GiggleTime GiggleTime
Menu
Ga voor Premium Dien een grap in Comedians Over Veelgestelde vragen Contact
Juridisch
Privacybeleid Gebruiksvoorwaarden Cookiebeleid Terugbetalings- en annuleringsbeleid Toeschrijvingen
Log in
Taal
العربية العربية Български Български Català Català česky česky Cymraeg Cymraeg dansk dansk Deutsch Deutsch Ελληνικά Ελληνικά English English español español eesti, eesti keel eesti, eesti keel français français हिन्दी, हिंदी हिन्दी, हिंदी Bahasa Indonesia Bahasa Indonesia Italiano Italiano 日本語 日本語 ქართული ქართული Nederlands, Vlaams Nederlands, Vlaams polski polski Português Português Русский Русский svenska svenska Türkçe Türkçe Українська Українська Tiếng Việt Tiếng Việt 中文 中文
Categorieën
Instellingen
Taal Nederlands, Vlaams
Veilige modus
Willekeurige grappen automatisch afspelen
Meldingen
Wereldwijde Talentengids

Komieken uit Italië

De comediandirectory van Italië — Profielen, biografieën, foto's en sociale links voor comedians van Italië.

Comedian toevoegen
Reset
136 Comedians
Antonio Albanese, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Antonio Albanese

De Italiaanse entertainer Antonio Albanese werkt als komiek, acteur, regisseur en schrijver. Hij werd geboren op 10 oktober 1964 in Olginate, provincie Lecco, uit ouders die oorspronkelijk uit Petralia Soprana (PA) komen. Zijn carrière begon aan het begin van de jaren '80 met lokale radiostations Onda Radio Olginate en Radio Cristal di Lecco. Hij studeerde af aan de Civica Scuola d'Arte Drammatica in Milaan in 1991. Albanese's comedycarrière begon in 1992 in het Zelig Theater in Milaan, en hij trad ook op bij de “Zanzara d’oro” in Bologna. Hij verscheen in de talkshow van Maurizio Costanzo en werkte samen met Paolo Rossi. Hij verwierf aanvankelijke erkenning via het televisieprogramma "Never say goals," met name door zijn optredens in de Italia 1-show Mai dire Gol , waar hij verschillende bekende personages creëerde, waaronder Frengo, Stop en Pier Piero. Ook verscheen hij in Su la testa! In 1992 speelde hij de rollen van Alex Drastico en Epifanio; Alex Drastico's personage put inspiratie uit chagrijnige individuen die te zien zijn in buitenwijken van Milaan, en Epifanio wordt afgebeeld als een zenuwachtige persoon met een voorkeur voor een Valeriaanplant. Vanaf 1990 voerde hij komische monologen op in cabarettheaters zoals Zelig en Zanzara d’oro. Hij verwierf wijdverspreide erkenning door Mai dire Gol (Gialappa's Band), waar hij verschillende personages creëerde. Hij zette zijn werk voort op spin-off shows Mai dire Domenica en Mai dire Lunedì (2004-2005), waarin hij vier nieuwe personages speelde. Albanese staat bekend om het nadoen van veel personages, waarbij hij elk uniek maakt, en zijn komische stijl wordt omschreven als humoristisch, sarcastisch en ironisch. Hij creëerde het personage Cetto La Qualunque, een corrupte Calabriër met banden met de georganiseerde misdaad, die voor het eerst verscheen in zijn tv-show Non c'è problema in 2003, mede geschreven door Piero Guerrera. Qualunquemente , een speelfilm over Cetto La Qualunque, werd in 2011 uitgebracht en werd een kassucces. Hij heeft ook personages vertolkt zoals Pier Peter, Gennaro Gattuso en Mino Martinelli. Albanese heeft films geregisseerd waaronder Freshwater Man (1997), La fame e la sete (1999), Il nostro matrimonio è in crisi (2002), Contromano (2018), A Hundred Sundays (2023) en Lavoreremo da grandi (2026). Hij won de Stresa Prijs voor zijn roman La strada giovane in 2025, en een Nastri d'Argento award in 2023 voor beste komische acteur voor Grazie ragazzi . Per 2023 is hij 62 jaar oud.

Bekijk profiel
Bruno Arena, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Bruno Arena

Bruno Arena, geboren op 12 januari 1957 in Milaan, was een Italiaanse komiek, cabaretier en acteur. Zijn vader had Siciliaanse afkomst. Na het afronden van een kunstschool en het studeren van lichamelijke opvoeding aan de ISEF, werkte hij als leraar lichamelijke opvoeding op scholen in de provincie Varese. Arena begon in 1983 aanvankelijk een carrière als animator voor toeristen. Een ernstig auto-ongeluk in 1984 resulteerde in gedeeltelijk gezichtsverlies in één oog, een ervaring die hij later in zijn komische optredens verwerkte. Arena's carrière maakte een belangrijke wending in 1988 toen hij Max Cavallari ontmoette en samen vormden ze het comedy duo Fichi d'India. De naam, wat "Kaktusvijg" betekent, werd geïnspireerd door planten die ze zagen tijdens een wandeling in Palinuro. Ze debuteerden in 1989 in de cabaretclub Fuori Pasto in Varese en wonnen snel aan populariteit door optredens op stranden in Palinuro. Fichi d'India verweven vaak surrealisme in hun optredens, en ze kregen erkenning voor parodieën van teleshopping-uitzendingen, vooral die met Sergio Baracco, waarbij ze vaak de zin “Amici hararara” gebruikten. Het duo verscheen in radioprogramma's zoals Radio Deejay en R101, en werd uitgezonden op televisiezenders waaronder Italia 1, Canale 5 en Italia 7. Ze gaven ook theatervoorstellingen en toertochten, en werden door Roberto Benigni gevraagd om de Kat en de Vos te spelen in de film Pinocchio , waarbij ze kritische lof ontvingen voor hun komische en acteerbijdragen. Arena en Cavallari bezaten de Arlecchino club in Vedano Olona, die hiel bij het lanceren van de carrières van veel cabaretiers uit Milaan en Varese. Hun televisieoptredens breidden zich uit tot programma's als Yogurt - Fermenti attivi (1994) en La sai l'ultima? , en ze waren te zien in verschillende edities van Zelig en de filmreeks Merry Christmas (2001-2003). In 2013 kreeg Arena een hersenbloeding tijdens de opname van Zelig , wat leidde tot afasie en het onvermogen om te lopen. Hij schreef samen met Rosanna Marrone een boek getiteld Domani ti porto al mare. Niente può cancellare il nostro amore magnifico . Bruno Arena overleed op 27 september 2022 in Barasso, op de leeftijd van 65 jaar, en wordt herinnerd als een prominente figuur in de komedie binnen de provincie Varese.

Bekijk profiel
Geppi Cucciari, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Geppi Cucciari

Maria Giuseppina Cucciari, professioneel bekend als Geppi Cucciari, werd geboren op 18 augustus 1973 en werkt als een Italiaanse stand-up comedian, actrice en televisiepresentator. Ze is geboren in Cagliari en bracht haar jeugd door in Macomer, provincie Nuoro. Haar vader runde een klein bouwbedrijf, terwijl haar moeder leraar lichamelijke opvoeding was. Ze toont een snelle geest en intelligentie in haar comedy, vaak sarcasme afwisselend met auto-ironie. Cucciari’s reis begon met een studie rechten aan de Universiteit van Cagliari, waarna ze in 2001 afstudeerde aan de Università Cattolica del Sacro Cuore in Milaan met een scriptie over Völkerrecht. Gedurende deze tijd ontdekte ze haar passie voor theater en volgde ze de workshop “Scaldasole”. In 2000 sloot ze zich aan bij het Scaldasole theaterlaboratorium en later bij het artistieke laboratorium Zelig. Cucciari’s professionele ontwikkeling kende een aanzienlijke voortgang dankzij haar betrokkenheid bij Zelig, met name door een succesvolle optreden in het variétéprogramma Zelig Off in 2003. Ze verscheen ook in het Radio Deejay-programma Pinocchio in 2002 en de Scaldanight radioprogramma in 2002. Tussen 2005 en 2009 verscheen Cucciari regelmatig in de sitcom Belli dentro, en won ze in 2006 een Telegrolla-award voor haar rol als Maria "Gonni" Gonaria. Ze debuteerde in 2006 als schrijfster met de roman Meglio donna che male accompagnata en volgde dit in 2009 op met Meglio un uomo oggi. Gedurende haar carrière heeft ze talrijke televisieprogramma's gepresenteerd, waaronder Italia's Got Talent (2010-2011), G’Day (2011-2012) en momenteel Splendida cornice sinds 2023. Ze co-hostte een avond van het Sanremo Muziekfestival in 2025. Ze is sinds 2013 betrokken bij Le invasioni barbariche, waarbij ze de rubriek 'Agenda Geppi' verzorgt, en co-hosteert Per un pugno di libri op Rai 3 van 2014 tot heden. Het 20e Rome Film Festival zal op 15 oktober 2025 de film van Geppi Cucciari, Life Goes This Way, in première tonen. Het werk van Cucciari heeft erkenning gekregen, waaronder de Cavaliere Ordine al Merito della Repubblica Italiana (5e Klasse/Ridder) in 2015 en de 52e Regia Televisiva prijs voor beste vrouwelijke televisiepersoonlijkheid in 2012. Ze verscheen onlangs in films zoals Romeo è Giulietta, Gli addestratori en Diamanti, en werd tweede in het vijfde seizoen van LOL (Prime Video). Momenteel presenteert ze Splendida cornice op Rai3 samen met Luca Bottura, met Edoardo Camurri, Amalia Ercoli Finzi, Giuseppe Antonelli, Ester Viola en Alessandro Arcodia. De show verkent de geschiedenis van Rai3 en heeft segmenten bevatten zoals een gesimuleerd proces met Roberta Petrelluzzi.

Bekijk profiel
Gigi Proietti, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Gigi Proietti

Gigi Proietti, geboren als Luigi Proietti op 2 november 1940 in Rome, was een veelzijdig Italiaans entertainer. Zijn ouders waren Romano Proietti uit Umbrië en Giovanna Ceci, en hij bracht zijn vroege jaren door op verschillende locaties in Rome. Hij studeerde aanvankelijk rechten aan de Universiteit La Sapienza, maar verliet deze zonder af te studeren, om een carrière in de kunst te volgen. Van jongs af aan toonde hij muzikaal talent, waarbij hij instrumenten als gitaar, piano, accordeon en contrabas beheersde, en trad op in Romeinse nachtclubs om zichzelf te onderhouden. Proietti’s carrière begon in 1966 met optredens in ‘Pleasant Nights’ en ‘I grandi camaleonti’. Hij bleef zijn curriculum vitae uitbouwen, waarbij hij deelnam aan experimentele theaterproducties zoals Can Can degli italiani (1963) en vanaf 1964 speelde met de Gruppo Sperimentale 101. Hij debuteerde in 1964 op het toneel als een upupa-vogel in een productie van Aristophanes’ The Birds . Gedurende de jaren zeventig verscheen hij in films zoals ‘The Appointment’ (1969), ‘A Wedding’ (1978) en ‘Who Is Killing the Great Chefs of Europe?’ (1978) en speelde hij de hoofdrol in het drama ‘La cena delle beffe’ in 1974. Vanaf 1976 werkte hij samen met Roberto Lerici, waarbij ze toneelstukken creëerden en regisseerden. De première en presentatie van de eenmanshow 'A me gli occhi, please,' die begon in 1976 en voortduurde met meer dan 300 voorstellingen, markeerde een keerpunt in zijn professionele leven. Hij werd ook bekend om zijn uitgebreide stemacteurswerk, waarbij hij acteurs zoals Robert De Niro, Sylvester Stallone, Richard Burton en Marlon Brando nadeed. Hij leverde de stem van de Genielamp in de Italiaanse versies van de 'Aladdin'-films, evenals voor Draco in 'Dragonheart' en Gandalf in de 'The Hobbit'-filmserie. Gedurende zijn carrière bracht hij meer dan 11 albums en 15 singles uit. Hij speelde in Febbre da cavallo (1976) en de vervolgfilm Febbre da cavallo - La mandrakata (2002), en verscheen in de televisieserie Il maresciallo Rocca (1996-2005). Gigi Proietti overleed op 2 november 2020, na een hartaanval, en liet een nalatenschap achter die onder meer de eredoctoraat van Viterbo (2013) en een naar hem genoemde asteroïde omvat (7916 Gigiproietti, 2021).

Bekijk profiel
Leo Bassi, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Leo Bassi

Leo Bassi is een veelzijdig artiest, die bekendstaat als goochelaar, komiek en acteur. Geboren in 1952 in de Verenigde Staten, zijn achtergrond is diep geworteld in circus traditie. Zijn familie heeft meer dan 130 jaar betrokkenheid bij Italiaanse, Franse en Engelse circusvoorstellingen; een voorouder vocht zelfs zij aan zij met Garibaldi voordat hij een van de eerste moderne circussen in Toscane oprichtte. Deze erfenis wordt verder verrijkt door zijn grootvader, Jimmy Wheeler, die een vaste performer was bij het Palladium in Londen en een pionier was op het gebied van komedie op de vroege BBC televisie, terwijl zijn vader, Leo Bassi senior, bekendheid verwierf als goochelaar die in de Verenigde Staten werkte met figuren als Groucho Marx en Ed Sullivan. Hij bracht zijn jeugd door op circusachtergronden, erfde circusvaardigheden, waaronder voetjuggling, die erkend wordt in de Oxford Encyclopedia of Performing Arts. Bassi's carrière bracht hem over continenten, aangezien hij in Frankrijk, het Midden-Oosten, Japan en Italië, onder andere plaatsen, woonde. Hij is gespecialiseerd in antipodeïsme, acrobatische kunsten waarbij hij objecten balanceert en laat draaien met zijn voeten. Zijn optredens vinden plaats in theaters, straten, pleinen en nachtclubs. Vanaf de jaren '80 creëerde hij een reeks shows, beginnend met 'Il circo più piccolo del mondo.' Vroege shows bevatten vaak een piramide-routine waarbij publieksleden leken te worden geïpnoseerd. Hij is ook verschenen op de Italiaanse televisie met Piero Chiambretti. In de jaren '90 behaalde hij succes in Spanje met de show 'Instintos Ocultos,' en ontwikkelde later shows zoals 'La Vendetta,' 'Golf,' en '12 Settembre,' die politieke en milieu-thema's behandelen. De show van 2008, 'La Revelacion,' bekritiseert religieuze mythen en viert de rede. Bassi's werk gaat vaak in op actuele gebeurtenissen en maatschappelijke kwesties. Hij heeft publiekelijk kritiek geuit op de positie van de Paus over condooms en heeft het oneens zijn met betrekking tot homoseksualiteit. Hij publiceerde een manifest ter ondersteuning van de Wet op de Seksuele Gezondheid en Vrijwillige Afbreking van de Zwangerschap (IVE). Hij was betrokken bij het blootleggen van degenen die een anti-Openbaring campagne online hebben georganiseerd, wat leidde tot juridische geschillen met Hazteoir.org en andere rechtse katholieke groepen; hij werd in oktober aangeklaagd wegens vermeende belediging van goddelijke gevoelens. Hij heeft ook juridische stappen ondernomen tegen Hazteoir.org en Libertaddigital.com wegens smaad. Zijn recente show heet 'Utopie,' die rond 2009 debuteerde, en hij blijft internationaal subversieve comedy opvoeren. Hij wordt beschreven als een ervaren en fenomenaal grappige performer, en streeft ernaar unieke en emotionele ervaringen te creëren voor het publiek. Hij onderhoudt een officiële website op leobassi.com.

Bekijk profiel
Leo Gullotta, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Leo Gullotta

Geboren als Salvatore Leopoldo Gullotta in Catania, Sicilië, op 9 januari 1946, is Leo Gullotta een Italiaan die werkt als acteur, stemacteur, komediant en schrijver. Hij begon zijn carrière als figurant bij het Teatro Massimo Bellini in Catania, waar hij al als kind verscheen. Zijn vroege opleiding omvatte acteerstudies onder Turi Ferro aan de toneelacademie van de Teatro Stabile. Na zijn toetreding tot de spelersgroep van het Teatro Stabile di Catania in 1970, verwierf hij aanvankelijk erkenning als komiek binnen het cabaretentertainment van Rome. Gedurende zijn carrière heeft hij in zowel komische als dramatische werken voor film en theater gespeeld, met optredens in ongeveer 100 films en talrijke televisieprogramma's en dramaseries. Hij verwierf populariteit als acteur met de Bagaglino-groep, waarbij hij deelnam aan talloze parodieën, waaronder één van Signora Leonida. Hij heeft vaak samengewerkt met regisseur Giuseppe Tornatore, met wie hij minstens vijf keer heeft gewerkt. De veelzijdigheid van Leo Gullotta is duidelijk te zien in zijn stemacterwerk. Hij leverde de Italiaanse stem voor Manny in de eerste drie *Ice Age*-films en gerelateerde media, evenals het inspreken van Burt Young in *Rocky*, Joe Pesci in verschillende films en Roman Polański in *To Rome with Love*. Hij gaf ook Johnny 5 een stem in *Short Circuit*. Hij won meerdere David di Donatello-prijzen, beginnend met er een in 1986 voor *The Professor* en later nog twee in 1997 en 2000. Hij maakte zijn homoseksualiteit openbaar in maart 1995 en ging in 2019 een geregistreerd partnerschap aan met Fabio Grossi, zijn partner van 32 jaar. Gullotta publiceerde in 1998 een boek getiteld *Mille fili d'erba*, en produceerde later in 2011 de documentaire *In arte Lilia Silvi*, die in 2012 een Nastro d’argento won.

Bekijk profiel
Massimiliano Cavallari, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Massimiliano Cavallari

Massimiliano Cavallari, professioneel bekend als Max Cavallari, is een Italiaanse acteur, komiek en cabaretier. Geboren op 8 juli 1963 in Varese, heeft hij familiebanden met San Severo (FG) en Maropati (RC). Op de huidige datum is hij 63 jaar oud en behoort hij tot het sterrenbeeld Kreeft. Cavallari begon zijn carrière in 1988 toen hij samen met Bruno Arena het comedy duo Fichi d'India vormde. Ze debuteerden aanvankelijk op Radio Deejay en verwierf snel erkenning door optredens in televisieprogramma's zoals Dee Jay Television, Canale 5 en Italia 1. Hij nam vanaf 1988 de bijnaam 'Max' aan. Van 1994 tot 1998 waren ze prominent aanwezig op Radio Dee Jay en namen ze in 1995 deel aan ‘La sai l’ultima?’ Het duo trad ook op in Aquafan in Riccione tijdens de zomerseizoenen van 1996 tot 1998. Fichi d'India verwierf nationale erkenning na een optreden in Zelig - Facciamo cabaret in 1999, gepresenteerd door Claudio Bisio. Ze speelden vervolgens de hoofdrol in de film Amici Ahrarara (2001) en namen deel aan verschillende kerstfilms met Massimo Boldi en Christian De Sica tussen 2001 en 2003, waaronder Merry Christmas , Natale sul Nilo en Natale in India . Ze speelden ook de rollen van De Kat en De Vos in Roberto Benigni’s Pinocchio (2002). Van 2007 tot 2012 waren Cavallari en Arena te gast bij Colorado op Italia 1. In oktober 2015 keerde hij terug als gast bij Colorado . Hij ontving de Premio Pugliese dell'anno in juli 2021 en publiceerde zijn boek Non spegnere la luna. Fichi si nasce, amici si diventa in oktober 2022. Hij treedt nog steeds op, met een optreden in Only Fun - Comico Show op Nove in 2023, en staat gepland voor de film La leggenda dei tre compagni (2026).

Bekijk profiel
Natalino Balasso, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Natalino Balasso

Natalino Balasso, geboren op 2 december 1960 in Porto Tolle, is een Italiaanse acteur, komiek, cabaretier, toneelschrijver, theaterregisseur en schrijver. Hij woont tussen de Via Emilia en het noordoosten van Italië. Hij is nog in leven en werkt voornamelijk als acteur in het theater, maar verschijnt ook in films en televisieprogramma's, en laat af en toe mensen lachen. Balasso’s artistieke reis begon met een debuut in het theater in 1990. In de late jaren '80 gaf hij komische optredens met surrealistische en vaag futuristische elementen in Emilia-Romagna. Hij werkte in 1993 als schrijver voor humoristische en satirische tijdschriften zoals Comix , Cuore en Smemoranda , en publiceerde datzelfde jaar een boek met surrealistische verhalen getiteld Operazione buco nell'acqua . Hij schreef in 1994 een monoloog genaamd 'Il grande pop corn' samen met Maurizio Grande. Van 1995 tot 2004 leidde hij de Compagnia degli Gnorri, waarbij hij optrad in Noord-Italië en Commedia dell'Arte scenario’s herschreef terwijl hij maskers moderniseerde, resulterend in acht toneelstukken getiteld 'L'isola degli Gnorri'. Hij verscheen rond 2003 op televisie bij Zelig en begon aan het einde van de jaren '90 te verschijnen op televisie. Zijn filmdebuut was in 2007. Balasso's productieve carrière omvat het schrijven van verschillende romans, waaronder 'Operazione buco nell'acqua' (1993), 'L’anno prossimo si sta a casa' (2004), 'Livello di guardia' (2007) en 'Dio c'è ma non esiste' (2012). Hij heeft ook talloze toneelstukken geschreven en opgevoerd, zoals 'Dammi il tuo cuore, mi serve' (2003), 'Ercole in Polesine' (2004) en 'La tosa e lo storione' (2007/2008), die nog steeds deel uitmaken van zijn repertoire. Hij vertaalde en speelde The Taming of the Shrew in het Venetiaanse dialect. Sinds 2010 werkt hij samen met Il Fatto Quotidiano . In 2011 creëerde hij een YouTube-kanaal genaamd 'Telebalasso' en produceert hij nog steeds films en webseries via een abonnementsdienst genaamd Circolo Balasso op Patreon.com sinds 2021. Momenteel is hij betrokken bij producties zoals ‘La Grande Magia’ van Eduardo De Filippo (herneming 30 januari 2026), 'Giovanna dei Disoccupati' (première 4 november 2025) en 'La Cripta dei Cappuccini' (optredens 16 september 2025), evenals de websoap 'Lagna d’Amore' (start 3 mei 2025) en de zesdelige webserie ‘Agenzia Kautho Investighescion’ (première 5 april 2024).

Bekijk profiel
Nino Formicola, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Nino Formicola

Nino Formicola, geboren als Antonino Valentino Formicola op 12 juni 1953 in Milaan, is een Italiaanse komiek, cabaretier en acteur. Zijn ouders komen respectievelijk uit Napels en Catania. Hij is momenteel 73 jaar oud en blijft actief in de entertainmentindustrie. Nino Formicola staat bekend om zijn lange carrière en veelzijdigheid, waarbij hij werkt op televisie, film en theater. Formicola's professionele reis begon in 1976 toen hij Andrea Cipriano Brambilla ontmoette, die later zijn zwager zou worden. Samen vormden ze in 1977 het comedy duo 'Zuzzurro e Gaspare', een fundamenteel partnerschap dat een groot deel van zijn carrière zou definiëren. Ze verschenen voor het eerst op televisie in 1978 bij ‘Non stop,’ en kregen bredere erkenning door hun optredens bij 'Drive In' vanaf 1983. Een opmerkelijke vroege prestatie was een sketch waarin ze een onschuldige politieagent en zijn assistent speelden in 'La sberla' in 1979. Ze schreven ook samen de comedy show 'Emilio' met Zuzzurro in 1989. Gedurende zijn carrière heeft Formicola verschillende televisieprogramma's gepresenteerd, waaronder 'Il TG delle vacanze' en 'Dido... menica' in 1992, en mede-gepresenteerd 'Miraggi' en 'Saxa Rubra' in 1994. Hij gaf ook zijn stem aan het personage Panico in de Disney animatiefilm Hercules uit 1997. In 2018 behaalde hij de overwinning in de dertiende editie van 'L'isola dei famosi,' waarmee hij de oudste winnaar werd. Sinds februari 2015 is hij officieel testimonial voor de vrijwilligersvereniging City Angels en ontving hij in 2015 de Leggio d’oro “Alberto Sordi” prijs. Formicola blijft werken, reflecteert op het veranderende landschap van de komedie en toont bewondering voor figuren als Gianfranco Funari, terwijl hij tegelijkertijd bezorgdheid uit over de beperkingen van de hedendaagse televisie.

Bekijk profiel
Nino Frassica, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Nino Frassica

Nino Frassica is een Italiaanse acteur en komiek, geboren als Antonino Frassica op 11 december 1950 in Messina, Sicilië. Hij begon zijn carrière in 1970 met een groep genaamd I cantatori pelosi figli della cantatrice calva. Na het achterlaten van een excentriek bericht op het antwoordapparaat van Renzo Arbore, kreeg hij erkenning en sloot zich in 1982 aan bij het radio-programma Radio Anche Noi. Frassica's komische stijl, die critici beschouwen als een "meester van nonsenshumor," leunt zwaar op surrealistische dialogen, onzin, woordspelingen en onlogische observaties. Hij omschrijft zijn aanpak als "logica en de Italiaanse taal saboteren." Zijn debuut op de Italiaanse televisie vond plaats in 1985 met *Quelli della notte*, waar hij een semi-geletterde monnik speelde, Broeder Antonino da Scasazza. Hij werkte samen met Renzo Arbore aan zowel *Quelli della notte* als *Indietro tutta!*. Deze periode leidde tot de publicatie van 'Il libro di Sani Gesualdi' (1986) en 'Il manovale del bravo presentatore' (1987). Gedurende zijn carrière is Nino Frassica verschenen in verschillende komische films, waaronder *Il Bi e il Ba* (1986), en diverse andere televisieprogramma's zoals *Fantastico*, *Domenica in*, *Scommettiamo che...?,* *I cervelloni*, *Acqua calda*, *Colorado Cafè* en *Markette*. Van 2000 tot heden staat hij het best bekend om zijn rol als Marechaal Antonio 'Nino' Cecchini in de tv-serie *Don Matteo*. Hij is ook te zien geweest in films zoals *Apri gli occhi e... sogna* (2002), *Prendimi e portami via* (2003) en *The Tourist* (2010). Nino Frassica is een geliefde en herkenbare Siciliaanse figuur in het Italiaanse entertainment, en hij zal de laatste avond van het Sanremo Muziekfestival co-hosten in 2026.

Bekijk profiel
Oscar Di Maio, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Oscar Di Maio

Oscar Di Maio, geboren als Oscar Paolozzi in Napels op 6 november 1959, is een Italiaanse acteur, komiek, cabaretier en televisiepresentator. Hij komt uit een familie van Neapoliatnsche acteurs, de Di Maios, en zijn ouders waren Mariano Paolozzi, een schooldirecteur, en Maria Di Maio, een actrice. Di Maio treedt al 40 jaar op, waarbij hij zijn theatercarrière begon op achtjarige leeftijd in het Teatro Duemila in Napels. Zijn vroege carrière omvatte optredens in het Teatro Sannazaro vanaf dertienjarige leeftijd, waar hij samenwerkte met artiesten zoals Enzo Cannavale en Carlo Taranto. Gedurende zijn carrière is Di Maio verschenen in talloze televisiescripten met figuren als Mario Trevi, Pino Mauro, Nino D’Angelo en Franco Moreno. Hij staat vooral bekend om het creëren van het personage 'il cafone' (de boer) in 1997, waarin hij een stereotype Napolitaans-Casertaans plattelandsbewoner portretteerde. Dit persona is zijn kenmerkende televisie alter ego geworden, dat hij beschouwt als een afstammeling van Pulcinella. Zijn werk omvat rollen in films zoals Il latitante (2003), Leone e Giampiero (2006), Falchi (2017) en Mixed by Erry (2023). Hij speelde ook Luigi Fabbretti in een aflevering van Gomorra - La serie in 2014, en Nicky Rummolo in een aflevering van I bastardi di Pizzofalcone in 2023. Di Maio heeft door de jaren heen verschillende televisieprogramma's gepresenteerd, waaronder Telecafone (2000-2006) op Telecapri, Ridendo Cantando (2002), Cafonissima , Hamma parià e pariammo , M' 'o vec' io en CAFOnight (vanaf 2010). Hij presenteerde in 2011 ook L’Oscar del bunga bunga op Tele A, waarin hij een hypothetische 'cafone'-broer van Silvio Berlusconi speelde. Momenteel is hij betrokken bij een productie van ‘Lacrime napulitane’ met Nino D’Angelo, die op 4 december in première gaat in het Teatro Trianon en wordt omschreven als een kruising tussen een musical en een televisiefilm. Een nieuwe fictiereeks, 'Cafo night,' met 'Il Cafone', is in ontwikkeling, speelt zich af in de Wave club in Varcaturo en zal 45 afleveringen van dertig minuten bevatten. Hij schrijft ook een autobiografie, Guitto? Così è (se vi pare) , die gepland staat voor presentatie in 2025.

Bekijk profiel
Pippo Franco, Comedian van Italië
Geverifieerd Onopgeëist
Italië

Pippo Franco

Pippo Franco, wiens volledige naam Francesco Pippo is, is een Italiaanse acteur, zanger, komiek en televisiepresentator. Hij werd geboren op 2 september 1940 in Rome, Lazio, Italië, en per 2024 is hij 83 jaar oud. Zijn familie is oorspronkelijk afkomstig uit Vallata in de provincie Avellino, hoewel hij zijn jeugd doorbracht op een kostschool en later studeerde aan het Liceo Artistico waar Renato Guttuso en Giulio Turcato docenten waren. Hij begon zijn carrière als muzikant aan het einde van de jaren 50, met het schrijven van komische liedjes, en maakte officieel de overstap naar acteren in de vroege jaren 60. Franco's carrière omvat uiteenlopende artistieke disciplines. Hij debuteerde in 1960 in de film Appuntamento a Ischia , samen met Mina, en bleef tot laat in de jaren zestig acteren. Vanaf de jaren zeventig speelde hij in talrijke ‘commedia sexy all’italiana’-films, waaronder samenwerkingen met Edwige Fenech in titels als Quel gran pezzo dell'Ubalda tutta nuda e tutta calda (1972) en Giovannona Coscialunga disonorata con onore (1973). Hij verscheen ook in Billy Wilders Avanti! (1972) en werkte met Luigi Magni aan films zoals Nell'anno del Signore (1970) en La via dei babbuini (1974). Hij regisseerde de film La gatta da pelare in 1981, waarbij hij zowel het scenario als de muziek schreef. Zijn werk omvat ook televisieoptredens vanaf 1971, het presenteren van de Italiaanse loterijshow in 1980 samen met Laura Troschel en Claudio Cecchetto, en optredens op het Sanremo Muziekfestival jaarlijks tussen 1979 en 1984. Pippo Franco's artistieke oeuvre reikt verder dan film en televisie. Hij bracht meer dan twintig 45 toeren platen en meer dan een dozijn albums uit, waaronder Cara Kiri (1971) en Bededè (1975), met opvallende nummers als 'Cesso', 'Isotta' (1977) en 'Mi scappa la pipì papà' (1979). Hij maakte ook succesvolle kinderliedjes en schreef themaliedjes voor Italiaanse loterijprogramma's. Hij was lid van de variété-troupe Il Bagaglino vanaf de jaren zeventig, en deed mee aan shows tot 2007. In 2006 kandideerde hij zich voor de Italiaanse Senaat, maar was niet succesvol. Hij heeft ook meegeschreven aan drie boeken over linguïstische humor en beschouwt zichzelf als een ‘kosmisch wezen’. Na de sluiting van Il Bagaglino werkte hij samen met de Međugorje ziener Marija Pavlović. Zijn komische stijl is beïnvloed door cabaret en komt vaak voor in films zoals Arrivano i bersaglieri (1980), Zucchero, miele e peperoncino (1980), Il tifoso, l'arbitro e il calciatore (1982) en Due strani papà (1984), waarvoor hij ook mede het scenario schreef.

Bekijk profiel

Comedians per land bekijken

Albanië 1 Armenië 1 Argentinië 24 Oostenrijk 28 Australië 22 Azerbeidzjan 1 België 13 Bulgarije 31 Benin 2 Bolivia 1 Brazilië 12 Canada 48 Zwitserland 17 Chili 8 Kameroen 1 China 7 Colombia 2 Tsjechië 7 Duitsland 188 Denemarken 17 Dominicaanse Republiek 1 Algerije 2 Estland 5 Egypte 4 Spanje 74 Finland 15 Frankrijk 211 Verenigd Koninkrijk 148 Ghana 3 Griekenland 18 Guatemala 1 Hongarije 7 Indonesië 8 Ierland 20 Israël 9 India 11 Irak 3 Iran 6 Jamaica 1 Japan 35 Kenia 3 Korea, Zuid 20 Kazachstan 1 Libanon 5 Letland 1 Marokko 17 Myanmar 1 Malta 1 Malawi 2 Mexico 28 Maleisië 7 Nigeria 19 Nicaragua 2 Nederland 2 Noorwegen 12 Nepal 3 Nieuw-Zeeland 9 Peru 2 Filipijnen 35 Pakistan 7 Polen 8 Portugal 7 Qatar 1 Roemenië 1 Servië 3 Rusland 9 Saudi-Arabië 4 Zweden 101 Slovenië 4 Slowakije 2 Thailand 2 Tunesië 4 Turkije 5 Taiwan 1 Oekraïne 1 Oeganda 7 Verenigde Staten 213 Uruguay 1 Oezbekistan 1 Vietnam 1 Zuid-Afrika 2

Italiaanse Komieken en de Comediescene in Italië

Italië heeft een rijke traditie van komedie die zich uitstrekt over theater, film, televisie, live optredens en moderne stand-up. Italiaanse comedians hebben door de jaren heen vele verschillende vormen van humor ontwikkeld, van toneelkomedie en cabaret tot observatie stand-up, satire en sketch comedy.

De directory van GiggleTime brengt Italiaanse comedians, stand-up comedians, comedy acteurs, performers en andere persoonlijkheden verbonden aan Italiaanse komedie en entertainment samen. Blader door de profielen hierboven om comedians uit verschillende generaties te ontdekken en meer te leren over hun carrière en werk.

Italiaanse Stand-Up Comedy

Stand-up comedy is een steeds zichtbaarder onderdeel geworden van het Italiaanse entertainmentlandschap, met optredens van artiesten in comedyclubs, theaters, culturele podia en festivals door heel het land.

Italiaanse stand-up comedians putten uit een breed scala aan onderwerpen, waaronder alledaagse situaties, relaties, werk, familie, cultuur en de moderne samenleving. Sommige performers richten zich op persoonlijke verhalen en observatiehumor, terwijl anderen satire, ironie, personages of meer experimentele vormen van komedie gebruiken.

Milaan en Rome zijn belangrijke centra voor live entertainment en comedy, terwijl comedians ook optreden in steden en regio's door heel Italië. De groei van digitale platforms heeft opkomende performers extra manieren gegeven om een publiek op te bouwen buiten de traditionele comedy scene.

Italiaans cabaret en komische theater

Cabaret heeft een belangrijke plaats in de Italiaanse komedie, en verbindt live entertainment met muziek, theater, satire en humor. De Italiaanse cabaretscene heeft performers en comedygroepen voortgebracht wiens werk zowel via livevoorstellingen als via televisie een publiek heeft bereikt.

De theatrale komedietraditie van het land beïnvloedt ook moderne artiesten nog steeds. Italiaanse comedians kunnen gescripte materiaal, personages, fysieke humor, improvisatie en interactie met het publiek combineren in plaats van uitsluitend op het traditionele stand-up format te vertrouwen.

Deze mix van theatrale en moderne benaderingen geeft Italiaanse komedie een breed scala aan stijlen en uitvoeringsvormen.

Italiaanse Komieken in Film en Televisie

Cinema en televisie hebben een belangrijke rol gespeeld bij het introduceren van Italiaanse comedians bij een breder publiek. Italië heeft een lange geschiedenis van komische films en komische acteurs, waarbij performers vaak tussen het toneel, de televisie en de cinema bewegen.

De Italiaanse televisie heeft ook sketchshows, variétéprogramma's, komedieseries en entertainmentformats gehad die hebben geholpen om comedians te lanceren en populair te maken. Sommige performers staan vooral bekend als acteurs, terwijl anderen comedy hebben gecombineerd met schrijven, regisseren, presenteren of produceren.

De band tussen Italiaanse komedie en cinema is bijzonder sterk, waarbij komische optredens een belangrijk onderdeel vormen van de filmtraditie van het land.

Een Nieuwe Generatie Italiaanse Komieken

De Italiaanse komediescene blijft evolueren, aangezien nieuwere artiesten experimenteren met verschillende formats en manieren om het publiek te bereiken.

Naast comedy clubs en theaters gebruiken comedians tegenwoordig podcasts, YouTube, sociale media en streamingplatforms om schetsen, stand-upfragmenten en ander origineel materiaal te publiceren. Deze platforms hebben het mogelijk gemaakt voor opkomende Italiaanse comedians om onafhankelijk publiek op te bouwen en kijkers buiten hun lokale gebied te bereiken.

Traditionele komedie en nieuwere digitale formaten bestaan nu naast elkaar, waardoor er mogelijkheden ontstaan voor een breed scala aan artiesten en stijlen.

Ontdek Italiaanse Komieken op GiggleTime

Bent u op zoek naar Italiaanse comedians, Italiaanse stand-up comedians of comedy performers uit Italië? Verken de GiggleTime directory hierboven om comedians en komische persoonlijkheden uit verschillende gebieden van het Italiaanse entertainment te ontdekken.

Gebruik de zoekfunctie om een specifieke komiek te vinden of blader door de profielen om nieuwe namen te ontdekken. Individuele profielen kunnen biografische informatie, loopbaan details, optredens, foto's en andere interessante feiten bevatten.

Of je nu geïnteresseerd bent in Italiaanse stand-up comedy, Italiaans cabaret, komische acteurs, Italiaanse televisiecomici of bekende Italiaanse comedians, GiggleTime maakt het makkelijker om de mensen achter Italiaanse humor te ontdekken.

De directory blijft groeien naarmate er nieuwe Italiaanse comedians en komische persoonlijkheden worden toegevoegd.