzie zapowiadano go jako „el señor del humorismo”. Urodził się jako Juan Francisco Verdaguer Queirolo w Montevideo 30 lipca 1915 roku w rodzinie cyrkowej: jego ojciec Lindolfo był linoskoczkiem i ekwilibrystą, a matka Aída akrobatką. Jako półroczne dziecko przyjechał z rodziną do Buenos Aires, chodził do szkoły Juan Enrique Pestalozzi, uczył się gry na skrzypcach i pracował z ojcem w cyrku.
Zadebiutował w 1932 roku w Cruz del Eje w prowincji Córdoba, w rodzinnym Circo Continental. W wieku dwudziestu lat wyjechał do Brazylii, by pracować jako ekwilibrysta w cyrku braci swojej matki, a od lat 40. występował w Casino da Urca i w rewiach w Brazylii, potem w Chile i Stanach Zjednoczonych, a w 1950 roku w El Patio w Meksyku. Jego numer polegał na balansowaniu na najwyższym szczeblu wolno stojącej pięciometrowej drabiny („Żeby zrobić ten numer, nie mogę jeść. A żeby móc jeść, muszę robić ten numer”) i kończył się grą na skrzypcach Czardasza Montiego lub La Cumparsity. Pewnego wieczoru w Nowym Orleanie pękła mu struna i musiał improwizować, odsłaniając humor, z którego zasłynął: subtelny, niespodziewanie absurdalny, z nienagannym wyczuciem słowa, tempa i ciszy.
Z powodzeniem występował w Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Peru, Panamie, Chile, Urugwaju, Brazylii i Australii. W Meksyku lat 50. odniósł pierwszy wielki sukces teatralny w głównej roli w Blum, który stał się wówczas najdłużej granym przedstawieniem na meksykańskiej scenie; przypomina o tym brązowa tablica w foyer teatru. W 1951 roku Carlos A. Petit zaangażował go do rewii w Teatro Comedia, a potem grał w teatrach Nacional, Tabarís i Sans Souci w Buenos Aires.
Goar Mestre sprowadził go do argentyńskiej telewizji, gdzie zadebiutował w 1961 roku na nowym Canal 13 programem Este loco, loco hotel, który otwierał słowami: „Proszę pana, proszę pani, nie trzeba regulować telewizora… mam taką twarz”. Przez ponad dwie dekady występował w programach takich jak Risas y sonrisas z Nelly Beltrán i Sábados Circulares, wznowił swój hotelowy program w ATC w pierwszych latach telewizji kolorowej, wystąpił na festiwalu w Viña del Mar i w 1981 roku otrzymał dyplom zasługi Konex. Juan Verdaguer zmarł w Buenos Aires 14 maja 2001 roku.
Biografia na podstawie Wikipedia (CC BY-SA)
Profil zaktualizowano: