Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met Y Alles wissen
1-12 van 14 comedians
Geverifieerd Onopgeëist
Egypte

Joseph Hussein

2M volgers

Joe, wiens volledige naam Joseph Hussein is, werkt als een Egyptische komiek, produceert YouTube-content en gebruikt politieke satire. Hij werd geboren in Caïro op 16 december 1988 en de wortels van zijn familie liggen in het dorp Kafr Awad Al-Sunita, gelegen in de provincie Dakahlia. Hij bracht zijn vroege jaren door met schoolonderwijs in Qatar terwijl zijn vader daar werkte als handelaar. Hussein’s carrière begon vorm te krijgen in 2013 met de lancering van "Joe Tube" op YouTube, onder regie van Ahmed Al-Zariri. Een videoclip waarin gewezen Egyptische president Mohamed Morsi werd belicht, droeg aanvankelijk aanzienlijk bij aan zijn groeiende populariteit. Na de gebeurtenissen van de coup in 2013 verliet Hussein Egypte aan het einde van 2013, vertrekkend vermomd vanwege veiligheidsredenen en is sindsdien geweigerd om het land opnieuw binnen te komen. Hij zette zijn werk voort met een programma genaamd "Gou Tube" op YouTube, onder regie van Ahmed Al-Thakiri, met het personage “Gou.” In 2016 begon hij met de presentatie van "The Joe Show" op het Al Araby TV Network, dat dat jaar debuteerde. Dit wekelijkse programma concentreert zich op economische en politieke kwesties in Egypte en andere Arabische landen. Een Egyptische advocaat probeerde in oktober 2019 zijn Egyptische nationaliteit in te trekken vanwege de inhoud gepresenteerd op "The Joe Show." Hij testte positief op COVID-19 op 6 december 2020. Momenteel woont Joseph Hussein terwijl hij reist tussen televisiestudio's in Londen, Qatar en Istanbul. Hij zet zijn werk voort als presentator van satirische politieke programma's, waarbij hij commentaar levert op actuele gebeurtenissen. Zijn "Joe Show" blijft een wekelijks programma op de Al Araby Television Network, waarin economische en politieke situaties binnen de Arabische wereld worden geanalyseerd, met name met de focus op Egypte. De inhoud van het programma heeft zowel erkenning als controverse opgeleverd, waaronder de juridische uitdaging met betrekking tot zijn nationaliteit.

Yevgeny Petrosyan, comedian (Rusland)
Geverifieerd Onopgeëist
Rusland

Yevgeny Petrosyan

1.2M volgers

Yevgeny Petrosjan is een Sovjet-Russische komiek met Armeense en Joodse afkomst, geboren als Yevgeny Vaganych Petrosyants op 16 september 1945 in Bakoe, Azerbeidzjan SSR. Zijn ouders waren Vagan Mezhlumovich Petrosyants, een wiskundeleraar, en Bella Grigorievna, een ingenieur-chemicus. Van jongs af aan deed hij mee aan amateuropvoeringen, waarmee hij al vroeg interesse toonde in komedie. Hij studeerde aan de All-Russische Creatieve Werkplaats voor Estrada Kunst, waar hij begeleiding kreeg van Rina Zelenaya en Alexei Alekseev. Petrosjan begon zijn professionele carrière op het podium in 1962, aanvankelijk onder de pseudoniem Yevgeny Petrov. Deze periode zag hem werken als presentator in het orkest van Leonid Utyosov van 1964 tot 1969. Petrosyan's carrière bloeide tijdens het tijdperk van de Sovjet-Unie, waardoor hij een populaire komiek werd. Hij was werkzaam bij Mosconcert van 1969 tot 1989 en ontving de 3e prijs op de IV All-Union Competitie voor Variety Artiesten in 1970. Een belangrijke samenwerking begon in 1973 met Lev Shimelov en Albert Pisarenkov, resulterend in het programma 'Drie Kwamen Het Podium Op'. Hij werd in 1985 de titel van Eerbiedwaardig Kunstenaar van de RSFSR toegekend. Petrosyan richtte in 1979 het Estrada Miniatuurtheater op, waarmee hij zijn positie in het Russische entertainment verder consolideerde. Van 1985 tot 2018 was hij verloofd met actrice en humoriste Yelena Stepanenko, geboren in 1953; hun echtscheidingsregeling omvatte de verdeling van 1,5 miljard roebel. Gedurende zijn carrière heeft Petrosjan talloze onderscheidingen ontvangen, waaronder de titel Volkskunstenaar van de RSFSR in 1991 en de Orde van Eer in 1995 voor zijn bijdragen aan kunst en cultuur. Hij presenteerde het tv-variëteitsprogramma Crooked Mirror en wordt erkend als een van de meest invloedrijke figuren in Rusland, zoals opgemerkt door The Levada Centre in 2005. Een VCIOM-peiling uit 2019 rangschikte hem als de tweede populairste humorist in Rusland. In 2023 steunde Petrosjan publiekelijk de Russische invasie van Oekraïne tijdens een nieuwjaarsvoorstelling, wat leidde tot sancties die op hem werden gelegd door Oekraïne in januari 2023. Hij blijft werken en zijn nalatenschap als een prominente figuur in de Russische komedie blijft bestaan.

Evgeniy Koshevoy, comedian (Oekraïne) – KVN, Sketchcomedy
Geverifieerd Onopgeëist
Oekraïne

Evgeniy Koshevoy

1.1M volgers

Yevhen Koshovyi is een Oekraïens entertainer, televisiepresentator en komische acteur. Geboren op 7 april 1983 in Kivsharivka, Charkiv Oblast, Oekraïense SSR, bracht hij zijn vroege jeugd daar door voordat zijn familie in 1989 naar Alchevsk, Luhansk Oblast verhuisde. Koshovyi's opvoeding omvatte muzikale training; hij studeerde saxofoon aan een muziekschool. Hij zocht ook formele opleiding en voltooide zijn studie aan de acteursafdeling van de Luhansk College of Culture en behaalde later een diploma van de regieafdeling van het Luhansk Institute of Culture and Arts. Koshovyi's carrière in de komedie begon in 2000 toen hij lid werd van het KVN-team 'VaBank' uit Loetsk, en bleef daar tot 2005. Gedurende die tijd ontstond de bijnaam 'Lysyy' ('de kale') voort uit een KVN-sketch in 2002. Vanaf 2005 presenteert hij 'Evening Kvartal' en staat hij bekend als een goede vriend van president Volodymyr Zelenskyy. Hij verscheen ook in verschillende films tussen 2006 en 2018, waaronder rollen in 'Police Academy' (2006), de 'Love in the Big City'-serie en 'Servant of the People' (2015-2017). Koshovyi is uniek binnen Studio Kvartal 95 als het enige lid met professionele acteursopleiding. Vanaf 2012 was hij rechter bij 'Rassmіshy Komіka', en vanaf 2017 was hij lid van de jury voor 'Liga Smiehu'. In 2019 nam hij de presentatie van 'League of Laughter' over van Volodymyr Zelenskyy, en bleef het programma presenteren. Hij presenteert ook ‘Evening Kvartal’ en ‘Rassmіshy Komіka’. Koshovyi trouwde in 2007 met Ksenia, een balletdanseres, en ze hebben twee dochters, Varvara (geboren 15 januari 2008) en Seraphima (geboren 10 september 2014). Hij ontving de Orde van Verdienste (3e klasse) op 23 augustus 2022. Zijn vader, Viktor Yakovich, overleed in 2014.

Yuri Galtsev, comedian (Rusland)
Geverifieerd Onopgeëist
Rusland

Yuri Galtsev

136K volgers

Hij is de zoon van een van de schrijvers van de film. В 2003 году ему присвоено звание Ласлуженный артист России. Сейчас он нанимаеттест художественного руководиля Варшавского театра им. Аркадия Райкина в Санкт‐Петебургe.

Yo Oizumi, comedian (Japan) – Imitaties
Geverifieerd Onopgeëist
Japan

Yo Oizumi

106K volgers

Yo Oizumi, vaak bijgenaamd Yo-chan, is een veelzijdig entertainer geboren op 3 april 1973 in Ebetsu, Hokkaido. Hij woont sinds 1984 in Sapporo en heeft de Sapporo Moiwa High School afgerond. Na een korte periode aan de Tokyo University of Social Welfare, nadat hij twee keer de universiteitstoelatingsexamens niet had gehaald, volgde hij bedrijfskunde studies aan de Hokkai Gakuen Universiteit, waar hij in 1996 afstudeerde. Oizumi is 178 cm lang en wordt vertegenwoordigd door Creative Office Cue en Amuse. Oizumi begon zijn entertainmentcarrière in 1995, met een debuut in het late-night programma Mosaic nights en de rol van 2e generatie Genki-kun. In 1996 richtte hij samen met vrienden het theater- en muziekgezelschap Team Nacs op, een groep die later nationale erkenning zou verwerven. Van 1996 tot 2002 speelde hij in de populaire televisieserie Wednesday's Downtown , die in 1999 een piekbereik van 18,6% behaalde. Hij nam ook deel aan de Inada Troupe van 1995 tot 2004 en de muziekunit FAN TAN van 1995 tot 2004. Zijn filmdebuut vond plaats in Gamera 2: Attack of Legion in 1996. Oizumi's talenten reiken verder dan televisie en theater; hij is zanger, songwriter, stemacteur, verteller, presentator, komediant, imitator, filmregisseur, auteur, regisseur, scenarioschrijver, tekstschrijver en componist. Hij gaf Professor Hershel Layton een stem vanaf 2007 en droeg bij aan verschillende Studio Ghibli films, waaronder Spirited Away en Howl's Moving Castle . Hij verwierf verdere erkenning voor zijn rollen in films zoals River (2003) en won de Japan Academy Film Prize voor Beste Acteur in 2012 voor Tantei wa BAR ni Iru . Hij is ook te zien in talloze films die verband houden met Hokkaido, waaronder Happiness Bread (2012), Tears of Grapes (2014) en Sky Restaurant (2019), waarvan de laatste een prijs won op het Sonoma International Film Festival. Oizumi is momenteel programmadirecteur van SONGS sinds 2018, en presenteerde de NHK Kōhaku Uta Gassen van 2020 tot 2022. Hij is ook de presentator van The Masked Singer Japan (2021) en zal een speciale jubileumuitzending presenteren in 2025. Hij bracht in maart 2024 een compilatiealbum uit, "YO OIZUMI ALL TIME BEST", en begon aan een recital tour die culmineerde in een optreden in de Nippon Budokan. Hij is sinds mei 2009 getrouwd met Kumiko Nakajima en werd in 2011 vader; zijn broer, Jun Oizumi, is burgemeester van Hakodate.

Yann Lambiel, comedian (Zwitserland) – Satire
Geverifieerd Onopgeëist
Zwitserland

Yann Lambiel

16.7K volgers

Yann Lambiel, geboren op 15 maart 1973 in Saxon, Wallis, is een Zwitserse komiek, imitator en variétéartiest uit Morges. Hij begon zijn entertainmentcarrière op 24-jarige leeftijd, aanvankelijk werkend als installateur voordat hij overging tot optreden. Daarvoor vormde hij in 1989 een dansband waar hij zong en drums speelde. Lambiel’s vroege talent werd erkend toen hij in 1994 een gouden medaille won voor zingen in Saignelégier. In 1997 veranderde hij zijn beroep naar komiek, wat een belangrijke verschuiving betekende in zijn artistieke pad. Hij bespreekt zijn liefde voor Morges en zijn favoriete hobby’s, waarmee hij een band met zijn Zwitserse wortels aantoont. Lambiel's komische stijl verkent vaak de nuances van de Franstalige wereld. Als onderdeel van 'Les 4 Sans Voix', een show met imitators uit België, Zwitserland, Frankrijk en Quebec, concentreert hij zich op humor die voortkomt uit verschillen en overeenkomsten binnen deze culturele sfeer. Hij werkt al meer dan tien jaar samen met de andere leden van 'Les 4 Sans Voix'. Naast dit gezamenlijke werk presenteert Lambiel sinds 2016 dagelijks een humoristisch nieuwssegment genaamd 'L’info trafiquée' op LFM-radio. Dit segment, dat al zeven jaar loopt, biedt een irreverente kijk op actuele gebeurtenissen en wordt dagelijks uitgezonden om 7:50 uur, eveneens beschikbaar via sociale media. Hij kan meer dan 130 stemmen nadoen. Dit toont aan dat hij een veelzijdig performer is. Gedurende zijn carrière heeft Yann Lambiel een substantieel oeuvre opgebouwd. Hij sloot zich in 2000 aan bij de satirische show 'La Soupe' op Radio Suisse Romande, en zijn eerste solo-voorstelling, 'Délits de Suisse,' debuteerde in 2004. Tot 2024 heeft hij elf solo-voorstellingen op zijn naam staan, waaronder 'Connecté,' die dit jaar in première ging met een meeslepende KUBUS-structuur en LED-schermen. Hij voerde zijn show 'Zapping' in 2012 in Quebec op tijdens het Grand Rire Festival. Lambiels toewijding aan een lokale carrière is duidelijk; hij koos ervoor om zijn artistieke leven in Zwitserland op te bouwen in plaats van roem in Parijs na te streven. Zijn toewijding werd erkend met prijzen zoals de Zwitserse Podiumprijs in 2009 en de Zwitserse Humor Award SSA in 2018 voor de show 'Nous.' Momenteel rondt hij een tournee af van het Théâtre du Pré aux Moines in Cossonay.

Yannick De Martino, comedian (Canada) – Satire, Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Yannick De Martino

10.5K volgers

Yannick De Martino is een komiek uit Quebec die afkomstig is uit St-Hyacinthe. Hij begon zijn komische reis in 2010, door deel te nemen aan 'En route vers mon premier gala' en de competitie te winnen in 2011. Dit vroege succes markeerde het begin van een carrière die stand-up comedy, acteren en schrijven omvat. De Martino heeft zich sindsdien gevestigd als een bekende verschijning op de Quebecse komische scène, met optredens op prominente festivals zoals Just for Laughs, Zoofest en ComediHa! Fest-Quebec. De komische stijl van De Martino wordt gekenmerkt door een satire op populaire comedians, gepresenteerd op een enigmatische manier. Hij combineert een volwassen perspectief met een kinderlijke kijk, ervan overtuigd dat volwassenheid iemand in staat stelt om kinderlijke dingen te doen. Zijn optredens bevatten conceptuele nummers en spontane ideeën, en leunen op natuurlijkheid en nabijheid tot het publiek. Hij omschrijft zijn komische visie als enigmatisch, openhartig, fantasierijk en soms heel nuchter. Zijn shows hebben doorgaans een eerste deel waarin hij zichzelf introduceert, gevolgd door een tweede deel dat sterk contextafhankelijk is. De Martino beschouwt stand-up comedy als zijn beste medium. Belangrijke mijlpalen in zijn carrière zijn onder meer het winnen van de 'Révélation de l’année' award tijdens het ComédiHa Gala in 2015 en de titel 'Revelation of 2015' bij het ComediHa! Fest de Québec. Hij lanceerde zijn eerste eenmanshow, 'Les Dalmatiens sont énormes,' in 2019, die datzelfde jaar door Quebec toerde. De show werd ook uitgebracht als ‘Dalmatians Are Huge In Campaign’ in 2019. De Martino is ook verschenen in televisieseries zoals 'Top Dogs,' 'Les Prodiges' en 'Le boeuf Haché Ou Le Tempeh,' en speelde de hoofdrol in de film 'Like Moi' samen met Katherine Levac en Marie-Soleil Dion. Hij heeft momenteel meer dan 40.000 volgers op Instagram (monsieuryannickdemartino) en presenteert een podcast genaamd 'ÇA ou ÇA.' In 2023 sloot hij zich aan bij de cast van 'LIKE MOI,' en moest hij vanwege kaakchirurgie enkele voorstellingen annuleren. Een show staat gepland voor 13 november 2023 in het Cabaret Cogeco. Sinds 2016 is De Martino ook het gezicht van de reclamecampagnes van BORÉALE.

Kawada (1907–1957), comedian (Japan)
Geverifieerd Onopgeëist
Japan

Kawada

Vertegenwoordiger actor Coordinator Comedian Boardbilian Haruhisa Kawada De opening van de zogenaamde jongens entertainment Home Close Home Home Home Home Leraar Home Bekend en prachtige hemel Sluiten Home JAPANESE Home De ouder Recente berichten Home Home Home Home Vooroorlog Tokio Yoshimoto centrum Sluiten Home Business Home Home Home Home

Yolande Moreau, comédienne (België) – Fysieke comedy
Geverifieerd Onopgeëist
België

Yolande Moreau

Yolande Moreau, geboren in België, werkt als actrice, filmregisseur, komiek en scenarioschrijver. Ze werd geboren op 27 februari 1953 in Brussel, als dochter van een Waals houthandelaar en een Vlaamse huisvrouw. Momenteel woont ze nabij Vernon, Frankrijk. Haar vroege leven omvatte een ontmoeting met een oudere man op 18-jarige leeftijd, wat resulteerde in twee kinderen voordat ze op 21-jarige leeftijd uit elkaar gingen; ze is nu grootmoeder van vier kleinkinderen. Moreau begon haar carrière met een baan bij een kinder theater in Brussel op 20-jarige leeftijd. Aan de École Philippe Gaulier ontving Yolande Moreau training in theater en clowneskunst van Philippe Gaulier. In 1982 speelde ze de solo show 'Sale affaire, du sexe et du crime' op het Festival du rire de Rochefort, waar ze de hoofdprijs won. Ze maakte haar filmdebuut met Agnès Varda in Sept pièces (1984) en Vagabond (1985), waarin ze een dienstmeid speelde in beide films. Van 1989 tot 2002 was ze lid van de theatergroep van Jérôme Deschamps en Macha Makeïeff, en verscheen ze in producties zoals 'Lapin chasseur' (1989), 'Les Pieds dans l'eau' (1992) en 'C'est magnifique' (1994). Gedurende haar carrière is Moreau verschenen in tal van films, waaronder Vagabond (1985), Germinal (1993) als La Levaque, Amélie (2001) als Madeleine Wallace, Happiness is in the Field (1995) als Lucette, The Horseman on the Roof (1995), 9 Month Stretch (2013), Paris, Je T'aime (2006), Micmacs (2009), Incognito (2009), The Brand New Testament (2015), In the House (2012), Louise-Michel (2008), Gainsbourg: A Heroic Life (2010), The Pack (2010), When the Sea Rises (2004) en Henri (2013). Ze speelde ook in de televisieserie Les Deschiens (1993–2002) en gaf haar stem aan de Koningin in de animatiefilm La Véritable Histoire du chat botté (2009). Haar werk heeft aanzienlijke erkenning gekregen, waaronder drie César Awards—een voor Beste Debuutfilm (2005) voor When the Sea Rises , en twee voor Beste Actrice (2005 en 2009). Yolande Moreau wordt beschouwd als de meest geëerde Belgische actrice, met talloze onderscheidingen, waaronder een Lumière Award, een Magritte Award en een LAFCA Award, naast nominaties voor twee European Film Awards, twee Molière Awards en twaalf Magritte Awards. Ze co-regisseerde When the Sea Rises (2004) met Gilles Porte en regisseerde de documentaire Nulle part, en France in 2016; Henri (2013) werd vertoond op het Filmfestival van Cannes in 2013.

Yves Cusset, comedian (Frankrijk) – Cabaret
Geverifieerd Onopgeëist
Frankrijk

Yves Cusset

Yves Cusset is een Franse filosoof en komiek, die deze disciplines al meer dan 20 jaar combineert in zijn werk. Hij komt uit Frankrijk en is de broer van schrijfster Catherine Cusset en historicus François Cusset. Zijn academische achtergrond omvat het studeren aan de École normale supérieure de la rue d'Ulm in 1993, het behalen van het agrégation-examen in filosofie en het behalen van een doctoraat in 2000 met een scriptie over Habermas’ theorie van communicatieve rede. Zijn werk is gespecialiseerd in Habermas, de Frankfurter Schule en de politiek van gastvrijheid. Cusset’s komische stijl draait om filosofische humor, waardoor hij een van de weinige vertegenwoordigers is. Hij heeft verschillende werken geschreven die deze kruising verkennen, waaronder ‘La Philosophie enseignée à ma chouette,’ gepubliceerd in 2008, en de theatrale bewerking daarvan die in 2013 in première ging met Sarah Gabillon. Hij wordt gecrediteerd als zowel comedian als auteur, met parodieën zoals ‘Cent façons de ne pas accueillir un migrant’ (2018) en ‘Réussir sa vie du premier coup,’ dat zelfhulp trends ridiculiseert en besproken werd op France Inter’s ‘L'Invité de 7h50’ in augustus 2019. Hij schreef ook een roman, ‘Socrate de Montceau-les-Mines,’ in 2014, en twee solo filosofische toneelstukken getiteld ‘Le Remplaçant’ en ‘Rien ne sert d'exister’. In 2016 publiceerde hij een essay waarin humor wordt omschreven als ‘goede pret voor stervenden,’ en later, ‘Rire : tractatus philo-comicus’ (Flammarion) in 2023 om verschillende vormen van gelach te onderzoeken. Momenteel blijft Yves Cusset optreden en creëren. Hij is lid van de Alphonse Allais Academie en presenteert 'Le cabaret philosophique du Dr Love,' dat zich richt op de methodologie van romantische mislukkingen en zijn boek 'L’amour sur le bout des doigts' (2024) bewerkt. France Inter beschrijft deze show, in samenwerking met Emmanuel Lortet, als grappig, intelligent, subtiel en inventief, en als iets dat de grenzen van de komedie verlegt. Het publiek zou hun overpeinzingen met vreugde volgen. Kaartjes voor zijn optredens zijn verkrijgbaar via Billet Réduc, en hij treedt op in diverse locaties waaronder Théâtre La Ruche in Nantes, Café théâtre de la Fontaine d'Argent in Aix en Provence, Eglise Saint-Louis d'Antin - Espace Bernanos in Parijs, Le Funambule Montmartre in Parijs, Le Contrescarpe in Parijs, La Comédie d’Aix in Aix en Provence, Salle Claude Chabrol in Angers, Le Off de Chartres in Chartres, La Comédie du Mas Le Cres in Le Cres, Comédie Le Mans in Le Mans, en Comédie La Rochelle in La Rochelle. Hij verschijnt ook regelmatig in radioprogramma's zoals France Inter's 'L'Heure philo,' waar hij in 2024 over de liefde sprak met Frédéric Worms en Charline Vanhoenecker en in 2023 over hoe je succesvol kunt zijn in het leven.

Yvon Deschamps, comedian (Canada)
Geverifieerd Onopgeëist
Canada

Yvon Deschamps

Yvon Deschamps werd geboren op 31 juli 1935 in Montreal, Quebec. Zijn vroege carrière omvatte werkzaamheden bij de televisiedienst van Radio-Canada en een privéstudie van de acteurskunst bij François Rozet gedurende meer dan drie jaar. Deschamps begon op 22-jarige leeftijd met optreden op het toneel, met zijn debuut als Pylade in 'Andromaque' in 1957. Hij bracht ook tijd door met La Roulotte, een reizend kindergezelschap, in 1958 en 1959, en verscheen in verschillende Radio-Canada programma's zoals 'De Grote Zoektocht' en 'Picolo'. Zijn professionele leven nam een belangrijke wending toen hij in 1961 bevriend raakte met Claude Léveillée, kortstondig drums voor hem speelde en in 1963 samen met Léveillée een bedrijf vormde bij het Théâtre de Quat’Sous. Deschamps waagde zich ook in de horeca, opende Le Fournil in 1964 en Saint-Amable in 1966, hoewel deze bedrijven na Expo 67 geen succes werden. Hij maakte zijn debuut als filmacteur in 'Deliver Us from Evil' in 1965, die in 1969 werd uitgebracht. In 1968 creëerde hij 'L’Osstidcho', een muzikale revue die een keerpunt betekende in zijn carrière en zijn kenmerkende stijl vaststelde. Het personage van de ‘goede baas’ verscheen voor het eerst in deze show. Gedurende de jaren zeventig en daarna presenteerde Deschamps talloze shows, waaronder 'L'argent', 'Le bonheur', 'Dans ma cour' en 'On va s'en sortir'. Hij verscheen in films zoals 'Hold on to Daddy's Ears' in 1971 en was de presentator van de populaire televisieprogramma 'Samedi de rire'. Tussen 1968 en 2010 creëerde hij ongeveer 100 monologen waarin hij maatschappelijke kwesties als racisme, seksisme en vooroordelen aansneed. Yvon Deschamps raakte betrokken bij liefdadigheidsorganisaties die verschillende doelen steunden. In 2001 kocht hij de laatste auto van Charlie Chaplin, waarmee hij zijn bewondering toonde voor de komiek die diens mentor was.