Muriel Robin
Muriel Robin is een Franse humoriste, actrice, regisseur en toneelregisseur, geboren op 2 augustus 1955 in Montbrison (Loire). Haar ouders, Antoine Robin en Aimée Marie Joséphine Rimbaud, waren schoenhandelaars. Ze was de jongste van drie dochters, met twee zussen, Nydia en Martine. Na worstelingen op school en twee keer te hebben gezakt voor haar eindexamen, werkte ze van 1975 tot 1976 in de schoenenwinkel van haar familie. In 1977 verhuisde ze naar Parijs om toneelspel te studeren aan de Cours Florent, en werd vervolgens aangenomen aan het Conservatoire national supérieur d'art dramatique de Paris, waar ze in 1980 met lof afstudeerde. Ze keerde kort terug naar het verkopen van schoenen in Saint-Étienne na haar afstuderen aan het conservatorium. Haar carrière kreeg momentum toen ze in 1981 lid werd van de theatergroep van Roger Louret, Les Baladins en Agenais, in Monclar, waar ze Elie Semoun en Annie Grégorio ontmoette. De komische stijl van Muriel Robin omvatte samenwerkingen met Pierre Palmade, die ze beschouwde als haar mannelijke alter ego. Ze co-schreef en speelde in 'Maman ou Donne-moi ton linge, je fais une machine' in 1987, en verwierf bredere publieke erkenning via het televisieprogramma 'La Classe' aan het einde van de jaren tachtig. Haar eerste solo-voorstelling, 'Les majorettes se cachent pour mourir,' debuteerde in 1988, geregisseerd door Roger Louret. Ze verscheen in toneelstukken zoals 'Tout m’Enerve', 'Bedos-Robin', 'Feu la Ma La Mère' en 'On purge Bébé' in de jaren negentig, en speelde in films zoals 'Les Visiteurs 2' in 1997. In 2007 won ze een International Emmy Award voor haar rol in de televisiefilm "Marie Besnard, l'empoisonneuse." Ze is betrokken bij 'La Chaine de l’Espoir' vanaf 2001 en steunde concerten van de Enfoirés van 1992 tot 2007. Momenteel bereidt ze een nieuwe show voor die surrealistische fantasie combineert met gevoelige poëzie, met als doel het leven te 'herbeheksen'.
