Michel Boujenah

Michel Boujenah is een Frans-Tunesische Joodse acteur, humorist en regisseur. Geboren op 3 november 1952 in Tunis, Tunesië, verhuisde hij met zijn familie naar Frankrijk toen hij elf jaar oud was, en vestigde zich in Bagneux nabij Parijs. Zijn vader, Joseph Boujenah, was arts, en hij heeft drie broers, waaronder filmmaker Paul Boujenah. Van jongs af aan toonde Michel interesse in acteren, met de wens om acteur te worden op vijftienjarige leeftijd. Hij bezocht de École alsacienne van 1967 tot 1970.

Boujenah’s carrière begon met de oprichting van het theatergezelschap 'La Grande Cuillère' in 1972, samen met Paul Allio en Corinne Atlas. Zijn eerste solo-optreden kwam er in 1980 met ‘Albert,’ een voorstelling mede geschreven met Corinne Atlas die de ervaringen van Tunesische Joodse immigranten in Frankrijk onderzocht, en die debuteerde bij het Théâtre du Lucernaire. Hij heeft al zijn solo-voorstellingen geschreven en geregisseerd, met als doel negatieve stereotypen uit te dagen. Hoewel zijn tweede voorstelling, 'Anatole,' geen succes was, bleek 'Les Magnifiques' een aanzienlijk succes, met portretten van Tunesisch-Franse Joden. Zijn filmcarrière begon in 1980 met ‘Mais qu'est-ce que j'ai fait au bon Dieu pour avoir une femme qui boit dans les cafés avec les hommes?’ en hij is verschenen in meer dan dertig films.

Gedurende zijn carrière heeft Boujenah verschillende onderscheidingen ontvangen. Hij won in 1985 een César Award voor Beste Acteur in een Bijrol voor *Trois Hommes et un couffin*, en werd in 1994 genomineerd voor een César Award voor Beste Acteur voor *Le Nombril du Monde* en in 2004 voor Beste Debuut voor *Father and Sons*. Hij regisseerde de films *Father and Sons* (2003), *Trois amis* (2007) en *Heartstrings* (2016), en schreef tevens scenario's voor verschillende films. In 2004 werd hij benoemd tot Officier in de Orde voor Culturele Verdienste in Monaco. Hij heeft complexe standpunten geuit over identiteit, zich Joods, Frans, Tunesisch, Zionist voelend en verbonden met Israël, terwijl hij tegelijkertijd een Palestijnse staat steunt. In 2017 leidde zijn uitnodiging voor een Tunesische culturele festival tot protesten vanwege deze standpunten. Momenteel bereidt hij een film voor met Yvan Attal en Pascal Elbé, aangekondigd in 2013, en is hij sinds 2007 artistiek directeur van het Festival de Ramatuelle.