Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Comedian toevoegen
2005 Comedians
Arévalo, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Arévalo

Francisco Rodríguez Iglesias, professioneel bekend als Arévalo of Paco Arévalo, was een Spaanse komiek en acteur. Geboren op 2 september 1947 in Madrid, bracht hij zijn jeugd door in Catarroja, Valencia, waar hij opgroeide. Hij overleed op 3 januari 2024 in zijn huis in Valencia, en laat een carrière van meerdere decennia achter zich. Bij zijn overlijden was hij 76 jaar oud. Arévalo begon in 1970 met optreden, aanvankelijk als een komische stierenvechter in ‘El Bombero Torero,’ een rol die bijdroeg aan het ontstaan van zijn bijnaam, afgeleid van de achternaam van zijn vader, die eveneens een komische stierenvechter was. Hij verwierf bekendheid aan het eind van de jaren zeventig en begin jaren tachtig met grappen over personen die hij ‘gangosos y mariquitas’ noemde, die hij op ongeveer dertig cassettebandjes verkocht. Zijn populariteit nam aanzienlijk toe vanaf 1983 toen hij een vaste gast werd op ‘Un, dos, tres... responda otra vez,’ en verscheen in elke editie van ‘Un, dos, tres... La Subasta’ tot 2004. Hij speelde ook in verschillende komische films geregisseerd door Mariano Ozores tussen 1983 en 1985. Gedurende zijn carrière verscheen Arévalo in tal van films en televisieseries, waaronder Moscow Gold (2003) en Isi & Disi: High Voltage (2006). Hij presenteerde ‘Arévalo y Cía’ op Antena 3 in 1997 en deed mee aan de realityshow 'La Granja' in 2005. Van 2007 tot 2009 verscheen hij regelmatig in ‘La tarde con María’ op Canal Sur. Hij speelde ook in toneelstukken zoals 'Dos Mellizos' met Bertín Osborne in 2011 en werkte mee aan het televisieprogramma ‘Sábado Deluxe’ vanaf 21 april 2018. Zijn humor, aanvankelijk geprezen, werd later door critici omschreven als 'grotesk en afgezaagd,' waardoor de uitdrukking 'eruitzien als een Arévalo-grap' een beschrijving werd voor die stijl van komedie.

Consuelo Guerrero de Luna, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Consuelo Guerrero de Luna

Consuelo Guerrero de Luna, geboren als Consuelo Texidor Mendo in Madrid op 9 maart 1905, was een Spaanse actrice en komediante. Ze begon haar carrière in 1924 op het toneel bij het Teatro de la Zarzuela in Madrid, en trad vervolgens toe aan de dramatische compagnie van Ricardo Calvo Agostí. Haar zus, Irene Guerrero de Luna, volgde eveneens een acteercarrière, gespecialiseerd in stemacteren. Na de Spaanse Burgeroorlog emigreerde Consuelo Guerrero de Luna eind jaren dertig naar Mexico nadat ze verbannen was. Ze vestigde zich snel in het Mexicaanse cinema, en verscheen in meer dan vijftig films gedurende haar carrière. Haar filmdebuut vond plaats in 1941 met Oh, What Times, Don Simon! , en ze speelde datzelfde jaar ook in The Unknown Policeman . Gedurende de vroege jaren '40 speelde ze in verschillende films, waaronder When the Stars Travel (1942), I Danced with Don Porfirio (1942) en Arriba las mujeres (1943). Ze speelde ook in Resurrection (1943) en Summer Hotel (1944), evenals The Daughter of the Regiment (1944) en The Lieutenant Nun (1944). Opmerkelijke films uit haar latere carrière zijn onder meer The White Monk (1945), The Thief (1947), Spurs of Gold (1948), In the Palm of Your Hand (1951) en Take Me in Your Arms (1954). Naast film nam Consuelo Guerrero de Luna deel aan toneelproducties zoals 'El derecho a nacer', 'La loba', 'Los cuatro caminos' en 'La locura de los ángeles'. Ze droeg ook bij aan televisie, met optredens in de soapoperas Murallas blancas en Amar fue su pecado in 1960. Haar laatste jaren bracht ze door in een huis dat werd verstrekt door de Nationale Vereniging van Acteurs (ANDA). Consuelo Guerrero de Luna overleed in Ciudad de México op 11 oktober 1972.

David Fernández Ortiz, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

David Fernández Ortiz

David Fernández Ortiz, geboren in Igualada, Barcelona op 24 juni 1970, is een Spaanse acteur, stemacteur en humorist. Hij staat vooral bekend om zijn komische personage, Rodolfo Chikilicuatre. Fernández’ achtergrond omvat studies in industrieel sieraden en betrokkenheid bij het theatergezelschap La Cubana vanaf 1998, wat leidde tot optredens in de tv-serie 'Me lo dijo Pérez'. Zijn vroege samenwerkingen begonnen in 2002 met het Catalaanse productiebedrijf El Terrat, waarmee hij zijn positie in het Spaanse entertainmentlandschap verder vestigde. Fernández’s carrière kreeg aanzienlijke momentum dankzij zijn werk met Andreu Buenafuente. Hij verscheen aanvankelijk in de show 'Una altra cosa' (2002-2004), waar hij personages ontwikkelde zoals El Gilipollas en El Extremeño que quería ser Vasco, gevolgd door een voortdurende samenwerking op 'Buenafuente' (Antena 3 en La Sexta). Het was op Buenafuente dat hij voor het eerst Rodolfo Chikilicuatre introduceerde als een improvisatie-optreden. In januari 2008 presenteerde Fernández Ricardo Rosanti, bewerend een vibrator-gitaar te hebben uitgevonden, voordat hij terugkeerde als Chikilicuatre om 'Baila el Chiki-chiki' op 5 februari 2008 te vertolken. Het nummer 'Baila el Chiki-chiki', geschreven door Santiago Segura en gecomponeerd door Pedro Guerra, werd een belangrijk moment in Fernández' carrière. Het parodieert reggaetonmuziek met grappen en politieke verwijzingen, en werd ingediend voor de Spaanse selectieprocedure voor het Eurovisie Songfestival 2008. Ondanks dat sommigen de selectie als een truc beschouwden, won Rodolfo Chikilicuatre de selectie met 56,28% van de stemmen. Fernández paste de tekst in maart 2008 aan om te voldoen aan de Eurovisie-regels, waarbij politieke verwijzingen werden verwijderd en de lengte van het nummer werd vergroot. Hij vertolkte 'Baila el Chiki-chiki' op het Eurovisie Songfestival 2008 op 24 mei 2008, waarmee Spanje zijn beste resultaat sinds 2004 behaalde. Sindsdien is Fernández blijven werken in verschillende media, en is hij verschenen in programma's zoals 'Gala Inocente, Inocente', 'Pelotas', 'Crackovia' en 'Me resbala', waarmee hij zijn veelzijdigheid als komediant demonstreert.

El Risitas, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

El Risitas

Juan Joya Borja, beter bekend als El Risitas, was een Spaanse komiek en acteur. Hij werd geboren in Sevilla, Andalusië, Spanje op 5 april 1956 en overleed op 28 april 2021, op de leeftijd van 65 jaar. Hij woonde in de wijk San Pablo in Sevilla en was een levenslange supporter van de Betis voetbalclub. Voordat hij bekendheid verwierf als komiek, had hij verschillende banen bekleed, waaronder koken en het uitladen van cementzakken, en werkte hij zelfs als afwasser. In 2001 maakte Jesús Quintero’s televisieprogramma, El Vagamundo, de debuut van El Risitas, waarin hij humoristische verhalen en persoonlijke ervaringen vertelde. Hij verscheen tot 2010 regelmatig in Quintero’s programma’s. In 2007 vertelde hij een verhaal over paellapannen die de zee werden uitgewassen in Ratones Coloraos. Beelden van deze optreden werden wijdverspreid populair en werden in 2014 een populair internetmeme nadat mensen er ondertitels aan begonnen toe te voegen. Deze meme werd gebruikt in parodieën over technologie en videospelletjes, en hij kreeg zelfs de bijnaam 'Issou' in Frankrijk. El Risitas speelde een rol in de film Torrente 3: el protector uit 2005. El Risitas' kenmerkende hoge, piepende lach en de catchphrase "¡Cuñaooo!" droegen aanzienlijk bij aan zijn artiestennaam en roem. Hij werkte samen met Antonio Rivero Crespo ('El Peíto') en ze gaven optredens door heel Andalusië tot aan Rivero's overlijden. In september 2020 kreeg hij een been geamputeerd als gevolg van een vaatprobleem gerelateerd aan diabetes. Ondanks aanvankelijke berichten over financiële problemen, ontkende zijn neef José María deze beweringen, stellende dat zijn oom in zijn laatste dagen geen economische problemen had. Zijn dood veroorzaakte controverse en werd omgeven door geruchten over armoede en verlating.

Enrique Serrano, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Enrique Serrano

Serrano begon zijn carrière op elfjarige leeftijd rond 1902 bij het gezelschap van Humberto Zurlo, en speelde in 'Tranquera'. Hij werkte ook als toneelmedewerker en rekwisiteur voor de troupe van Pepe Podestá, en trad op in circussen onder de namen Tony Tranquerita en Pierrot Saltarín. Hij studeerde aan het Labardén Kinder Theater, waarmee hij een vroege toewijding aan het optreden toonde. Serrano's filmcarrière begon in 1910 met *La batalla de Maipú*, gevolgd door een andere stomme film, *Hasta después de muerta*, in 1916. Hij verscheen in ongeveer 40 films tussen 1935 en 1964, met hoofdrollen in films als *Muchachas que estudian* (1939) en *Así es la vida* (1939). Gedurende zijn carrière speelde hij in meer dan 80 films, waaronder *El alma del bandoneón* in 1935. Hij vertolkte vaak personages van 'chantas' of oplichters, wat bijdroeg aan zijn komische persoonlijkheid. Tijdens de Gouden Eeuw van de Argentijnse cinema speelde hij in meer dan 30 films tussen 1940 en 1955. Hij verscheen in de succesvolle film *Los martes, orquídeas* met Mirtha Legrand in 1941, en werkte vaak samen met regisseur Manuel Romero en komiek Niní Marshall. Serrano werd beschouwd als een van de grootste komische acteurs in het klassieke Argentijnse cinema en stond bekend om zijn humoristische optredens. Hij werkte uitgebreid voor de Lumiton studio's en verscheen in talloze films in de jaren 40 en 50, waaronder *Un hombre solo no vale nada* (1949). Zijn laatste filmoptreden was in *Cuidado con las colas* in 1964. Hij maakte deel uit van Florencio Parravicini's gezelschap, samen met Roberto Casaux en Guillermo Battaglia. Hij overleed in Buenos Aires op 20 december 1965, op de leeftijd van 74 jaar. Hij wordt herinnerd om zijn bijdragen aan het Argentijnse cinema en liet een dochter achter, de actrice Tina Serrano.

Hermann Tertsch, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Hermann Tertsch

Hermann Tertsch, geboren in Madrid op 9 april 1958, is een Spaanse journalist, advocaat en lid van het Europees Parlement (MEP). Zijn volledige naam is Hermann Leopold Tertsch del Valle-Lersundi. Hij bezit de Spaanse nationaliteit en vertegenwoordigt momenteel Spanje in het Europees Parlement als onderdeel van de politieke alliantie Patriots for Europe, verbonden aan de Vox partij. Tertsch’s carrière begon bij het economische nieuwsdienst van zijn familie, de Spanish Economic News Service. Hij werkte vervolgens als correspondent voor Agencia EFE in Wenen vanaf 1982, waarbij hij Centraal- en Oost-Europa bestreek. Vanaf 1983 bleef hij als correspondent voor El País werken, eerst in Bonn en later in Warschau. Hij berichtte over de Joegoslavische oorlogen als speciale gezant aan het begin van de jaren 90, waarbij hij een anti-Servisch perspectief aannam. Tussen 1993 en 1996 was hij plaatsvervangend directeur van El País en hoofd van de opiniestukken sectie. Hij droeg ook bij aan radioprogramma’s op Cadena SER, Radio Nacional de España en Onda Cero van 2004 tot 2015, en verscheen als politiek analist in het programma 'Madrid opina' van Telemadrid vanaf 2006. Tertsch verliet El País in 2007 vanwege meningsverschillen over de redactionele koers en werkte vervolgens als politiek opiniemaker voor ABC tot 2019. Van 2008 tot 2010 presenteerde hij het vroege-ochtendprogramma ‘Diario de la noche’ op Telemadrid. In april 2019 werd hij gekozen als Europarlementariër voor Vox en herkozen in juni 2024. Hij is lid van de Commissie Buitenlandse Zaken (AFET) en de Delegatie bij de Gemengde Parlementaire Commissie EU-Mexico (D-MX). In 1989 ontving Tertsch de Cirilo Rodríguez Journalistiekprijs. De Republiek Hongarije wijdde hem in 2019 het Gouden Kruis van zijn Orde van Verdienste, en vervolgens werd Polen’s Orde van Verdienste toegekend in 2022. Hij heeft ook samengewerkt met La vuelta al mundo de Veo7 en El cascabel op 13tv, en Sin Complejos op EsRadio. Een gerucht uit 2003 beweerde dat Tertsch een aanval op zichzelf zou hebben veroorzaakt in een bar in Madrid, Toni2, naar verluidt dronken. Het gerucht escaleerde en betrof ten onrechte toenmalig premier Zapatero en Wyoming bij de gebeurtenis. Esperanza Aguirre reageerde publiekelijk op de situatie, waarbij ze refereerde aan mishandelingen en beschuldigingen. Tertsch was betrokken bij een barruzie in december 2009, waarbij hij verwondingen opliep die leidden tot zijn vertrek bij 'Diario de la noche'. Hij is omschreven als een ‘personajillo blanquito importado’ (kleine, geimporteerde witte figuur).

Josema Yuste, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Josema Yuste

Josema Yuste, geboren als Jose Mariano Yuste García de los Ríos in Madrid op 2 maart 1954, is een veelzijdig entertainer bekend om zijn werk als acteur, komiek en presentator. Hij staat professioneel bekend als Josema Yuste. Zijn carrière begon met studies aan de Real Escuela Superior de Arte Dramático, waar hij in 1976 Millán Salcedo en Fernando Conde ontmoette. Deze vroege contacten bleken cruciaal in het vormgeven van zijn komische reis. In 1979 richtten Yuste, samen met Salcedo en Conde, de komische groep Martes y Trece op. De groep behaalde aanzienlijke erkenning voordat Fernando Conde in een ongespecificeerd jaar vertrok, waarna Josema en Millán een succesvol duo vormden. Dit partnerschap leidde tot belangrijke televisieoptredens, waaronder het co-presenteren van de nieuwjaarsgala en aftelling op La 1 van Televisión Española (TVE) met Millán Salcedo in 1988. Vervolgens presenteerden ze van 1989 tot 1997 de jaarlijkse nieuwjaarspecial op TVE, die consequent hoge kijkcijfers trok, totdat ze in 1993 werden vervangen door Los Morancos. Naast televisie heeft Josema Yuste zijn creatieve inspanningen uitgebreid. Hij is verschenen in Spaanse films en heeft zijn stem geleverd voor verschillende geliefde Disney-personages, waaronder de Genielamp in Aladdin (1992), B.E.N. in Treasure Planet (2002) en Tuke in Brother Bear (2003). Zijn werk strekt zich uit tot het presenteren van televisieprogramma's zoals Por fin has llegado in 2007 en Nochebuena Nochegüena News in 2011. Hij vormde ook het comedy duo Josema y Flo, en deed mee aan Tu cara me suena in 2011-12. Hij blijft betrokken bij het publiek, zo blijkt uit zijn optreden in een nieuwjaarspecial georganiseerd door José Mota in 2019, samen met Millán Salcedo.

Sara Escudero, Comedian van Spanje
Geverifieerd Onopgeëist
Spanje

Sara Escudero

Een Spaanse entertainer, Sara Escudero Rodríguez, werkt als komediant, actrice, televisiepresentator en radio persoonlijkheid. Geboren op 18 augustus 1981, brachten de vroege jaren van Escudero haar naar Arenas de San Pedro (Ávila) na haar geboorte in Talavera de la Reina. Ze studeerde aanvankelijk geneeskunde aan de Universiteit van Salamanca, maar schakelde in 2002 over naar theaterstudies in Madrid. Sinds 2007 is ze een professionele komediant en actrice, waarbij ze haar carrière begon met stand-up comedy. In 2012 won ze de V Monologue Competition bij El Club de la Comedia, wat leidde tot deelname aan het seizoen 2012–2013 samen met Berto Romero, Joaquín Reyes, Florentino Fernández en Ernesto Alterio; ze speelde tussen 2011 en 2017 vier monologen op El Club de la Comedia. Escudero's komische stijl omvat het geven van eenpersoonsvoorstellingen voor theaters en privé-evenementen sinds 2007, en het toeren door Spanje met haar solo comedy shows. Ze heeft bijgedragen aan televisieprogramma's zoals La Noche de José Mota (TVE1) vanaf 2013, waar ze deelnam aan snelle segmenten, en Zapeando (La Sexta) van 2014 tot 2016. Ze heeft ook samengewerkt aan Hazte un selfie op Cuatro van eind 2016 tot begin 2017. Haar creatieve output strekt zich uit tot schrijven en regisseren; ze schreef, regisseerde en produceerde het toneelstuk Te elegiría otra vez , dat in 2015 in Madrid in première ging en zijn run voortzette vanaf januari 2016. Ze heeft ook programma's gepresenteerd bij Atreseries (Atresmedia) van december 2015 tot 2017, en Sigueme el rollo op TenTv in 2016. Escudero's literaire werk omvat drie gepubliceerde boeken: En Ocasiones Veo Frikis (2014), Clericó (2017) en No estás a la altura (2018). Ze is ook de korte filmregie ingegaan, waarbij ze in 2019 Dorothy, Ninette y un billete de 50 produceerde en in hetzelfde jaar zowel regisseerde als speelde in Por error . In 2018 gaf ze de monoloogvoorstelling SARA ES...CUDERO in het Teatro Alcázar in Madrid en presenteerde ze de 25e prijsuitreiking van het Cáceres Solidarity Film Festival. Vanaf 2017 is ze medewerker aan Cero en Historia op #0 van Movistar+. Ze is ambassadeur voor de UNICEF-campagne tegen ondervoeding bij kinderen in Mauritanië.