Chuck - de tekenfilmkomiek van GiggleTime die moppen vertelt
GiggleTime voor Android
Gratis in Google Play
Download de app
GiggleTime - moppen, komieken en comedyshows GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Comedyshows Meest gevolgde comedians Over Veelgestelde vragen Contact Comedian toevoegen
Download de app
Volg ons

Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Comedians Directory

Bekijk profielen van komieken, biografische samenvattingen, land van herkomst en officiële links.

Begint met D Geverifieerd Alles wissen
109-115 van 115 comedians
Geverifieerd Onopgeëist
Bolivia

David Santalla

David Santalla, geboren als Walter David Santalla Barrientos, was een Boliviaanse komische acteur wiens loopbaan op radio, toneel, televisie en film vijf decennia besloeg en die een galerij aan komische personages uit het Boliviaanse leven schiep. Hij werd op 16 augustus 1939 in La Paz geboren als zoon van generaal Alfredo Santalla Estrella, officier bij de luchtmacht, en groeide op in de wijk Miraflores. Als eenzaam kind vermaakte hij zich door gezichten op stenen te schilderen en elke steen een eigen stem te geven, wat volgens hem zijn keel en zijn verbeelding trainde. Op zijn tiende reisde hij alleen per schip naar zijn vader, die in ballingschap in Chili leefde, en hij bleef tien jaar in Santiago, waar hij de middelbare school afmaakte aan het Internado Nacional Barros Arana. Zijn eerste toneelrol speelde hij op school in Molières De dokter tegen wil en dank, en in 1957 zat hij in de Chileense nationale ploeg voor turnen en zwemmen. Aangetrokken door de radio werkte hij bij de zenders La Reina, Magallanes en Bienvenida, waar hij samenwerkte met Raúl Matas en hem imiteerde. Terug in Bolivia keek hij met frisse blik naar zijn land en legde hij zich toe op de accenten van de verschillende regio’s. Hij studeerde ook af als bouwkundig ingenieur aan de Universidad Mayor de San Andrés in La Paz. Bij Radio Méndez, waar hij begon met platen draaien, vermaakte hij eens tijdens een stroomstoring het studiopubliek met grappen, waarna de eigenaar hem als presentator inzette en hem voorstelde aan de humorist Hugo Eduardo Pol. In 1962 vormden de twee Alí y Babá, een duo dat geschiedenis schreef op de radio, in het theater en op de vroege Boliviaanse televisie. Uit die jaren stamt zijn alter ego Toribio, een arme, huilerige jongeman in een versleten gestreept overhemd die vooruit wil komen zonder zijn eerlijkheid te verliezen. Toen het duo uiteenging, ging hij solo verder met Santallazos en voegde hij personages toe als de knorrige Enredoncio, geïnspireerd op zijn broer Alfredo, het breekbare oude dametje Doña Liboria, geïnspireerd op zijn grootmoeder, en Salustiana, een dienstmeid die tegelijk verlegen en brutaal was. In 1977 verraste hij het publiek met een dramatische rol in Chuquiago van Antonio Eguino, als een grijze bureaucraat die tot de beste personages van de Boliviaanse film wordt gerekend, en hij speelde ook de hoofdrol in Mi socio. Later vierde hij zijn loopbaan in het Teatro Municipal met Cincuentallazos, samen met Hugo Pozo, Daniel Travesí, Cacho Mendieta en Ramiro Serrano. Hij won verschillende prijzen en werd door de Boliviaanse Senaat geëerd voor zijn bijdrage aan de nationale cultuur. David Santalla overleed op 21 februari 2026 in Sucre.

Geverifieerd Onopgeëist
Servië

Dejan Ćirjaković

Državni posao je srpska komična TV serija u kojoj u glavnim ulogama nastupaju Dimitrije Banjac, Nikola Škorić i Dejan Ćirjaković, koji su, uz to, i autori emisije. Premierno je prikazana u septembru 2012. Godine i smatra se jednim od najgledanijih programma Radio Televije Vojvodine.

Geverifieerd Onopgeëist
Verenigde Staten

Dennis Allen

Dennis Roy Allen volgde carrières als acteur en komiek. Hij verscheen regelmatig in de televisieseries Rowan en Martin's Laugh In en verscheen ook op Love American Style. Op Broadway trad hij samen met Ruth Buzzi op in Gene Kelly. Allen bezweken aan longkanker in 1995, toen hij 55 jaar oud was.

Geverifieerd Onopgeëist
Griekenland

Dionysis Papagiannopoulos

Dionysis Papagiannopoulos, geboren op 12 juli 1912 in Diakopto, Achaea, was een geliefde Griekse acteur. Gedurende zijn carrière verscheen hij in toneelstukken, films en televisieprogramma's en werd hij een van de meest prominente figuren in de Griekse komedie, terwijl hij zich ook onderscheidde in dramatische rollen. Zijn veelzijdigheid maakte hem tot een gewaardeerde figuur in het Griekse film- en theaterlandschap. Papagiannopoulos' formele opleiding begon aan de Drama School van het Nationale Theater van Griekenland, waar hij studeerde. Hij maakte zijn debuut op het toneel in 1938 als de Ridder in Shakespeare's Koning Lear, en later vertolkte hij de Grafschenker in Hamlet. Hij bleef tot 1941 bij het Nationale Theater, waarbij hij gedurende een periode van 46 jaar met veel belangrijke theatergezelschappen speelde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij in de Griekse strijdkrachten, met aanzienlijke actie op het Albanese front als tweede luitenant. Zijn vroege filmwerk omvatte Kinderen van Athene in 1947 en hij verscheen in meer dan 133 films gedurende zijn carrière, waaronder Een Ridder voor Vasilia, De Villa van Orgieën, Kyri-Giorgis wordt getraind en Fouskothalassies. Hij vertolkte Generaal Solon Karaleon in Dimitris Psathas' Fonazei o Kleftis, Theodoros Kolokotronis, Eleftherios Venizelos en Karagiozis in To Megalo mas Tsirko, en verscheen in Theo Angelopoulos' Reis naar Cythera. Giorgis verwierf bekendheid door zijn rol als Barba-Giorgis in de televisieprogramma Louna Park, waarmee hij zich in het collectieve bewustzijn vestigde. Hij verscheen ook in Gorgones kai magkes, gefilmd op het eiland Hydra, samen met Martha Karagianni en Mary Hronopoulou. Hij ontving verschillende prijzen voor zijn werk, waaronder een acteerprijzen voor 'De Kanon en de Nachtegaal'. Een standbeeld werd ter nagedachtenis aan hem opgericht in Diakopto, geplaatst op het strand nabij het begin van de Diakofto-Kalavryta museumspoorlijn. Hij verrichtte veel goede daden, voornamelijk in het gebied waar hij geboren werd.

Geverifieerd Onopgeëist
Syrië

Duraid Lahham

Duraid Lahham is een Syrische komiek, acteur en regisseur, vooral beroemd om het personage Ghawwar El Toshe, dat hij speelde in een lange reeks films en televisieseries. Hij werd in 1934 in Damascus geboren als zoon van een Syrische vader en een Libanese moeder. Zijn hele loopbaan lang was Nehad Qalei zijn tegenspeler, die Husni Al Borazan speelde tegenover zijn Ghawwar. Van 1960 tot 1976 traden de twee op als ‘Duraid en Nihad’ en werden ze enorm succesvol en beroemd bij het publiek in de hele Arabische wereld. In 1976 moest Qalei door ziekte stoppen, en vanaf toen schreef, speelde en regisseerde Lahham zijn eigen werk. Zijn toneelstukken en films werden sterk beïnvloed door de politieke gebeurtenissen in de Arabische wereld. Zijn films zijn beschreven als werken over de kunstmatigheid en onwerkbaarheid van de grenzen tussen Arabische staten en over mensenrechtenschendingen in de regio. Tot zijn films behoren Al-Hudood (1984), Al-Taqreer, Kafroun, Al-Sadeeqan, Al-Aba’a Al-Sighar en Damascus Aleppo (2019), plus Sah Al-Noum, Al-Tha’lab, Fendooq Al-Ahlam, Ghriam Fee Istanbul en de musical Celina. Op televisie speelde hij de hoofdrol in series als Sah Elnoum, Hammam El-Hana, Melh ou Sukar, Wayn El Ghalat, Al Doughri, Aoudat Ghawar, Maa’leb Ghawwar, Al Kherbeh, Ahlam Abu Al Hana en Aaelati wa ana. In 1999 werd Lahham benoemd tot UNICEF-goodwillambassadeur voor het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Tijdens een bezoek aan Zuid-Libanon in 2004 hield hij op een persconferentie een toespraak met kritiek op de toenmalige Amerikaanse en Israëlische leiders; Israël protesteerde bij UNICEF tegen zijn woorden, en UNICEF beëindigde zijn rol als ambassadeur. Hij ontving verschillende onderscheidingen voor zijn werk: de Syrische Orde van Burgerlijke Verdienste, klasse Excellentie, in 1976; medailles uit Tunesië in 1979 en Libië in 1991; en de Libanese Orde van Verdienste in 2000.